6320 resultaten.
De binnenkant van de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 verleiden
door stegen en seinen
en gaan trappen af
naar de binnenkant
onwetend waar ze zijn, ergens
echt of maar wat rondtollen
in hun hoofd, dol doller dolst
gedraaid door hun zintuigen
die hen omringen met muren
die ze willen aanraken
om te weten of ze hard zijn
of dat ze er in galop
doorheen kunnen zweven
Ze zoeken een hand, een lichaam…
Die liefde parelt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 Ik wist
als kind al
waar ik lang
mocht warmen
bekende armen
hielden mij altijd
liefdevol vast
met een lach
ik voelde
het vlammen
herkende als
baby al geur
ben als kind al
op zoek geweest
naar een plaats waar
mijn geest kan rusten
als mijn lichaam
in een kouder
wordende wereld
zijn eigen warmte
hard nodig had
was er altijd…
Onkwetsbaarheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ik struikelde
met pijn en moeite
hervond ik mijn balans
maar die kans werd mij
maar een keer gegund
voor ik echt duikelde
ik wist dat mijn bestaan
alleen nog met variabele
balans kon door blijven gaan
het was een schok
om eigen broosheid als
limiet te moeten ervaren
want in de taal die mijn
lichaam sprak bleef hierna
ook geen enkele…
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ioakim
verbind mij
aan lucht en aarde,
warm van jouw schoot,
aan lucht en aarde −
waarde
in een welkom
lichaam,
warm in mijn schoot
Ioakim
Ioakim
Mijn veren raken verwikkeld
in jouw haren.…
Smiley uit Brussel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Ik doe niet veel
Eerst moedwillig, dagelijkse oefeningen
en meditatie, mijn lichaam vroeg erom
Aandacht
Esther bestreek mijn huid, hij streelt
die, hij vangt mijn navelpluis
Gek doen, flauwe grappen
Giechelen als een lama
Knuffelen, energie
van de zon achter mijn wolken
Vrede van aan- en uitknoppen
Het langzamere zuigen en spuwen…
Mijn bruggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 De bruggen over onze rivieren
Verscheuren lichamen
Tot nieren, lever en darmen.
Mijn bruggen verdelen mensen
In degenen die wonen
Aan de linkeroever van de rivier
En degenen die aan de andere oever wonen.
Vanwege mijn bruggen
Denk ik vaak aan Volkswagens Golf.
Daarom zie ik ze vaak om me heen.…
In beeld gehouwen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
451 beschavingen
in beeld gehouwen
gevoeld en gezien
griekse romeinse en
etruskische lijnen
neuzen ogen en
monden die in
schoonheid hun
hemel vonden en
lichaamsdelen die
het oog deden strelen
zij waren trots op
hun fysiek verschijnen
maar wel in balans niet
in de huidige te veel
geproportioneerde
uitdagende curves
naast het lichamelijke…
In beeld gehouwen
netgedicht
4.3 met 56 stemmen
371 beschavingen
in beeld gehouwen
gevoeld en gezien
griekse romeinse en
etruskische lijnen
neuzen ogen en
monden die in
schoonheid hun
hemel vonden en
lichaamsdelen die
het oog deden strelen
zij waren trots op
hun fysiek verschijnen
maar wel in balans niet
in de huidige te veel
geproportioneerde
uitdagende curves
naast het lichamelijke…
Samen ontwaken
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
609 Languit liggend langs mijn zij
pootjes ontspannen voor zich uitgestrekt
Stil is het hier
alsof het niet werkelijk kan zijn
Een schuchter straaltje zon
Schittert vluchtig in het vensterglas
Kille tocht kiert zachtjes
fluitend door het raamkozijn
Stil is deze vroege morgen
zonder jou
Als je nog half slapend naast me ligt
Je lichaam…
In medailleglanzen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
506 ik betrad
het zwarte gat
met de stalen
monsters en
accepteerde
hun zwijgen uit
eerbied en
pure overmacht
juist hier waar
de communicatie
tussen lichaam
en geest zijn
olympische
hoogtepunten
beleeft als kampioen
of mededinger
ik streelde
de mastodonten
bij hun lassen
de zwakke plekken
stofde ze af zodat
zij in winnaarsroem…
binnenval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 ik schilderde zachtjes een appel rond
maar hij keek op, hij had een mond
een lichaam viel in nat papier
verdween in kleur, bleef niet bij hier
een stem achter glas zei:
verdriet is traag, maar nooit voorbij
ik voelde hoe het adem nam
als stilte die van buiten kwam
een hoed dreef traag, een deur erin
ik deed hem open, stapte in…
het huis waarin ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 waard als zijn gasten
is het glas groot als zijn woorden’
gezet op de muur waar zij het wilde
ik hoor een mug
zuchtend haar ding doen
zij denkt niet aan gisteren
zoals ik niet aan vandaag toekom
of voldoende afstand bewaar
tussen de bloeddorstige vrouwtjes
en mijzelf
en dus is mijn ik
onvindbaar verdwaald
en dat wat mijn lichaam…
HET FEEST VAN HET VERWENCONCERT VAN STICHTING FALDERIE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
456 "ik begrijp het niet:
zoveel gezonde mensen, maar zo ongelukkig
doch zo gelukkig de beperkten om me heen, alhier
intens gelukkig zelfs, uitgelaten, vrolijk, blij"
Ik begrijp het toch, want beperkt kan hun lichaam hinderen
niet hun geest, niet hun feest van het verwenconcert!
Falderie, Faldera, Falderie, Falde ra, ra, ha, ha, ha....…
Het dansdier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
230 onze armen en benen ervoor
gemaakt te zijn: de mens, het dansdier
van de beheerste vrije balts
het hoge spel van ons leven
op het podium van elkaars ogen
waar we willen bestaan
in de rol die we hebben
bemachtigd en volgehouden
Ongedane zaken en zorgen
vullen de dagen, plichten
de machtige geesten
tussen de coulissen
bang
om het lichaam…
Leven der tijdloosheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
288 geen klok
geen rand van morgen
geen rand van gisteren
alleen een vierkant
stil neergelegd
in het midden van niets
alles wat was valt er niet uit
alles wat komt dringt niet
binnen
het is zonder richting
Gewichtloosheid-
hier laat de aarde los
gedachten drijven
als stof door een raam
dat nooit geopend werd
het lichaam
vergeet…
Komen en gaan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 Jas, jas, jas
zei je tergend langzaam
en je herhaalde jezelf
jas, jas, jas
tegen de daden
van mijn ontwaakte lichaam
naast mijn gewraakte naam.…
Poste restante
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
176 moment
dat ik mijn ogen opendoe
.....Ik kijk in de envelop
.....die half verscholen ligt
.....te wachten op mijn onbewuste
.....weten van het juiste moment
.....om te lezen wat nu
.....betekenis heeft voor mij
Kon ik maar eens boven mijzelf staan
om de informatie te zien stromen
de windingen van de kanalen
uit het heelal in mijn lichaam…
Herhaling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
171 bij de laatste groepsmeeting
was ik aanwezig
in delen
ik luisterde naar Bob
zijn verhaal over slechte keuzes
die zich blijven herhalen
de vuisten gespannen
het lichaam dat meedeed
met elk woord
toen Sofie begon
was mijn aandacht al weg
ik oefende mijn beurt
hoe weinig het betekende
naast wat ik al vooruit schreef
zeg iets Nathan…
De voetbalvader
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.802 Mijn hele lichaam schrikt. Jij speelt je vrij.
Ik ben nu zo verschrikkelijk nabij
dat je - ook los van mij - wel scoren moet.
De volmaakte een-twee, vader en zoon.
Wanneer de wilde kluit zich op jou stort
voel ik dat ik weer even die jongen word
van toen - en in jouw frêle lichaam woon.
Distantie verdringt weer het intieme.…
het verraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 alsof dat beschermt
tegen het duivelgezicht Olrik
verraderlijk verankerd in het vertrouwde;
zelfs dekens en lakens spannen strak samen
en branden zijn helse adem als een verstikkende tatoeage
nadrukkelijk in het bange lichaam.…
De Nacht
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.210 Mijn handen die jouw gezicht teder omhelzen
Mijn mond die jouw lippen kust
Mijn lichaam tegen dat van jou gedrukt
Omringd door het maanlicht van de opkomende maan
schrijf ik dit gedicht
Ik ben gezwicht
Ik geef me over
Mijn hart is veroverd
Je hebt me betoverd
Een tinteling was hetgene wat me tot beroering bracht
Een aangenaam gevoel, lang…
Markies Rutgers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
713 Ik voelde hun
geesten om de hoek kijken, maar hun
lichamen bleven helaas achterwege.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Lichaam, o lichaam, dat het mijne omgeeft,
ook al behoort het aan de wereld toe.
Hoe het linnen kreunt onder spanning van verlangen,
dat mijner ribben vuur, o hout dat zingend brandt—
zelfs nu de gloed moet doven, blijft de hitte hangen.
Roze morgenlicht dat door de oorschelp breekt,
wit als schuim waar oogwit golven kust.…
JETLAG
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.710 Mijn lichaam loopt voortvarend langs mij heen.
Ik weet, van zoveel zaken de onthouder
mijzelf in deze leemten steeds herhaald.
En nooit komt het vergeten overeen,
hardnekkig tikt de klok mij op mijn schouder
zodat ik met mezelf word bepaald.…
ik gaf me over aan jouw schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.510 we spelen met ons leven
in het winkeltje van alledag
geef mij wat angsten
krijg jij vrezen we wisselen
nog voor de nacht
ik ben verliefd
en zij is ook getrouwd
jij wilt een mooie meid die
meer van vrouwen houdt
laat mij je maar versieren
geef me je ogen
kus me mond
je lichaam is al wakker
je hoekigheid wordt rond
al verweer je je…
leeg gevecht
hartenkreet
4.4 met 36 stemmen
1.407 Leeg, verloren in mijn gemoed
Krachteloos en pijnlijk bewust
Verwerk ik mijn geestelijk bankroet
doorwrocht door een onzalige zielenrust
Hoe heb ik dit zo laten ontsporen
Ik wierp mijzelf in het zwaard
Alles lijkt oneindig verloren
Niets blijft mij bespaard
Mijn lichaam dweilt door de uren
Sleept mij van dag naar dag
Hoeveel kan ik nog…
Walsend door
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
780 Walsend door de golven
langs het lichaam van de nacht
omgeven door woeste zinnen
klinken letters zinderend zacht
namen ooit geschreven
in wild opwaaiend zand
stampen weten in vergeten
langs een uitgestoken hand
galopperend door de stroming
begroet het licht een nieuwe dag
diep verscholen in een duinpan
hoor ik nog immer jouw lach
zandkorrels…
De zwemmers
gedicht
3.3 met 210 stemmen
33.431 daar is geen droog, peilloos lichaam
sommigen spartelen, als landmensen
of kleven de kanten aan
ze zijn hiervoor het onderhouden
om aan kleding ruimte te meten en ontwateren
al aan de overzij hun onderhuid
een opzwelling vormt hun
afweer, men lijkt niet voorbij te willen gaan
anderen hernemen hun natuurlijke ademhaling
met kracht de…
Gemis
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.056 Voor het slapen gaan
laatste gedachte is net een straathond
zoekend naar de resten van de dag
tot bot ontleedt hij de weg
van voorhoofd naar achterhoofd en terug
snuift achter de ogen overblijfsels van beelden
en voor de nacht onderdak vindt
tussen de kiezen waar ik je naam maal,
je woorden en smaak van je lichaam
als kinderlijke angst in…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 een zwoele zomeravond op Kijkduin
je voelt de kleding aan je lichaam plakken
bij Tios ga je nog een pilsje pakken
zo leid je schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben…