5935 resultaten.
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat de Spelen…
flow
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt
van pasgeschreven letters drijven, even
boven droog papier en dan
de toon zetten in melodie
licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw
binnen de geeuw van eerste adem
laat ik haar beklijven
als een lied
vioolgeschrei dwaalt voort langs
natte wangen en er hangen noten in mijn haar
ze spelen…
Hare borst is zo zacht en rond en teder
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.877 Welk een schone schaar van bloeiende kindren
Zal zich voeden aan deze schone borsten,
Ik zie ze spelen in de nevels ginder en
Mijn ogen niet naar hier terugzien dorsten.
Goud zijn hun lichamen, zij zinderen
Door de luchten, en stillen alle dorsten.…
Het Zeister Bos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
596 Straks zullen hier ook,
mijn kleinkinderen staan,
die nu nog tijdloos spelen.
De zon schijnt.
De wind fluistert.
Het sterrenmos groeit,
zoals toen, zoals later,
wanneer jullie me begraven.
Ik prijs me gelukkig dat ik leef,
stilstaand bij ons aller graf.
Ik besef,
dat we eeuwig blijven verbonden.…
Gebruikt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.151 dat ik je niet meer toebehoor
De strakblauwe lucht, de voorjaarszon
laat ze blijven voor wat ze zijn
denk nog slechts aan hoe alles begon
je me mij koesterend Valentijn noemde
stond ik niet altijd voor je klaar
heb ik niet alles voor je gedaan
stond je ooit voor een gesloten deur
wanneer kon je niet liefdevol van mij op aan
mooi weer speel…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 ik heb nog potten verf staan
maar de penselen zijn bejaard
stoffig kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen…
Was ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
823 die ik nooit was
Je hebt me rondgeslingerd, diep gekwetst,
Gewurgd, gegooid, verpest
Nu ben je oud
Je hebt pijn, je hapert, stokt
Je kijkt naar het voeteneinde van je bed,
Daar waar ik zit
De dochter die jij het liefst niet kent
Waar mijn zus is vragen velen
Of andere familie, zelfde verhaal
Mijn ego, een welp, wordt gestreeld
Het spel…
KEUZES....EUROPESE VERKIEZINGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
441 spiraal zit
onze Nederlandse samenleving gevangen
ons als geheel niet beseffend
dat de keuze van vele anderen
jouw leven wezenlijk beinvloedt
en je lijdzaam, zwijgzaam, mokkend
of hoogstens tweetend, toch volgt
Als dat je (on)bewuste keuze is
hoeft het niet verkeerd te zijn
maar laat dan alsjeblieft niet
op je begrafenis of crematie spelen…
leiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
615 Als ze maar kunnen klagen
zeiken roddelen en
steken in je rug
je kent ze wel
van die types vol met
haat
die vragen hoe het met je gaat
en keihard lachen in je gelaat
Deze wereld zit vol met slangen
ze zitten in een diepe kuil verscholen
je herkent ze zo
gelijk achter het behang plakken
Je moet gewoon opletten
wat ze voor je
op het spel…
Muziek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
970 Boerenblaaskapel
speelt "You never walk alone"
boerenblaaskapelmuziek
bijzonder maar ook heel gewoon
Gewone mensen spelen
hun hart ligt er in
je kunt wel zien
ze hebben het naar hun zin
Ik word er vrolijk en tevreden van
de klanken komen aan
doe maar mee, laat je gaan
je komt er blij vandaan
Vol passie op een bepaald moment
het…
DENKENDE LOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 De hardloper ziet vol verwondering
hoe zijn bekende omgeving deze dag
speels zorgt voor verfijnde verandering.
Heen en weer springend genot, groot ontzag
daalt in hem, dankzij stralende Schepping,
waarvan hij stille rentmeester wezen mag.…
Trevifontein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 De Trevifontein van de lage landen
met speels gemak dartelen door de springbron.
Elke munt in de portemonnee
is het geluk naar de smaak van bourbon.
De Trevifontein van de lage landen
de magie van het geloven in dagdromen.
De nacht blijkt te kort om de ware
tijdens ouverture langs te laten komen.…
ZELFKANT
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.728 Ik houd het meest van de halfland'lijkheid:
Van vage weidewinden die met lijnen
Vol wasgoed spelen; van fabrieksterreinen
Waar tussen arm'lijk gras de lorrie rijdt,
Bevracht met het geheim der dokspoorlijnen.
Want 'k weet, er is waar men 't leven slijt
En toch niet leeft, zwervend meer eenzaamheid
Te vinden dan in bergen of ravijnen.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 Een onvermoeibare locomotief
Mijn schoorsteen tevreden rokend
Onderweg naar datgeen ik heb lief
Mijn stoomfluit gloeit en blaast kokend
Wagons die ratelen over rails
IJspegels hangend aan het gezicht
Mijn ogen schijnen op dichte vlokken speels
Achter mij een slinger van licht
Ik ploeg langzaam maar zeker voort
Vastberaden door het besneeuwde…
Oude dag
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.156 Vandaag wandel ik in gedachten terug
naar het oude huis bij de rivier
waar mijn man en ik lang woonden
hoe was het daar toen mijn man nog leefde
en de kleinkinderen kwamen logeren
om in de boomgaard te spelen
de oude dag die valt mij zwaar
vaak leef ik in gedachten daar
niet langer hier
de oude foto's in de kast
laat ik via het beeldscherm…
De genen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
728 Zijn tweede zoon, als schrijver ook begaafd
al bleef dat heel beperkt
tot poëzie-albums en ander speels vermaak,
heeft toch maar mooi zijn liefde in een vers verwerkt.
Hij had gedicht: ik was zijn klein prinsesje fijn
en dat ik dat voor altijd maar mocht blijven.…
Absurd
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
601 wat is absurd
dat mensen messen op de kelen zetten
dat mensen in Hong Kong de weg bezetten
dat mensen mensen met bonussen belonen
dat eerstgeborene tot Koning wordt gekroond
dat onderwereld justitie om de tuin kan lijden
dat mensen de wereld aan het vernagelen zijn
dat mensen meer egoïstisch zijn
dat mensen nog steeds valse noten spelen
dat…
Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.167 Vind je het ook mooi
Zoals ze spelen in de lucht
Om elkaar heen vliegend
Kijk jij met hetzelfde oog
Of is jouw oog bevlekt
Bevlekt door de geschiedenis
door jouw land
Of jouw familie
De hand die jij mij ooit gaf
Is de hand van een vogel
Die niet naar grenzen kijkt
Die overal zijn plek kan vinden
Die went aan alle winden
Aan elke storm…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 weer laat de natuur zijn
teugels vieren om de ondraaglijke
saaiheid van het leven te versieren
de rivieren zijn geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en…
Alleenspraak in de herfst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.487 Stiller
spelen kinderen in hun vragen waarvan de klanken
verder dragen. Dat ik mensen in het gras zie liggen
als na hun laatste val, ligt aan mij en niet aan hen.
-----------------------------------------------
Uit: 'Hotel Eden', 2013.…
Broeiend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Laat ons terug,
weer even spelen,
even kijken,
met de ogen van dat kind..…
ruilhandel
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
904 strategisch tegen elkaar op gezet
goed geoliede robots
net als sommige vogels
slapen wij terwijl we vliegen
tussen de incidenten door
enkel geprogrammeerd
om te vuur en te zwaard
het denkbeeldige hachje
veilig te stellen voor
denkbeeldige vijanden
terwijl wij - in de ban van Pokemon
argeloos onze weg vervolgen
op het pad van brood en spelen…
Onschuld de grootse schat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Ik kijk naar buiten en zie kinderen spelen.
Hun onschuld de grootste schat.
Waarom raken we die kwijt?
Waarom bezoedelen we onszelf,
om iemand te worden die we eigenlijk niet willen zijn?…
ZELFKANT
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.094 Ik houd het meest van de halfland'lijkheid:
Van vage weidewinden die met lijnen
Vol wasgoed spelen; van fabrieksterreinen
Waar tussen arm'lijk gras de lorrie rijdt,
Bevracht met het geheim der dokspoorlijnen.…
in natura
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 hoe in het oorspronkelijk bejegend jargon
het verkeer vrij vertaalt met spreekwoordelijke
beloftes, is des zins van een beloning gelinkt aan
geldelijke behoeftes
de drang van de vlucht naar het excentrieke
warmt het vlees als lippen blijven haken
aan het woord van dank en genitaliën zich
kruisen aan de beweging van het spel
de fantasie…
Gedonder
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.099 bliksems spelen schering
met inslag.
het huis davert.
‘geen nood', vader
de grote beschermer
spreekt.
moeder bidt om heilige Donatus,
waarna luide bons op deur. vreemd.
'Donatus, jij?', (ik, met grapje).
bijna een klap voor mijn kop
van vader. afkoelen mag buiten
in ijsbolletjesregen.
mijn straf.…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
694 Ik zie hun kleine kopjes hangen
als lichtjes naar de dode grond
zo speels, lief en onbevangen
dat ik ze als nieuw ontloken vond.
Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder ‘t dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hij die de kiem tot leven gaf.…
Daglicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Over watervlak spelen glinsterende zirkonen
Weerspiegelend een hemel van blauw azuur
En zilver witte lelies bekronen
De schone eenvoud der natuur
De morgen deed de horizon weer blozen
De avond sluit de dag rood als kleur der rozen.…
Wat niet te koop is dat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
517 Vriendschap dat spel
van overleg met zachte
emotionele waarden.
Zonder verzuring blijft
er ruimte voor begrip.
Elk stap is nimmer
één te veel. Ziet niet
neer op de levenspech.
Kijkt bij voorkeur terug
op de goede dingen die
zich in herinneringen
bewaarden.…
Achter de coulissen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 De ballenjongens langs de kant
wanneer de bal buiten het spel
is beland.
De matig gewaardeerde hoeders
die gemaskerd door het leven
gaan, die pas enige identiteit
krijgen als men buiten hen niet
kan bestaan.
Als de spotlights op het podium
doven. En het applaus voor de
hoofdrolspelers klatert nog na
in de zaal.…