Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

ontkomen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
binnen omheiningen schrikdraad en hekken daar is het waar de afbraak van vergezichten zijn grimmige tentakels uitsteekt daar huist wildernis licht en ruimte kunnen slechts ademen in de geplaveide dromen van een man die met trage tred de schaduw zoekt onder een eeuwenoude mashatu boom stampende snuivende gnoes…
J.Bakx25 oktober 2017Lees meer >

Tweede voorschrift

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.579
en als dan vogels zonder tal zijn neergestreken in uw dal, ga dan op reis, en laat uw schaduw achter in de zaal. vertel geen mens het doel van uwe reis; hoevelen onzer zijn al niet bezweken door 't heilloos en voortijdig spreken van Londen en Parijs - vertrek, verdwijn spoorloos naar nieuwe streken.…

Vroeg Amsterdam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Alleen in de nauwe stegen heerst nog de nacht waar schaduw door hoge muren gevangen de mensen wat langer van de zon berooft.…
Ruud17 december 2018Lees meer >

Betoverend ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
schoonheid ligt opgeslagen, in ongerepte silhouetten, raakt ik in vervoering meer bevlogen, hierdoor draag ik in mijn rugzak het betoverende kind wat mij toelacht, mijn zonden toedekt, de handen naar de wereld strekt, en worden kromme lijnen recht, een meet-loos mededogen, vrijbrief voor nog te beleven jaren verlost van schaduwen…
Pama21 mei 2019Lees meer >

Onder de notenboom

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Het was nog maar 14 uur en al 37° C in de schaduw, waarin ik 'Homo Sapiens' las. Vlak bij mij landde een koolmees op de rand van de waterschaal. Resoluut pikte ze water op. Een tweede volgde en een derde, aarzelend, op hun hoede, geen gebadder. Ik hield me doodstil. Homo Sapiens schoof van mijn schoot.…

Equivalent?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
speelbal in een labyrint, tevens als begin - en eindpunt, raak de kern van het droomschip maar langzaam kwijt, verstrikt in de verkorte zaligheid van een fictieve zekerheid van wederkerigheid tussen beide uitersten waaruit onze behoeften werden gewonnen, anderzijds als dat handvat breekt , beknot door de werkelijkheid van schaduwen…
Pama29 juli 2019Lees meer >

Déjà vu?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
op de rug van elk beschreven blad of wat de versnipper bak niet vrat de vlucht die iedere schrijver kent in zovele kunstgrepen, elk thema neigt naar overdrijving, zwart op wit van dwangmatigheid z’n dwaling te herschrijven, een voor - en naspel tot z’n wedergeboorte lijkt geheim, de schrift naar beleving opgerekt naarmate de schaduwen…
Pama18 oktober 2019Lees meer >

Melancholie?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Huivert de schaduw van een kaars waarvan de hoop blijft branden, symboliek van de vertraagde werkelijkheid, waarvan niet te winnen of te verliezen valt, plukt de zoetste vrucht uit de bron van acceptatie in een herwonnen stilte, voer voor psychologen, maar het blijft wrang en zuur, ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…
Pama2 november 2019Lees meer >

Levenswiel ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 364
Ik zag je gestalte bij de levensbron, duizendschoon in een oceaan, het haar vol bloesem, wild en ongetemd als de hoop, die we hebben gedronken om te willen zijn, vaak te ongeremd, gedoopt in een diffuus licht waar onze schaduw in verdrinkt, om het loflied van de toekomst in te verpakken steeds tot een verrassing op te maken en je de…
Pama6 december 2019Lees meer >

Treinovergang Ermelo

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
overnemen en hoe hij die ene dag langs mij liep en ik hem groette alsof hij mij wel zou herkennen maar hij was mijlenver weg aeonen ver weg en zijn gezicht stond verwrongen door zware medicatie en uitholling terwijl ik nog steeds zie hoe hij met zijn plastic slippers aan kwam sloffen en de meest droge humor uitte hoe hij voor even uit die schaduw…

Houdbare tijd?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
De morgen kleedt zich in de jute zakken van oude plunje, de zon drapeert z’n stralen en vertekent de ornamenten van een verdwijnend jaar, een vluchtig contrast tussen schaduw en licht, wat zich op de kortste dag weer heeft opgericht, Ik zag je roerige wijzerplaat op je slapen, een kloppend bewijs van een gevoelsstroom in ontembaar…
Pama27 december 2019Lees meer >

Licht als zuivere zuurstof?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
Ik schoof de grendels dicht, in mijn meervoudige kamers van het hart, ooit bloeiden er rozen door de tijd en ervaring gehard, voor elke kamerdeur lag de keus van een regenboog of doornenkrans in dromen, er drupten tranen uit elke ruimte die ik binnentrad waar ik schaduw niet van licht kon , scheiden van een onregelmatige hartenklop…
Pama29 december 2019Lees meer >

Donkere maan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
In het oosten komt de maan donker op in de schaduw van de aarde, die gaat schijnen en schijnen…
Zywa21 januari 2020Lees meer >

IJkpunt ?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Het meert aan uit de geschiedenis, wolken schaduw ebben voorzichtig weg in flarden mist als vloten zich traag voortbewegen door de polders langs het opgejaagde pad zover men het ziet, ware een bestemming in de overspoelde ziel, het onbekende ons komt halen op het ijkpunt op het kruispunt van mobiliteit als eerste stap.…
Pama6 mei 2020Lees meer >

Meningen en stemmingen?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 391
Raak z’n pijl de roos van het licht waar de schaduw van de tijd de rug recht in zijn afgesloten kooi. We zijn een theater van geluid, souffleurs uit een glorierijk verleden meningen en stemmingen van het heden. Publiek, de dichters op de eerste rij van blinde stoelen, mijn plaats is achteraan onder het gebrandmerkte raam.…
Pama10 mei 2020Lees meer >

De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
oost naar west de wereld rond overal schrijdt de stilte door de straten Onze handen beven beroofd van warm leven in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel we hebben geen keus het verderf dreigt als Goliath de Reus De troostende hand overweldigd beroofd van zeggingskracht Een gebroken veer De vlam laait op hoop verdrijft de schaduwen…

Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
De kleine inham schenkt wat bescherming tegen de triestheid van haar vak, waar ze met een verbitterde blik naar kijkt ze staat in het middelpunt en het zonlicht verlicht haar, maar groter is de schaduw om haar heen die in onze droom een groot, donker dennenbos rondom haar kasteel is ver weg van de Parijse demonen en de platte geilheid…

Ik treur om de liefde...

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
die zijn vergaan Ik treur om de liefde die mij heeft belogen en diepe littekens in mijn hart liet staan de lente kwam opnieuw, vol nieuw leven bloesemknoppen sprongen prachtig open ik had je ook vernieuwde liefde willen geven bleef vergeefs op jouw wederliefde hopen maar twijfel en angst kon ik moeilijk verteren harde krassen legden schaduw…

Droogte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
die je mond samenplakt oppermachtig over je wereld heen zakt je zwetend rood en ingekakt aan je lot overlaat met nergens koelte nergens schaduw in de straat zonder hittebestrijding er is geen bevrijding kleuren zijn dor en vaal alles dood, droogt uit totaal in mijn droom in de warme nacht fluistert een stem zacht: trek je terug in die…
Sjoerd Visser18 augustus 2020Lees meer >

Hij kwam weder

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 799
Vroeg in de herfst kwam hij weder in ‘t schemerlicht zag ze zijn schaduw staan zij liet juist de stores neder zag hem over ‘t grindpad gaan. een zware deur ging open… traag trad ze hem tegemoet en nu was ‘t voor beiden hopen dat alles weer kwam goed.…
Greta Casier19 februari 2021Lees meer >

Warmtebron

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
Ik zit op mijn balkon in de eerste februari stralen van de warmte bron die mijn ziel de warme troost doet schijnen in de koude angst verstarring van de oeroude planeet met haar covid 19 leed waar ziekte en dood eenzaamheid en velerlei nood zijn schaduw werpt over ons leven dan zie ik uit naar de tijd dat wij elkaar gewoon…

Introvert landschap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus rivieren kronkelen door eindeloze bossen waar ruige wolven jagen op klein wild stilte van wolken schaduwen werpen kraaien krassen in blonde duinen zweven meeuwen boven zeemoerassen de stem van de natuur in een droom herkend als ratio van nooit vergeten inbeelding herhalend zichzelf zoals…
mobar22 maart 2021Lees meer >

Bang Afwachten

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
't is of de wandklok me moeilijk begrijpt de laatste minuut verschrikkelijk dreigt als duistere schaduwen dansen in de nacht wordt ergens hoorbaar een rauwe klacht. En dan... een opschrikkende telefoon een stokkende stem... op gedempte toon ' t is voorbij... al hadden we ‘t nog niet verwacht.…

SPIJS VOOR STRIJD

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 519
Romes wachtend arena 's hebben 's avonds in hun stenen kelderkamers lange rijen tafels waarover schaduwen uit fakkels en olielampen wild soms traag heen en weer dansen de zwaardvechters van morgen eten en drinken zich propvol genieten allemaal met smaak kauwen en slokken gulzig brullen grove grappen uiten speelse dreigementen vergeten…
Han Messie27 november 2022Lees meer >

WAARHEEN?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Reusachtige zwammen werpen schaduwen van onzeker trillend grauw en bleek goud over de dwerg Kwetal, die zijn duim ophoudt. Het baasje doet stoer voornemen stuwen: "Ik zal heer Bommel en Tom Poes waarschuwen en bijstaan bij gevaren in het woud."…

Schemerland

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Laat de schaduwen van het vuur je omarmen en maak een keuze… Vaar mee op flarden van mist, over het water, door het bos en laat het land van weleer je verwarmen……
Cees Sleven19 december 2023Lees meer >

Het vrouwelijk wachten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 487
buurmans roep op de vroege ochtend was het teken voor de groep om aan het werk te gaan nog glinstert de nachtkant van het gewelfde land dat nog dooiend vroor in de schaduw wachtend op de zon die toen de buurman zong in koper nog groener was dan de zwarte olijven die langer hangend in hitte verblijven stilte was nog onaards…

Compilotus

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 652
Zondagmiddag in augustus sliep de wereld nog om wat niet gekomen is en tevens nooit verschijnen zal Egoloos zei ik haar toen blijf niet alleen ik neem je mee ik haal je op ik vang de zon Een zomerlang was ik haar schaduw en haar deeltijdkampioen ze zei 'hoe meer jij mij wilt daar waar ik ben en jij niet is mijn land misschien iets…

Eschaton

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
Liefde is een ephemeris van bloedloos licht— Geen ziel, slechts Euclidische schaduw op perkament. Zo rusten wij, twee steles van albast, Ons zwijgen een monument, een antiphon van last.…

Vleugels van Vandaag

netgedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 463
Vandaag ben ik groter dan mijn schaduw, vul ik mijn zakken met zon, en geef ik jou, lezer, een handvol licht voor onderweg. Laat je dag beginnen met een sprankel.…