4717 resultaten.
Vlinders dansend in een warme zomerbries
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Om hen heen, geen muren meer
maar enkel nog soepele, licht doorlatende, gordijnen,
mee bewegend op het ritme van een warme zomerbries.
Harten raken elkaar en hebben elkaar intens lief.
Ogen zetten elkaar in vuur en vlam
geven elkaar zoveel liefde en warmte.…
Barbara bekent haar zonden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 Als een wilde roos worstel ik in gekwelde
bewegingen. Bewogen door hebberige handen die mijn
Habsburgse borst kneden, word ik het leven
moe. Ik hoest, ik hoest. De bezoekingen van kleine mensen
storen mijn uitkleden niet. Ik spuug op hen.
Diep kerven de koraalkettingen in mijn
lijfeigenennek.…
Hoedjes van papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Als alle kinderen werden bekeken
als wachters met verwachting om
paden kiezen volgens een klare norm,
ongeduldige spelers in vlees en bloed,
spel en beweging gevoed naar eigen vorm,
ontspannen in de fantasie van natuurlijke
circulatie van libellen de lichtste vleugels
drogen gelijk de engelen, in alle
betrekkelijkheid, het licht gestolen…
Fontein
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 Fontein gekletter drijft me naar eerder water,
in beweging het ritme van de wereld
Jong is de nacht als herinnering voor later,
van New York tot Ibiza maar Nederland dat vertelt
Schaamte verdriet en blijdschap op het nieuwe pad,
ongeremd dansend water het kruispunt van de vloer
Generatie donker der drank blinkt image naar mat,
in de corridor…
Muziek der sferen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
487 De harmonie der sferen
aldus Shakespeare
kunnen wij niet horen
zo meenden ook de Ouden
inzonderheid Stoa-adepten,
vertrouwd met de gedachte
- voor het eerst geopperd
door Pythagoras -
dat de planeten in de
harmonische regelmaat
van hun ecliptische
bewegingen
de snaren tokkelden
der wereldharp
en door het universum
wonderbaarlijk…
VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.097 Ik neem plaats na een korte stadsreis
Waar wat stoplichten tegenwerkten
De regen striemde, ik nog even moest zoeken
Maar neem ik plaats in ‘Huize Lydia’
Ik kijk en ik voel, ik voel me:
‘Voor de poorten van de hemel’
In een halve cirkel
De beslissers, de makers
Hun hoofden veroorzaken
Knikkende bewegingen
Die me gerust stellen
Omdat ik daarin…
broederschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 huwelijk
zo jong is hij jong nog
een ware adonis in de bloei
in het licht van het feest
met ongekende sierlijkheid
beweegt zijn slanke lijf
vol overgave danst hij
energiek en vol passie
uit zijn traditie de dans
met de melodie in verbinding
stralen donkerbruine ogen
vastberaden jeugdig vuur
doordrongen van precisie
vloeien zijn bewegingen…
Verslavend natte dromen
netgedicht
3.1 met 92 stemmen
403 en buiten wachten
de stilstaande files
tot jij instapt
om dan het landschap
in beweging voorbij te laten
razen naar jouw plaats
van bestemming..
waar jij weer circulair
met water aan de gang gaat..
ter verspilling van de overvloed..…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Stadsvogels verstommen,
één voor één, boven daken die nog gloeien
van het gouden fluweellicht, de omliggende straat ademt in
zachte schemering, maar witte sporen vervagen het blauw in vluchtige beweging.…
Bel ik in beeld?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
451 Ik ben me bewust
van mijn beeld als ik bel
ik let op mijn evenbeeld
en op dat van jou
het gaat ten koste
van zinformuleren
en om die reden
bel ik nimmer beeld
en al helemaal niet
op Overflakkee
laat staan op Goeree
waar het saaie uitzicht
mij doet verlangen
naar schone gezangen
en lieflijke wangen
bewegende lippen
als horizonstippen…
zonder slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 troep hyena’s en nog minder het vochtig
gesleep van een stoet krokodillen
het is vervelend stil
de dode lantaarns zijn de spil
met een licht ovaal
wordt de omtrek bepaald
niets dat de grens met het donker
over mag gaan
op straf van een helse daad
van het lege uur
dat maar niet omgaat
het bed heeft een platte plecht
midden op zee bewegen…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 De zon verwarmt haar
zonder belofte van morgen, en elke beweging in de wind voelt als genoeg.
Wanneer bladeren langzaam
droger worden en hun glans verliezen, is
er geen verdriet, slechts een zacht teruggeven. Het buigen
gebeurt zonder enige weerstand, een stille erkenning dat alles een plek heeft.…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Elke beweging van de vlinder
lijkt belangrijk, een ademtocht gevangen
tussen zon en schaduw, een moment van verwondering
dat zich uitstrekt en blijft, meer aanwezig dan woorden ooit kunnen zijn.…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 Koude lucht draagt hen
zuidwaarts zwevend in stilte
lente roept zacht weer
Hoog boven mij trekt een
langzaam golvende lijn, een beweging
die ouder is dan herinnering. Vogels schrijven patronen in
de lucht die niet bedoeld zijn om gelezen te worden, maar slechts om te zijn.…
Tien jaar stemgeluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Ergens middenin
zit mijn vrijheid verscholen -
klein, beweeglijk,
als een beat die zachtjes klopt
onder alle stemmen door.
En als zij fluistert dat ik niets ben,
hoor ik mezelf iets terugzeggen,
voorzichtig, bijna vergeten:
misschien ben ik toch nog hier.…
Een Nieuwe Orde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Dat handen vrij konden bewegen
zonder angst voor wat ze raken,
dat tederheid kon blijven
waar zij nu vaak moet wijken.
Want ieder die hier leeft verlangt
naar eenvoud zonder pijn,
naar dagen zonder schaduw
waarin zorgen stil kunnen zijn.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Zijn fijngevoelige, ontvankelijke
blik weeft stilte uit lucht en beweging, en
vangt de fluistering van riet en insect. Wat voor een
ander slechts een schaduw blijft, wordt voor hem een teken van leven.
In het beeld van zijn grijze veren
draagt hij de rust van water, wind en wolken,
en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan.…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Wind raakt mijn gezicht
met een speelse hand, en in die lichte
aanraking opent iets nieuws, een herinnering aan
eenvoud, aan de taal van beweging, waar elke trilling betekenis draagt.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 En ik voel hoe deze ademende
ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Wanneer de wind je trossen zacht
laat bewegen, merk ik hoe mijn adem zich met
je ritme vermengt, alsof je me leert dat kwetsbaarheid open
kan blijven zonder te breken, zonder te vallen, juist door licht toe te laten.…
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
125 Het wolkentapijt
volgt geen richting, maar een innerlijke beweging
terwijl de avond langzaam neerdaalt en ik in alle rust blijf kijken.…
Gewone plataan in zomergroei
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
332 Als de wind je takken zacht
laat bewegen, voel ik hoe mijn adem zich
verbindt met je ritme, alsof je mij leert dat schoonheid
vaak ontstaat in het gewone dat zich pas toont als we werkelijk kijken.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Langs het pad waar de
middag zich uitstrekt in trage glans,
ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt
en laat elke beweging oplossen in een rust die nergens opdringt.…
Oude pijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
178 schudden nog steeds
orkanen vanuit de verte,
belichten sterren
dit gewicht
zwijgen nog immer
de verbindingen
eens aangegaan,
vervaagde bollen
kwik
zijn alleen te begrijpen
zoals de elementen
zich vastgrijpen aan
hun eigenschap
zonder woorden,
al gelang
de natuur de zon laat
zien achter de schaduw
wanneer
de terugkerende
beweging…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Verderop glijdt het groen
in zachte lagen over de hellingen die zich
telkens weer ontvouwen, een beweging zo traag dat ze
bijna niet beweegt en toch het hele veld in een kalme cadans houdt.…
Stuifmeel en vrede
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
170 Je zoekt het ritme in de ademhaling,
in eb en vloed, de getijden van de liefde,
bewegingen die heen en weer gaan.
Jouw stemgeluid bevestigt wat je kunt:
je hebt de echo immers zelf gehoord,
gevonden bij een heel betrouwbare bron.
Er is nu een stille tevredenheid in het hart
om in de schoonheid van die bloem te zijn.…
In de diepte van de herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
49 Dagen bewegen trager door
mij heen; het wijde landschap verschuift
zonder geluid, met natte paden en vergeelde randen
in het zien, en ergens daarin lijkt iets ouds opnieuw te willen spreken.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Een trage beweging
trekt door de grond en verbindt ons met wat er altijd al was,
terwijl de wereld rondom ons onvermoeibaar en onverschillig verdergaat.…
In de diepte van de herfst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
11 Dagen bewegen trager door
mij heen; het wijde landschap verschuift
zonder geluid, met natte paden en vergeelde randen
in het zien, en ergens daarin lijkt iets ouds opnieuw te willen spreken.…
Tegen liggers
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.072 Kijk hoe ik moet rijden, plak haast aan je bumper
Jij hebt het gaspedaal óók niet uitgevonden
Je kunt net zo goed de fiets pakken, stumper
Zucht…….…