5913 resultaten.
Voor mij ben jij...
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.045 Op schrift lijkt 't wat minder cru,
veel geluk met een eenzaam bestaan!…
De Feniks van Zwillbrock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Opeens lijkt de hemel met vlammen gevuld,
Is fier een flamingo een stijgvlucht begonnen.
Langs struiken beloverd met lentefris groen
Nog ietwat betoverd naar Zwillbrock gegaan.
Wanneer dan in 't dorpje de kerkklokken slaan,
Verbaas ik mij niet om dit plots visioen:
"Ook heden in 't Venn hier is evenals toen
De Here waarlijk opgestaan."…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 , dito heren
die 's avonds stemmig naar de schouwburg gaan
vergeten is hun jachtig bestaan
de drang naar altijd meer en het presteren
het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren
de rust staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft voor de bejaarden niet te bruisen
het is een stad die pracht en kunst bezit
en waar het leven lijkt…
FLONKEREND HEMELLICHTJE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.647 de hemel fonkelt een lichtje
‘t enig lichtpunt van de zwarte nacht
Het doet mij denken aan je gedichtje
dat jij daarboven reeds op mij wacht
Diep in mijn hart gloeit ’t verlangen
naar wat in ’t verschiet verborgen is
In gedachten aai ik zacht je wang en
fluister dat ik jou verschrikkelijk mis
Hoog in de hemel fonkelt een lichtje
het lijkt…
Het ongewisse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Een trage lange trap
leidt langs prikkeldraad
waarin flarden plastic
de wind trotseren
heimwee naar de inhoud
die zij eens omhulden
slijt langzaam door
tot verleden is vergeten
al starend naar oneindig
hangt een meeuw zwevend
voor het einde van de horizon
daar is de zon die schijnt
lijkt alles lichter in het nu
de dunne draad aan…
De poes springt met haar stille sprong
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.172 De poes springt met haar stille sprong
En nestelt zich weer op mijn schoot,
Zij lijkt, een rasp gelijkt haat tong,
Ons beider gein is even groot.
Haar vacht is zacht gelijk fluweel,
Haar ogen glanzen in het donker,
En als zij spint, stijgt uit haar keel
Een vreemd gerucht, als van een ronker.…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 En de sombre klacht
Die door het duister vaart is welgekomen:
Men weet zich eenzaam, alles lijkt volbracht.
Zó is het best, zó hoeft de strenge dood
Met zachte waan ons niet meer te overreden.…
Gezien worden
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.458 Het lukt me niet meer
Mijn energie is op
Ik weet niet eens meer
Wat ik nou zelf wil
Oh ja
Weet wel wat ik leuk vind
Oh ja
Vind veel dingen leuk
Maar maak me zorgen
Contact met mijn kinderen
Contact met mijn ouders
Lijkt of dat er bij inschiet
Alsof ik geen interesse heb
Ik voel me schuldig
Dat wil ik niet
Ik wil leven
En…
lentegroei
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
495 In die scherpte lijkt het kleurenveld haast eindeloos en komen spiegelmooi onaangeroerd de verdwenen beelden boven.
Flora en fauna zoeken evenwicht, een merel wekt de morgen, de bloesem bloost afhankelijk, het veulen schaduwt elke stap, geen enkele notie van de tijd, laat staan de zondagsmorgen.…
MELISSA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.664 Het was maar kort en 't lijkt een vreemde droom
Waarin zij tot mij kwam en tot mijn peinzen
Gelijk een bij naar hoven vol aroom.
En sinds: ik vond niet wat ik zo behoef,
En zo mijn woorden luid soms blijheid veinzen,
Mijn ziel is stil en vol verlangst en droef.…
Salierook
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
577 Het lijkt wel alsof je bent gestorven,
misschien is dat ook wel zo
diep in mij.
Ik zie je nog steeds in de weer met je brandende
salie om de lucht te zuiveren, ik stond perplex,
daar ik als helderziende nergens onzuiverheid zag.
Misschien in jou, maar niet in mij.
Heb geregeld dat je op de lijst van beschermde
diersoorten komt.…
Rondedans
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
703 hij lijkt er het meeste profijt van
te hebben, laat de andere twee het
zware werk doen. Hij zal wel een
geboren leider zijn, zo gaan die
zaken. Niet de mensen, maar deze
vrolijke hazen hebben de tafel
uitgevonden, ze draaien ermee in
het rond. Drie is magie, rond maakt
het rond. Een vrolijker tafel bestaat
er niet. Aan tafel!…
Mijn gevoel.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.451 Een bos donker en zonder eind lijkt het wel.
Waar alle lichtjes verdwijnen.
Ik neem geen mensenvrouw mee.
In het bos vind ik mijn kruisje.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen zich, ten einde,
mistig laat dimmen
is voor velen haast onbekend
aan een nieuwe lente is men gewend;
de winter lijkt…
Tegenwind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
627 hoofd
met de verwaaide hoop dat de vorige basis
niet sterk genoeg is om op terug te vallen
Het ritme van het vechten
twee stappen terug
één stap vooruit
Breekbaar is zo kostbaar
zo moeilijk heelbaar
Weg, weg, je wilt nu weg
maar vluchten is breken
dus vecht je door
Eén stap vooruit
een halve achteruit
Even is er evenwicht
de wind lijkt…
Een kwartiertje in de trein
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
716 De vrouw naast hem lijkt
in niets op mijn moeder.
Het meest nog treft mij nu
die blik, en die manier van kijken.
Zijn vrouw laat, als zij dan
onze coupé verlaten,
een zwarte handschoen vallen
op het middenpad.
Die raap ik op, en kijk hem even aan:
mijn vader lacht, knikt vriendelijk.…
Het te volgen spoor
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
758 De rails is (lijkt het) oneindig de rails stopt nergens, net als het treinkaartje van het leven, eenmaal door een conducteur van onbestemd beroep ons gegeven.
Is ie eenmaal afgeknipt en hebben we het traject maar te volgen.…
“Couveuse? “
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.624 En ik moet buiten blijven staan, de keuze
alleen maar kijken naar dat kleine wicht
achter plastic ruiten, het lijkt er nu al
op dat het zelfstandig verder wil gaan.…
Crisis van een zondagskind
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.118 met vreugde en verdriet sta ik in het heden
heden
licht aan de tunnel lijkt er niet te zijn
God bestaat niet, wij zijn ons brein
vanuit onzekerheid vormt zich een nieuw equilibrium
hoop
liefde
ik hou van je en dat maakt me sterk
waar begin je of waar eindig je
denken aan de toekomst vraagt om stevig contact
geen blackberry, geen auto, geen…
IJzel en brem
gedicht
3.2 met 11 stemmen
6.648 In de hoekjes van de ogen huilt het
Zienderogen werd de winter een keel
Het is de keel van de winter die krast
De brem op de akkerrand lijkt bevroren
De brem op de akkerrand leek geelzwart
Winter hurkte als een kraai op het dak
Zwart en geel en kraste uitzinnig
Toen ijzel op de straatweg tokkelde
IJzel tokkelde op de straatwegen toen
De…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat het zinken
onverwoestbaar ben je
alsof je nooit was verdwenen
zwijg niet
want water kiest altijd
de minste weerstand
zul je me onthouden
of zul je me vergeten
het sterrenlicht spat vonken
het steen is geslepen
en lijkt…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een vagebond leunend op de brug der misleiding, kringelt rook om zijn hoofd, zichtbaar genietend
van de beklemming die mij ten deel valt
overtuigen onderbuikgevoelens mij dat ik hier niet thuishoor
spreek ik noch hun taal noch zij de mijne
het ondenkbare lijkt…
Terugblik
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.475 hij lijkt zoveel op jou.
Hij toont mij alle dagen,
hoe ik nog van je hou.
Ik denk: "Hij vindt het niet zo leuk."
Ik moet mij maar beheersen.
Ik lach er maar wat om, het is niet uit te leggen.
Want juist, jij zou hetzelfde zeggen.
De dingen die hij zegt,
zijn lopen, zijn gebaren,
ze tonen mij steeds jou.…
Onder gunstig gesternte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 Zij lijkt uit steen gehouwen
trotseert de winterkou
nu macht der overwinning
meer tegenstand ontvouwt
Vraag haar niet naar ’t verleden
of waar de zondvloed ruist
haar oorschelp is een wereld
waarin men degens kruist
Zij veegt met gouden vleugel
de tekens van de wand
en rijdt met strakke teugel
door onherbergzaam land
Zij weet zich…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Het lijkt me een bos
Vol lommerpaadjes, of een feeëntuin
Priëelig groen en koel. - Een mensenvoet
Vertreedt zo licht... en weet niet dat hij 't doet.…
Heel soms
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.114 We hebben niets meer te willen
want het komt zoals het komt
vaak kunnen we samen lachen
en soms zijn we verstomd
We willen vaak nog zoveel dingen
en slepen onze gedachten met ons mee
lijkt het in dromen nog waarheid
de harde werkelijkheid zegt nee
En toch willen we steeds meer
en vaker komen de gedachten boven
helaas de waarheid is soms…
Dichter
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.607 Veel lijkt mislukt te zijn, maar toch, jij bent
degeen die eens zelfs in het meest banale
de waardigheid en zin heeft onderkend,
en alles in het eerste licht zag stralen.…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 In aanwezigheid
van herinnering
lijkt alles kleiner te zijn.
De stroom heeft
de kiezels meegevoerd.
Rond en vlak zijn ze geworden,
ontdaan van breukvlakken
en doorklievende randen
van gespleten aard.
Langs de oever
zijn aangespoelde voetstappen
weer door woelend water gewist.
Wellicht heb ik mij ergens
in de weg vergist.…
De twijfelzaaier
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
543 De twijfelzaaier was met
ongebonden handen vertrokken
met zorgeloze haren zwervend
over akkers, uitgewuifd door
goudgele aren, verwaait het
stuifmeel van het rusteloze
gedachtegoed, opgebonden tot
zover de wereld reikt maar
nergens schijnt te kiemen, het
spoor is niet meer wat het lijkt.…
ik zoek soms even een plekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 aan je houding te zien
had je waarschijnlijk
de hele nacht liggen huilen
en elke ster van die nacht
gaf weer een spiegel in je tranen
ik zoek soms even een plekje
om te schuilen
wil er eigenlijk niet over praten...samen
als ik langer zou blijven
dan dat mijn hart het toelaat
lijkt het steeds alsof mijn liefde
langs een zijden draadje…