Netgedichten

netgedicht (nr. 89.530):

Twijfelmond

De zoeker in het mysterie van de ziel ben ik
hier staat mijn stoere dichtershart nu stil
ik moet leren mijn twijfelmond te houden
en op het diepe zwijgen te vertrouwen

teveel is vaak te weinig in dit leven
in heldere doorzichtige kleuren weergegeven
want weinig is soms al heel erg veel
het zwijgen eist zijn eigen deel

ik leef in het gedicht waar louter het verstand regeert
waar ook de snavel van de ander venijnig naar me keert
de wereld ligt op zijn malle dwaze kop
vol onrechtvaardigheid tot aan de top

dus hou wat eerbied voor de diepe stilte
voor dromen die ons redden van de kilte
zwijg wanneer woorden er niet toe doen
en vind in de leegte een nieuw seizoen

in volle aanwezigheid van het bewustzijn
tussen zwijgzame mensengezichten groot en klein
bij de oeroude levensboom en droomavonturen
zie ik de mensen ver naar de verte turen

en je denkt dat je denken kunt als ik
weifelend in dit breekbare ogenblik
zoals ik alleen maar denken kan
als een zoekende dichtende man

gevangen en bevrijd in dit verhaal
in de vitale vibraties van geschreven taal.