911 resultaten.
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
sprokkelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
539 in de bijeengeraapte dag verschool zich
-een moment alleen
wonderlijk
hoe zonnevlekken lichtloos rijgen
hun kleur slechts wit, hun vorm
verweven met de tijd
het spijt me dat er veel te kort is,
maar
mijn tellen zijn secondes die er
echt toe doen… een zoen een lach
en oh, zoveel verwachting
kleiner nog dan weerloos droomt hij
in…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Negen planeten om een zon
manen, satellieten tellen niet mee.
Op de blauwe planeet zijn mensen
bezig met de rookwolkjes van hun bestaan
vrezen de hitte van de zonnestralen
en erger nog wat schuilt achter de zon
en dat daarbij elke vaste vorm van 99,9
procent ledigheid is vervuld.…
blikveld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 ze spert haar ogen wijd
om meer te zien dan duizendvoudig
bloemen tellen
alle motten in het licht verkleuren niet
in enkel maar een mager uur
ze ziet de vlinders in hun dans naar
voren hellen,
elk bloemblad vangt er één
haar linkerbeen staat vast,
het rechter hinkt een rechte weg
en sleept de ander mee
een keer of twee nog, kijkt ze…
Brave new world
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 Ouderen pas op je tellen
je bent een kostenpost
dus beter afgeschreven
opdat een ander leeft
Je bent alleen nog goed
voor de afstand van organen
dus men loert op je dood
opdat een ander leeft.
Men heeft geen geld
om jou goed te verzorgen
ze willen geen zorgen
dus wenst men jou dood
opdat een ander leeft.…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Maar die even zijn passen wenst te tellen
over de waarde van het leven in één geval.…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Niet bedoeld om dagelijks
alleen onze eventuele
grijze haren te tellen
wel om de wijsheid van leven
steeds te drinken,je te laven aan de tijd.…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 regenboog zijn
dan kende ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers kunnen tellen…
regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 in mum van tijd, wat tellen later
als hemelsluizen opengaan
verlangen akkers drooggestaan...
naar bakken vol met regenwater.
de regen daalt nu heftig neder
het levensvocht voor vele dingen
laat dier en planten opnieuw zingen
met druppels nat, doch... zacht en teder!…
MIJN JASJES
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 voor jou heb ik al mijn
jasjes uitgedaan
nu kun je zien
wie ik werkelijk ben
je kunt mijn ribben tellen
ze al of niet zien hangen
mijn kwabben en mijn vellen
mijn slappe witte huid
ik heb me bloot gegeven
me overgeleverd
me kwetsbaar opgesteld
als een vel wit onbeschreven papier
jij zult me moeten beschrijven
jouw gedichten op…
LAIS CC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 De tijd is bom, de uren tellen snel.
Het brandt van toekomst die verlopen is
en elke stap wordt vak in ’t ganzenspel.…
Een onbekende liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
488 verschiet
je vond mij ongenaakbaar
want mijn armoede wilde je niet
nu baad jij in weelde
een zwembad in de tuin
en ik die slechts verdeelde
maak geen deel uit van jouw fortuin
een onbekende wilde jou lieven
met huid en haar en hart en ziel
en ik huil eenzaam met mijn grieven
omdat je voor zijn rijkdom viel
maar ach mijn centen kan ik tellen…
Bejaard
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
788 Nu tellen ze, die jaren.
Niet lang geleden - gisteren nog? -
moest hij een knie verbinden.
Zijn kind dat viel, hoe kwam dat toch?
Hij kan de draad niet vinden.
Dat kind is groot, al lang getrouwd.
Zijn vrouw al lang begraven.
Zijn huis verkocht, 't was zelf gebouwd.
Hij had zo vele gaven.
De uren gaan, de zon staat hoog.…
Koningin
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
6.807 Alle angsten die tellen in het leven
komen langs zoals het klokje tikt
maar zijn van nature ondergeschikt
in de glans van vreugde verweven
Alle pijnen kunnen je niet deren
elke traan glinstert als een juweel
en God wat zijn het er veel
die de waarde van bezieling leren
Onmacht word omgezet in wil en wens
kritiek heeft nooit echt kunnen…
Spaans
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.379 Of ik ga tellen, un,dos,tres.
Misschien begrijp je het al,
ik heb dus Spaanse les.
Het is echt niet altijd makkelijk
en soms krijg ik het Spaans benauwd,
want dan heb ik een echt examen
en doe weer van alles fout.
Toch wil ik het heel graag leren
want ik zie gauw mijn a.s. schoonzoon die niet anders kan.…
zomer
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.648 de krekels zijn blij
het trillen van bomen
glinsterend begrip van zomeroogst
en wij; de kern die ons voedt
legt ons de wereld in het hart
zwaar zwemt de middag voorbij
wij voelen zijn kloppen, tellen de slagen
en lieven ons breekbaar klevend in adem
jou drupt warme honing van ’t lijf
en ik zout het gras
toeval is blauw en een spoor…
lieve lust
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.318 huizen schijnen
zojuist nog vóór de marathon
twee hoog pal tegenover
zag ik een paar vief was
partijtje wit eerste klas
door-en-door-nat binnen hangen
hoog aan gespannen lijnen
overdwars recht aan stangen
dat wil zeggen hij droeg
zij knijperde op treden
dat het een lieve lust was
ik ga nu bij ze aanbellen
of ze voor me willen tellen…
schaamheuvel
netgedicht
3.6 met 88 stemmen
2.179 Jij bent meer van verse vis, kalfslever, ossentong,
na te tellen ribben en stoere polderbillen.…
strijd
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.937 al een tijdje kijkt de reiger
op de vijver neer
en denkt ik krijg er
ook nu wel eentje weer
hij cirkelt boven het water
en ontwaart een stuk of tien
een paar tellen later
heeft hij genoeg gezien
hij duikt naar de aarde
als een racende raket
en schat de buit op waarde
maar ai, hij stuitert tegen het net
hij worstelt en komt boven
en…
Rustiek bladeren
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
803 ik kon ze niet zo snel tellen
maar hoorde er minstens vier
ze kwaakten een symfonie
gedragen over de zeven sloten
die ze net hadden besprongen
pauzeerden in mijn zicht
zodat ik de overige stilte
in alle rust kon proeven
mijn blik gleed over het water
waar een paar witte waterlelies hun
lichtrode zusjes tegemoet dreven
om samen verder…
Tijden veranderen terug naar toen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
860 lamme vingers die haar man ontregelt
en ontzegeld al het werk dat ze
na het werk moet doen en kijkt ze
uit naar extra handen voor verlichting
want hij werkt zich na het werk
ook nog eens het lazarus om haar
weer automatisch tegemoet te komen
doordat ze nachtmerriet over haar mams
met wasborden en wringers en
opgezette handen die fooitjes tellen…
een kale bomenlaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
654 wie speelt nog tikkertje
of diefje met verlos
alleen in kinderspel gevangen
zijn wij volwassenen de klos
de knikkers tellen echt
er is geen spel meer
in het ellebooggevecht
de verliezer moet betalen
kan niets meer
uit het potje halen
want het is geen samenfeest
die kameraadschap is geweest
het huis de auto telt
het burenoordeel…
Hoe lang nog, Nibiru
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
639 Als de speculaties kloppen…
eens in een tienvoud
van aardse cirkelgraden
passeert ijzig de schaamte
een lichaam waarmee wij niet tellen
stelt de mens op de proef
wij zullen droef ten onder gaan
elkaar het gelijk bestrijdend
overweldigt ons een koudste nacht
die alle krachten om doet slaan
in aller gebeden vredesnaam
onttrek aan…
Simpel weg
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.120 Vier handen
zag ik
ja vier
geen twee
geen twee paar
nee gewoon
vier handen
zij lieten
zich ongezien
zien
ik keek naar links
en zag je
op mijn schouder
zitten, elke lijn
elke rimpel
zelfs de sterretjes
in jouw ooit zo
levendige ogen
kon ik heel
gewoon tellen
zacht fluisterde
ik hoi,
alleen maar hoi
horen kon jij
me niet…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 De stoel
zonder jou
aan tafel
staarde mij
radeloos aan
de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 terwijl ik zit op oud terracotta
alhoewel de zon mij beschijnt
denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe kleuren
ik ook zou willen tellen…
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden
van zo kort geleden
alsof engelen
met armen vol rozen
in mijn bloed stromen
ik tel duizend tellen…