35280 resultaten.
De Ruyter
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.691 De Ruyter was een man
Die op de grote zee
En op de Oceaan
Aan zeegevechten dee.
Hij sloeg haast altijd raak
En kwam ook immer rijk
Uit elk gevecht terug,
Een miljonair gelijk.
Maar eens op ene dag
Kreeg hij op zijne boot
Een kogel in zijn maag
En was toen eensklaps dood.
Hij won maar altijd door
En hij verloor ook nooit.…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 De zee
wil je bevaren
het zeegat uit
voorbij havenhoofden
Het water...
komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
even stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 aan de andere
kant van de
wereld regeert
Aeolus god
van de wind
langs stenen
paadjes
klimmen ezels
over de
verweerde krater
we plukken
de dag in
geleende tijd
verbranden we
de winter
aan een blauw
azuren zee zet
de schoonheid
onze hoofden
even stil…
geleende tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 een zee van lentelucht
voert haar naar een
oud verlangen de
geleende tijd te
leren omarmen
de smalle richel
tussen het rekenen
in dagen en het
vergeefs vertragen van
de woekerende groei
ze opent het venster
nieuw licht valt binnen
in het betraande weten
van haar getelde dagen
in geleende tijd…
Doorleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
666 ik wil de zee weer voelen
het zand aanraken
zeven met mijn handen
ik wil met de meeuwen
in een duinpan of
in het helmgras landen
ik wil luisteren
naar de stem
het praten van de wind
ik wil weten waar
ik de nooit gevonden
schelpen vind
-
ik wil het ongewis van toen
ik wist niet wat me
nog te wachten stond
ik wil een inhaalslag…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 Achter de horizon heb ik gezwommen
in een zee met bloed en tranen
een afscheid was niet mogelijk
mijn huis en hart zijn stil verbrand
ik kan de liefde niet meer
uit het verband rukken
mijn ledematen zijn moe
van het tevergeefs lopen
en hopen dat de grenzen
opengaan in nieuw verlangen
zodat het leed zich kan berusten
niet langer…
Water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 Dragen water naar de zee.
Wat doen wijzen en wat narren?
Wat doen levenskunstenaars?
Ze houden van verandering.
Drijven met het water mee.…
LAIS CXCVI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Het wordt een zee die niet wil ebben,
strandt bevroren in een karst van de tijd,
bevrijd van licht en zonder helderheid.
Het staat vernietigd in haar zwarte vuur,
het kent geen waar meer, wat of om welk uur,
want niets vangt er nog als gebeuren aan.
Haar voelen is moment van zulk een duur
dat er millennia tot tel vergaan.…
Schuitje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Hoe die twee op de boot
Hoe ik met die twee op de boot
Hoe we samen in het schuitje zaten
En hoe we daarna tussen vogelgefluit en geluid
Hoe een zee geel om ons heen
Hoe we langs 't strand in de stilte
Geen kip en geen kraai en geen kwal
Hoe we dan later weer in hetzelfde schuitje zaten…
Haiku's klimaat
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.111 Stuurloos
vaart Moeder Zee op zoek
naar een veilige haven.
De ijsbeer
gelooft niet meer
in ijskoud geluk.
Ketting zaag -
bomen vallen
bij bosjes.
Erosie -
het asfalt verbreedt
de natuur versmalt.
Sinds de laatste
klimaattop ijsbeert
hij niet meer.…
Breng me terug
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 breng me terug
naar de plek waar ik kon schuilen
onder de vleugels van de tijd
waar ik speelde met de figuren
die de zee achterliet
op het strand
breng me terug
naar de spelonken waar ik leerde
hoe het was in het begin
waar ik luisterde
naar de uitgeholde stenen
die hun verhaal vertelden
breng me
naar de plek waar alles ligt…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Lik ik
de Portugese zee
van je olijfbruine huid.
Val ik
In een oase
zonde einde.
Waar tijd
geen grenzen kent.
Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
tewaterlijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
230 er is heel veel verre stilte
die niemand beluisteren kan
buitendijks, in een zee van afstand
er zijn muren die aanwezigheid
weerkaatsen
zoals een lege ruimte begrip bevat
en uiterwaarden naar oevers neigen
zodra de koelkast zich sluit
dooft de binnenverlichting
zo nemen we aan
-ergens koeren duiven in stilte…
Aardbeiensmaak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 Je werd wakker als een warme zee
maar kromp al snel ineen
tot een lichtdruppel
in een donker opslagmagazijn
Je wil graag een sterrenstelsel worden
als je later groot bent
steeds sneller rondzwieren
met die spiraalarmen
in een kosmische polka
Als je voelende licht zo
je eigen helderheid omfloerst
vraag dan niet meer
aan een doofstomme…
Waar geluk de leegte draagt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
809 Ik hoor de stilte
van planeten,
fluitende vogels
in het avondrood
De bruisende zee
die opwaarts golft
en die de hemel
in mijn oren fluistert
Het verlaten strand
waarop mijn voeten
als naaktmodellen
in aquarel geschilderd zijn
Laat mij nog even
één moment verzinken
in gedachteloze stilte
waar…
Zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.358 Boven op een duin
wil ik mezelf achterlaten
in levende letters op steen
Mijn ogen gesloten
onder de wijde nacht,
gedachten waaierend naar zee
Nederig op het zand
toon ik de wereld mijn ziel,
in vogelvlucht, jij en ik één
Heel in de verte hoort
men het deinend gefluister
‘strooi mijn assen in de wind,
nooit ben ik nog meer’…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Moeder sprak met de rivier
en wees ook de golven
een weg naar de zee. Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren.…
Geheim nummer
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.463 Overal kom ik je tegen
in het bos, bij de zee
Als de zon schijnt of bij regen
altijd ga je met me mee
Soms zou ik je willen bellen
maar je nummer is geheim
Wil ik je dingen vragen en vertellen
wil ik heel graag even bij je zijn
Veel te jong heb je ons verlaten
zonder afscheid ... zomaar dood
Wat zou ik je graag even willen bellen
maar…
de maan geeft acht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.211 de nacht warm en klam
schrijf ik woorden
voor de liefde die ik ken
ogen zo diep als zee
waarempel dwaal ik neder
tot aan een hart zo rood
ik voel je kloppen
en dein vrolijk met je mee
de maan geeft acht
en laat ons helemaal gaan
verstrengeld aan wat draden
tegen jou zeg ik geen nee…
dichter
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 een zee vol rivieren en kanalen
je dampt weer leeg
vol levendige verhalen
je transpireert je knalt weer neer
zo doe je het steeds weer
De haaien die je bevaren
zullen niet betalen
De uil die schuil gaat
voor je hemelvloed
maar je kunt het niet laten
om steeds weer poëzie te praten…
Uit de bodem van de diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
980 Helderblauw verdronken water
mag ik met je mee
in het diepste van mijn zinnen
over de zwoele zwijgende zee
stromen wij samen door
kolken verborgen geheimen
die ons meenemen in gedachten
stromen uit donkere nachten
de weg die wij banen,
weg uit droomloze paden
uit de bodem van de diepte
de spiegeling voorbij…
we spraken niet
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.088 nabijheid
en ik glimlach
het beeld zo broos
in je gelaat
of in dagenverte
wanneer, zo licht, ik naar
buiten kijken mag
heel even
zonder geluid
vond de tijd de zee in jou
en herkende ik het huilen
om al het beminnen
wanneer is liefde eindeloos,
vroeg je, aan het eind van de dag
ik wist het antwoord
en stierf
opnieuw…
Ademloos dichtbij
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.627 na een tijd op een woelige zee,
vaar ik nu op kabbelende golven.
Ademloos dichtbij,
door liefde bedolven.…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
wangen vol wind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
718 hij bewaart wind in zijn grot
soms zuigt hij de longen vol
bolt wangen en laat hem los
hij schenkt tegenwind
in een dichtgestropte zak
aan de held die doolt
zeilt op uwe zee
matrozen zaten te gissen aan boord
pulkend aan de knoop tot hij ontsnapt
de bestemming wijkt
de reis is verstoord…
vanaf het strand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.207 verder kan ik niet gaan
in achtergelaten land
ben ik hier gestrand
gevoelig golft de branding
ik schuim in witte koppen
de vraag, ga ik naar de knoppen
of ben ik de wederopstanding
drukkend laag
hangt boven het zoute water
een loden lucht
verzuchtend de zee
opluchtend geeft de zon
een gouden streep mee…
nimmer meer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.015 op een dag als deze
zou de zee
je zomaar terug kunnen geven
aan het meisje
met de droeve ogen
zij wacht en weent
je zou er zomaar
kunnen zijn
met geroffel op de deur
zij zal je omarmen noch
jouw hart kunnen verwarmen
om genade schreeuwen
zeeman, o zeeman het is beter
dat u rust, keer nimmer, nimmer meer
terug naar Hollands kust…
Ook geen profeet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
754 ik sla mijn staf
op rotsen die
zich splitsen
het water borrelt niet
en naar de bronnen
blijft het gissen
ben geen mozes
die de zee
in tweeën deelt
maar ken de plagen
waarmee de mensheid
zich verveelt
ook geen profeet
hoewel ze aan mijn
woorden hangen
ik raak alleen het
diepste bange uniciteit
zit enkel in je eigen geest…
Liefdesgeheimen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.494 Liefde bewaart in haar hart
de geheimen
vanonder de palmen
aan dat verre strand
De zee vertelt zachtjes van
de geheimen
en brengt ze terug
op de golven aan land
De wind fluistert, maar verspreidt
de geheimen
over die liefde in
dat andere land
Oh kom kind, vergeet toch al
die geheimen
en laat ze voorgoed
daarginds op het strand…