1973 resultaten.
poëzie uit een fraai flesje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
955 uit piëteit voor de grote
Twentse dichter Willem Wilmink
nam ik een duveltje uit een doosje
schonk hem langzaam in en keek
vol verlangen naar de schuimkraag
liet hem dansen als vloeibare poëzie
over mijn tong langs m'n huig
naar de maag
daarna nogmaals in slow-motion
lekker traag...…
Pas de poésie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 De beste suggestie voor die amfibie
is daarom padden-poëzie te maken.
Zonder ambitie maar wat kwaken.
Zo lang als maar kan het ritme radbraken.
Zich niet te vertillen of energie te verspillen
en zoveel mogelijk aan alles te verzaken.…
Gebroken woorden
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
854 in het stof
van lang geleden kwam
ik losse letters tegen
gebroken woorden
die alleen het
zinsverband verstoorden
een paar strofen
die de toets van poëzie
niet konden gedogen
heb ze gepoetst
ze spellen weer jouw
naam de woorden kloppen
alle zinnen spreken
ja voor jou ben ik
in dit gedicht gegaan…
Ik wil wel
gedicht
4.2 met 11 stemmen
6.310 Ik wil wel graven
naar poëzie, maar niet
te diep. Je weet
hoe ik dichter ben
bij de gratie van
aardoppervlak
hemelbodem ook
wel genoemd. Daar
staan mijn handen
nu eenmaal naar. Dus
wandelaar en zwartziener,
geen delver
maar werper
van stenen, laatste
en eerste.…
Ik wil wel
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.899 Ik wil wel graven
naar poëzie, maar niet
te diep. Je weet
hoe ik dichter ben
bij de gratie van
aardoppervlak
hemelbodem ook
wel genoemd. Daar
staan mijn handen
nu eenmaal naar. Dus
wandelaar en zwartziener,
geen delver
maar werper
van stenen, laatste
en eerste.…
Lichaam VIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 (geboren worden – leven - sterven)
lichtsporen die klonteren
tot blote voeten in vette klei
de Melkweg wapent ons
met hagelwitte tanden
we planten een vlag in dit pak van
vlees en bloed en klampen ons
vast aan aardse gewoonten
lichten het roestige anker alleen
voor poëzie, liefde of de dood…
Kloppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Het verleden klopt niet meer
Geluk brengt geen poëzie
Richting de tuin
En waterornament
Onoverwinnelijk ben je niet
Nooit meer
Geweest
Als een eenzame straatnaam
Het klopt niet meer
Ook niet die schreeuwende
Overdreven aanwezig
Hij is nu een vreemdeling
Gek
Als je terug kijken
Mag
En staar maar niet te lang
Het is goed zo…
variatie op een thema
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Poëzie is het oud abattoir
dat het vlees van de onslachtbaren snijdt
het Absolute in de vleesmolen draait
de slachter die ontwijdt een oor afsnijdt
er een paar onzegbaarheden in prevelt
uit ranzigheid zijn mond in kiepert
op de verspreking sjiekt
waarna hij enige eeuwigheid schendt
worst voorschotelt in kerstboomschelletjes
een variatie op…
Vreetbui (ik eet...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 ik eet
de dag door met woorden en letters
van drop, chocola
en hele zinnen zoethout
waar ik op kauw kauw kauw
ik drink
de tranen van mijn lief, de lege blikken
na het afscheid
het regenwater in de koude
goot
één theelepel dood
's avonds als ik misselijk voldaan
mijn bureaustoel bezet
kots ik poëzie…
Strak omlijnd
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
575 op Franse ramen
bleef jij tegen mij praten
en ik luisterde
de oude pendule aan de muur
tikte zijn seconden
strak omlijnd
zijn het momenten uit je leven
van heden en verleden
waar stilte zwijgt
in alle talen
bied poëzie troost
uit licht en schaduw
waarover je niet schrijven kan
het blijft zich hullen in nevels
van stilzwijgen……
bij de hand genomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 stille liefde
de losse eindjes
in een mooi verhaal
het ademloze talmen
van onvoltooide muziek
het rusteloze zoeken
naar een vergeten dag
de schoonheid van
vergeefs wachten
een gemiste ontmoeting
op het lege perron
de schitterende scherf
van het gebroken glas
de taal die me aarzelend
bij de hand neemt
naar ongeschreven poëzie…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 Wim Keursten: ‘Ik hoop nog lang te leven en veel poëzie van anderen te lezen.’…
de nacht van 12 oktober
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
202 vol nonsens als sub-wijsheden
op het lichtbaken dat in de late uurtjes
aan het slot van tijd tracht te sleutelen
dan, waar zal mijn schrijven zich nu in gaan
vertalen, hoe schromelijk zullen ze arriveren
alvorens moeder overste het lichtvenster
zal sluiten
ach, niet alles wat je beleeft behoeft zich te
plaatsen in een gedicht, want poëzie…
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Poëzie is mijn manier om de wereld
te benaderen zonder mezelf te verliezen in haar
rumoer. Het is een ademtocht die ik zelf mag kiezen, een plek waar
ik intens mag voelen zonder uit te leggen waarom en stilte geen leegte hoeft te zijn.…
Het podium der poëzie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
616 alles heb ik geprobeerd
om het geluk te grijpen
te vinden wat ik nodig had
schilderde in vorm en
kleur niet onverdienstelijk
alleen de ziel ontbrak
beeldhouwde en liet
de stenen spreken maar een stem
had ik vergeten mee te geven
dichtte strofe na strofe
helaas op het podium der poëzie
rolde al snel mijn hoofd
al die tijd lag het…
Nacht van de poëzie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 De ontbijttafel had je klaargezet
onderzetters, borden en eetgerei
Ik ging even zitten op jouw plek
wij hadden de wereld in twee gedeeld
Jij sliep en ik dacht aan poëzie
hoe ik uit kon drukken hoeveel
en waarom met de smaak van wijn,
walnoten en gorgonzola in de mond
Ik hoorde iemand hoesten en liep
naar boven, deed mijn kleren uit
verloor…
Grafschrift
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.096 Beenderen en stof waren eens een meisje
dat vertrouwde op God, die talent gaf
poëzie, wetenschap, rijm en reden
sierlijkheid en recht van lijf en leden
Een leven in vreugde, deugdzaamheid
een buitengewoon briljante geest
niemandalletjes en zondeloze daden
Zij was alles wat een vader zich
kon wensen, belofte van een vrouw
een kind van…
dichter
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 een zee vol rivieren en kanalen
je dampt weer leeg
vol levendige verhalen
je transpireert je knalt weer neer
zo doe je het steeds weer
De haaien die je bevaren
zullen niet betalen
De uil die schuil gaat
voor je hemelvloed
maar je kunt het niet laten
om steeds weer poëzie te praten…
Tijdloze vervoering
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.495 kom in mijn armen, blijf
en reis met me mee, drijf
op onze golven en verdwaal
in mij, in ons verhaal
geschreven in beider poëzie
hoor, beleef en proef
de klanken van onze melodie
die vurig resoneren
en in onze overgave exploderen
laat de wereld nu maar verder gaan
wij blijven hier in ons bestaan…
pennengekras
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
590 ooit zal ik je vinden
en luisteren naar je pennengekras
en zal je niet verloren laten gaan
ook al ratelt het mij door merg en been
bestuderen zal ik je,nauwgezet
jouw verbijsterende poëzie
zal ik ruiken in het zweet van liefde
mijn neusgaten zullen zuigen
en lippen wolken openbreken
jij sleurt mijn adem door
hemelse…
dans
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 lichtvoetig danst ze
poëzie op de houten vloer
bevrijd van grote gebaren
alleen in deze indigo nacht
overrompelt het hart
de verbeelding van verbaasde verwondering
het maanlicht vond de openstaande deuren
groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht
eindeloos teder kust de schaduw
haar afdrukken op de kale vloer…
in mijn eentje thuis - dijksgracht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
805 de finse rondjes
met hooggegist mosselbier
en walnoottaptoe
vooruit nog een bier
wanstaltig grote olijven
en privé poëzie
voor het raam drijven
slagroomsoezen en zwarte drop
te druk om te koken
glazen lambrusco
en opgeklopte liefde
op franse tv
blik ratatouille
zakjes aardappelpuree
daar doe ik het mee…
kersenzwart
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
961 later
en waar je stond, donker,
in je slaap van geloven
kraakte de dag, voor en na
net als de boom
die beverig zijn onsterflijkheid
wilde bewijzen
aan het bloesemmeisje
naast hem
met vroege kersen in haar haren
de nacht viel, zo ook de maan
en even was ik iets
meer
dan het ogenblik, een gestalte
in de bloeimaand
van poëzie…
innovatie
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
629 dit is geen tijd voor poëzie
maar voor een kaartspel
recent door kinderen bedacht
waarvan de regels zich dus
naar believen mogen wijzigen
alleen
één ding staat vast
maak je een fout
dan krijg je een kogel
je mag zelf kiezen waar
net zo lang
totdat het magazijn leeg is
daarna is het
opnieuw delen…
Real-life decor
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
469 door een waaier van spinrag
ontvouwen zich ragfijne draden
in het gouden zonlicht
zilverachtige dauwdruppels
spiegelen als diamantjes
daar midden tussenin
uit de verte komen mooie vogelklanken
ze fluiten blijde melodieën
op hun eigen wijsjes
schetst over al het aardse leven
pure poëzie in beeld en klank
op verschillende tijden…
Breedspraak
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
694 Wat heb ik toch een hekel aan die brede traagsonnetten,
waarin de dichter schone poëzie probeert te schrijven,
maar uitgebreid enorm krampachtig aan het woord wil blijven.
Met menig stoplap weet-ie vrijwel niets uiteen te zetten.
Ik maak er maar een snelsonnet van. (Sorry: niet cum laude.)…
Droomvakantie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 In stilte van dromen zwemmen zwanen
naar het liefdeseiland bij ’t spiegelmeer
genot drijft op wolken, in maagdelijk wit
onvergetelijk blijf je in de droomvakantie
met je hart als ontvanger van het zonnespel
schrijf je poëzie voor je gebruinde minnaar
die in zijn korte broek nog even een brood haalt
en op aardse voeten naar de klok kijkt.…
Woorden voor een kei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
616 je bent het heimwee
meereizend in ons hart
de stilte die we dragen
in innerlijke lagen
het onbeantwoorde
van die septemberdag
de dag van je
weggestorven lach
je in verlorenheid
koos voor het grijs
toen, ja toen zweeg
voor jou elke vogelwijs
*
ik schrijf in poëzie
onze gedachten dichtbij
breng naar de stenentuin
wat woorden…
Uit niets
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
629 Zoals poëzie begint
een opwelling in een leegte
aarzelend een eerste woord
Een primaire zet
verschuift het beeld
dwingt tot een opvolging
beperkt de keuzes
Gedachten en vergezichten
vinden verbindingen
met het onverwachte
Veel blijft onbeschreven
kleurloos en open ook
één snede van de zin
vult ganselijk en volleerd.…
Uit jouw stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
543 Uit jouw stilte
wil ik naar de lente lopen
doorbreek het zwijgen
met geluid van puur geluk
op het strand is de horizon
weer zuiver en toereikend
als een maagdelijke bladzijde
in gedachten zonder poëzie
nabij een dichter die wil schrijven
uit jouw stilte in de luwte blijven
zonder stemgeluid en zonder echo
alleen de grijze tinten van…