5021 resultaten.
SNACHTS RUSTEN MEEST DE DIEREN
poëzie
4.2 met 26 stemmen
7.061 Adieu Prinsesje jeugelijk
Mijn Vrou van mijn gemoed:
Adieu en droom geneugelijk
En slaap gerust en zoet:
Ach 't is mij zo onmeugelijk
Te rusten als gij doet.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.038 En versuft, door teveel eten en drank,
vallen we in een rusteloze slaap op de bank.
Dromen hardop van wat we hebben aangericht,
maar wel met een vale grijns op ons gezicht.
Niet dat we ooit van deze dromen zullen leren,
bang dat de waarheid zich tegen ons zal keren.…
Verlangen
poëzie
3.4 met 39 stemmen
7.906 Haar adem ging opgelost in de nachtelike adem,
haar verlangen tot de eindelike slaap gesmacht.
Meenge mooie meid door de zware, zwoele nacht.
6 juni 1916…
Bahr el Ghazal (Sudan)
netgedicht
4.7 met 45 stemmen
9.551 Zand is een bed, van stof tot stof
bergt ze haar lenden, de slaap is as, de droom een sintel
en alleen als schade groeit ze, binnenin een noot.
Ze buigt haar zoute nek, ze biedt
gewilligheid, ze kan de vliegen behagen nu
de honger vergaat en het zand besluit.
Toen waren er nog negen.…
AFGHANISTAN
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.040 bommen en de mijnen
haar land gewelddadig teisteren, elk dag opnieuw
minstens duizend doden sterft ze, elke dag,
voor haar kinderen, onschuldige kleuters nog,
die niets begrijpen van bruut en donderend kabaal
terwijl haar hart hevig wringt en bloedt,
vertelt ze met haar zachte stem steeds verhalen,
totdat haar kinderen eindelijk gaan slapen…
INTIMITEIT
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
742 lippen voelen
waar grijs en zwart in elkaar overvloeien
door de kus, die ik daar heb neergelegd
Je oren, bijster groot, ik kan ze voelen
tussen mijn vingers, terwijl ik zachtjes knijp
En dan je mond, eerst zoeken en dan vinden
ik proef nog steeds je tong en voel hem op mijn lijf
de woorden die we wogen in de nacht
het diepen zuchten in de slaap…
Il est cinq heures ...
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
968 taal
en toont zich als een man van staal
en op de boulevard Montparnasse
doemt het station als een karkas
het straatgeweld laait hevig op
en auto’s branden overkop
de Obélisque verwijst kordaat
de nacht weer naar de dageraad
het leger en gendarmerie
chargeren met cavalerie
de Eiffeltoren staat te gapen
’t Is nu vijf uur en ik ga slapen…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt zielig en arm
En niemand die zomaar iets moet
Je kunt er wandelen zonder je jas
Het weer is er altijd oké
Je ligt languit in het knalgroene gras
Je hoeft nooit je regenjas mee
De dieren die rennen blij door het bos
Ze lessen hun dorst in de beek
De vossen slapen…
Hoop kind!
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
1.254 stil gedroomd
vroeger toen ik dertien was
bij sfeermuziek die treurig toonde
in een deuropening gekluisterd
kon ik in klank impressies horen
leefde ik in jouw vrees en pijn
ervoer hoe het is alleen te zijn
en had als jij elk thuis verloren
mijn wezen doorstond in denken met jou
het onheil van de weerloze nachten
waarin jij vecht tegen slaap…
In aantocht
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.321 Gezicht zachtjes in mijn handen nemen
En op zijn wang, vlak naast mijn hand,
Zou ik een lichte kus hebben gedrukt
Ik zou hem binnenloodsen, en dat
Alles zonder woorden, alsof ik wist
Dat hij in aantocht was
Dan zou ik fluisteren: je tandenborstel
Ligt al klaar, en hij zou lachend zeggen
Je hebt me dus verwacht
We zouden samen slapen…
De man met het rode jasje
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.235 begrijpt en zij
maar doorgaat met het uit te leggen
en wat ik ook beslist niet wil, zegt hij
is met elkaar bemoeien
bah, steeds bij de ander op de lip
dan ben je gauw je vrijheid kwijt
en verder moet je toch nog even weten
dat ik heel graag de dingen zelf beslis
over uitgaan, televisie of muziek
en wat ik graag wil eten
wanneer wil slapen…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Zo roerloos staan ze aan het wiel
Alsof de slaap hen overviel
Wat avondrood gloeit nog omhoog
In ‘t donker van zijn vensteroog.
Nu is het alles wijd en zijd
Verwaasd in vale donkerheid
en alles is zo vaag zo ver.…
Jouw jurk glijdt op koude tegels
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.429 niet los ik ben al daar
Het is zo mooi, want ik ben ergens
Waar niemand mij terughalen kan
In jouw armen zie ik sterrenlicht
Ongekende pracht van het heelal
Onbegrensde schoonheid van de wereld
Euforie, een liefdes waterval
Jouw jurk ligt op koude tegels
Het kaarslicht streelt jouw mooie gezicht
Mijn liefde voor jou kent geen grenzen
Slaap…
Als zonder
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.789 Als een snoer zonder een stekker
En een Timo zonder wekker,
Als een nacht zonder slaap
En een mouw zonder een aap.
Als een rechter zonder pruik
En een visser zonder fuik,
Als een soldaat zonder geweer
En een circus zonder beer.
Als de zon zonder heelal
En voetballer zonder bal,
Als nacht zonder de maan
En uit zonder aan.…
Rouwkrans
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.196 Smoor het loos geblaat van de dwaas
Ik wil stil blijven
Knip zijn stembanden tot rafels
Hoor
Zwerfkatten sluipen door de tuin
Loom en lager dan anders
Onheilsboden in een vale vacht
De prooi is al gaan vliegen
Het is gebeurd
In haar slaap zwaaide de zeis
En sneed haar adem doormidden
Sus het blaasorkest
Wring een prop in de koperen…
Hersentumor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
38.185 verkankerd
Nu zijn woelratjes op zich best aardige dieren
met een hoog aaibaarheidsgehalte, maar uit
haar hoofd kan niet langer een boom groeien
In de nacht van haar hoofd huizen de taboes
in de koestering van haar laatste woorden leeft
in de elleboog van haar laatste levenshoop komt
in de genade van haar doodstrijd smaakt niets
in de slaap…
Ochtendstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Aardverwarmende orkestleider houdt zijn adem
even in laat twee altijd maar versterkende luchtaanvallen
de vallei van de niet voor niets nietsvermoedende stilte
in gang zwengelen
imponeert de natuur met een strengbedirigeerde triomfmars
Snaren klapperen van de smeltende kou
door een fletse of te gespannen nevel
wrijft hen de slaap uit de haren…
ONZE MEESTER
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.171 Onze meester zegt ons:
Lieve knapen, zegt hij,
Hier en valt er, zegt hij,
Niet te slapen, zegt hij,
Maar te leren, zegt hij,
Zoals ’t hoort, zegt hij,
En te luisteren, zegt hij,
Naar mijn woord!…
- Toekomst in mij -
netgedicht
4.1 met 51 stemmen
607 De wereld lag te slapen,
toen ik op een ochtend vroeg wakker werd,
terwijl van jou gedroomd, dat gelukkig zijn
de normaalste zaak van de wereld was,
blies de liefdeshoorn zo hard het kon
valse noten terug in de stille wereld.…
De wereld wacht (op een kans)
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
848 Ook God wacht ook al is hij in slaap verzonken,
Hij weet niet veel beter dan dat alles goed is.
De wereld wacht, de wereld is niet in balans,
En woelt ’s nachts in zijn broeierige dromen.
En God wacht ook al is hij een beetje dronken,
Hij weet alleen dat de smaak van wijn zoet is.…
Onuitwisbaar
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.002 Slecht beslagen
zoende hij het ijs weg
en wekte hij de vlammen
die te slapen lagen.
Om daarna
op zijn brakke fiets
al gereed voor de kater,
terwijl zij liep tot zoon en vader,
te zingen in zijn hoofd:
Lieveling, oh lieveling mijn.…
Tredmolens
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
591 Te slapen met de beuk
geworteld in de aarde,
te strijden met de muze
in een ongeboren lied,
verliezen beelden hun
zin en waarde, gedragen door
de vleugels van verdriet, voor
voor vrienden die wegvloeiden
uit de boezems van de linden.…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 de maan schijnt boven de rand
van een zwart bomenlandschap
aan het einde van de tuin
een ring van schijnbare nevel
draagt het weerkaatsend licht
tot aan flarden van pluizige wolken
de slaap wil niet vlotten
en zie in het hoge gewelf
een engel van vreugde dansen
ik lijk de vrijheid te vieren
aan geketende gedachten
en in mijn rieten…
Vederlicht
netgedicht
4.7 met 52 stemmen
945 en zij
eenzaam huiswaarts gaat
in een nacht zonder licht
thuis toont de spiegel
haar vermoeide gezicht
de weegschaal kroont haar
tot lichtgewicht
elk hapje teveel
in een mensenleven
weegt zwaar wanneer
je over het toneel
wilt kunnen zweven
zij oefent haar passen
in het witte schijnsel
van de maan en wanneer
zij gaat slapen…
HET VADERHUIS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.698 'k Leid, bij stille avond,
u ter loverbank,
als de velden slapen
van de meidauw blank.
Als de hoge beuken
stil, met zacht geruis,
rond de gevel wiegen
van mijn vaderhuis.…
Bij de dokter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
517 Ik voel me slap en lusteloos,
er zit geen kracht meer in mijn armen.
M'n buik klinkt als een lege doos
dus is er ook iets met mijn darmen.
En de winden die ik laat
lijken m'n billen te verwarmen.
M'n keel doet zo'n zeer als ik slik
en die hoofdpijn wil niet wijken.
Ik heb al urenlang de hik,
wil je daar ook eens naar kijken?…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen
33.177 Wij konden bidden,
dan blijf ik nog wat in uw midden,
gij krijgt toch wel geen slaap vannacht.
En heeft een uwer een ervaren
en hooggeleerd en vruchtbaar brein:
hij zegge mij of 't waar kan zijn
dat haar de wormen zullen sparen.
Rotterdam 1908
--------------------
uit: Verzen (1934)…
TSUNAMIE-ACHTIG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 van zondag op maandag 23 - 24 januari 2011 krijgt Zuid-Spanje een pak slaag van het weer met windkrachten van ruim 80 kilometer per uur; ik kan niet slapen, heb dit hier nog nooit meegemaakt en kijk vaak naar buiten en dicht:
Meer onweerachtig dan weerprachtig
is je perceptie bij een hevige
geluidsbonkige (z)woelige tierige zee die
gretig haar…
Wat ik wel weet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 zo'n zuiver lied hoor je alleen
in het voorbijgaan zingen
lach in het zonlicht,
zing, huil in het duister
en fladder door de nacht
maar huil nu niet meer
slaap tussen de sterren
droog je ogen aan de wind.…
HET TEGEMOET ZIEN VAN DE DOOD.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.248 Zovelen zien het als alles
afgedaan, diepe slaap. Weg alles!
Hoopvoller mensen verwachten
te vinden weldra achter
de poort, immer gesloten,
een nimmer eindigend welzijn.
Hoe is het zijn na het het bekende zijn?…