Schaduwtekst

Het oude gedachtelandschap slaapt in vergeelde mist
waar dronken denkers door het dichte duister dwalen
zij zoeken troost in vage broze droomverhalen
waarin de dwaze geest zich telkens weer vergist

de diepe wijsheid die men in de nacht beslist
blijkt in het kille ochtendlicht te verkleuren
wat in de schaduw leek op openzwaaiende deuren
is slechts een herinnering die de ziel heeft gemist

wij zochten samen naar de waarheid in de nacht
verstrengeld in een koortsige verloren droom
nu fluistert de wind door de oude eikenboom
over de liefde die tevergeefs op redding wacht

de bladzijden vergelen het handschrift vervaagt
jouw stem is nu een echo in de mistige laan
waar wij dachten de eeuwigheid te zijn aangegaan
blijft slechts een melancholie die aan het hart knaagt.

schaduwtekst hector

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 13