5650 resultaten.
DICHTERS OORD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Zij, die de daagse woorden van onze taal
laten vervagen tot zwevende mist,
welke dan een burcht is, hecht en beslist,
vorsen de spraak als een strenge generaal.
Deze zoekers leven in een wonderzaal,
waarin de wereld van alles mist,
zich toch herstelt door eigenwijze list,
smullen rondom een overwinningsmaal.…
Judith
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
925 Haar ogen waren als meren, haar stem was laag en hees,
haar lip begon te trillen toen ik haar in alle talen prees.
Ik haakte naar haar benen, ik hapte naar haar mond,
de lucht werd danig heet, er vielen kevers uit de lucht.
Een omhelzing van lendenen op de warme, malse bosgrond,
we hoorden zwaluwen zingen op hun verlate zomervlucht.…
Veldtocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
765 Mijn taal vertraagt in de versnelde tijd
Die mij ten den deel valt nu dat ik ga sterven
In zomerhitte zijn mijn aderen nerven
De zon speelt klokje van gehoorzaamheid
Ik ben nog jong, poëet en filosoof
Mijn pen voelt zich verwaarloosd en verlaten
Ik zoek naar troost, ontdek, krijg in de gaten
Dat mijn interesse uitgaat naar geloof
De dingen…
hou je vast
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 met een hart vol woorden
op de fiets van ergens naar hier
vragen in golvende regels
dwarrelen pen en schrift uit elkaar
vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven
opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende
meeuwen appels met elkaar
niemand kan aan zijn lot ontkomen
de zee golft sist valt aan gaat terug
taal bouwt op breekt…
Kelpwoud
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
396 In haar beleving klonken als muziek
De woorden in een onbekende taal
Ze viel in slaap en droomde non- verbaal
De beelden vormden warrig mozaiek
Wat was er eigenlijk precies gezegd
Wie sprak haar toe op liefdevolle toon
Het was voor haar behoorlijk ongewoon Eenmaal ontwaakt, werd het haar uitgelegd
En ze verstond een warm wees welkom…
Genese
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 alles moet anders
als we ground zero op
de knieën verkennen
als we afleren aanleren
bijstellen ombuigen
verandert alles
wording 2
we kruipen hinken
strompelen
alles verandert
we leren rechtop lopen
verheffen het tot
een ware kunst
alles wordt anders als keelklanken
evolueren tot letters woorden zinnen
geschreven taal…
Hokjesgeest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 pas in geen ervan, ga erdoor snauwen
Ik stik, ben tegen dat classificeren
Poëten, ga ertegen protesteren
Hoed je voor labels,hoed je voor de klauwen
Van Teveel Onderscheid, dat gaat berouwen
En splijt in wij en zij en ja dan scheren
Die voor je 't weet als hongerige gieren
Over je kooi om je er uit te sleuren
Gedenk de merktekens in tal…
Schouwer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 Hoe heilig is de gave die hij kreeg
Wat een verantwoording te laten dromen
Een visionair speelt vaak voor toogstrateeg
Hij laat verdrinken en weer bovenkomen
Hij zwijgt, dat is zijn plicht, in alle talen
Aangaande hoge bergen, diepe dalen…
Dawn chorus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 Kent een van u de oudste taal
ter wereld
die in de hof van eden is
ontsproten
die door de eerste mens nooit
werd gesproken
maar in het vogelparadijs
gemereld
Kent een van u het koor der
vogelzang
der rozevingerige dageraad
pastel in ruimte waar geen
maat op staat
het lumineuze feest der
zonsopgang
Dat amazonereuzen groeien…
met trippelwitte voeten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
396 kleuren
knoopten met
tijd stukjes
gelegenheid
terwijl de
achtergrond hits
uit reeds lang
verleden jaren
liet horen waarop
door alle generaties
gedanst kon worden
vooral door blond
met trippelwitte
voeten terwijl
de navel al
ondeugend
rondkeek zonder
te knipperen
spontaan welde
creativiteit op
uit diverse
smeltkroezen
van tal…
Resttijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
410 de grove lijnen kaderen mijn jaren,
vormen het vlak tussen taal en een zucht.
voor het afsterven ben ik nog niet beducht —
de donkere lucht zal zeker klaren.
ik bleef mezelf, verdronk in ouderdom,
ik leerde zwijgen als een vorm van inhoud,
het stillen van het denken aan later.
‘soms hield je van zekerheid — maar waarom?’…
Ochtendgloren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
291 Nachtegaal, fitis of wielewaal
in elke bos zijn ze te horen
ode elke dag in 't ochtendgloren
dank aan de schepper in eigen taal.
In eerbied vouw ik ook mijn handen
dankend voor vrede, geluk en rust
niet belaagd door ongeval of vijanden
Zo ontwaak ik elke ochtend weer
met een gevoel herboren te zijn
en een dankgebed tot onze Heer.…
over leegte en licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 overstroomt de vogels, ons tikken
klokken als kogels
zo zitten wij aan onze tafels
getuigen de morgen, het zicht
verbuigt de woorden, en wij likken
wonden zo zoet als het bloed
van anderen smaakt, als de ingang
tot haar dromen, als een moeder
haar kind wraakt, als het einde
nog lang niet komen wil
zo zitten wij vele uren
ongewezen de taal…
Hij vindt een weg
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.671 Het doet hem verdriet
aan haar te denken
zoveel intense vreugde
heeft ze hem ooit geschonken
woeste natuur
haar geest en lichaam
haar taal, haar liefde
ze weet inmiddels
hoe moeilijk het is
in den vreemde te zijn.…
Kent God alle namen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
301 kent God alle namen
van hen die zich ophielden op die éne locatie
zijn daar nog wel veilige lettergrepen
tussen plat gebombardeerde dromen
en vergeten knuffels vol idealen
of is de landkaart getekend in een omgekeerde taal
die je van binnenstebuiten moet kennen;
anders zouden zinnen verzanden
waar een onzichtbaar safe house violet geschilderd…
Wegwerpzaamheden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
255 Zo zijn er tal van raadsels te onthullen
geen omgekeerde wegversperringen
wegwerpzaamheden in de borinage
je kunt er nachtenlang een kruik mee vullen
die gaat ook net zo lang totdat hij barst
te water achter tap en borrelkast…
Eén volk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
112 woestijn
En we konden er niet heen
Het was al bezet
We zouden moeten vechten
mensen zoals wij
moeten vermoorden
Dus worden we gesmeed
tot bloedbroeders, één volk
van uitverkorenen onder het oog
van een god met dolken
in de handen van zijn dienaars
onder de paradijsvlag
die ons heeft bevrijd
van dwangarbeid voor de rijken
die onze taal…
VOGEL-VRIJ.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
144 Duister maar wel glorieus avondrood
Tal van sierlijke, elegante vogeltjes doorzwemmend kreek, beek, waterlopen
Zorgeloos volgen de ontspannende serene uren, dagen
Sereen, vrij en blij blijft alles vrijheid; ingeperkt door elke empathie
Schrijnend heftig juk of zware rugzak, alles wordt rustig zacht lichtblauw
Prachtig contact met alles wat…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
39 gewoon verdwijnen in de nevel
waar stilte de kern is van
het verlangen, zwijgen
met de wetenschap
dat onrust
de twijfel voedt met onzinnige
discussies, dialogen die
in een onwetende taal
worden geëtaleerd
als waanzinnige
waarheden
opgaan in de nevel, waar iedere
verte de liefde dichterbij
haalt, de ware stem
zich laat horen
waar…
Woordenschat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Geen sterveling begreep
de schoonheid van het lied
waaraan men zich vergreep
deed liefst die taal teniet.
Men achtte niet het woord
verdraaide alle kelen
heeft zo de kunst vermoord
die men niet goed kon velen.…
Ik ben een Europeaan, maar het meest verwant met Duitsland!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Ik ben dol op Duitsland
dol op de Duitse Taal
dol op de Duitse klassieke componisten
dol op Duitse Natuur
dol op West-Duits Berlijn
dol op Oost-Duits Dresden
dol op de Duitse landschappen
van de Duitse Wadden-eilanden tot hun Duitse Alpen
sla ik op hol?
zeg ik het voor de lol?
Neen, nein.....…
Une demi-heure
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
475 Rafels heten ze in het jargon
maar wat is 'yolo' in een
mensbestaan
van opstaan denken al doend
verder leven
als onvolmaakte versies
van onszelf
in chaos met z'n retro rituelen
regime van eten wassen
overleven
in schuilkelders gespeend
van maan en zon...
morgen gezond weer op zegt
sonja barend
een liefdevol refrein tot
in…
Vermoorde zinnen .....
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.296 Zwijgend pakt zij de letters in,
schuift het laatste teken achter
de punt naar binnen, het vraagteken
valt, maar ze stapt er blind overheen
taal laat zij achter in mooie zinnen,
waren ze echter zinvol geweest, dan
had het alfabet niet gebraakt op de
regels van dat uitgelezen onderwerp,
daar waar het gezegde zwijgt, spreekt
het lijdend…
Taol
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.459 Die taal praat ik slechts doordeweek
al valt er soms wel eens ’n steek
Mèr ’s zondegs praot ik, dè ’t verrekt,
m’n èige, Kempisch dialect!…
Zwanendans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
897 Als desolate wervel in de wind
draai ik mijn eigen tuimelkolken;
niets en niemand mij goed gezind
moet ik mijn eigen taal vertolken.
Zielloos dool ik door het leven
niet wetend waar een doel is gezet;
ik hef me op in een alles geven
ook al wordt het nemen me belet.…
Smakelijk
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
2.755 Er zijn van die recepten
in de Nederlandse taal
die mij niet zo erg liggen
en waar ik eigenlijk van baal
Wat is nu een varkenshaas
in hemelsnaam voor `n dier
en wat heeft een bok
nu te maken met het bier
Waarom heeft zo`n blinde vink
nog geen geleidehond
Wat moet ik met zo`n stakker
ik krijg geen hap meer in mijn mond
Neem nu koninginnesoep…
Drenkeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
827 Knarsend klinkt zijn dank in vele talen.…
Siberiatska
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.975 heldere klaterlach vult vragende glazen
waarin de kaarsvlam versnippert tot dwaallichtjes
zo vernevelt mijn werkelijkheid zich tot vage lijnen
de kosmos balt zich tot hier en nu aan deze tafel
lichtend in het donker zijn de ogen niets ontziend
ik proef hoe zij hun zinnen zingen in zacht gebrom
tandengoud beantwoordt mijn gebrabbel in de taal…
Glansrijk verloren
hartenkreet
2.7 met 57 stemmen
12.206 De taal van liefde is niet meer te horen.
Hun illusie spat uiteen als een luchtbel.
Het is een ander die ze weer mogen bekoren.
Al het opgebouwde, vervallen door verdeling.
De liefde heeft de strijd glansrijk verloren...…
het godenvuur in ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
754 op de rand van mist
vernevelen de koppen
maar de geluiden komen
naderbij in vreemde
talen gonst de strijd in
paardenlijven mij voorbij
de smaak van
bloed en vettig tuig
kreten rauw en ruig
het schreeuwen en het
doodsgereutel brengen mij
de sleutel van de tijd
ik zie ze gaan
met rossen op de vijand af
het godenvuur in ogen…