5107 resultaten.
Onze beschaving
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
428 schaduw in
de open vlakten
nabij de bosranden
in het spelen met
wind en wolken
kun je ongezien
verder komen dan
je ooit dacht in
de opties die je had
in de wildste en meest
gevaarlijke dromen
het meest elementaire
is het gebruik van
ogen en zicht in
confrontatie waarbij
houding verschijning
niet de uitstraling
moeten hebben van
angst…
Alona
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
607 één minuut lang
in haar zwarte negligé
Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden
mijn wereld tussen wadden
en een drukbevaren noordzee
met op de bodem datakabels
en onder water russen
Jouw wereld een gevarenzone
met één druk op de knop
het luchtalarm dan moest je
voor de zoveelste keer schuilen
Ik heb de angst…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 O, wandelaar die zijn eigen pad bewandelt,
zonder zoeken, zonder zien,
is al verder dan de angst,
de weg heeft hem verlaten.
Beter is het antwoord van de echo
dan de lokroep van een verre reiger,
want de echo heeft allang gehoord,
de vraag die nooit werd gesteld,
zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Omdat je niet schrikt van
wat ik voel, niet wegkijkt van wat moeilijk
is of stil, durf ik open te blijven, mijn kwetsbaarheid te tonen
zonder angst voor teveel – want bij jou mag ik altijd alles zijn wat ik echt ben.…
ZANGLES. na een halve eeuw
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
593
Ik heb weer zangles (2025)
nu voor het eerst na
een halve eeuw (1975)
hij is Engelssprekend en jong
hij is goed, steengoed
als zanger en als docent
doch ik de oudere zanger
wat een nervositeit, angst
wat een ongekende emotie
maar ook wat een eigenheid
waarachtigheid en echtheid
opnieuw te mogen beginnen
mijn ademhaling een ramp…
dat zwaard van dit minst kwade
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
420 gesmede schitterwoorden
uit dat liefst vermeden era
toen die dragende schaduw
door waarheden verzadigd
die venijnige stilte als leegte
voor zichzelf houden wilde
met angst voor dat blijvende
zwijgen van die oprechtheid
als dat leidend lijdensverhaal
eenzijdig vertaald perspectief
voor die dief die heilige graal
van die veilige aftocht…
het harnas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
308 sinds het harnas van zijn hart is afgegleden
blijken er geen grenzen te bestaan
aan hun liefde
en de dromen die zij delen
haar glimlach is de zaligheid zelve
waardoor hij alle twijfel kan laten gaan
hij durft zijn ogen nu op het droge van een toekomst samen neer te leggen
zonder angst voor de onvermijdelijkheid van hoge golven
zolang zij…
Ik leef moeilijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
352 moet er
niet aan denken
je moet er
boven staan
zeiden ze
wat weten jullie
van ontroostbaar
verdriet en pijn
het niet meer weten
wat te doen
of hoe te zijn
vroeg je
onze auto is kapot
dat is echt niet fijn
onze bank is
niet meer leverbaar
we weten heus wel
hoe het is om
ontroostbaar te zijn
zeiden ze
wat weten jullie
van de angst…
De sprookjesjager
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
324 Waar zachte woorden angsten vertalen,
tot het verlangen teder wordt vervuld.
Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen,
dwaalt over stranden van blinkend goud.
Langs ruwe rotsen die draken verbergen,
terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt.
Hij ziet frivole elfen in nevels dansen,
hun prinses wachtend op haar troon.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
192 O, spreek mij van de liefde en de trouw
van glans die in de Lichtfabriek verviel
waar menig uitbundig man en vrouw
danst met een vrolijke, doch broze ziel
dit grote pand, gekraakt en aan de vloed
herbergt het boekwerk van een oude tijd
de duisternis smaakt teder nu en zoet
door menselijk falen van haar angst bevrijd
wij dansen tot de zon…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 in het lauwe water drijven lelie’s
zonder angst, wij - jij en ik -
bespiegelen onze liefde op dit zo
strakke prent alsof het is uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
143 De regen wast vlekken op mijn gelaat
angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed
trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit
maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster
Een rijke vrouw belooft mij
een geile buit
maar ikzelf had het liever
andersom gezien
zij voelt de stormbel van de
ijzeren vogel
het stampvoeten van…
Eenzaam in het duister
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
174 De slordige angstwoorden
op de potloodmuur vervagen
maar de angst dat stilte onheil brengt
wordt groter en eenzamer
in het gedoemde alleen zijn
de klok en het duister
als boezemvriendinnen
van de onzekere toekomst
geen zware stappen geen literaire plicht
geen loze antwoorden of zotte vragen
maar altijd eenzaam in die nachten
niemand…
Alfabet
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
122 al dat met letters
Letters waar alleen mijn hoofd
niet de juiste woorden van kan maken
Mijn verhalen
teveel herhaald
Mijn eigen Geheimen
die ik niet bewaar
Maar anders vraagt niemand ernaar
Mijn woorden te klein
Met letters te groot
Mijn zinnen missen mening
Dat weet ik
Dus stop ik ze
Meteen in mijn hoofd
Vastgeplakt door angst…
het narrenschip
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
256 mijn hele koninkrijk ligt
gelegen aan de gaba a
receptoren, overgevoeligheden
vertolken de waanzin die ik
merk te mogen lezen
in alles wat ik zoek en vind
het balanceren op het randje
van het trottoir vertolkt de
angst die in een persisterend
molecuul nog tot kleinere
eenheden wordt gesneden
explodeert wonderlijk
in al mijn zintuigelijke…
Achter het gheduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
169 sal het een verslavende vryheyt sijn
die u ende mij verblindt,
wil ick gheene angste ervaren
„het goede is mij immers welghesint”
schreeuw ick
om mijn selven te bedaren
doch de schaduwe naedert nu snel
hetgheen ick eyghenlijck niet en verkies
maer wat hoor ick ende sie ick niet,
is het een sproke
waeruyt ick vertel?…
Toch zijn we allen één!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
992 Zodra we echt gaan kijken
Elkaar zien zoals we zijn
Niet meer oordelen
Of veroordelen
Zodra we echt gaan kijken
Zonder schroom interesse tonen
Dan worden we werkelijk één
Verschillen
Ze kunnen ons verdelen
Uit elkaar drijven
Uit angst voor het onbekende
Uit angst voor elkaar
Verschillen
Ze kunnen ons binden
Sterker dan ooit tevoren…
In den vreemde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
335 Ik ridderde mijzelf
en ging uit huis
om het onbekende
tot het mijne te maken
Beducht voor gevaren
trok ik steeds verder
hopend op een hand
en op de geruststelling:
Blijf, hier ben je veilig
hier is een plek voor jou
een eigen plek
geen nis in een van de portalen
waar je een vreemde blijft
voor de gezanten en de raadgevers
Je hoeft…
Vangst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.031 satanisch gelach uit duist’re gaten
het hellevuur werd reeds ontstoken
Het water rimpelt deze dag
snel haal ik op vol angst
een oneindige rust en Gods glimlach
is mijn wonderlijke vangst.…
De zee
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.756 Waar eerst nog angsten triomfeerden,
was nu slechts een serene zee
en met haar ruisende gezangen
nam zij mij als op vleug’len mee.
Toen dacht ik, zo is nu ons leven.
Er zijn soms dagen vol geweld,
waarin je denkt voorgoed te zinken
en radeloos de uren telt.…
Mijn eigen muis ...
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.690 Een muis, alleen het woord al
laat mij rillen tot en met
't piepend rennen over vloeren
het schichtig wegduiken achter 't bed
't trippelen tussen de plafonds
zowel boven als beneden
maakt mij helemaal gillend gek
de angst, het ongecontroleerde
niets voor mij, maar toch realiteit
wanneer er zo een heel klein beestje
voor mijn voeten langs…
Het einde van een leven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.322 Banden van de dood hadden mij omvangen,
angsten uit het dodenrijk grepen mij aan.
Mijn moeder wilde mij niet bewaren,
het was met mijn leven gedaan.
Uw handen o Here hadden mij gemaakt en toebereid,
maar nu, nu is moeder mij kwijt.
Oh God Gij hebt mijn nieren gevormd,
mij in de moederschoot geweven.…
toch niet alleen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.909 Dwalend, als een schaap zonder herder
ben je op zoek naar het ware geluk
Je zoekt het alsmaar verder
met op je schouders een loodzwaar juk
Je bent kapot van angst en verdriet
je ziet geen licht meer in het duistere dal
omdat de goede herder je niet ziet
en die, voor je gevoel, nooit meer komen zal.…
Zwarte nacht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
766 haar weg
schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet
Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal
en toont versleten trekken die niemand ziet
Een spiegel weerkaatst een verwaterd gezicht
weent zwijgzaam in deze donkere nacht
Doch haar stille blik sust mijn gemoed en
haar troost maakt mij rustig en geeft mij weer kracht
De angst…
Gebed
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
2.193 Ontneem mijn angsten heel eventjes van mij.
Heer wilt U alstublieft een beetje voor me zorgen?
Ik kan het niet meer zelf en ik vraag het maar tot morgen.
Morgen dat beloof ik Heer, zal ik het weer proberen.
Met vallen en met opstaan zal ik het heus wel leren.…
De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
poëzie
4.0 met 13 stemmen
2.437 Tussen bladgetril
In koude wind glimt blauw een fosferstraal:
Herlevend, wat 't verleden van mijn stam
Joeg naar de grot, vol licht van veil'ge vlam,
Vlucht, vlucht naar huis mijn angst primordiaal.
---------------------------------
Brahman, deel I, p. 61…
Wees maar lief...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.317 niet velen
Weet er niet mee om te gaan
Als iemand haar wil strelen
Ze denkt dan terug aan toen
Aan de bedoelingen van pa
En begrijpt nog steeds niet
Het grote zwijgen van haar ma
Ze heeft met haar moeder gepraat
Maar die geloofde haar niet
Papa zou zoiets niet doen
Dit vergrootte haar verdriet
Nu leeft ze met haar pijn
En met haar angst…
een andere tijd
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
1.222 zal zijn verstomd
mijn stem zo stil zal blijven
de piano onberoerd
een andere tijd breekt aan
waarin de donkere stad
door jou van kleur voorzien
weer zijn zal als voorheen
bomen zullen verschralen
en vogels niet meer wieken
geen tijding over oeverloze
zeeën zal komen drijven
een andere tijd breekt aan
waarin ik zal huilen om
je angsten…
Tegendeel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
968 mist vast en zeker ook zijn trotse feestbanket
en duidt ten hoogste op een donker voorgevoel
het diepste te verwoorden in een kort gedicht
met beelden uit een nog onzichtbaar koninkrijk
het blijft toch een uit de lucht gegrepen praktijk
waardoor het oude bijgeloof ook is gesticht
realiteit is een verzameling apart
met geesten, spoken, angsten…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 Dichter die uw laatste vragen
Stellen zult wanneer gij sterft,
Antwoord zonder zelfbehagen
Welk een leed uw geest doorkerft
Dat gij nooit tevree kunt zwijgen -
Of ge uit iedre schemering
Bleke maan van angst ziet stijgen
Die uw mond tot klachten dwing'.…