482 resultaten.
Pesten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Tieners verdwalen in een storm van onzekerheid,
waar een fluistering hen raakt met venijn en spijt.
Vriendelijke maskers, maar achter de façade,
loert een spel van pijn dat hen doet verzaken.
Volwassenen dragen hun lasten, stil en berust,
maar woorden van haat raken hen, soms onbewust.…
Moe moe moe...
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
3.045 Hoe lang zal dit nog zo zijn,
het is een echt slaapvirus venijn.
moe moe moe
verduiveld nog aan toe;
een oplossing ligt niet voor de hand,
m'n bloed voel ik wel aan de tand.
wat zeg je, voor de rest van m'n leven een winterslaap?
'k zal er tegen vechten, hier is alvast m'n wraak.…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Maar pas op voor de doorns:
ze blijven tot bloedens toe steken,
venijnig op de stengel staan,
tot de roos reeds lang verwelkt is
en het schip vergaan.…
vakantie is voor thuisblijvers
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.810 vakantie is ongevraagd asociaal uithuizig zijn
gangers zweten poriën die niemand kennen wil
vrouwen klagen slappe billen borsten vettig dril
kinderen dreinen hun files zuig’rig verveeld venijn
met het autootje rijden ze op elkander tegen
bunzings geiten de radio staat knalhard aan
gore wc’s als eindeloze rijen desolaat verder gaan
zuchtend…
De wig
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
6.006 berusten hier de beste raad
Het gevaar van niet te lijmen breuk
Poging tot inzicht lijdt tot wandaad
Staat immers niet geschreven
In de woorden van weleer
Hij onderworpen aan de boezem
Koestert adder aan de borst
Met niet aflatende kwaadaardige giften
Met nooit te stillen hongerige dorst
Nu geen gemeend gegeven
Woorden zijn voor hem venijn…
EEN VERKLARING
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.126 Ik hou’ van alle haren
Al zijn ze nog zo raar
Ja als er groene waren
Vond ik dat geen bezwaar
Ik hou’ van alle zoenen
Al doen ze nog zo'n zeer
En krijg ik er miljoenen
Dan wil ik er nog meer
Ik hou' van alle wangen
Ik knijp ze gaarne rood
Verlies ik dat verlangen
Dan ga ik eerlang dood
Ik hou' van alle harten
Al zijn ze van venijn…
Aansporing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Wees maar niet bang voor al die
grote mensen met hun grotemensenonvrede
gestoeld op onwaarheden en vals venijn,
de kift, zelfbedrog, boze projecties,
verstikkende, kritische geluiden,
verslavingen, onbehandelde trauma's,
beperkte vermogens tot inzicht, hun
geesten zijn niet in overeenstemming
met hun postuur en daarbovenop doen
ze zich nog…
Halloweennacht
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
1.693 Reuzenmensen tussen doodskopskeletten
gaan slijmend en kwijlend kevers pletten:
venijnig, met bloeddoorlopen ogen,
doods en kil, zonder mededogen.
Ritme van het donkere oerinstinct,
offer van het luguber moment, onbemind.…
Ongerijmd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
644 kaders
om het smalle weten
in doodlopende praatjes
Het leven neemt geen keer, de dood evenzo
Bij elke stap draaien voeten
om de hete brei
Jij bent galeislaaf en meester ineen
die op het kruis varen
van het naoorlogs onvermogen
De ziekte die jou in de beenderen slaat
onder een niet zichtbare almacht
knijpt de raderen fijn
om het venijn…
FESTIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 Bar en breekbaar kan de dag vaak zijn
Bergen en dalen, ups en downs en de valkuil komt in al haar venijn.
Mijn stel ware vrienden daar trek ik me dan aan op
Wat kunnen warme en begrijpende harten me slepen tot de hoogste top.
Schattige lieverds, ik kan jullie nooit genoeg danken
In voor en tegenspoed samen een potje janken.…
AFGHANISTAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 In de zee van 't wijde wereldgebeuren
draait een reusachtige kwal in de rondte
werpt pijltjes vol venijn om zich heen
vlak naast haar buldert de strijdlustige storm
van het harde Arabische krijgswezen
die aanzet tot steeds wreder aanpakken
verder _ onder de lage hemelboog
waar de golven rustig en vredig welven
op de maat van diepe overdenking…
Sporendiertje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.161 Dag na dag
Trein na trein
Stap na stap
Brein venijn
Het landschap
Raast voorbij
Slenter ik
Door straten
Keer op keer
Spoor naar spoor
Elk station
Gelaten
Zoek ik weg
Van wegen
Naar woorden
In steden
Met stegen
Zo smal dat
De muren
Bewolken
Het uitschot
Van de stad
De panden
Bevolken
Hun stemmen
Stil spreken…
Paradijs
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
939 Zijn hier de nectar en de ambrozijn
niet brouwsels van urinederivaten,
de melk en honing zonder het venijn
der slang niet voortgebracht uit schertsspagaten?…
Avondwolk
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.245 In het stomme gekrijs van haar kleuren vuurs,
Zij spookte een oogwenk van tijden duurs,
En nestte zich in het gezinder
Als een zich zonnende vlinder,
Gebed in kolkingen sulfer,
Van gloeiend en gulden pulver,
En lokte in ‘t stralend venijn,
Een vleermuis van karmozijn.
Nu verzwonden zij is… naar waar gevlogen?
Naar waar zij van kwam?…
Sjamanistisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Mijn moeder kon zo venijnig het snoetje van
mijn hondje in de urine wrijven. Ik heb altijd
meer van mijn hondje gehouden. Lik de laarzen
van de eenvoud waar het hart verdronken blijft
binnen de afgesloten martelkamer. Schaamte
voor het lagere deel waar wij heimelijk mee
spreken achter gordijnen van angst, zonder
dat was ik vrolijker.…
Op Helena van Troje – (4)
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
937 Tussen de wereld waaruit we zijn voortgekomen
en de voleinding in de geest, ons eigenlijke domein,
is de aarde niet meer dan een een doorgangshuis,
een wereld vol illusies, onbegrip en venijn.…
Valentijn
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.476 Hoe vaak was ik niet fijn, was ik hard en deed ik pijn
Dikwijls kwam het in het gezin tot woorden en venijn.
Ideaal moment om vergiffenis te vragen
Het was compleet fout om uit te dagen!…
De angst en Sinterklaas!
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.098 Dan kwam hij binnen, niet alleen,
had een heel gevolg om zich heen,
wat een festijn zou moeten zijn,
werd een avond met haast een tik venijn.
Doodsbenauwd zat ik onder de tafel,
banger kon geen mens ooit zijn,
van die vent daar met zijn mijter,
staf en al die pieten om hem heen.…
De uil en de raaf; een sprookje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
916 De raaf,
een vogel vol venijn, meende nu
eens de slimste te kunnen zijn.
De raaf verwachtte de uil op zijn
beperkingen te kunnen wijzen.
De uil sloeg eerst zijn linker ooglid
neer. En toen de raaf hem ten tweede
maal met zijn vraag confronteerde,
sloot de uil zijn rechter ooglid dit keer.…
Edel en wijs edelweiss
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Want ik zie nu die pijnen hem zo kwellen keer op keer
als die te vaak komen storen met wakker venijn,
alsof de longen een vraatzuchtig zwart wezen willen zijn
desondanks vullen wij tijd positief met converseer en georganiseer.…
Wie de vraag stelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
667 Verlegenheid bleef hij de baas
met zijn zuur brandende venijn.
Ja, het stormde ook die middag,
de duisternis viel met grote spoed,
in een kroeg vol vals drankgelag.
Er werd een onweer uitgebroed.…
Beatrix en haar z(o)on
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 uiteindelijk overleden zoon Friso, zo dichtbij gelegen, zo zichtbaar vanuit haar kasteelraam op Drakesteijn
Maar ook is hij Friso zover afgedreven, verstikken de gedachten van 'houden van':
"Kon je maar even bij me zijn"
Want wat hield zij van deze baby, van dit kind, van deze jongen, van deze man, van zijn intelligentie, zijn humor, zijn venijn…
vergeet te sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 de oude en moegestreden huid
dat vuil over de dekens kruipt
wijst af tot voorbij de laatste snik
wanneer de wilskracht ’t vertikt
laat de wrangheid van ’t chagrijn
neerdalen als ’n snotterig venijn
want niet weten verschoont ’t verstand
de vrucht verdroogd, ’t vel verbrand
’n nacht losgeslagen in de tijd
de zon verbaast wat zij benijdt
als…
Lillith , Adams eerste vrouw?naar joodse overlevering
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.073 was en bent geen pantoffel(h)geld, integendeel,
werd een feministiche aanroepvorm
in dat soort werelddeel
Adams verzuchting
't gebrek aan gemeenschappelijke harmonie
Lilliths ongehoorzaamheid
vervormde, veranderde,
duivels krachtig werkende demoon
U zwerft Lillith ook in deze dagen nu rond
bent vandaag straffe kost,
opstandig in venijn…
Twijfelmond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
141 dichtershart nu stil
ik moet leren mijn twijfelmond te houden
en op het diepe zwijgen te vertrouwen
teveel is vaak te weinig in dit leven
in heldere doorzichtige kleuren weergegeven
want weinig is soms al heel erg veel
het zwijgen eist zijn eigen deel
ik leef in het gedicht waar louter het verstand regeert
waar ook de snavel van de ander venijnig…
HET TABAKROKEN
poëzie
3.7 met 18 stemmen
3.553 Doch, Frankrijk, ja bij uw venijnen
Van aangezette valse wijnen
Heeft ook dit gif zijn rechte plaats.
Welaan, het moog wie 't lust vermaken;
Voor mij zal nooit die wierook blaken;
Voor mij geen stinkend dampgeblaas!…
Op weg naar vrede
hartenkreet
1.9 met 12 stemmen
1.607 Het vijanddenken moet even oud
als de eerste stammenoorlog zijn
en gekoesterd wantrouwen
is al eeuwenlang oorzaak van ’t venijn
dat complottheorieën doet smeden
ja, oog om oog en tand om tand
regeert nog steeds met strakke hand
leren we dan nooit van het verleden?…
Pasta's
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.405 Een scheur in de verdediging werd ontzien van venijn.
Steeds maar verlangen naar een Italië,
waar pasta's lires kosten, het voetbal,
tot calcio is verworven, Calcio...…
De buurtavond
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.505 respect
begeven wij ons wellicht op een glijdende schaal
als wij een medemens noemen bij,
in dit geval, haar gebrek
een stoel nadert het podium in vliegende vaart
geschreeuw uit alle hoeken van het wijkgebouw
zelfs de koffiejuffrouw, tot op heden fijn besnaard
schreeuwt naar de acteur " krijg de klere"
in een gepruttel dat eindigt in een venijnige…
een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 De wroeters
‘nolens volens’, willens en wetende hoeders,
als Klassieker tussen het weifelende Westen
en het onverwijld vurig Oostelijk Rijk, dus
schoven ze Augusti en Romulusgeschiedenissen
met hun pennenstreken, in venijnige bijzinnen,
terzijde, ter wille van een prozaïsche reisafstand.…