2104 resultaten.
droomgrens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 dit is niet zomaar een lege vitrine
er staan namen geschreven
van schelpen en vlinders
bossen en gebergten zingen er
net als duinen en stuwwallen
in de verte een stad
je laat je gedachten gaan
ongehinderd
en voorgoed
dit is geen vrijheid
maar een eindeloze reis
gevangen in bestemming…
Nachtelijke schuldgevoelens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
171 Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen
in het zwarte hart van mijn zoet geworden
maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens
komt die van mij niet overeind
ergens in een verre verte boven mijn hoofd
staar ik naar dat vreemde plafond
en er zijn ook van die donkere uren
die een eeuwigheid lijken te duren.…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
in eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken…
De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.101 De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’,
Zij doen mij denken aan het Capitool,
Gij vreemde, zotte vogels, heel uw jool,
Het stemt tot nieuw vermaak mijn luimig hert.
Ik hoef u niet te jagen als het hert,
Wanneer ik straks in woud en herfst weer dool,
Ge zijt een winterspijs, al blijft de snert
Mij liever nog dan alle bout en kool.…
Voie verte, boucle 4
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 De folder legt het uit, tweetalig.
Hier liep een spoor. Dat is voormalig.
Ooit hoorde je een treintje zoemen
langs bermen vol van gele bloemen.
Nu fiets je op een groene weg
langs wijngaarden en wei en heg,
door rivierdal en lichte bossen,
langs muurtjes met bruinzwarte mossen.
Witte kalveren liggen loom
geschaard onder een schaduwboom.
Zo…
Herfst
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.053 Op een zondagmiddag
zag ik de herfst komen
aarzelend kroop het geel
in het groen van de bomen
het leven klonk gedempt
met de wolken laag
voor het eerst na maanden
was de verte vaag
een moment van stilte
zomaar in een laan
ik kon het zien en horen
de herfst kwam eraan…
Neem me mee
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.249 Alleen en mezelf
met ogen gericht op
de kille verte.
En stilletjes
vraag ik de wolken;
neem me mee...…
Kalverliefdheid
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
813 ze hoorde zijn stem als
een waterval vanuit de verte
al klaterend naderen
liep hem tegemoet met
zelfvertrouwen wankeler dan
haar hoge hakken maar zijn
spraakmakende uitstraling
reduceerde haar tot een
stamelende stoethaspel
en voor ze wat woorden
bij elkaar kon sprokkelen
was hij alweer gevlogen
haar achterlatend met
schoenen vol…
Copy that - Een afscheid voor de dood
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.715 '
Vroeg ze in de verte…
ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.232 een verlaten plein
in de avondschemering
geluidloos overmeesterd
door de zachte sneeuw
een vermoeide passant
die plotseling stilstaat
het hoofd draait
naar het plein
toeschouwer van een verstilde wereld
dan wendt hij zijn blik af
en herneemt met trage tred
zijn reis
in de verte
krast een vogel…
3 x mist = Sinterklaas
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
3.267 1x
In de verte mist.
Een wolk verhult een geheim.
Eenmaal komt het uit.
2x
De hemel een wolk.
Een boot gaat schuil in de mist.
Dit heet geloven.
3x
Met een groot gebaar
duwt hij alle wolken weg.
Sint houdt van de zon.…
nachtwandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
707 in de verte hangen nog wat flarden
klokgelui in nevelslierten
en boven spant zich de nacht
zoals altijd rustbrengend
voorspelbare constellatie van licht
adem diep en ijzig
een champagne van lucht
doet je van binnen tintelen
wijst weemoed weg
belletjes borrelen altijd naar boven…
terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 je leunt tegen de blinde muur
ik zit in het gras
onze ogen in een veilige boog
om elkaar heen
we tasten in het duister
ik sta op
en kijk niet om
ik streel je afwezige gezicht
in de verte horen we
een kind schaterlachen
we zien elkaar…
zoals vandaag
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
1.414 er hangt mist in het dorp
en even sluit ik
mijn woorden
de liefde is groot
en langzaam waar
ook voor verte
van blad en vogel
geen uur zo stil
in vreemd gepeins
als niets dan vrijheid
zo vredig mag
ik droom mij wit
en onderweg
jouw rust in
nevel en dageraad…
Maanmannetje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.106 In de verte
zag ik een ster
turend en glurend in de veronderstelling
dat er iemand vanuit die andere kant
ook naar jou kijkt
Ondersteboven
valt ze achterover
als maanmannetje
haar een lieflijke blik toewierp
Zichtbaar anders
dan je gewend bent
iemand die je als enige
kan zien
Onzichtbaar blijft
voor een ander
Misschien?…
1 minuut
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.050 Opgeschrikt
Door het geklik
Niet wetend wat ik verwacht
Hoor ik in de verte alleen maar gejuich en gelach
In een kruipend van angst
Wacht ik uit eindelijk het langst
Onzeker sta ik op
Dit is de enige weg naar de top
Het moment is daar
De harde werkelijkheid wordt waar
Ik ben met het publiek een.…
Duivelskind
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
973 In de verte klinkt gelach
geschreeuw van ruzie
geluiden van de nacht
zij telt tralies en stenen
voelt de scherpe pijn
van haar geseling die dag
waar blijft toch de tijd
die zij met haar haren verloor
in oneerlijke strijd
slechts een kind
klein, mager
onbemind…
Ik herinner me
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
1.840 Veel later,
het fletse besef in je blik
bij elk vertrek:
je was
geen partij
voor de verte.…
vader
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.385 vergeten bladzij
uit een boek
vergeeld na
zoveel jaren
droog de hand
die mee de
woorden leest
dode ogen
gevangen in
voorbije verten
mijn hand voorzichtig
aan de schouder
'dag pap,hier ben ik weer'
'dag kind'
het is mijn stem die
antwoord geeft.…
BELOOF JE HONING
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
890 Het rode hart
koolzwarte vegen
tere huid
Vanuit verte
is er
onophoudelijk
wenken
Ik maak alleen
als bij of hommel
geen geluid
Mag ik je
deze tere bloem
schenken?
Beloof je
honing...
rijke buit.…
vrij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
669 je lijkt
ver weg
ik kijk
verder
in de verte
en zie jou
verder
weg van mij
hoe langer ik kijk
hoe verder weg
je lijkt
steeds verder
ga je
verder
weg van mij
ga
ga maar
verder
maar beloof me
lief
kom je terug?…
Geweld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
925 Buiten, ver van het zonlicht
Mijn ogen springend open
Een flinke flits van een bliksemschicht
Kapot en geslopen
Regen druppels rennen weg
Laat het stoppen
ik wil me niet verstoppen
Het einde is in zicht
zie ik daar in de verte weer licht?
De bui is over
Ik buig me voorover…
zoveel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
938 er zijn
zoveel woorden
die gezongen worden
you are my sunlight
and my rain
in de verte
een paar vensters
hoewel
we niets weten
kijk naar de vrouwen
in hun bikini's vijftiger
jaren
raak ze aan
denk je
terwijl
je hen ziet…
muziek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
647 de muziek
die net klinkt
moet ergens
nog iets hebben
van muziek
uit oude tijden
maar het is
zo ontwikkeld
dat elk trommelen
in de nacht bij volle maan
gewoon ontbreekt tenzij
je midden in de nacht
muziek gaat maken
en je iedereen uitnodigt
hoor het trommelen
een dreiging uit de verte…
Letteren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
528 hoe ver ik ook kijk
nimmer verschijnt er een wolk
aan 'n hemel zo blauw
als vandaag
of toch daar in de verte
voorzichtig zie ik ze verkleuren
en hoor de door jouw gevormde
woorden al van verre
ze toveren een glimlach
op mijn gelaat
ik raap de mijne tezamen
en stuur ze gevleugeld naar je toe…
tao
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 -
dan zwijgen
rammelende bekkens
en rinkelende cimbalen
heel even
trillen
yin en yang
in harmonie
de Weg ligt voor ons open
waarheen hij kronkelt
in de verte
blijft verborgen in de mist...…
vergeet-mij-nietjes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
622 als ik de planten
en de bloemen
van water voorzie
dan hoor ik in de verte
een mooi refreintje
in een prachtig liedje
wat kleine blauwe bloempjes
die samen smekend zingen
“we hebben grote dorst
ja, we hebben zo’n dorst
och alsjeblief…Johny
vergeet-mij-nietjes”…
Fakir Dalí
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
728 Zodra je zijn tover
met kinderkonen waardeert,
doet hij een greep naar de verte.
Denk niet dat je zijn bedoeling
even determineert.
Hol dus naar het volgende symbool.…
glans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in dit rode
vulkaanlandschap
op de diepste bodem
in het leegste landschap
de genadeloze hitte
wezenloze stilte
alleen maar vlakte
en in de verre
verte bergtoppen
deze genadeloze
ruimte
zo diep zo leeg
zij bood hem
een nieuw begin
de stille maan
was getuige van
de glans van zijn
ziel…
Verademing
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
872 In de verte stijgt een berg op,
om nader tot elkaar te komen
overbruggen we ‘t hoogteverschil
het toppunt van verademing
met reikende handen bekeken
doet beloven hemels geluk
verbeelden wij maar al te graag,
het uitzicht oogt onbegrensd
zonder angst of tegenslag.…