5363 resultaten.
het vale veld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 In de armen van het zandpad rust
in het late middaglicht het vale veld
De bosrand breekt de zon in duizend
stralen
kleurend al naar rood
Vogels moegefloten en gezongen keren
huiswaarts naar hun bomen
De vader maant zijn kinderen: Kom
we gaan !…
Inspiratiebronnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen
en golfjes daar hun eigen ritme slaan
genietend blijf ik daar aan de oever staan
bewonder vogels die over het oppervlak vliegen.
Een bootje voor de wind met bolle zeilen
trekt zijn voren over het watervlak
spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak
urenlang kan ik hier verwijlen.…
Beschaving van de versierde mens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 in papua nieuw guinea
wonen kleurrijke oerwoudmensen
ik zag het op tv dus het is waar
de dansende man
had zich getooid met veren
van de paradijsvogel
en zijn ding was veilig
opgeborgen in een koker
die vrolijk op en neer ging
de vogel zelf zit in de boom
met zijn veren te pronken
om een vrouwtje te lokken
even verder op komt de…
Doodsangst
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.791 Niet in de winter als deuren en ruiten
Kreunen bij 't woedend waaien van de wind
Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten
De dag laat eindigt en weer vroeg begint,
Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos,
Ik heb het leven zó lief en het gaat
Buiten mijn macht genaadloos naar één eind.
O, Vriend, lach niet meer.…
Circuslicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.220 Dit teder licht verheldert de atmosfeer:
Morgen wellicht ontluiken de eerste blaren
En bouwen weer de vogels aan hun nest.
En ik begrijp, thans deftige meneer,
Hoe het geluk van de verloren jaren
Het enige is wat mij ten slotte rest.
---------------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1903-1964)…
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 zie hoe de bloemen zich opmaken
tot barstens toe onder het gezwollen blauw
rondom het middenrif van de zon gespannen
met hun kleurige baarden rond de wangen
de monden druipend van fortuin
en bijen die uit hun bekers drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks…
Uit de duisternis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
726 toen ik vroeg als vogel uit de duisternis…
Biomassa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
628 het gps-netwerk ontkent elke positie
een boswachter in geen velden of wegen
uitgesleten slingerpaden zonder richting
negeren noord en oost, zuid en west
schaars zonlicht breekt in scherven
verkwijnt in een loodgrijze bladerprut
dieren, pijnlijk doodgemaakt, missen
pootjes, oogjes, oortjes, staarten, tongen
vogels zijn snavelloos, hun…
Zo blauw en zacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
781 Wij lagen na het middagmaal
hoorden bonken tegen het raam
Ben opgestaan en trof een pimpelmees
op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan
Ik riep je naam en je kwam kijken
was net als ik geroerd door kleurenpracht
door onvermoede tederheid zo dichtbij
Voorzichtig de vogel op het balkon
beschut tegen mogelijk gevaar
er een vetbol bijgezet…
het geruis van denken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Brood, beschimmeld in de kast
verroeste hark in het natte gras
een vogel bij haar geroofde nest
verlaten worden door de ander
of iemand voor altijd afwezig.
Beitel het maar in je geheugen
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.…
Vragen die geen vragen zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Wat een mooie zon vandaag,
de rimpelingen in het water, de vogels ver en dichtbij, de lente
die al openbarst in de tuinen en langs de paden waar niemand
loopt en zich toch doorzet, ondanks al ons dwaas vertoon.…
Potsenmaker?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
548 De haan, de potsenmaker, vergulde
vogel met zichzelf begaan, leunend
op een been van z’n draaiende imago,
litanie in het eerste licht met luide stem,
geen poot meer heeft om op te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, omarmt de spot
in de winden van zijn…
Als de avond is gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.568 De avond is gevallen
wolken spelen nog even met de zon
die langzaam ondergaat
en haar rode gloed
aan de horizon achterlaat
verliest de onzichtbare wind haar kracht
en het groene kleed van de bomen
roerloos laat hangen
als bevroren watervallen
vogels nog zingen
vertederend zacht
en ons nog een moment tot luisteren dwingen
dan wordt het…
Het geruis van denken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Brood, beschimmeld in de kast
verroeste hark in het natte gras
een vogel bij haar geroofde nest
verlaten worden door de ander
of iemand
voor altijd afwezig.
Beitel het maar in je geheugen:
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.…
Beseffen wat geluk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Vanavond vliegen we als een vogel.
Samen luisteren en zien.
Proeven van onze levensdis.
Beseffen wat liefde is, wat geluk.…
Kruisbeeld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
545 woorden gefluisterd die
teruggaan naar de aller diepste tijd
waarin schaduw en licht nog niet
van elkaar te onderscheiden waren
ik denk dit starend naar zijn beeltenis
terwijl zijn gezucht mij beroert en het
lijkt alsof ik hamerslagen hoor galmen
de lucht hier voel trillen van woede
hij houdt zijn armen wijd gespreid
bijna als een vogel…
Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Als de zon achter de horizon verdwijnt
En de vogels eerbiedig zwijgen,
Schaduwen oplossen in het niet,
En alles een andere vorm gaat krijgen,
Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Het noemen
van namen als vogel of wind overbodig
voor wie zal beamen dat alles wat nodig
is staat waar het hoort. Zoemen van
camera's blijft achterwege. Wij zeven
de kleuren, belichten de tijd die te ver
voor geluid als een stralende ster
op ons afkomt. Het aldus verkregen
gebied dat we opslaan is houvast en
huis.…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Hij liep gedoken als een moede vogel
Langs de haven, waar de vissers stonden.
Daar schuw voorbij. Voor hem lag grauw en wijd
De zee en fluisterde als uit duizend monden.
Hij hief het hoofd en leek te luistren even.
Toen verdween zijn schaamle gestalte in de regen,
Moeizaam schuifelend, gebogen tegen
De wind.…
Verwant
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 ik voel jouw handen in de mijne
je vertrouwt ze mij toe
lachend neem ik je mee
naar een oord hier ver vandaan
waar de geur van bloemen ons zal
verwelkomen evenals bont gekleurde vogels
de zon zal ons innig omarmen
daar waar men niet in raadselen spreekt
ligt de eerlijkheid op straat
samen zullen we lachen
en huilen op de toppen van…
Oordopjes!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 oorverdovend is
de travestieten naar monsters neigen
de cocktails te zoet, te duur zijn
je teveel rookt waardoor je
vervlakt, verdampt, vlam vat
als in het helse vagevuur
en je uiteindelijk zo verlangt
naar ’n druppel, ‘n druppeltje van
je eerste kopje thee met 'n beschuitje
in de stilte van een lente-ochtend
waar slechts de vroege vogels…
de ring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 de ring
dag begint
meisje wacht
zit alleen
op trap
van steen
kleur rood
meisje zoekt
zon schijnt
blad valt
op steen
met mos
kleur groen
meisje voelt
lichte bries
blad ruist
aan tak
van boom
kleur bruin
meisje ruikt
frisse geur
blad ligt
op muur
van kerk
kleur geel
meisje tuurt
ring rond
vogel vliegt
tegen blad…
Zonder liefde
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
535 Op 9 augustus 1996 is ze doodvermoeid
naar de dertiende verdieping van een flat
in Berlijn geklommen en heeft ze de wrede
martelgang van haar getergde geest gestopt
door als een vogel te willen vliegen, maar
na 36 jaar vlieghapering sloeg ze te pletter.…
Vredesduiven!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 Leer ons mensen als vrije vogels vliegen,
zoals vredesduiven kunnen.
Breng weer vrede in ons bestaan.
Wanen van de dag hoor ik angstig kruipen,
en krimpend op de terugtocht gaan.…
In spiralend zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 voorbij het schaduwrijke loof
van eeuwenoude eiken
zindert zomerse hitte over
geelkleurende korenvelden
naar kerktorens in het verre land
stilte markeert de vlucht
van een spaarzame vogel
die hard schreeuwend de
koelte verlaat geschrokken
door een plots springende haas
wind ruizelt het blad
krijgt houvast in spiralend
zand op het uitgelopen…
Telkens weer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Kijk naar de sterren en de maan
De dieren, de vogels, de bloemen
De wisseling van de seizoenen
De zon die telkens weer op zal gaan.…
Later
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 Pissebedden trokken onze aandacht
en bomen en vogels en wolken en taal: laat, later,
laatst. Terwijl iedereen al lang weer aan het werk was,
trokken wij ons terug in later. Verliefd keken we
naar het verglijden van de tijd in de spiegel van
elkaars ogen van lang geleden.…
Wij zijn de soort
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.688 wij zijn de soort
die vraagt naar het waarom
hoe het voelt om vogel te zijn
waarom bromvliegen rondvliegen
waarom je dit zei niet dat (bedenk je later pas)
wat je liever wilt, cremeren of opzetten
mensen die veel aan de dood denken snoepen meer
mensen met veel rommel op hun bureau werken sneller
is onderzocht
zet de zak niet buiten, knip het…
on zinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik heb de kopjes op het aanrecht gezet
twee kopjes, ééntje zwart
en ééntje wit, waar nog een lepeltje in zit
met koffieschuim van coffeepads
ik zwets ervan
ik heb de broodzak weggeruimd
kruimels opgevangen, in mijn hand
toen weer geleegd en schoongeveegd
benedenwinds op meters grind
gelijk van tint
ik heb de vogels snel zien komen
bruine…
Aan de ganzen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.884 Ay, vreemde vogelen, die komt overzweven
en ongestoord de brede vlerken vouwt
in landen waar nog vredig volken leven,
Vertelt hun, hoe men hier de vrede rouwt
en welk een ongeluk de mensen lijden
die d’overgaande trekganzen benijden.
----------------------------------
uit: XXVIII sonnetten (1941)…