7306 resultaten.
VERJAAGDE VLINDER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 ik heb een vlinder verjaagd
op klaarlichte dag
vandaag
ze dartelde rond mijn hart
hoog bovenin mijn maag
maar het mag niet kan niet zo zijn
mijn eigen vlinder is nog
lang niet uitgeboeid
een groeibriljant die nog steeds groeit
we verkennen nog immer
de bloem die ons samen bloeit
ik heb een vlinder verjaagd vandaag
ze probeerde me…
het eiland Ulsda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 tegenover Winschoten
als ik goed versta
een belangrijke plaats
groter dan Beerta
twee steenhuizen
waren daar
maar weldra
spoelde alles weg
ik onderga
de kern van Ulsda
tussen A7 en het spoor
verderop gaat De Bult
ook voor eiland door
Klein Ulsda
dorpje, seksclub
ligt er tegenaan
boerderijen
staan spora-
disch in
de wiede leegte
hoge…
Zomerse dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik zag het hek
al openstaan
gescheurd in
zijn scharnieren
nog een stukje
draai te gaan
de tijd heeft
stilgestaan in
twee ondiepe
karresporen
de berm is in
groen verloren
noord-hollands
karakteristiek
wat weggestopt
tussen hoge bomen
warm genietend
van zomerse dromen
maar in de keuken
rommelt drukte
van belang het
schapenvlees…
Op een snoeshaan
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
1.023 Ocharm, de hoge kraaier werd wél ziek
en moest op slag naar de Poehaankliniek.
Zo bleek maar weer: de hoogmoed komt ten val,
ook in het aardse pluimveetranendal –…
sinds tijden kijk ik weer
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.224 maaksels:
de schorshuid diep gegroefd
ruwe gravure van
droog-ritsen wirwar-stroompjes doorsnijden winden zich
waarin kermesrood
een rondhangen
traag trekken
van vuurwantsengewemel
stamopwaarts
voortschuift
tastend
voelhoorns volgend
aldoor snijdende honger
drijft hen
van ver hierbuiten
vleugelloos kruipend
zo duizelingwekkend
hoog…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Stalkende spoken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 achterna gelopen
jij schaduwde wat langer
in stalkende spoken
vlinders wolkten
vol van boven in
alle kleuren van
buitenaards geloven
pas toen de zee
ander tegenlicht
golfde wisten we
dat de avond volgde
we zijn terug gegaan
waar onze sporen vlagden
voetafdrukken van een
stel in stil verwachten
niet zomaar omgedraaid
maar ook hoog…
Vliegmachine
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Je kunt het mij
op allerlei manieren
proberen uit te leggen
maar ik blijf het verbazingwekkend
vinden dat een vliegtuig kan vliegen
dat zo'n log passagiersvliegtuig
überhaupt weet op te stijgen
is mij een groot raadsel
en wanneer ik zo'n dik monster
in de hoge lucht zie vliegen
staat mijn mond wijdopen
volg ik roerloos zijn baan
en…
Meeslepend Wezen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 groots meeslepend
en toch klein moet ik leven
met mijn hoofd hoog in de wind
waar ik dat zoek om te overleven
waar ik dat van m’n gading vind
daar het bloed in d’aderen
met moeite omhoog wordt gepompt
zal ik mij rustig moeten weten
nee niet moedig maar ook niet laf
ben ik nooit van mijn zijn afgeweken
gedraag ik me zoals
ik me gedragen…
Het mes
netgedicht
5.0 met 103 stemmen
463 streel penselen
rond en plat
waar hard en zacht
reflectie geven op
het dagelijks gebeuren
voor het grote
vlak lijkt de spuitbus
een betaalbaar gemak
maar milieu vervuilend
om van te huilen
als precisie hulp
werkt voor mij
het mes in scherp
doortastend steekgedrag
klooft zij wat gebonden was
schuift contrast
van laag naar hoog…
Speelde genie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
487 ik zag
het pad
voorbijgaan
in passerende
bomen en struiken
het hoge buiten
ving blauw met
snelle wolken
in een dunbevolkt
firmament
boven het ruisen
van de wind
hoorde ik de echo
van jouw hakken
in gelijkmatigheid
de mantra van
beweging had
zijn eigen melodie
in het kraken van
takjes speelde genie
in een magische
verbondenheid…
Waterkuil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Vier orgels vertrekken tezamen
Ze schrijden met slepende benen
manmoedig maar moeizaam
Ze hebben de hoeden
van hoger gezag op
Hun sleepbenen reiken
naar achteren, langer en dunner
Hun schouders zakken
steeds schuiner naar voren
Ze vallen, de hoge pijphoeden
kruipen vooruit met armen
zwaaiend en maaiend
door slap wordend zand dat
vermoddert…
VERBAZING LEEFT STEEDS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Een grote lege vlakte
dor en verlaten
toont al wat je mist
ontzegd is _ geen deel uitmaakt
van eigen aard of kunde
die troosteloosheid zien
denken aan dat eenzame
maar er niet vandaan vluchten
plotseling
spuit een springbron hoog op
daalt weer in wijde bogen
schept in de rondte
een schone bloeiende tuin
te midden van leegte
die…
Odeon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
612 Dat het niet meevalt, merk ik
om me heen
Ik kijk als dichter en zie
in de rondte
Dat, zover ogen reiken, horizonten
Verkrimpen tot een ziggurat ineen
Die metamorfoseerde in een heuvel
Waar ooit een Muzenberg lag, iets te hoog
En de Hippókrenè staat nog steeds droog
Door overdaad aan wereldlijk gekeuvel
Weet iemand nog de weg naar Helicon…
De barbaren zijn gekomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 De barbaren zijn gekomen
en ze blijven komen
eeuw na eeuw
Wij zijn beleefd, we geven
hun hoge titels
Zij geven ons hun wetten
in een mooie toespraak
met welsprekende woorden
over beschaving in onze wildernis
dat we nota bene niet langer
hoeven te leven als wilden
niet langer in de wildernis
De barbaren zijn gekomen
en ze blijven…
Reizen / Reizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Morgen lukt het'
.....Veiligheidsprocedures, wachten bij het hek
.....Ik sluit mijn ogen
.....mijn gedachten nemen een hoge vlucht
.....naar een toekomst aan de andere kant
.....Ik land weer in een kamp
.....bij een hoger hek, een gesloten poort
.....'Morgen lukt het'…
Shotjes hormoon
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 ik zag
in je ogen
het onbezorgde
spel van kleur
en muziek
waarbij armen
en benen als vanzelf
meebewogen op de
natuurlijke ritmiek
je stem lachte
melodieus
lokte hoog uit
en herhaalde
verlokkend tot
consensus in toon
het warme gevoel
tussen ons gewoon
zacht vibreerde
wel geladen
met shotjes hormoon
die golfden tussen ons…
Kosmisch Raadsel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 heilig Ik heb je leren kennen in mijn jeugd
Door rituelen zo vertrouwd en veilig
Een bodem voor menslievendheid en deugd
Ooit werd je God genoemd en ook wel Vader
En daar waar rook is, is nu eenmaal vuur
Indien ik je bestaan als volgt benader
Dan ben je toch een teken aan de muur
Er was een tijd waarin ik wat neerslachtig
Je ver en hoog…
Klein stralend sprookje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Nu glijdt de aura heen, de hoge bomen
schijnen weer gewoon van kruin tot voet,
de uil beklimt een dikke tak,
en glimt in de volle maan,
de stilte blijft
stammenrecht overeind staan.…
KLEURING
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 Het wil de hoge treden op en hier vandaan,
het wil een ster die twinkelt als ze lacht.
En dat er stilte kwam, een kering in de storm,
dat de treurnis schitteren zou in regenbogen,
dat er weer kleuring kwam, en vogelvlucht.…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
Mijn stad
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
542 In ‘t centrum de nagelstudio ‘s
in elke straat
-’k lees in krant van allergie op acrylaat -
een kapperszaak op ied’re hoek
sportscholen met veel apparaat
Donners rukken op
de vlugge Febo’s de verleiders
her en der mobieltjes dokters en providers
vaak dichtgeplakt een winkelraam
Eenzaam hoog Lely op ‘t lege plein met een verloren oliebollen…
alles is veranderd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 het gras is weer gegroeid
de bloemen zijn uitgebloeid
de kruinen van de hoge bomen
nauwelijks van alles bekomen
liefde schuilt nog dieper weg
wees alert op wat je zegt
of praten we elkaar angst aan
moeten we niet naast elkaar staan
de wapens steeds weer opgepakt
vrede en voorspoed uitgekakt
herdenken in blinkend oorlogstenue
buigen…
Dochters
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 In het hoge Noorden,
nam hij plotseling jouw hand.
Ging op de knie en sprak de woorden,
wil je met mij mee naar sprookjesland?
Jij hebt volmondig ja gezegd,
om deze ridder te gaan volgen.
Ik heb ooit ook een ring voor jouw moeder neergelegd,
werd onder duizenden kusjes toen bedolven.…
Cookiebot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Voor een diepgaande analyse
van deze historische vergissing
van de dames en heren van de Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
(een van hoog tot laag gekraakt essay vol familiegezwets),
zij verwezen naar het snelsonnet van vandaag, van Inge Boulonois
__________________________________
Ik ben Chabot in 't diepst van mijn gedachten…
TEER EN WOEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 In het voorjaarsbos
van Breda ´s Haagse Beemden
waaien zacht de wilgenkatjes
en elzenpropjes heen en weer
milde zucht verspreidt
hun bevrijde pluis en snippers
ontelbare vingertopjes
zweven tussen kale bomen
scheppen wenkende geur
over aanstaande kraamkamers
hoge barse dorenstruiken
op moerasgrond
door sloten omgeven
beloven…
onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
468 Een lange weg met hoge bomen
kaarsrecht door het wijde vlakke land.
Hij ziet hun lijnen samenkomen
in zich versmallend perspectief.
Toch duikt hij zonder enig schromen
de fuik in van het vals verschiet.
Straks, weet hij, gaan die lijnen wijken
en bieden ze weer ruime baan.…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 Ik zit onder de bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij…
HET GEBED
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
935 ik zat aan een vaart
in het buitengebied
half verscholen
tussen het oude riet
met donkere gedachten
even laat een baars
zichzelf aan mij zien
of keek hij mij voorbij
naar wat er ongemerkt
dreigend zat aan mijn zij
mijn ademhaling misschien
die even op zich liet wachten
hoog in de lucht zie ik
een vogel voor mij bidden
of toch…