Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Vergeten

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.036
De oorzaak niet meer in je hoofd; Verweest, ver weg, verlaten... Vergeten.…

De heide

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 928
Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw. kijk nu nog even naar het blauw dat oeverloos de hemel kleurt en dat van heimwee wil vertellen, al weet je niet waar dat zo plots en ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
Adeleyd15 augustus 2009Lees meer >

krantje lezen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 585
De buurman gaat voorbij je kijkt even, gaat dan weer ver- der met lezen, alles is knus hier, alles zoals het hoort. In Iran zijn opstanden, in Kanigistan worden mensen opgeknoopt. Olifanten nog steeds gestroopt in Afrika. Maar alles is hier in orde, je maakt je niet druk en je hebt gelijk.…
c. paris28 augustus 2009Lees meer >

Onverwacht bezoek

gedicht
1.9 met 56 stemmen aantal keer bekeken 12.678
God woont ver weg. Ik heb zelfs zijn honden nooit horen blaffen. Ik heb van zijn brood gegeten maar ik verleerde van hem te spreken. Hij schreef mij nog wel eens en vroeg het dan weer: waar is je broer? Wel, zijn Volvo staat hier voor de deur, zijn groot licht gericht op de hemel. Hij gaat juist vertrekken.…

Bramenvingers

gedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 12.354
Zwart is het trosje dat bloed lost, een druppel, amper genoeg voor smaak, het loskomen van heel ver, noem het een einder aan dit ogenblik waarop je, vinger in de mond, geschrokken naar me staart met paarse ogen, zo heel erg lang geleden, het glanzen van geplette vruchten op de lippen van je buik. ----------------------------…

aan de dichters van steen

netgedicht
3.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 897
er glijdt een stukje Nepal langs mijn schaduw muren ruiken vers en verzen naar mokka puur en een heel klein beetje Hans ik schroef het uitgebroken licht terug vast in dit ommuurd bestaan wanneer een lied kunst werpt tegen de oudste ramen heel even geeft dit leven me het warme zaad vivre et un poème d'amour, des mots…

In rood uiteengereten

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
nog smeult het vuur en warmt de as van gisteren in rood uiteengereten ligt het oudjaar op de trottoirs verspreid heb de handen weer geschud zoenen vol beloften weg gegeven op misschien een keerpunt van mijn leven de bloem die jouw stem mij beloofde ik zag de kleuren bloeien in je ogen heb ik voorzichtig aangenomen ver na twaalf zijn…
wil melker1 januari 2010Lees meer >

De zoete wens

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 953
toendertijd was mijn sterven ver ongekend het eeuwige schaduwrijk verlangen zocht enkel de mooiste ster ik was onderweg naar gelukzaligheid kom dan toch x ik rekke mijne tonge tot vele ellen lang met zoet zal ik haar bestuiven wees niet bang, kus mij toch immer; mateloos en ongedwongen x het is ook zo spoedig binnenkort…

Largo bij sneeuw

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 631
Wit en langzaam nog veel witter daalt er iets van boven neer, zingt van stilte, wentelt, wemelt, adem stokt en ziet plots weer hoe de mensen langzaam lopen, heel behoedzaam en alert, groeten niet of haast onmerkbaar bij de koude winterpret die de dagen vult met weemoed, - kindertijd is ver van hier - maar 't verlangen blijft in leven.…
Adeleyd10 februari 2010Lees meer >

Winterwandeling

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
De verse sneeuw reikt tot hun kuiten, hun sporen zeggen mij dat niemand voor hen uitgelopen heeft. Waarover ze zo ingetogen spreken laat zich gezien hun houding goed verstaan als ze hun passen doen vertragen en ik hun blijk van medeleven gadesla.…

DOODSANGSTEN.....

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 752
Vroeger toen ik jong was Was de dood ver verwijderd Nu en na Meer dan een halve eeuw Verschijnen beelden Van de vele gevallen geliefden -Zij die mij vormden Troostten inspireerden Onvoorwaardelijk liefhadden Om mij Het kind -Nu ouder Word ik bang Twijfel aan mijn goedheid Aan een Hogere macht Ik wens niet te geloven In een Hogere…

Zonder titel

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 665
de handpalm draagt de kin terwijl ik zit op oud terracotta alhoewel de zon mij beschijnt denk ik ver vooruit in het niets deze zwaarte heden ten dage houdt mij als het ware klein het drukt de last van innerlijke lagen voorkomt het peinzen in rechte lijn het is dromen in luchtballonnen die vertellen dat je bent, voelt maar hoeveel grauwe…

In memoriam

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.720
Het is zo stil, dat het bewegen van 't licht wordt of een ver geruis van vleugelen ging door het huis en of zich engelen om u negen. Het is zo stil en wit dit rusten. Zo slapen enkel Gods gekusten, zo vredig licht en grondloos diep. De tijd valt lang voor hen die waken. Maar God zal samen wakker maken, die Hij gescheiden tot zich riep.…

langszij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt door water lijkt het, immer ver wasgoed danst haar vriendschap met de wind het zomerkind speelt haar vreemde spel veroorzaakt goud op golfjes, waar haar ritme danst als vuur op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels samen met de was een luchtballet dat witte tonen legt…

VANDAAG

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.350
Vroeg uit de veren, zonnetje, 't zit snor Ik zie mijn dagje helemaal zitten en hoef echt geen por! Nu stiekum naar het park, de vogeltjes voeren De prille zuurstof inhaleren, dan draai ik op volle toeren Dan Liesje even troosten, problemen in haar leven Hoe vaak werd ik liefdevol opgevangen, ik ga alles geven!…
sweetje3 augustus 2010Lees meer >

Lieveheersbeest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Hij moet nog een heel eind vliegen echt, hij komt van ver. Vertederd kijken we er op neer. Dan, zuchtend, gooit ze hem omhoog. Daar gaat hij, richting zon en gouden regenboog. Op weg naar onze lieve heer.…

Nog slechts

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
besta jij uit gedacht of stof van dromen nam jij vorm in mij zoals verlangen naar geld even later tien euro vond Leven wij kort en hevig ontelbare momenten met en voor elkaar Wij krijgen het geheel niet opgeteld Er is geen oplossing klaar Dus zoeken wij ver van elkaar de ruimte, die ons nodig heeft maken…

Dag lief sterreke

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.023
En als ik 's avonds naar de sterren kijk en dat ene sterretje zie stralen dan zou ik willen dat er een ladder lang genoeg zou zijn zodat ik het even naar benee kon halen Want in dat sterretje hier ver vandaan zie ik telkens toch ons kindje weer dat van ons weggenomen werd nog voor het was geboren en steeds doet het een beetje zeer Maar…
Moeke8 september 2010Lees meer >

Selamat djalan (goede reis)

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.546
zij was stil dacht na, zo diep over ver het voelde als kil doch de ogen traanden vaak in het licht van een ster een eeuwigheid later was ik er zelf daar, aan het warme water mijn stem trilde het was waar hier zag ik nog haar voetstappen in het zand ruiste nog de bries door het losse zwarte haar verliefd dwalend over het strand…

De vloek van verlies

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
Hij is weg, komt nooit weer, de gedachte alleen al, vult mijn hart met zeer, dan overweldigt de leegte mij, ogen zonder blik, woorden zonder betekenis, lichaam zonder ik, hij is dicht bij me, en toch zo ver weg, ik wil erover praten, maar ik weet niet wat ik zeg, een traan op mijn wang verraadt mijn intense verdriet, de zon laat hem glinsteren…
Josje22 september 2010Lees meer >

Dr Jekyll en mr Hook

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
gebied zonder lijnen, grenzen, strepen Remmingen, die ken ik niet Een man getooid met een kort lontje explosief, niet zonder gevaar Wanneer ik ergens rustig wandel uit het niets is het weer daar Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen opgejaagd en impulsief ontembaar, scherp, het is verschrikkelijk Een lelijk monster, ver…
Hookie1 oktober 2010Lees meer >

Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
Leven dwaalt te ver vertaal mijn oude angsten in een nieuw akkoord. Verlicht ijskristal als reisgezel van een nacht, dan vloeibaar verder. Eierschaal gevuld met zongekweekte tranen, gedroogd in eigenheid. Vroege herinnering onverslijtbaar, onbreekbaar, toetssteen van wijsheid.…
pama19 januari 2011Lees meer >

VAN NIETS HET MEEST

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Laat mij nu maar in stilte sterven heel ver van alles en van iedereen Ik wil niet langer lopen zwerven laat mij maar sterven, heel alleen Breng mij nu maar geen kransen die hebben alle waarde verloren In stilte maak ik mij de balans en enkel mijn innerlijk kan ’t horen Geef mij ook geen loze woorden hoe goed ik wel zou zijn geweest Dat…

Vluchtig beeld

netgedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Het moet nog inhoud hebben terwijl zij met kort gerokte benen voorbij het raam uitdagend komt passeren, zwarte netkousen deels cellulitisch maskeren en hij haar, zijn lippen vochtig likkend, met half gesloten ogen volgt, vooruit denkend aan de nachtelijke beelden en zichzelf reeds daaraan ver-rukt.…
Katty21 mei 2011Lees meer >

Balgevoel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Terreinknechten met kapsels van graniet rollen lange slanke benen van hun haspel blazen strandballen vol dobbelstenen op het blauwe gras en langs de kant verkoopt een winkeltje in konijnenpak verse penen en nu de schapen met herdershondoren zijn verkast en ook de rij ziekenhuisbedden zijn verdwenen stappen de spelers uit de tunnel als…

beminnen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 971
Onder de zwartfluwelen hemel met pailletten van miljoenen sterren, bemin ik jou in deze en andere nachten maar slechts in gedachten want jij bent ver. En in het licht van de zilveren maan, voel ik hoe jouw handen gaan en met mij spelen, geheime plekjes strelen, langzaam plagend , steeds meer vragend en genietend van elkaar.…

Sinds mensenheugenis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Iets onbekends is door toekomst verholen en in aanvaardde herhaling aanbeden, als tijdloze boodschap doorgegeven in schaduwen van een ver verleden.…
Iniduo31 juli 2011Lees meer >

Een najaarsblad

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Ik voelde zwéven weer Mijn hoop op brede veer, Ik wierp de dode steen In 't meer, waar zon op scheen.…

Om jouw lover van sterrennevels

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
Draag me weg naar het wonderlijk licht in verzachtende toverogen Weg van kermende hartenpijn in nieuwe jaarringen Gelijk zeven sloten de tijd verdichten in kruisende hemelbogen Waan me ver over de rivier van het sonore en geef het gezicht aan mijn lief die de schoonste droom verwaait in mijn verlangende schoot als de zwellende…

Voor dat de wolken wenen

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.197
Als de zomer zich terugtrekt komt de herfst aan de deur, - de vogel die een veer laat - neerslachtig Een windstoot werpt mij omver ik voel mij ontredderd koorts op mijn voorhoofd.…
Halil Gür25 oktober 2026Lees meer >