8933 resultaten.
Een vleugje thermiek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
416 ik heb je vleugels gezien
in een hemels blauwe vlucht
tegen de wit koude lucht
met randjes rood
gaf jij je bloot
na het moeizame ontwaken
waarin jij eerst
het gewiekte stel warm
en luchtwaardig moest maken
een eerste stijgen
om in de opkomende zon
al een vleugje thermiek te krijgen
ik zag je gaan
de ultieme vrijheid tegemoet…
Hoe guur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 Echter eenmaal buiten
is het kouder dan koud,
echt gemeen,
het dringt je door al je lagen kleding heen,
Niet al te lang stilstaan,
niet talmen onderweg,
snel de brievenbus, voor je het weet,
ben ik onderweg, naar huis,
alwaar de kachel brandt
niets me meer herinnert aan,
de immense kou buiten!…
Spel van lust en pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
602 zij wordt
niet koud of heet
maar kent het
klappen van de zweep
is hier de meesteres
feilloos voelt ze
haar cliënten aan
laat ze pas gaan als
zij volledig zijn gestript
in het spel van lust en pijn
kent de paden
van de hel die
door extravaganten
nooit belopen zijn
zij draagt slechts latex wanten
totaal verdwaasd
zit naakt te…
Dorpswijsje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 ik speelde met een houten vogel
in een dorp op een wintervacht
waar we Brahms hoorden aan de gracht
en ons bogen over een kogel
we liepen samen over het veld
in een jas en een mand vol waar
de componist zagen zonder haar
als de koude oorlog zonder held
we waren anders dan de leraar
met zijn jas en versleten sjaal
die ons interesseerde…
afscheid van gisteren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 het groen is oud
de regen koud en in
het gras
verdwijnen resten van de zomer
onder het rode klaver
schuilt een klein kadaver,
het was een witte rups
de zijde rond haar lijf
blijft ondanks alles
dat beklijft
ofschoon er nog geen
naam aan kleeft, zweeft
heel imaginair
een vlinder naar vandaag
ze doet het graag en spreidt
haar glans…
Heimwee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
904 Er is je graf, een harde koude steen.
Waaronder jij verdween.
Dus vouw ik maar mijn handen,
en vraag... om hoop,
om hoop, aan Hem,
die allen leven geeft.…
Levensadem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
782 Maar dan, heel onverwacht
voel ik een koude hand,
wat gaan ze met mij doen,
of is het nu volbracht,
of is het nu, of is het nu,
of….. is….. het…. nu….…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Het concert van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik…
kitschfilm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Iemand zingt
Ich kenn mich
selbst nicht mehr
en ik denk
zeg dat niet
waarom
die wreedheid
uit een mond
en een harmonica
had ik nooit gedacht
ich bin ganz schön orientiert
und sonst nichts
war sonnenklar, verder niks
afwisselend koud en heet
das es nur ein kitschfilm ist
het is iets anders
waarom ik je altijd mis…
eigengereid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
667 helder inzicht
ze trok finaal haar roots uit
legde ze omzichtig maar
doelbewust in de pompsteen
en waste ze quasi vroom
met religieuze gebaren
ze schilde ze nauwgezet
op het huilen af en
deed ze bij de soep
later die dag
kwamen haar ouders
op visite en serveerde ze soep
de vlam sloeg in de pan
met slaande deuren
de soep werd koud…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
Druppels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Bescherm jij dan wel mijn koude hart?…
weet je het nog...?
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
615 ik weet... dat ik niet leef
wel adem maar niets voel
dat ik nergens nog om geef
geen gedachten of een doel
ik zoek... maar vind geen reden
mijn hart voelt koud en fris
ik kijk omhoog en naar beneden
een teken dat ik je zo… mis
het is nu al zo lang
dat alleen zijn in het leven
maar iets is wel van groot belang
en dat is hopen en nooit…
Op weg naar het Noorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Met de Warme Golfstroom
langs de Scandinavische kust
de Noordpool bereiken en kijken
of de vlag van zeventig jaar
geleden er nog staat ondanks
het geweld van wind en kou
Aan de rechterkant maakt een straalvliegtuig
onderweg naar Noord-Amerika zijn sporen
hoog in de lucht van gemiste, onbegrepen kansen
De koude doet de ogen tranen
een ijsbeer…
het permanente verblijf van angst
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
699 achter schilderijen
en honderdjarige spiegels
zij is zich bewust van het vreemde geluid
het kan niet voorkomen worden
dat weet ze, ze woont hier al zo lang
in deze kamer waar alles sterft
woorden die op haar gekromde rug
wachtlopen
verdrinken in schimmel en schilfers
met nagels bekrast
zij ziet nog veel meer
de ramen die door de koude…
Oorlogskans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 aan
een vluchtende
Joodse man
hoera
bracht verzetskrantjes
rond met
haar oudste
kind slepend
in de
kinderwagen 40/45
mijn DNA
was werkend
als kindermeisje
Joods echtpaar
en enig
kind Maud
vader hiervan
sloot angstvallig
vlug de
overgordijnen dicht
vanwege het
kletteren van
de laarzen
Nazi's dit
alles laat
ons niet
koud…
Stapgewijs is wijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 behoedzaam
glijden
we naar mei
een koude
maand
voorbij
het diepe
dal
van een
onpeilbaar
heelal
omgeven
door
nieuwe
kracht
voor onze
vertwijfeling
een
lichtstraal
van de
ochtendzon
glijdt
verder
als
maar
verder
hier
en overal
't licht
der wereld
door
't blauw heelal
raakt de
boomschors
en verlicht…
Zomerschoenen
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
415 somber lekken
grauwe trekken
eindeloos hun
koude sporen
in miezerig venijn
ogen door
de kou maar
half geloken
willen er nu
even niet zijn
toch lachen
de plassen
spetteren
dikke druppels uit
de plenzende bui
halfzolen
zomerschoenen aan
einde van seizoen
soppen smerig
straatvuil binnen
zelfs de paraplu
met tig geknakte…
Dronken vlammen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
508 zacht knetterde
het vuur de
verhalen van dronken
vlammen in de
kleine uurtjes
van de nacht als
het slapen wacht
nog speelt wind
met warme en
koude vlagen die
de gekruide geuren
van de maaltijd dragen
in het laatste kwartier
van de maan hier
zacht neuriet de groep
hun dank aan de gastheer
zingen vrouwen lachend
van een goede…
het grootse moet nog komen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
657 onder een moedeloze hemel
vallen bladerloze bloemen
koude ijswinden geselen
het land
de despoot met zwarte zweep
vaart met duistere lading
op het troebele vlot
van ongeschreven wetten
het kind wrijft onschuld
uit zijn ogen
harde lijnen kruipen over
de aarde en stoppen
om graflijnen te trekken
rondom de man
die denkt dat…
Waar het stil wordt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 De koude tegels spreken geen troost,
de afzuiging zoemt als een gedachte die niet wil zwijgen.
Een grijze wasmand staat als een stille wachter.
Dit is geen thuis.
Tot het water stijgt.
Tot ik me laat zakken,
in schuim dat mijn lippen raakt.
Een zucht.
Lang, diep,
alsof mijn rug het eerst ademhaalt.…
OPKOMST KERSTNACHTDICHT WESTERKERK AMSTERDAM? op kerstavond!!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Wat de opkomst brengen mogen
ik wacht het af en zie het wel om 22.00 uur
maar het is koud en guur, en heel veel wind
zullen het er weer meer dan duizend worden
of zakt het in tot '2 of 3'
ook dan ben ik in hen midden en ga ik zingen
met de WesterCantcorij o.lv.…
Dwingelderveld X
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
331 Lopers, broers,
met koude handen en volle woorden
over wat mooi is.
Het lied van Cohen
en de tijd die verstrijkt.
Ook toen sneeuwde het bos
langzaam dicht.
Straks zal de dooi mijn sporen wissen.
Alleen het beeld houdt aan.…
Nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
121 Koffie wordt koud terwijl ik zit te kijken
naar de damp die dunner wordt en dunner.
Gisteren ligt achter de deur die ik dichttrok.
Morgen is een kamer die ik nog niet ken,
de meubels staan er niet.
Hier: een fiets over grind die wegzakt in stilte,
de seconde dat ik opsta,
of niet.
Mijn handen om het kopje.
Buiten valt geen mus meer.…
Durend even
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
69 Van de koude avondlucht
huiver je licht.
Waar zijn de gedachten
die wij delen. Begrepen
is beaamd. Anderen kunnen
op ons wachten. Lachend
schenken wij geduld.
Een briesje, bladeren bewegen,
terwijl duisternis omhult.
Een lantaarn noodt tot vinden.
Is er iemand die ons zoekt?…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 Goud rot weg tot brons,
koude herfstwind geselt de takken,
een zwart gezwel in de tijd.
Mist kruipt over de graven,
zwart water spiegelt de wolken,
zonlicht is al lang gedoofd.
De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.…
Vleugellam
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
967 Geeft boven op, zit aan de grond
maar verder geen problemen.…
Zuster Dood
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.766 Leg mij nu naakt op deze naakte grond,
besprenkel mij met stof en as en merk
mij met de Tau van Israëls verbond.
Hier, waar de levensdeur geopend werd,
waar alles ooit begon en wij als broeders
in liefde leefden, wil ik overgaan in Hem.
'En met mijn stem heb ik de Heer geroepen,
ik heb tot Hem gebeden met mijn stem.'…
Vulkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 In mijn hoofd kolkt een vulkaan
De schepen achter mij verbranden
Het vuur wordt langzaam aangewakkerd
De modderstroom glipt door mijn handen
Het dorp is geëvacueerd
Iedereen is op de vlucht geslagen
Geen mens om mij te redden
Want ik ben zo losgeslagen
Ik ben bij mezelf gebleven
Ik groei alleen op vruchtbare grond
Wanneer de…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 op de vlakte lokken
een helder oog op hoe de situatie was
Een meer, een minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al het water blijft gelijk
het totaal van leven is er aan gebonden
Ook al barst de grond…