Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

Zucht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
Ik wieg je op de dans van de wind en voel het spel van niet te vatten zuchten , terwijl een geroofde kus de holte van mijn navel vult, en geheugen zonder glimlach in één ademtocht als een leugen mijn huid voorbij wandelt. Ik sla mijn armen om je heen en ook het winterdeken.…
Katty Wijns12 februari 2014Lees meer >

Kom schemer met mij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
ik wist je te wonen in je glazen huis lente bracht haar eerste bloemen op de wind bij je thuis je decoreerde en schikte de kleuren van zon die in jouw vazen zijn voorjaar vond op het wiegen van de eerste madelieven danste je het prille groen rustte de middag in een spiegelende tuin op het zwart van de aarde waar het leven dit…

AFTOCHT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 837
nu zij haar ogenschijnlijke bescheidenheid op haar verjaardag kleurig verspreid verheffen saaie bloedverwanten - onder oogcontact - uit het uitermate behagelijke bankstel zodat uitzwaaien bij de aftocht een geheel ontspannen draagkracht krijgt de witte en rode wijn het oude hassebassie staat nog half in het glaasje te wiegen de knabbelnootjes…

Jij draaide sierlijk

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
strijd naar de zon jij hoopte met vorm en kleur meer licht te vangen ik groeide snel in verlangen wij wortelden in verschillende grond ik groef dieper waardoor mijn steel rechter stond jij draaide sierlijk naar steun en vertrouwen om ook met storm een hechte basis te houden herfst heeft onze vruchten doen gloeien in samen wiegen…
wil melker23 augustus 2014Lees meer >

Patience

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.837
Stel dat je opnieuw, had je hetzelfde lichaam gekozen, wieg die zo verrekte opgetogen je op stond te wachten? Had je eenzelfde eenzelvig liedje gezongen en je lijf even verlegen links en rechts goeddeels verzwegen?…

Kamer 111

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 952
Door het venster kijkt de esdoorn, de gele trossen wiegen en wuiven. Ik ben als een gevallen vogel, vleugellam geslagen kamerheer. Ik tel de dagen in het verleden met scherven van poorten en bogen op de versleten straten in een lege stad. Want ik ben er niet. Kamerbreed is mijn verdriet.…

Lieve lief

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
je lachen laat me je leiden laat me je dansen laat me je bevrijen laat me je sieren laat me je strelen laat me je kussen laat me je bespelen laat me je grommen laat me je temmen laat me je kleuren maar nooit beklemmen laat me je dagen laat me je verleiden laat me je dansen laat me je geleiden laat me je minnen laat me je wiegen…
LadyLove13 november 2016Lees meer >

vleugels van wol

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 674
gedachten door een verrekijker zien ze de vervlogen jaren dapper weven ze een deken van wolkenkliekjes ze omfloerst het licht als zijn rusteloze ogen de duistere waarheid van de lange slaap willen weren ze zet de deur op een kier als de stilte in hem aanwaait hij raakt los van de wereld alles ademt afscheid ze tilt hem op uit de wieg…
J.Bakx9 maart 2017Lees meer >

Wie verkwikt me?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 371
Waar zijn de armen die me gelukkig wiegen en een mooie toekomst beloven? Bij wie kan ik geborgen zijn?…
Zywa10 juli 2019Lees meer >

De vlucht van de vlinder

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Ze vloog, maar zit nu op de rand ik bekijk haar, verschuif m’n hand ineens zit ik op haar rug, zomaar verdwijnt de wereld onder me… We vliegen, ze klapt met haar vleugels haren wapperen, wolken vliegen net als wij, al is ‘t meer wiegen dan landt ze, ik had niet gemerkt Dat ze daalde, me weer had afgezet! Dag vlinder, leef lang!…
An Terlouw19 september 2021Lees meer >

ATOL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
het is een wegen op het wiegen van de zilte zee, onmachtig drijven in het oog van de brullende zon. Het spreekt zichzelf niet langer tegen, het mengt zijn daden door het woord en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Dirk Vekemans24 september 2023Lees meer >

Wandelen in het donker

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
Schaduwen wiegen de stilte, alsof de tijd zelf slinkt. De maan streelt het pad met zilver, elk blad draagt een glinstering mee. Ik loop tussen werelden van stilte, waar dromen de richting wijzen. Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht, het bos houdt zijn adem vast.…

wiegelied

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
tijd tussen elk liefkooswoordje ik suja-suja-sus je oogjes toe onder hemelsblauwe wolken met mijn handen als twee schelpen suja suja in mijn armen als het zachte nest waar dromen zich deinend verbergen ik sus je suja poppedeine ik draag je in het stille licht alleen het kleine kan me horen ik suja-sus je kus je sus je kus je wieg…
J.Bakx4 november 2025Lees meer >

Gaia (3)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
De oceanen zijn niet alleen de baarmoeder van Moeder Aarde waar alle leven geboren wordt maar ook de buik in ieder van ons waar onze aderen als rivieren onze vitale organen voeden in verbinding met ons hart dat als een regenwoud het ritme van ons leven regelt aangestuurd door ons brein dat als de korstlagen van…

Het zoet geheim

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.016
------------------ nauw: nauwelijks wiegetouw: touw of koord waarmee men een wieg aan 't schommelen brengt…

Verstild huis,

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.630
De kamer rekt zich lui van de hitte, En het bed staat opgesteld als wieg van vrede. Ik wilde dat hij bleef, Waarom had hij toch gelogen?…

INSOMNIA

gedicht
4.3 met 139 stemmen aantal keer bekeken 75.731
Evenals een vrouw, die eens zich gaf, Baren moet, of ze al dan niet wil baren, Want het kind is groeiende in haar schoot, Is elk wezen zwanger van de dood, En het voorbestemde doel van 't paren Is niet minder dan de wieg het graf. -------------------------------------- uit Verzamelde Gedichten…

De zin van het onzinnige bestaan

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 716
verdwazing En altijd weer dat onbezonnen proces De drang van voortplanting in de stress Gewraakt is de minachting der goden Gniffelend aanschouwen zij het gepeupel De goddelijke hebben geen ongelijk Ware het niet dat ook zij min beminnen En de nieuw geboren alom wetende god Verdoemd is tot gruwen in het onsterfelijke En dankbaar wieg…
Ivan Grud10 februari 2007Lees meer >

Lenteloten

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Mijn vingers sluiten zich de tijd die ik nog heb ebt stil zie, golven wiegen langs geluwde wind bevlogen woorden in jouw handen ik zie je lippen smelten in een lach hoor, het timbre van mijn bloed als volle halmen op de akkers zonder barsten buigen voor de storm geef me vrijheid om te zwijgen laat gebroken dromen zijn, vannacht vergeet…
sacrajewa24 januari 2008Lees meer >

vreugde voor morgen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 698
wanneer jij naar mijn tranen luistert ze wentelt in je diepste lagen maak ik plaats in mijn armen en wieg je tedere woorden met het hoofd voorovergebogen zoals regen tegen het raam glijden schaduwen van uren zwaar gevuld niet in de verte achter afgesloten deuren maar dichtbij in de eenheid van mijn oorsprong ik kus je ogen, ongestoord…

Je blonde lach

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 558
je hakken tikken spanning in de stilte de echo geurt je dichterbij uitdagend kijk je naar de mannen winnaars dromen zich al rijk je blonde lach kleurt warmte je ogen zwierig in hun blik handen zwaaien al je charmes omdat hun wereld aan je voeten ligt vleugjes jij in het passeren ik zie je wiegen uit mijn zicht de spanning wordt met een…

Sibylle,

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
klein, verdiept zich in de echtheid van de mensen, richt zich op onontdekte schreden, intuïtieve treden naar alle mogelijkheden, beschilderd de aardse waarheid met haar penselen tot nieuwe flonkerende stenen in haar juwelen, die in schoonheid zijn betoverd, staat ze de wereld terzijde in de weg van het hart naar het hoofd, van de wieg…
pama8 februari 2010Lees meer >

Houden van mensen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Mensen groot of klein In een dorp of in de stad, de bus of in de trein Mensen zwart of wit In alle werelddelen, een mens waar pit in zit Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen Wie goed doet, goed ontmoet Mensen jong of oud In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud Mensen lelijk of mooi Van binnen en van buiten…

De kunst van het dragen

gedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.259
Dat het de kunst is goed te dragen, een ritme te vinden samen balans te bewaren zagen we daar; het moet een soort wiegen zijn dat de angst voor het laatste verdrijft. in beweging blijven desnoods pas op de plaats.…

De taal van kleuren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
ik heb immense velden met bloemen gezien die fier hun kleuren dragen zacht wiegen als zij in opening mijn aandacht vragen hun ranke stelen lichtjes draaien maar de zon schijnt feller op de kale rots waar stenen regenbogen kaatsen in kristallen werd de tijd gevangen die daar onder grote druk is blijven hangen zij vertellen van…

De vrije hand

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 416
de meeste bomen willen enkel bos laten hun zaden los dicht bij de stam groeien samen tussen beschuttend struikgewas in eerste levensjaren later snel naar hogerop zij ruizelen warmte van de zomerwind buigen voor de vlagen als storm ze gaat plagen vaak zonderen zich wat exemplaren af willen een ruimer bestaan in hun gaan van wieg…
wil melker8 november 2016Lees meer >

Stukjes dood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
ik wieg mee met de vlammen van mijn klein vuurtje hoop dat ik gesprokkeld heb uit gevonden stukjes dood om me heen zij waren al verloren hun groei gestopt door structureel tekort aan continuïteit die in het leven van de soorten snijdt diversiteit is al geminiseerd door economische belangen waarbij de mens zichzelf met hoofdprijzen…

kikkerroep

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
zuigend het leegdrinkt als zinderend de zon ondergaat stoomt dan de avond tot nacht waarin langzaam onweer vleugelt tot in licht flitsend de donder rolt terwijl het overstromingen regent dan kwaken uit tientallen kelen in het moeras verscholen kikkers hees en hard uit de modder omhoog als willen zij ons wakker wekken waarin de zomer ons wiegen…

Valse strikken

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 564
mag ik jouw zachte warmte van het wiegen als medicijn tegen pijn van liegen en bedrog de volledige overgave van een niet te dragen last die alles blokkeert wat misschien ooit van waarde was in samen spinnen wij de stukjes wol selecteren op kleur van het patroon dat heling belooft maken alle draden die ooit gebondenheid leken…
wil melker29 februari 2020Lees meer >

Een mystieke pauze

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 458
ik ken de muziek uit je ogen voel het strijken van je handen langs de snaren van de oude viool daarbij wiegen schouders en heupen in een bijzonder aantrekkelijke balans waarin jij een bent met de warme klank met hart en ziel heb jij de dirigent en zijn stuk vertolkt nog lang hing de de echo in de zaal verstillen mensen in…
wil melker25 januari 2025Lees meer >