Alle inzendingen over angst

5107 resultaten.

Sorteren op:

Onze beschaving

netgedicht
5.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 428
schaduw in de open vlakten nabij de bosranden in het spelen met wind en wolken kun je ongezien verder komen dan je ooit dacht in de opties die je had in de wildste en meest gevaarlijke dromen het meest elementaire is het gebruik van ogen en zicht in confrontatie waarbij houding verschijning niet de uitstraling moeten hebben van angst…
wil melker14 december 2023Lees meer >

Alona

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
één minuut lang in haar zwarte negligé Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden mijn wereld tussen wadden en een drukbevaren noordzee met op de bodem datakabels en onder water russen Jouw wereld een gevarenzone met één druk op de knop het luchtalarm dan moest je voor de zoveelste keer schuilen Ik heb de angst…
Xander8 december 2024Lees meer >

Herfstwandeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 382
O, wandelaar die zijn eigen pad bewandelt, zonder zoeken, zonder zien, is al verder dan de angst, de weg heeft hem verlaten. Beter is het antwoord van de echo dan de lokroep van een verre reiger, want de echo heeft allang gehoord, de vraag die nooit werd gesteld, zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
ErikG17 februari 2025Lees meer >

Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 519
Omdat je niet schrikt van wat ik voel, niet wegkijkt van wat moeilijk is of stil, durf ik open te blijven, mijn kwetsbaarheid te tonen zonder angst voor teveel – want bij jou mag ik altijd alles zijn wat ik echt ben.…
CB23 juli 2025Lees meer >

ZANGLES. na een halve eeuw

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
​ Ik heb weer zangles (2025) nu voor het eerst na een halve eeuw (1975) hij is Engelssprekend en jong hij is goed, steengoed als zanger en als docent doch ik de oudere zanger wat een nervositeit, angst wat een ongekende emotie maar ook wat een eigenheid waarachtigheid en echtheid opnieuw te mogen beginnen mijn ademhaling een ramp…

dat zwaard van dit minst kwade

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 420
gesmede schitterwoorden uit dat liefst vermeden era toen die dragende schaduw door waarheden verzadigd die venijnige stilte als leegte voor zichzelf houden wilde met angst voor dat blijvende zwijgen van die oprechtheid als dat leidend lijdensverhaal eenzijdig vertaald perspectief voor die dief die heilige graal van die veilige aftocht…
R.E.N.S.9 oktober 2025Lees meer >

het harnas

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 308
sinds het harnas van zijn hart is afgegleden blijken er geen grenzen te bestaan aan hun liefde en de dromen die zij delen haar glimlach is de zaligheid zelve waardoor hij alle twijfel kan laten gaan hij durft zijn ogen nu op het droge van een toekomst samen neer te leggen zonder angst voor de onvermijdelijkheid van hoge golven zolang zij…
R.E.N.S.20 oktober 2025Lees meer >

Ik leef moeilijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 352
moet er niet aan denken je moet er boven staan zeiden ze wat weten jullie van ontroostbaar verdriet en pijn het niet meer weten wat te doen of hoe te zijn vroeg je onze auto is kapot dat is echt niet fijn onze bank is niet meer leverbaar we weten heus wel hoe het is om ontroostbaar te zijn zeiden ze wat weten jullie van de angst…

De sprookjesjager

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 324
Waar zachte woorden angsten vertalen, tot het verlangen teder wordt vervuld. Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen, dwaalt over stranden van blinkend goud. Langs ruwe rotsen die draken verbergen, terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt. Hij ziet frivole elfen in nevels dansen, hun prinses wachtend op haar troon.…

Lichtfabriek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 192
O, spreek mij van de liefde en de trouw van glans die in de Lichtfabriek verviel waar menig uitbundig man en vrouw danst met een vrolijke, doch broze ziel dit grote pand, gekraakt en aan de vloed herbergt het boekwerk van een oude tijd de duisternis smaakt teder nu en zoet door menselijk falen van haar angst bevrijd wij dansen tot de zon…

wij: nog komt de lente

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 170
in het lauwe water drijven lelie’s zonder angst, wij - jij en ik - bespiegelen onze liefde op dit zo strakke prent alsof het is uitgesneden op het perkament van een oud verlangen zou nu nergens anders willen zijn dan hier bij jou, wandelen door het fiere gras, jij een halve stap voor mij omdat ik zelfs nog de warmte vind in de schaduw die…
elze20 juni 2026Lees meer >

Zandloper met zwarte vogels

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 143
De regen wast vlekken op mijn gelaat angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster   Een rijke vrouw belooft mij een geile buit maar ikzelf had het liever andersom gezien zij voelt de stormbel van de ijzeren vogel het stampvoeten van…

Eenzaam in het duister

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
De slordige angstwoorden op de potloodmuur vervagen maar de angst dat stilte onheil brengt wordt groter en eenzamer in het gedoemde alleen zijn de klok en het duister als boezemvriendinnen van de onzekere toekomst geen zware stappen geen literaire plicht geen loze antwoorden of zotte vragen maar altijd eenzaam in die nachten niemand…

Alfabet

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 122
al dat met letters Letters waar alleen mijn hoofd niet de juiste woorden van kan maken Mijn verhalen teveel herhaald Mijn eigen Geheimen die ik niet bewaar Maar anders vraagt niemand ernaar Mijn woorden te klein Met letters te groot Mijn zinnen missen mening Dat weet ik Dus stop ik ze Meteen in mijn hoofd Vastgeplakt door angst…
sodb6 september 2026Lees meer >

het narrenschip

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 256
mijn hele koninkrijk ligt gelegen aan de gaba a receptoren, overgevoeligheden vertolken de waanzin die ik merk te mogen lezen in alles wat ik zoek en vind het balanceren op het randje van het trottoir vertolkt de angst die in een persisterend molecuul nog tot kleinere eenheden wordt gesneden explodeert wonderlijk in al mijn zintuigelijke…
elze30 september 2026Lees meer >

Achter het gheduld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 169
sal het een verslavende vryheyt sijn die u ende mij verblindt, wil ick gheene angste ervaren „het goede is mij immers welghesint” schreeuw ick om mijn selven te bedaren doch de schaduwe naedert nu snel hetgheen ick eyghenlijck niet en verkies maer wat hoor ick ende sie ick niet, is het een sproke waeruyt ick vertel?…

Toch zijn we allen één!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 992
Zodra we echt gaan kijken Elkaar zien zoals we zijn Niet meer oordelen Of veroordelen Zodra we echt gaan kijken Zonder schroom interesse tonen Dan worden we werkelijk één Verschillen Ze kunnen ons verdelen Uit elkaar drijven Uit angst voor het onbekende Uit angst voor elkaar Verschillen Ze kunnen ons binden Sterker dan ooit tevoren…
JRH8 augustus 2009Lees meer >

In den vreemde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 335
Ik ridderde mijzelf en ging uit huis om het onbekende tot het mijne te maken Beducht voor gevaren trok ik steeds verder hopend op een hand en op de geruststelling: Blijf, hier ben je veilig hier is een plek voor jou een eigen plek geen nis in een van de portalen waar je een vreemde blijft voor de gezanten en de raadgevers Je hoeft…
Zywa19 december 2025Lees meer >

Vangst

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.031
satanisch gelach uit duist’re gaten het hellevuur werd reeds ontstoken Het water rimpelt deze dag snel haal ik op vol angst een oneindige rust en Gods glimlach is mijn wonderlijke vangst.…

De zee

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.756
Waar eerst nog angsten triomfeerden, was nu slechts een serene zee en met haar ruisende gezangen nam zij mij als op vleug’len mee. Toen dacht ik, zo is nu ons leven. Er zijn soms dagen vol geweld, waarin je denkt voorgoed te zinken en radeloos de uren telt.…

Mijn eigen muis ...

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.690
Een muis, alleen het woord al laat mij rillen tot en met 't piepend rennen over vloeren het schichtig wegduiken achter 't bed 't trippelen tussen de plafonds zowel boven als beneden maakt mij helemaal gillend gek de angst, het ongecontroleerde niets voor mij, maar toch realiteit wanneer er zo een heel klein beestje voor mijn voeten langs…
metha24 juli 2003Lees meer >

Het einde van een leven

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.322
Banden van de dood hadden mij omvangen, angsten uit het dodenrijk grepen mij aan. Mijn moeder wilde mij niet bewaren, het was met mijn leven gedaan. Uw handen o Here hadden mij gemaakt en toebereid, maar nu, nu is moeder mij kwijt. Oh God Gij hebt mijn nieren gevormd, mij in de moederschoot geweven.…

toch niet alleen

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.909
Dwalend, als een schaap zonder herder ben je op zoek naar het ware geluk Je zoekt het alsmaar verder met op je schouders een loodzwaar juk Je bent kapot van angst en verdriet je ziet geen licht meer in het duistere dal omdat de goede herder je niet ziet en die, voor je gevoel, nooit meer komen zal.…
Marleen3 december 2002Lees meer >

Zwarte nacht

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 766
haar weg schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal en toont versleten trekken die niemand ziet Een spiegel weerkaatst een verwaterd gezicht weent zwijgzaam in deze donkere nacht Doch haar stille blik sust mijn gemoed en haar troost maakt mij rustig en geeft mij weer kracht De angst…

Gebed

netgedicht
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.193
Ontneem mijn angsten heel eventjes van mij. Heer wilt U alstublieft een beetje voor me zorgen? Ik kan het niet meer zelf en ik vraag het maar tot morgen. Morgen dat beloof ik Heer, zal ik het weer proberen. Met vallen en met opstaan zal ik het heus wel leren.…

De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.437
Tussen bladgetril In koude wind glimt blauw een fosferstraal: Herlevend, wat 't verleden van mijn stam Joeg naar de grot, vol licht van veil'ge vlam, Vlucht, vlucht naar huis mijn angst primordiaal. --------------------------------- Brahman, deel I, p. 61…

Wees maar lief...

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.317
niet velen Weet er niet mee om te gaan Als iemand haar wil strelen Ze denkt dan terug aan toen Aan de bedoelingen van pa En begrijpt nog steeds niet Het grote zwijgen van haar ma Ze heeft met haar moeder gepraat Maar die geloofde haar niet Papa zou zoiets niet doen Dit vergrootte haar verdriet Nu leeft ze met haar pijn En met haar angst…
merle ;-)14 september 2004Lees meer >

een andere tijd

hartenkreet
4.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.222
zal zijn verstomd mijn stem zo stil zal blijven de piano onberoerd een andere tijd breekt aan waarin de donkere stad door jou van kleur voorzien weer zijn zal als voorheen bomen zullen verschralen en vogels niet meer wieken geen tijding over oeverloze zeeën zal komen drijven een andere tijd breekt aan waarin ik zal huilen om je angsten…
eli stater21 september 2004Lees meer >

Tegendeel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 968
mist vast en zeker ook zijn trotse feestbanket en duidt ten hoogste op een donker voorgevoel het diepste te verwoorden in een kort gedicht met beelden uit een nog onzichtbaar koninkrijk het blijft toch een uit de lucht gegrepen praktijk waardoor het oude bijgeloof ook is gesticht realiteit is een verzameling apart met geesten, spoken, angsten…

Onrust

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Dichter die uw laatste vragen Stellen zult wanneer gij sterft, Antwoord zonder zelfbehagen Welk een leed uw geest doorkerft Dat gij nooit tevree kunt zwijgen - Of ge uit iedre schemering Bleke maan van angst ziet stijgen Die uw mond tot klachten dwing'.…