9364 resultaten.
op zijn vaders vertelde waarheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.696 opgelaten krantenman en briefschrijver
geruststellend en beschermend leveren
in vochtige warme zomervlucht
kind gluurt voortdurend de post open
zusje komt zo via mama’s buik
langs het geboortekaartje
afgeleverd in het moederhuis
de vakantie is nu zelf op reis
naar het spelen met het zusje
met leuke poppenkleren
en het verlegen wiegen…
Twijfel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
922 Soms twijfel je
aan de dingen
die je zegt of doet
dan luister je naar
je innerlijke stem
die zegt
doe ik het wel goed
je vraagt om hulp
en je krijgt adviezen
voor wie of wat je nu
moet kiezen
je wikt
je weegt
even raak je uit balans
en je wacht
dan opeens is daar
dat innerlijke stemmetje
die geeft je een nieuwe kans
en krijg je kracht…
Vertrouw op jezelf
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.174 ze lieten je vallen
de schellen vielen me van de ogen
opeens is er het verdriet
die als donderslag bij heldere hemel kwam
het is pijnlijk, maar goed
je moet weer verder
zoekend naar antwoorden
het spoor wordt steeds smaller
vol verwarrende emoties
trek jij je terug
om het een plaats te geven
vol met vraagtekens
beklim je de berg,…
Terwijl de wind scheen
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.734 Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in de dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en ’t heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw’ and’re, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheen.…
Dromerig
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
629 Dag droom
fluisterde ze
toen de morgen haar wakker kuste
ze rekte zich nog
slaapdronken uit
dag meisje
zei de droom heel zacht
vanavond neem ik je weer mee
voor vandaag een mooie lente lach
de wind lokte ondeugend
haar warrige haren
bij het open venster
goede morgen
klonk de fluister in haar oren
dag vlinder
zei ze zacht, stuurde…
Droevig meisje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.384 en het meisje, zij huilt
door verdriet overmand
geen troost kan helpen
verstoot reddende hand
haar open jeugdige geest
opgesloten in trieste smart
keert zich binnenwaarts
kwijnend in gebroken hart
deerniswekkend in tranen
wil zij geen liefde meer kennen
zal haar troosteloze ziel
ooit aan eenzaamheid wennen?…
materialisme versus liefde
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.092 wat het leven brengt
erkentelijkheid
gelukkiger met weinig moeite
corrigeer jezelf veel hebben
maakt niet gelukkiger
materialisme is geen
controle meer over jezelf
in je relatie bezig zijn met hoe
jij wilt dat die ander is
dat je niet de tijd neemt
om te kijken wat deze je geeft
als je dat wel zou doen, dán krijg
je het soort openheid…
Tegenspartelen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 Mijn verweerd gezicht en ik,
een spiegel gaapt me aan,
als hij knipoogt, is het of ik stik
tussen matras en beddengoed,
gezworen minnaars van elkaar
openen vensters in de avondgloed,
verblind de stromen in de buitenlucht,
dromen varen uit op mijn verdriet ,
vertaald de koers als nooit tevoren,
verschepen ruimte voor één lied, de
ingedaalde…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 Plots bloeit het heimwee dan weer open
en vult mijn denken en mijn ziel.…
3-éénheid
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.190 Ik sloot me af....maar stelde me weer open,
omdat ik altijd....bleef hopen!
LIEFDE
Ik zweefde niet...maar vloog
ik barstte niet...maar boog
Ik schreef niet...maar briefde
omdat ik wist....dit is Liefde
Wie op deze 3 kan vertrouwen
kan een sterke toekomst bouwen.…
De pijn van vroeger lijden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
606 nooit zal je lach
een gave huid weerspiegelen
of de kleine schaduw komt
maskerend weer in beeld
je eerste oogopslag
toont alle vertes
in een openheid van kleur
die grenzen overschrijdt
je weer verlaat
als zielsdiep is bereikt
waar licht verdonkert en je
gaafheid met littekens is verrijkt
je hebt geen muren opgetrokken
maar je huid…
Tweesprong
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
562 de schrijfpen trilt op het papier
aanblaast 't gedicht
hier-en-nu
mijmeringwoorden druppelen
waaien open
aan de linkerhand
(doet mij de wintersneeuw,
de kou vergeten op de achtergrond)
zucht ik naar de eerste Lentewind
als klankgazelle
aan m’n rechterhand
dat ik bemin, vol lichte geluidjes
puur en pril
op de wijzers van licht
dag…
Een zucht zomernachtlucht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
1.423 De klok mikt
zijn kleine wijzer
op middernacht
Ze kleurt de hemel in
in mijn hart als ze
naar me lacht
Helder wit blikt
het maanlicht gericht
door het open raam
zodat een zucht
zomernachtlucht
haar ziet staan
Het morst haar haren
over mijn schouders
Laat haar mond
aan mijn lippen hangen
Mengt haar parfum
met de kracht van…
Je mond een rode lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
689 je ligt in wit
gesluierd kant
je vingers in een knuistje
je adem wolkt
vlak langs je hand met
kleine rimpels in je huidje
ik zie je dromen
onder wimpers komen
ze schieten razendsnel voorbij
hoor je zuchten
zie spanning vluchten als je
je keert op de andere zij
langzaam gaan
je handjes open
kleurt je mond een rode lach
ik zie…
Jouw verdriet
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.474 ,,,,voor een poosje
Maar telkens weer zal
dat verdriet je raken
dan probeer je samen
om er iets van te maken
Want je echte vrienden weten
met jouw verdriet om te gaan
laat mij dan ook in jouw verdriet
naast je mogen staan
Verdriet kun je niet verstoppen
en leg je ook niet naast je neer
verdriet dat deel je samen
dan doet het opeens…
kamerstilte
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
681 vraag me niet
opnieuw
waarom mijn raam
de weg doorsnijdt nog voor
het avond wordt
het licht lag open
op zachte wind en ik bond
mijn ziel aan woorden
verder reikend dan begeerte
of de dingen die ik niet verstond
vraag me niet
in het uur van sneeuw
met vlindervingers, ingetogen
waarom ik me mijn naam
niet kan herinneren wanneer…
Gedeelde liefde
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.108 Ze heeft nooit gezegd
wat haar bezielde
Ze kon niet verder
zoals het ging
Hoe ik ook smeekte
en ook knielde
Ze stapte eenzijdig
uit de ring
Nooit gezegd
wat ze echt voelde
Nooit gevoeld
Waar ze op doelde
Een open eind
zo aan het eind
Nu jaren verder
in dit leven
Jaren later
in de tijd
Begrijp waarom ik toen
ben opgegeven
Al het mooie…
Journal intime (school 11)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.125 De rits is open.
De klas is stil.
Mijn toets is klaar.
Mijn vingers ritselen.
Mijn buurvrouw zwoegt.
Black-out? Ze zucht.
Luchtig knip ik.
Ik verdubbel papiertjes.
Ik schrijf woorden en namen.
Ik gum ze weer uit.
Hij zit drie meter achter me.
Kijkt hij?
Schaar, gum, potlood, plakband.
Zijn ogen zijn licht blauw.…
Oude boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
652 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
buurtbezoek
gedicht
2.5 met 53 stemmen
14.611 door zijn regen
langs zijn huis
er staat iemand
teleurgesteld te kijken
naar de deur
die Willem niet open doet
-----------------
uit: dbnl, 2006.…
RAMSBECK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Zo toegetakeld de poëet
Van wie niet een de naam nog weet
Van wie niet een de verzen las
Versvoeten vol versplinterd glas
Spoorden het dier aan dat hij reed
De schrijftaal die hij openreet
Vormde een incompleet karkas
Het vakwerk dat het stadje sierde
Kenmerkte hem nu niet bepaald
Tot hij een kleine kerk bezocht
Waarin een stilte open…
Vlees noch vis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
676 godallerzielen
de wereld zou van hem horen
langs een open bloedbaan gleed
hij langzaam weer naar buiten, wetend dat hij
als halfmens opnieuw werd geboren…
In het magisch realisme
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
649 waar mystiek
met torens openlijk
naar de hemel wijst
zoekt magie
het donker op en eist in
onverklaarbaarheid haar macht
wierrook kaarsen en gebeden
brengen geesten uit het heden
in contact met het verleden
aarde weet zijn wetten wel
maar in het magisch realisme
kent één speler slechts het spel
lichaam en geest zijn
onderscheiden…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 Momenten voor het slapen gaan
ben ik, reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om…
Spaanse griep
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
654 Opeens was oma moeder
altijd in het zwart,
zwijgen was gewoon.
De zware fotodoos
keer op keer geopend
spreekt droefheid,
tekent tijd,
in hun gezichtjes
mist het kind.
Boven verledenfoto’s
ontdekt haar dochter
steeds meer gelijkenis,
herleeft in haar
de jong gestorven moeder.…
TEGENKOMST
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.043 Gedachtenloos slof ik steeds verder
ga mee met wind en geuren
opeens sta ik voor een paleis
waarin heel druk wordt gewerkt
ontelbare bedienden snellen
door de gangen en zalen
willen hun onzichtbare vorstin
verwennen en vreugde geven
O, om zelf naar binnen te gaan
en meedoen aan die daagse bezigheid
vol zegen en goede eenvoud...…
Locus amoenus
gedicht
2.7 met 35 stemmen
11.040 Eeuwen na de hoofse zeden,
tijdens ons afwezig eten,
staat de vanillevla
opeens in bloei.
Tafel en stoelen
lopen uit. Gekwinkeleer.
De vloerbedekking
klatert bij mijn schoenen.
Onze driezitsbank
is niet te houden,
heel de kamer
begint te stoeien.
Je legt je lepel neer
en kijkt me aan.…
Lees dit beeld
gedicht
2.6 met 16 stemmen
5.720 Lees de nacht: kleur drijft
van schuimende seringen af,
merels openen aders van zwart -
Lees dit beeld als een hand,
een lege hand die je voorspelt.
Hoe het is.
Hoe het was.
Hoe het zingt.
-------------------------
uit: 'Blind vuur', 1995.…
Liefde.
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
688 Open je handen: En kijk...
Daar ligt ze: Al je hele leven!
Ze wacht op jou.
Want liefde... ja, liefde
Moet je... geven!…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…