2289 resultaten.
Supernova
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
731 Ontelbare sterren brengen van verre
kometen met passie in hun staart,
hemelbrengers van inspiratie en creatie
lichtmakende taal
tot in de kraters van mijn hart.…
nachttrein
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.476 nog steeds bespeur ik rond
het geluid van een verre
trein die vage ongerijmde
melancholie
alsof iemand zich in 't holst
van de nacht nog even horen
laat weer afscheid neemt
en verder gaat
in 't duister zacht verstomt
verglijdt vervliegt…
zoveel werelden in mij
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
580 er wonen zoveel werelden in mij
in elke vezel van mijn lijf
schuilt leven van miljarden jaren
en weten van millenia
bevroren in de tijd
naar verre vreemde oorden
voeren mijn dromen mij
waar lang vervlogen levens
bij het blaffen van de maan
ontwaken uit hun eeuwigheid…
de weide van mijn jeugd
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
830 slechts eenmaal
keer ik nog weerom
en zie reeds van verre
door glans omgeven
de weide van mijn jeugd
met de hoop in beleven
waar ieder nog deugt
en ik liefde verwachtte
van verlichte sterren
als ik dat nu zo overzie
en de naaktheid ervaar
van mijn kinderdromen
is het heden zo vreemd
alsof alles mij is overkomen…
Te dichtbij
snelsonnet
3.2 met 13 stemmen
1.694 We boeken ons aan verre reizen arm
We smijten om te reizen met miljarden
Want wat hier wordt beschouwd als "niet te harden"
Heet in een ver, vreemd land plots "lekker warm"
We gaan naar hete oorden en ontlopen
Daarmee de eigen Nederlandse Tropen…
Gele rozen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.341 Muggen dansen elegant
licht en luchtig, ijlend
dorsten naar de pirouetten
verre dromen beestenbloed
de lokroep van lavendel
beest flaneert heupwiegend
bruine ogen zoekend naar
in ravijnendiepe schaduw
kijkt de afgrond terug in haar
de gele rozen huilen…
Woordvlokken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
493 ik tel de woordjes wel
naar licht en kleuren
onder de eeuwige zon
van verre
zonnestraaltjes weerkaatsen
woordjes ontvouwen zich
op mijn netvlies
(zucht naar het licht,
om wat ik van binnen koester)
ik benijd de vogels wel
die het zonlicht van wederkeer vangen
aan de vleugels van het hart
goud gevederd…
Knapenbloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.343 Verlaat nu mijn gelaarsde handen
om prille prooien te beminnen
achter traag trillend naveldons
vlieg vrijuit naar verre landen
waar ze een monarch verzinnen
voor het monetaire fonds
verhef mijn adelborst tot standen
die het knapenbloed ontginnen
in bronnen van de warmste spons.…
anders niet
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
859 mijn woorden passen niet
ik zie het aan je verre blik
ze werken als een lappendeken
op kleine treurnis of een groot gemis
maar nemen niet de koude weg
van slecht bericht
want troost is anders niet
dan niet verlaten
niet meer dan voelen van de hand
die in de nacht
als een vertrouwde stem
de grootste angsten kan verdrijven…
WIND OVER GRONINGEN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Verdwaalde moegereisde zuchtjes
uit het verre heideland
zweven loom boven de stad
verliezen zich langzaam
in de ruwe fabrieksdampen
die elke geur
willen overheersen of verdrijven
maar sterke zilte luchtstromen
van de Waddenzee
winnen de jacht
hun zuiverheid
doordringt het mensengewoel.…
Acropolis
snelsonnet
2.1 met 9 stemmen
739 Een jonge Griek -al jaren met pensioen-
kijkt zuchtend uit vanaf d’Acropolis:
‘Bij ons is ’t altijd raak en o zo mis
‘k Vraag onze verre broeder om wat poen
Als dank mag hij -die Europese rijke-
fijn naar kapotte tempels komen kijken!’…
Carpe Diem
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.815 Indien het waar is dat de sterren
Voor eeuwig in de ruimte staan,
Zonder dat iets in een nabije of verre
Toekomst veranderd wordt in dit bestaan,
Wat kan dan nog het doel zijn van dit leven,
Dat eens mijn zoon zal kennen zoals ik,
Dan een beperkt geluk en een heel even
Genieten van het vluchtend ogenblik.
-----------------------…
Verlossing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 met al mijn liefde
til ik je op uit het nu
laat ons geruisloos zweven
op tonen van de vrijheid
vliegend naar verre oorden
waar we ons laven aan
alle schoonheid die
voor 't oprapen ligt
kleuren wangen rood
onze longen vullend met
zuivere adem die ons
voor altijd verlossen zal…
Dienaar van Licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 er was eens een engel
geboren zonder vleugels
naar verre sterren vliegen
kon zij niet
een stervende vlinder
schonk haar er twee
zij glansden parelmoer
op de rug van haar hoeder
glimlachend verhief zich de engel
handen gevouwen rond een tere ziel
bracht de vlinder thuis
naar de hof van Eden…
Een goede buur......
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
782 De Belgen gaan ook zes F-16’s sturen
Met onze zes vormt dat een heel dozijn
Daarmee krijg je het kalifaat wel klein
Op naar Irak met onze ‘goede buren’
Voor Syrië is er nog geen mandaat
Een ‘verre vriend’ vindt dat maar borrelpraat…
EEN OVERBLUFTE BLUFFER.
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.025 Jan prees altijd zichzelv', en, wat een ander kon,
Jan zei steeds onbedekt, dat hij 't nog verre won.
Maar Piet zei: ,,Hoor, o , grote Jan!
Ik weet slechts éne zaak te noemen,
Die jij kunt, maar geen ander kan:
Jou roemen."…
Letteren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
528 hoe ver ik ook kijk
nimmer verschijnt er een wolk
aan 'n hemel zo blauw
als vandaag
of toch daar in de verte
voorzichtig zie ik ze verkleuren
en hoor de door jouw gevormde
woorden al van verre
ze toveren een glimlach
op mijn gelaat
ik raap de mijne tezamen
en stuur ze gevleugeld naar je toe…
fluister verder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 woorden sprekend
lippen die zich vormen
naar klinkers en
consonanten in een
onbekende taal
ogen weerspiegelen
de betekenis van vorm
en staven stem totdat
de woorden vallen
in een zilveren schaal
het is alleen maar
een droom met haar
hoofd tegen zijn schouder
luisterend naar het geluid
van verre trommels…
Telefoon
gedicht
5.0 met 3 stemmen
8.980 Iemand is een verre stem
in een doos niet meer, een sterke hand
niet meer of een te strak gestrikte
schoen, een doorgestikt overhemd, iemand is
een niet verwijderde gemiste oproep
nog misschien, een ingeslikt signaal
dat trilt van een bericht, iemand is
zo te zien zo uit je telefoon,
je kunt bellen wat je wilt
of me nog meer vertellen
--…
Evolutie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 Misschien zijn wij een blauwprint
Neanderthalers nog
die uiteindelijk
op vele planeten
bestaan,
en waar wij dan
op die verre
werelden zijn
geëvolueerd
in humaan.…
Nestbouw
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 bouwen ze
hun nesten
hun onderdak
Niet laag
bijdegronds
nee,hoog
en verre van droog
Door een wak
in de wolkenbrij
verlicht zon
hun doen en laten
Ik kijk
naar boven
weet -bij God niet-
waarover ze praten
Zal,luidruchtig
over legsel
eitjes en jongen
krijgen,kunnen zijn.…
Natuurwerk
snelsonnet
3.9 met 10 stemmen
1.244 Van verre klinkt over de heidevennen
een roep die helder kaatst over het glas.
Ik kies het pad voorbij het stille bos.
Nog even puur…, dán gaat het vuurwerk los.…
Ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Een ster is gedachteloos
onverwachts oud geworden
om niets bekommerd
Een ster ontlokt verwondering
uit verre expansiedromen,
ondanks eenzaamheid op grote afstand
Wanneer we haar mysteries bezingen
is ze mogelijk reeds weggevlekt
in cryptische zelfbegoocheling
Evenwel,
ondanks alles,
blijft ze stralen.…
Verwerken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 Zwijgzaam als ik ben
Wil ik luisteren naar geluiden
Naar klanken aangenaam
En vooral melodieus
Woorden die het goede fluisteren
Gemeend en zeker serieus
Ik zal ze schrijven op witte vellen
En mij verre houden
Van enig commentaar
Later wil ik ze zwijgend lezen
En slechts denken;
“Ach, laat ook maar.”…
Ochtendnevel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 O, te zwemmen als een vis
in verre oceanen
en te vinden wat je mist
O, te vliegen als een vogel
door de ijle wolken
ervaren wat je niet wist
O, langzaam te verdwijnen
in de ochtendnevel
en niemand die je mist
O, ga met me mee lief
naar al het onbekende
wees mijn illusionist…
Zeven sloten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 Ik liep nooit
in zeven sloten
tegelijk
Ik nam nooit
de wijk
naar verre oorden
Ik kreeg nooit
woorden
met m'n buur
Ook in mijn leven
schonk men
zoet en zuur
in kannen
en kruiken
onttrokken aan 't oog
De boog
nu niet langer
gespannen.…
een brief van thuis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
520 rook stijgt roerloos van de dorpen op
de verre nevel daar is waar de mensen wonen
honden blaffen in de diepte van de stegen
uit de hoge moerbeiboom kraait de haan
geen dag geeft je een tweede ochtend
het water wervelt om het fort
een miljoen voor een brief van thuis…
Tastbare ziel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
552 Naar verre vreemde oorden,
voeren mijn dromen mij.
Naar lang vervlogen levens.
En bij 't blaffen van de maan.
Ontwaken zij uit hun eeuwigheid…
tot leven lezen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 een deur opent zich
in funeaire tijden
ik blaas nieuw leven
in mijn oude huid
draag ik fabels en feiten
en tralies tegelijk
nu ik amper weet
opent stilte de ramen
naar een verre blik
ik open boeken
die aan de wereld knagen
zelfs aan mijn gelijk…
Het mag weer
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
735 Het leven na Corona neemt zijn gang
Al blijft de gas- en olieprijs flink stijgen
Al blijft die man uit ´t verre oosten dreigen
Wij zijn hier voor de duvel nog niet bang
We vliegen dapper naar een zonnig oord
Ver weg van bommen en van massamoord…