4314 resultaten.
GESCHIEDSCHRIJVING
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
387 te drenzen
't Is eigen schuld en dikke bult, wie billen
Gebrand heeft blèrt, maar moet op blaren zitten
Niet desperaat aan eerdere redders klitten
Erkennend dat de golf niet valt te stillen
De mazen hebben veel te grote gaten
Striktere regels in De Lage Landen
Voor Kaaskop zelf en allen die er strandden
Zijn nodig wil de waanzin ons verlaten…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Rivieren, meren, zeeën lagen roerloos,
Niets meer bewoog nog in hun stille diepten;
Verlaten schepen rotten weg op zee,
En een voor een vielen hun masten neer.…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 Ze draagt een ster van chroom,
Duiven vluchten loom, verlaten de dorre geul
waar snelle snavels de kruimels ruimen.
Wie verschuilt zich achter getint glas?…
afscheid van een zomerdag
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.613 ligusterblad wiegende vuurvliegjes
elkeen pinkend wachtend op de eerste maten dansmuziek
ingeluid door ademtochtjes lauwe zomeravondwind
traan na traan, druppel na druppel, als spaarzame oases
nemen overgauw rijkelijk begoten bloemenmondjes
vochtig afscheid van 't schaarse schijnsel dat in
het laatste schemerlicht verdrinkt
bedekt met stuifmeel verlaten…
Die Studam
gedicht
4.2 met 4 stemmen
6.576 Daar is niemand anders te sien
op die verlate terras
halfpad teen die helling
van die berg met 'n rusplek
wat nuut lyk maar waarvan die verf
reeds afdop. Daar staan stoele
onder verbleikte seil. 'n Wipplank,
twee swaaie. Die valwind
is koel en maak ringe wit
skuim in die water ver onder.…
Lina
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.104 Waartoe dan de kring van uw speelnoots verlaten?
Wat kan het u baten
Dat de ernst van het hart op uw schoonheid zich wreekt? ...
Is 't niet of de roos aan de ruiker ontbreekt?
O! is 't mij gegund in uw ogen to zien?
Uw trekken verklaren mij 't raadsel misschien;
Maar 'k zie het gelaat door een blosje bedekken
Gij wilt u onttrekken?…
Klacht
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.163 -
dat hij mij nimmer zou verlaten
met hem te mogen wandlen door de straten!
Ik gaf hem al wat ik bezat,
al wat ik op de wereld had,
mijn jonge lijf, mijn blijde lach,
mijn onschuld van de eerste dag,
mijn lach, mijn ogen, hart en lijf
dat al verging in het bedrijf,
waaruit allengs zijn kus ging heen; -
maar 'k had hem nog alleen.…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 Gij, die alom op berg en dalen,
Nu doodlijke eenzaamheid ontmoet,
Verlatene akkers, stille weiden
Met rustig slapend vee, begroet;
Die 't matte loof van bos en velden
Met koele dauw verkwikken ziet,
En door uw glans in ieder dropje,
Een schitrend diamantje biedt.…
VERSTILDE HERINNERING
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.464 Hij stierf heel alleen en verlaten
nadat het al heel lang stil
was gebleven in zijn leven
Hij liet er geen traan extra om
die waren opgedroogd bij zijn leven
dat voor hem lang genoeg geduurd had
Hij had er uiteindelijk bewust
voor gekozen, voor de absolute stilte
en paste die ook toe bij de overgang
naar de totale stilte van het niets…
Rousillon en Provence.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.278 Kleurige oude bergen in
het oosten door eeuwen heen in
erosie vervallen staan nu
verlaten in een rij te dromen en
stil te staren naar al die horden mensen
die met bussen vol zijn gekomen om
hier hun ogen uit te kijken naar
de kleurrijke rotsen,woningen en wallen.…
RUTH
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.416 verlaat mij beide,
Des Heeren hand is tegen mij.”
Als Orpa nu haar moeder kuste,
Zo kleefde Ruth de moedloze aan:
„Hoe zou de ik van u henengaan?
Voor Ruth is zonder u geen ruste!…
Geboren nachtegaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 gedicht is de onhebbelijkheid
als een herinnering dat zich ankert
dat de droom in mijn bestaan nooit wankelt
De tijd stond altijd stil, met jouw ideaal
de droom van eeuwigheid, stemt de juiste noot
klank uit paradijs, met de nacht in het zicht
geboren nachtegaal, in het avondrood
wanneer de zon ondergaat
waar jij de dag verlaat…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Onzeker en traag
verlaat je de veiligheid
bereik je de storm.
De storm neemt je mee
geheel omhuld door de wind
de controle kwijt.
Een wazige blik
momenten van angst en zeer
een wankel bestaan.
Met een diepe zucht
uitzicht naar, voorbij de storm
naar licht, naar verder.…
Babylonische Almanak
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
573 Of was dit alles slechts een cryptische omweg, een sluipweg naar de Zijdeglansroute door weidse desolate, onverklaarbaar verlaten vlakten der verschroeide aarde tussen het Tweestromenland en China?…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 De dag dat ze mij ging verlaten.
Vandaag is het zover, dat ik van mijn moeder afscheid moest gaan nemen.…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Zelfs als Apollo ons definitief verlaat
en de zomer is voorgoed voorbij,
dan nog zorgt haar lieflijk gelaat
voor de allermooiste Mei.
Zou Zij echter uit mijn ogen verdwijnen,
was ik haar uitgelezen schoonheid kwijt,
dan kon de zon nog zo hard schijnen,
het bleef een trieste wintertijd.…
Hij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 hij binnenkomt
wordt het voller
lichter
ruimer
hij is vijfenzestig
zegt de kalender
maar zijn paspoort liegt
zijn ogen hebben nog niet afgeleerd
om nieuwsgierig te staan
zijn handen kunnen nog steeds
een nieuwe route tekenen
voor mij
is hij mijn broer
maar ook
de man die mij laat zien
dat je werk kunt veranderen
huizen kunt verlaten…
Droeve Tijden
gedicht
3.7 met 199 stemmen
36.437 Terwijl de moeder aan ’t bidden was,
Terwijl het meisje haar briefken las,
Terwijl het jongentje reed en liep,
Terwijl het wicht in zijn wiegsken sliep,
Daar verre, in ’t vreemde verwoeste land,
Verlaten, langs een eenzame kant,
Met doorboorde borst
En hijgend van dorst
En de nagels geprent in ’t bevrozene veld,
Daar lag de vader…
Mevrouw van Dam
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.488 Verlaten kade, middernacht
De sluimerregen valt zilt gestaag
Tergend toonloos, alsof ze altijd bij haar was.
Een oude dame mompelt zacht
Woorden stervend in de regen
Weemoed dwalend... in een ochtendjas.
Kom aan boord Josephine
Het heeft geen zin om hier te blijven
We gaan alle kansen grijpen
in het onbegrensde land.…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 armoede
Een land diep in Afrika
Verscheurt door een conflict
Twee maand strijd kleurt haar aarde roder
Een kind, eenzaam in een veld
Een stik in plaats van haar geweer
Rustend tegen een boom
Moe van al het onrecht
Boos om haar gestolen bestaan
Een wereld eenzaam tussen anderen
Een wereld, niets geleerd van vroeger
Een kind, eenzaam en verlaten…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Vaart ge naar Sidney of naar Kaapstad,
naar Kobe of naar Baltimore,
vaart ge onder alle hemelbreedten,
vaart ge alle wereldzeeën door,
nooit voelt gij u geheel verlaten,
als hier uw mens-zijn aanvang nam,
door wat van kindsbeen af uw eigen
en lief was. Dat is Rotterdam.…
Economy cruise
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.593 Op dat moment riep zij misnoegd:
'Zeg viezerik, verlaat m'n sponde!'
Hoe gaarne was-ie toch verwend
door die verduiveld mooie slet.
'Ik zie nu, dat je lelijk bent,'
zei zij en schopte hem uit bed.…
Tranen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.112 Ik voel me eenzaam, bang en verlaten,
Ik wou dat je nog van me hield,
‘k wil hele nachten met je praten,
Over wat mij toen toch heeft bezield.
Eenzaamheid kan je verdoven,
Vervreemden van je eigen ik,
Dat kom je moeilijk weer te boven,
Zo krijg je steeds weer tik na tik.…
haar stekels in haar hart
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
820 Haar laatste vrienden hadden haar verlaten vreesde ze.
Haar laatste troost waren haar liefdesbrieven.
Maar ze kreeg daar geen antwoord meer op omdat ze zelf niet meer kon schrijven.
Het gebeente in haar handen was zo stijf geworden dat ze dat niet meer kon.
Uiteindelijk wist ze alleen nog maar op bed te liggen.…
Het eigen lied
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.286 Het leven voert langs vriend en langs verrader,
Het lied verlaat niet in vreugden en smart.
O, lied, dat mij langs verlangen geleidde,
Dat mij geleidde langs boetende keer,
Zult gij tot mijne Dood mijn hart verblijden,
Met een vroom spel en een bezonnen leer?…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Je zou Golden Bay
verlaten en nog even goed afscheid nemen,
maar je laatste wandeling werd jou fataal,
de afschrikwekkende hoogten loerden je aan,
je wilde niet echt weggaan, omdat je hier
eindelijk wat gesetteld was. Je onrustige
hart ging tekeer in je ribbenkast.…
De kinderkruistocht
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.658 Wie alles verlaat vindt in vaders huis
Dat vele woningen heeft, zijn thuis.
Het anker rinkelde en viel in zee.
- Domine infantium libera me -
Het hart van een kind is zo warm en los,
- Pater infantium liberet vos -
Zo buiten de wereld en roekeloos,
- Domine infantium libera nos -
Dat ze gingen en zelfs geen afscheid namen.…
Mijn liefste, herinner je Kathmandu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Mijn liefste herinner je, het verlaten kamertje met houten terras,
het laven van onze brandende kelen met kalebassen gierstebier?
Hoe dronken de avond viel en ook de vele lege flessen
gedropt in de verste hoek van onze clandestiene vluchtkamer?
Onze zatte lijven wiebelden op de wiegelende planken.…
Bipolaire stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 ligt niet aan onze band,
Geef jezelf niet de schuld, ik moet hulp zoeken,
Maar zo’n stempel ‘psychisch gestoord’ gaat me vervloeken,
Iedereen zal mij zien als onbetrouwbaar,
Want ik ben niet meer mezelf maar,
Maar ik ben dan mijn ziekte, zelf ben ik weg,
Weg is dan ook mijn waarde, alsjeblieft zeg,
Zeg dat jij bij mij blijft, dat je mij niet verlaat…
Het nieuwe continent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 Bericht aan de leiding van de expeditie
wij claimen een vondst en het tart ons verstand
ons schip is kapot en inmiddels verlaten
wij staan met ons team op een nieuw ontdekt land
bijgaand de foto's en eerste rapporten
wij voeren ons werk uit vanuit deze tent
een dikke laag plastic en zwarte bitumen
vormen de bodem van dit continent
Boringen…