7647 resultaten.
wintermuts
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
543 ik draag de winter warmer nu
een dikke trui past beter als mijn handen
wat beschut in mouwen steken
en mijn hoofd
heel zorgeloos verborgen
witte wolken weeft
de glinstering van mooie dagen
vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars
het licht als luwte in een wereld die
om liefde geeft
verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 Je wordt er moe van,
en tegelijkertijd kun je niet slapen en eten, je
hoofd is in de wolken, je staat boven het ge-
zeur van alledag en ziet haar in alles, overal-…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Verstild hoofd, zo stil,
ondanks ik altijd
wat denk te horen,
onwetende geluiden
kwetsen dovemans
oren en de blinde
vlekken op mijn
geestesoog, worden
helder als de woorden
gestorven zijn op de lippen,
geketend door de muilkorf
van verwachtingen.…
Zwart is de dag
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
941 Zwart,
Maar soms ook grijs
Of wit
Ik weet niet wat ik zie
Weet niet wat ik voel
Weet niet of ik leef
Of ik doodga met een doel
Zwart,
Maar vaak ook grijs
Of wit
Ik weet niet waar ik ben
Wel, waar ik wil zijn
Maar weet niet of ik wil
Waar de regen en de pijn
In mijn hoofd
Maar nooit daar buiten
Zijn wij,
Of allemaal
Wie we…
Abe Lenstra
gedicht
2.5 met 78 stemmen
14.407 Weet je nog hoe hij toen even met zijn hoofd knikte,
bijna ootmoedig, bijna verlegen, bijna verontschuldigend.
We hadden verloren voor we het wisten. Abe.…
horen
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
632 vallen
het blaadje, bedekt met bedrog
de rotsblokken op mijn naam, de assen van de zolder
waarvan ik het beeld verdrongen heb
dit land is niet van mij, antwoord ik
alles wat ik achterlaat zijn de muren
de vele muren in mijn handpalm
en de boom vol vogels, die nog steeds verlangt
naar het vergezicht van een kinderdroom
ergens in mijn hoofd…
Zomer Blues
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 leg mijn hoofd maar ter zijde
weet niet of ik nog slapen wil
er zijn geruchten aan het verspreiden
is dat soms een modegril
er zou een zomer zegevieren
maar het blijkt hier nogal nat
ontspannend gaan tuinieren
alles vochtig ik heb 't gehad
ga nu echt emigreren
naar 'n heerlijk warm land
waar je 't lazarus moet smeren
van talen geen verstand…
In nevelen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 De dagen te beitelen in
contouren van de morgen
vloeit samen tot een droom,
tussen licht en duisternis
verborgen, te kiezen en te
wenen, het hoofd af te wenden
naar alles wat ik heb lief
gehad en mogelijk zelfs
meer om me te bevrijden.…
Bieb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 In het hoofd van schrijvers gluren.
Al die boeken op een rij.
Zo gesloten, niet gastvrij.
Met hun ruggen naar je toe
lijken ze hun lezers moe.
Sla ze open, ga ze lezen.
Want van binnen moet je wezen.
Verdwaal er in, raak van de wijs.
Woord voor woord naar ’t paradijs.…
Tuinfeest*
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.015 In mijn hoofd een tuinfeest
zonder lege hulzen, die mijn tijd verdoen.…
Delen door gedichten
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
681 Zo’n uit het hart en uit het hoofd ontsproten taal,
die via toetsenbord en digitale snelweg de moraal
van een verhaal weet te omschrijven.
Zo’n taal ontroert. Zo’n taal ontvoert ons telkens weer
waardoor wij onze onverzadigbare liefde voor de taal blijven bedrijven.…
on-geluk
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
825 'Goeie reis
en veel plezier'
echoden nog na
in zoveel hoofden
haast zorgeloos
uitgesproken
in zwaaiende handen
herhaald
tot de bus achter de hoek
van de straat
verdween
Iets of iemand
heeft er anders
over beslist
de klas zal leeg zijn
voortaan
en zoveel stoeltjes
in evenveel huizen
harten vol verdriet
en heimwee
tot de…
wat je toevoegt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
854 wat je toevoegt is later
nu is er alleen maar alleen
een paar dingen in je hoofd een herinnering
niet eens de geur van een koekje terwijl
je denkt aan alles maar zo weinig
ik ben je kwijt je leeft niet in me voort
als je dood bent ben je dood en elke hersenschim
daarna is wat het is en geen verder leven maar alsjeblieft
leef nog door…
HUISELIJKHEID
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Al denkend snuiven
bij een blauwe druiventros:
je hoofd geurt vol wijn!
Het raam beeft en dreunt:
telkens weer knalt de hemel,
blinken bliksems op.
Snel wast de rivier.
Men is angstig. Woonschuiten
liggen steeds vredig.…
Richting zuiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 De druppels gleden zacht van mijn hoofd,
gingen over in mijn tranen. Zo klein
tegenover het beeld. Door kou verdoofd
bleef ik daar staan. Heel vast had ik geloofd
alleen te zijn. Dat was ook zo misschien.
Nergens op straat liet een mens zich nog zien.
Hoog boven wees een grote arm gestrekt
op het zuiden. Een vrouw ervoor.…
Vulkanisme
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 .
-------------------------------------------------
Het borrelt en het bruist vaak in mijn hoofd,
Want in het ‘episch centrum’ van een dichter
Is het vaak negen op de schaal van Richter,
Poëtisch vuur, dat nooit bij dichters dooft.
Ik waarschuw vóór ik uitbarst iedereen:
“Wim Overweg…”, en dáár vlucht men al heen.…
Mijn inkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 Mijn blauwe inkt, -geen zwart-,
maakt dat donkere wolken,
in het hoofd, verdwijnen,
overtrekken.
Mijn inkt, zo giftig als kan zijn,
is niet te drinken, maar slechts,
juist: tot je te nemen.
Mijn inkt geeft helder licht,
bij troebel zicht.
Ik houd van schrijven,
inkt kan vele eeuwen blijven...
worden herlezen.…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle
hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt.
Alles kan ontsnappen.
Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd.
Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop
lang bij ons mogen blijven.
Sommige dingen weten we liever niet.
Er is de ernstige oudertaak dingen niet aan te leren.…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.250 De overvolle leegte in mijn hoofd
Wordt gevuld met wensen die ik niet wil.
Onder het warme maanlicht
Voel mij koud en eenzaam
Omringd door duizend-en-een gedachten.
Mijn gebroken handen
Proberen te maken wat niet kapot is.
Met gebroken hart
Probeer ik te lijmen wat goed vastzit.
In de verte zie ik het licht
Maar het peertje is kapot.…
Die ene man...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Hij sprak me aan op de vredige en liefdevolle gevoelens
die borrelen in de buik en opstijgen uit mijn hoofd.
Het was niet zomaar dat wij elkaar troffen.…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 een nacht vol rust
wakend door een kleine ziel
die stilletjes haar liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 de zee loost zonder einde
het hoofd vol met gedachten
de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom…
Ons zoals toen....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
952 Je hoofd zou het wel uit willen gillen.
De stukken weg lopen soms apart.
Pijn en steken vervuilen dan het hart.
De kunst om nu te blijven staan en te geloven.
Doorzetten tot onze liefde weer samen gaat stromen.
Hier wil ik alles voor doen het je zelfs beloven.
Dat alles weer wordt met ons zoals toen....…
Koorts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Toen moeizaam de ochtend kwam
verkilde gestoomd nachtelijk zweet
huiverend, rillend ijskleed,
dat het gloeien overnam
het glazen geluk beademd
waarachter het bleke doodslicht
wacht op ratels van een klaaggedicht
denken in rood geremd
opnieuw ontbrandt het vuur
getooid in duistere waas
tollend hoofd naarmate het late uur
blauwe diva’…
Mijn Alzheimergebed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
999 Wanneer het mistig wordt,
mistig in mijn oude hoofd,
wordt alles angstig nieuw,
krimpt de wereld om me heen,
word ik klein en broos.
Klein zoals ik vroeger was.
Klein weer als een kind.
Voltooi dan dit mysterie,
meneer Alzheimer.
Voltooi dan zinvol,
wat u zinloos bent begonnen.…
Marleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.170 Gedachtes gingen door mijn hoofd.
Door een ongeluk ben je niet meer hier..
What the hell!
Nooit meer die lieve lach,
nooit meer chillen in de avond
of een praatje overdag.
Die lieve meid ik altijd zag met een lach,
zo ineens weg zonder gedag.…
WEEKIE SOBER
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Hun volgepropte kasten
breken open door de kracht
van lekker smullen
kalkoen met veel olijven
gehakt vinden ze niks
het komt hun strot uit
precies als zuurkool
waar hun gezicht naar staat
eeuwig in de knoop
spruiten lusten niks
die kegelen naar ballen
in de boom
opoe schudt haar hoofd
als kaviaar springt op de tong
ze weten…
EENHOORN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Jonge maagd
Veilig in omheinde tuin
Jij temt met je handen, streelt
De woestheid uit mij weg
Mijn hoofd leg ik in je schoot
God duwt al de ziel van Zijn
Zoon richting conceptie
Ik stond slechts symbool voor
Zijn latere Lijden
Men noemt mij fabeldier
Mythologisch, fallisch wel
Men is vergeten dat ik echt
Bestond, nog steeds besta…
woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 In mijn hoofd zitten te veel woorden
Woorden die nooit iemand zouden kunnen vermoorden
Maar kwetsen kan ik met gemak
Voor me houden is onmogelijk, daarvoor ben ik te zwak
Met mijn woorden kan ik net zo makkelijk alle wonden helen
Niet allen bij jou, maar bij velen
Is zwijgen nu de beste keus...…
kruisvinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 voelen en voeden
ik mag niet vergeten
hoe je damp vervluchtigen doet
met twee linnen lippen
een wade van gezwachteld
speeksel in lagen
bracht tot basilieken
– koralen van eenvoud zo zoet -
hoe je gewelven
van niet bestaand been
de processie laat dragen
de stemmen om me heen
ze bleven, wisten niet van wijken
maar ik keek op hun hoofden…