Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

GESCHIEDSCHRIJVING

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 387
te drenzen 't Is eigen schuld en dikke bult, wie billen Gebrand heeft blèrt, maar moet op blaren zitten Niet desperaat aan eerdere redders klitten Erkennend dat de golf niet valt te stillen De mazen hebben veel te grote gaten Striktere regels in De Lage Landen Voor Kaaskop zelf en allen die er strandden Zijn nodig wil de waanzin ons verlaten…

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Rivieren, meren, zeeën lagen roerloos, Niets meer bewoog nog in hun stille diepten; Verlaten schepen rotten weg op zee, En een voor een vielen hun masten neer.…

De onderkoelde bode

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.268
Ze draagt een ster van chroom, Duiven vluchten loom, verlaten de dorre geul waar snelle snavels de kruimels ruimen. Wie verschuilt zich achter getint glas?…
Wimper10 maart 2003Lees meer >

afscheid van een zomerdag

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.613
ligusterblad wiegende vuurvliegjes elkeen pinkend wachtend op de eerste maten dansmuziek ingeluid door ademtochtjes lauwe zomeravondwind traan na traan, druppel na druppel, als spaarzame oases nemen overgauw rijkelijk begoten bloemenmondjes vochtig afscheid van 't schaarse schijnsel dat in het laatste schemerlicht verdrinkt bedekt met stuifmeel verlaten…

Die Studam

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.576
Daar is niemand anders te sien op die verlate terras halfpad teen die helling van die berg met 'n rusplek wat nuut lyk maar waarvan die verf reeds afdop. Daar staan stoele onder verbleikte seil. 'n Wipplank, twee swaaie. Die valwind is koel en maak ringe wit skuim in die water ver onder.…

Lina

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.104
Waartoe dan de kring van uw speelnoots verlaten? Wat kan het u baten Dat de ernst van het hart op uw schoonheid zich wreekt? ... Is 't niet of de roos aan de ruiker ontbreekt? O! is 't mij gegund in uw ogen to zien? Uw trekken verklaren mij 't raadsel misschien; Maar 'k zie het gelaat door een blosje bedekken Gij wilt u onttrekken?…

Klacht

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.163
- dat hij mij nimmer zou verlaten met hem te mogen wandlen door de straten! Ik gaf hem al wat ik bezat, al wat ik op de wereld had, mijn jonge lijf, mijn blijde lach, mijn onschuld van de eerste dag, mijn lach, mijn ogen, hart en lijf dat al verging in het bedrijf, waaruit allengs zijn kus ging heen; - maar 'k had hem nog alleen.…
Dop Bles19 maart 2020Lees meer >

De maan

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.183
Gij, die alom op berg en dalen, Nu doodlijke eenzaamheid ontmoet, Verlatene akkers, stille weiden Met rustig slapend vee, begroet; Die 't matte loof van bos en velden Met koele dauw verkwikken ziet, En door uw glans in ieder dropje, Een schitrend diamantje biedt.…

VERSTILDE HERINNERING

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.464
Hij stierf heel alleen en verlaten nadat het al heel lang stil was gebleven in zijn leven Hij liet er geen traan extra om die waren opgedroogd bij zijn leven dat voor hem lang genoeg geduurd had Hij had er uiteindelijk bewust voor gekozen, voor de absolute stilte en paste die ook toe bij de overgang naar de totale stilte van het niets…

Rousillon en Provence.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.278
Kleurige oude bergen in het oosten door eeuwen heen in erosie vervallen staan nu verlaten in een rij te dromen en stil te staren naar al die horden mensen die met bussen vol zijn gekomen om hier hun ogen uit te kijken naar de kleurrijke rotsen,woningen en wallen.…
Leonardo11 januari 2015Lees meer >

RUTH

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.416
verlaat mij beide, Des Heeren hand is tegen mij.” Als Orpa nu haar moeder kuste, Zo kleefde Ruth de moedloze aan: „Hoe zou de ik van u henengaan? Voor Ruth is zonder u geen ruste!…

Geboren nachtegaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
gedicht is de onhebbelijkheid als een herinnering dat zich ankert dat de droom in mijn bestaan nooit wankelt De tijd stond altijd stil, met jouw ideaal de droom van eeuwigheid, stemt de juiste noot klank uit paradijs, met de nacht in het zicht geboren nachtegaal, in het avondrood wanneer de zon ondergaat waar jij de dag verlaat…

Rouw is als de wind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 824
Onzeker en traag verlaat je de veiligheid bereik je de storm. De storm neemt je mee geheel omhuld door de wind de controle kwijt. Een wazige blik momenten van angst en zeer een wankel bestaan. Met een diepe zucht uitzicht naar, voorbij de storm naar licht, naar verder.…

Babylonische Almanak

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
Of was dit alles slechts een cryptische omweg, een sluipweg naar de Zijdeglansroute door weidse desolate, onverklaarbaar verlaten vlakten der verschroeide aarde tussen het Tweestromenland en China?…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
De dag dat ze mij ging verlaten. Vandaag is het zover, dat ik van mijn moeder afscheid moest gaan nemen.…

Emblemata Amatoria 2.0

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Zelfs als Apollo ons definitief verlaat en de zomer is voorgoed voorbij, dan nog zorgt haar lieflijk gelaat voor de allermooiste Mei. Zou Zij echter uit mijn ogen verdwijnen, was ik haar uitgelezen schoonheid kwijt, dan kon de zon nog zo hard schijnen, het bleef een trieste wintertijd.…

Hij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
hij binnenkomt wordt het voller lichter ruimer hij is vijfenzestig zegt de kalender maar zijn paspoort liegt zijn ogen hebben nog niet afgeleerd om nieuwsgierig te staan zijn handen kunnen nog steeds een nieuwe route tekenen voor mij is hij mijn broer maar ook de man die mij laat zien dat je werk kunt veranderen huizen kunt verlaten…

Droeve Tijden

gedicht
3.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 36.437
Terwijl de moeder aan ’t bidden was, Terwijl het meisje haar briefken las, Terwijl het jongentje reed en liep, Terwijl het wicht in zijn wiegsken sliep, Daar verre, in ’t vreemde verwoeste land, Verlaten, langs een eenzame kant, Met doorboorde borst En hijgend van dorst En de nagels geprent in ’t bevrozene veld, Daar lag de vader…

Mevrouw van Dam

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Verlaten kade, middernacht De sluimerregen valt zilt gestaag Tergend toonloos, alsof ze altijd bij haar was. Een oude dame mompelt zacht Woorden stervend in de regen Weemoed dwalend... in een ochtendjas. Kom aan boord Josephine Het heeft geen zin om hier te blijven We gaan alle kansen grijpen in het onbegrensde land.…

De schaduw van een boom

hartenkreet
0.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.225
armoede Een land diep in Afrika Verscheurt door een conflict Twee maand strijd kleurt haar aarde roder Een kind, eenzaam in een veld Een stik in plaats van haar geweer Rustend tegen een boom Moe van al het onrecht Boos om haar gestolen bestaan Een wereld eenzaam tussen anderen Een wereld, niets geleerd van vroeger Een kind, eenzaam en verlaten…
JRH8 augustus 2008Lees meer >

Rotterdam

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.456
Vaart ge naar Sidney of naar Kaapstad, naar Kobe of naar Baltimore, vaart ge onder alle hemelbreedten, vaart ge alle wereldzeeën door, nooit voelt gij u geheel verlaten, als hier uw mens-zijn aanvang nam, door wat van kindsbeen af uw eigen en lief was. Dat is Rotterdam.…

Economy cruise

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.593
Op dat moment riep zij misnoegd: 'Zeg viezerik, verlaat m'n sponde!' Hoe gaarne was-ie toch verwend door die verduiveld mooie slet. 'Ik zie nu, dat je lelijk bent,' zei zij en schopte hem uit bed.…
Aubrey27 januari 2004Lees meer >

Tranen

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Ik voel me eenzaam, bang en verlaten, Ik wou dat je nog van me hield, ‘k wil hele nachten met je praten, Over wat mij toen toch heeft bezield. Eenzaamheid kan je verdoven, Vervreemden van je eigen ik, Dat kom je moeilijk weer te boven, Zo krijg je steeds weer tik na tik.…
Arrow10 september 2006Lees meer >

haar stekels in haar hart

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
Haar laatste vrienden hadden haar verlaten vreesde ze. Haar laatste troost waren haar liefdesbrieven. Maar ze kreeg daar geen antwoord meer op omdat ze zelf niet meer kon schrijven. Het gebeente in haar handen was zo stijf geworden dat ze dat niet meer kon. Uiteindelijk wist ze alleen nog maar op bed te liggen.…
c10 oktober 2010Lees meer >

Het eigen lied

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Het leven voert langs vriend en langs verrader, Het lied verlaat niet in vreugden en smart. O, lied, dat mij langs verlangen geleidde, Dat mij geleidde langs boetende keer, Zult gij tot mijne Dood mijn hart verblijden, Met een vroom spel en een bezonnen leer?…

Golden Bay Lover

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Je zou Golden Bay verlaten en nog even goed afscheid nemen, maar je laatste wandeling werd jou fataal, de afschrikwekkende hoogten loerden je aan, je wilde niet echt weggaan, omdat je hier eindelijk wat gesetteld was. Je onrustige hart ging tekeer in je ribbenkast.…

De kinderkruistocht

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.658
Wie alles verlaat vindt in vaders huis Dat vele woningen heeft, zijn thuis. Het anker rinkelde en viel in zee. - Domine infantium libera me - Het hart van een kind is zo warm en los, - Pater infantium liberet vos - Zo buiten de wereld en roekeloos, - Domine infantium libera nos - Dat ze gingen en zelfs geen afscheid namen.…

Mijn liefste, herinner je Kathmandu?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
Mijn liefste herinner je, het verlaten kamertje met houten terras, het laven van onze brandende kelen met kalebassen gierstebier? Hoe dronken de avond viel en ook de vele lege flessen gedropt in de verste hoek van onze clandestiene vluchtkamer? Onze zatte lijven wiebelden op de wiegelende planken.…

Bipolaire stoornis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 716
ligt niet aan onze band, Geef jezelf niet de schuld, ik moet hulp zoeken, Maar zo’n stempel ‘psychisch gestoord’ gaat me vervloeken, Iedereen zal mij zien als onbetrouwbaar, Want ik ben niet meer mezelf maar, Maar ik ben dan mijn ziekte, zelf ben ik weg, Weg is dan ook mijn waarde, alsjeblieft zeg, Zeg dat jij bij mij blijft, dat je mij niet verlaat…
Myra26 maart 2020Lees meer >

Het nieuwe continent

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
Bericht aan de leiding van de expeditie wij claimen een vondst en het tart ons verstand ons schip is kapot en inmiddels verlaten wij staan met ons team op een nieuw ontdekt land bijgaand de foto's en eerste rapporten wij voeren ons werk uit vanuit deze tent een dikke laag plastic en zwarte bitumen vormen de bodem van dit continent Boringen…
Jan1951Dekker10 december 2021Lees meer >