5005 resultaten.
misschien had het gekund
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 handen
die ’t pure steeds bezoedelden als beest
ook hoop zou er nog zijn
wanneer er zomer gloeide
sprinkhanen zich vraten aan het leven dik
ik zou misschien nog kunnen hopen
was er niet ’t uitgebloeide
van jeugd door oorlogen, onveiligheid en schrik
daarom is ’t in mijn droom reeds herfst geworden
het vuur al uitgedoofd tot enkel koude…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 De koude lucht weerkaatst haar gezicht
In het raam van mijn ziel
Mag ik dromen van jouw ogen
Waarmee ik de doden zie
Daar waar het groene het zwarte omarmt
Op het glazuur van de kist
Laat ik jou voelen in het nu
Waar niets meer is zoals het was
Jouw lach die niemand meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken
een wissel tussen licht en schaduw
en ‘k weet ik hou van jou
Lenteavond in een mei
natuur verbloeit van bont naar bruin
maar morgen draagt zij nieuwe bloemen
de lucht is koel zelfs koud…
Schrijvers en anderen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 koffie en gaan werken
Niet opwindend, toch doen we het
Schrijvers noemen dat Kleinburgerlijk,
en zeggen dat we niet Vrij zijn
Grote woorden met hoofdletter
schrijven gaat over grote dingen
Schrijvers denken dat iemand ons met revolver dwingt koffie te drinken en te werken
Wel, dat is niet zo, we kiezen het vagevuur
Niet te warm, niet te koud…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 onzichtbare alles
onbeschrijfbaar maar
zo helder naar binnen gericht
*
wat enkel de verschijning siert
is de neergelaten krans
met het gestorven hout
het laat mij
de wens aanschouwen
dat deze gestalte
op weg is,
het loslaten viert,
zonder om verlies te rouwen
ook al voelt de leegte,
menselijkerwijs gesproken,
zo immens koud…
Afsluiten
hartenkreet
3.4 met 25 stemmen
2.797 Als je te horen krijgt
Dat hij van een ander houdt
Wordt het even wazig voor je ogen
En heb je het even koud
Het zal nog even tijd nodig hebben
En het doet ook eigenlijk wel pijn
Te weten dat hij nooit
Echt van mij zal zijn
Al is er nooit echt iets geweest
Speciaal dat was het zeker
We zouden toch al vrienden zijn
Dat leek ons toen al…
Boom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.189 Was jij een schitterende boom,
zo had mijn wens geluid;
maar lieveling, je bent een mens;
je hebt geen koude blik van hars,
je hebt geen houten huid...
Toch wens ik vurig in mezelf:
"maak ons yang en yin
en laat me zijn jouw nimf, jouw elf
of jouw natuurgodin."…
Bij de zoute gong
gedicht
3.8 met 19 stemmen
9.615 .;
dommelend reden voerlui aan op dommelende wegen;
mist, dichte regens, dempten de stemmen, dempten
de harten; moede, laagstaande zon bescheen zwak-
rood, geluidswallen van riet en druppelend lover
Grauw de wielen van de wagens op de bodem van lege
wegen; 'koude kleren draagt 't land', zong 't lied
van de zwepen; bij de zoute gong van…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 Is er daar, aan de koude waterkant
niet ook een ster die alleen voor mij verbrand
een dof oplichten als een vuur in de nacht
dat nooit uit gaat.
En ik kijk naar de hemel
en vloek op het eigenwijze tijdsverloop
maak voor mezelf een wereld van bedrog en schijn
maar het zal daarom geen andere zijn.…
De onverwachte late gast
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.760 Er werd geklopt op de deur
de oude man was verrast
dat een bezoeker zo laat
onaangekondigd verscheen
welkom komt u toch binnen
ik krijg bijna nooit bezoek
wilt u iets stevigs drinken
misschien wat lekkers erbij
geef mij maar iets ijzig kouds
en kies uw eigen drankje
het zal uw allerlaatste zijn
ik kom u halen voor uw reis
’t werd…
Aan ene onbekende
poëzie
3.3 met 21 stemmen
2.712 Bewustloos scheen mijn geest en 't bleef koud om 't hert.
Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren.…
CYNISCHE MENSEN
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.171 Misschien is het een beetje koud en klinisch
maar het houdt je uit de gevarenzone.
Het is heerlijk je lekker te voelen
en van eenvoudige dingen te genieten.
De wereld waarin wij leven is mooi
en we zijn als fijne stukjes speelgoed.
Zolang het leven ons weg houdt van cynische mensen
en een bepaald soort menselijk gedrag weet te stoppen.…
Ik kom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Warm me, niet eerder had ik 't zo koud.
Ik kom door het duister
om bij je te schuilen en fluister,
in de waaier van je haren weggedoken.
Is het ooit voor jou zo uitgesproken?
Striem maar zonder mededogen.
Maak je expressie maar van staal.…
Schepping
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.018 Maar als een kind dat slechts de moeder kent
waant hij zich op een hoge troon alleen
kroon van de schepping op zijn koud brok steen
en stamelt na van het oorspronkelijk gezicht
dat hij alleen zijn eigen naam heeft horen noemen.…
taal der liefde was toen in
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 vertrouwen
mijn kansen kwamen
in de jaren van verwarring
toen hormonen je vertelden
dat relaties eisen stelden
vrouwen werden leuk voor jou
ik mocht weer spreken
met je ogen en je handen
de taal van liefde was toen in
contacten vriendschap
werden liefdesbanden
met je mond mocht ik
de liefde proeven
maar je woorden
bleven kil en koud…
That's the spirit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
881 zoals een vallende komeet
die nipt de aarde aait
hij ik
we weten het niet meer
kijken naar de vergeelde sterren
ik lach dat hij hier
woont
oude huizen bespoken
hoe heb ik ooit zo kunnen leven
warm droog een eeuwig
niemandsland heeft mij geroken
de witte rook uit mijn venster
was volkomen terecht
mijn geest was weg
dobde door koude…
Ikke
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.264 Mijn buurvrouw is pas gevonden
liggend op de koude grond,
haar lichaam al totaal ontbonden
een kennis die haar zo vond.
Weken had ze daar gelegen,
niemand die er wat van wist,
vast een hartinfarct gekregen
we hadden haar nog niet gemist.…
Oktoberroos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
745 Een rode vlek laat in oktober
de roos bloeit wat vermoeid
de vorst liet haar nog ongemoeid
een wonder tussen `t blad van koper
wat glazig oogt haar rood tussen
het verdorde en vergeelde blad
alsof het reeds was gevat
in koude handen van de dood
verwonderd kijkt ze rond
`t verdorde en vergeelde blad
doet haar vermoeden dat
de zomer reeds…
In gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.976 Door de schoonheid in eenvoud
Liep jij door tuinen en parken
Ik krijg het nu nog steeds koud
Als ik onze tuin sta aan te harken.
Het is al weer jaren geleden.
Dat God jou kwam halen.
Wij hebben samen een verleden.
Met heel veel mooie verhalen.
Ik heb jou toen vluchtig gekust.
Daarna ging de kist dicht.
Mijn leven leek toen uitgeblust.…
Recreatie
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.480 een uur,
mijn vader bracht bezoeken aan oude kennissen
en besprak met de tuinbaas
de verdere verfraaiing van het graf,
de een voelde meer voor een treurwilg
de ander voor een rozenboom
in het café tegenover het kerkhof
(er stonden houten spuwbakken
vol nat zand, uitgekauwde
pruimen en sigarenpeuken)
gingen wij daarna iets drinken
- koud…
meloen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
967 doen
Ja, zei mijn moeder
Haal hem maar
Zo, eerst de was dan ben ik klaar
Dus doken wij in het water
En haalden het miljoen, meloen voor later
Nee, zei mijn moeder
Dit is te vroeg
Zoals mijn moeder vroeg
Stopten wij hem terug
Heel vlug
Met verdriet
Zoals je ziet
In het water,
Voor later
Dit was stout
8 jaar oud
Hij lag daar koud…
Heden
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.047 Een klemmende pijn doet je ontwaken,
Een onbekende plek, een koud wit laken.
Lopen, fietsen het kan niet meer,
Je bent het slachtoffer van het drukke verkeer.
Het heden, vandaag, een dag van de week,
En dag die zoals alle andere dagen leek.
Opstaan eten en hard aan de slag,
Gelukkig dat je het allemaal mag!…
- Duizendschoon -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
896 Om vriezend koud
evenals een natte winter
te lijden als je te lang
onder een dik sneeuwdek staat
slechts een schamel restje
van wat je ooit was.…
Lief meisje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.658 Lief meisje,
Als jij huilt, voel ik al de tranen
Lachen met tranen over m’n wangen
Als jij naar me lacht, je grapjes, je gekke gezichtjes
Je bent een stukje van mij
Vooral je aard
Je bent een stukje van hem
Je ogen hebben dezelfde koude gloed soms
Lief meisje,
Maar vooral zie ik haar in jou
Al is ze er nu al 20 jaar niet meer
In…
Relativeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
638 Slagregen geselt de straat
Stralen als staal,
Koude degens houwen zich wegen,
Door grauwe atmosferen
Hollen, stilstaan, schuilen
Wolken huilen, tegenslag valt
Neer
Nog nederiger
Nu buien dimmen, druilerige metamorfose
Murw van misère, mat onder ‘n apathische apotheose
Gedachten in regressie naar ‘n vroeger bestaan:
Crescendo carrière,
Sessie…
Bij de dokter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
517 Ik krijg 't spontaan heel warm en koud,
mag ik om een ziekenbriefje vragen?
Ik voel me slap en lusteloos,
er zit geen kracht meer in mijn armen.
M'n buik klinkt als een lege doos
dus is er ook iets met mijn darmen.
En de winden die ik laat
lijken m'n billen te verwarmen.…
Jaarringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 De tijd heeft mijn bast afgepeld
het verwonde vel over mijn geest,
een lang verhaal in jaarringen verteld,
kwetsbaarheid van onbehandeld hout
door bijl en beitel menigmaal gefreesd,
tot er niets te pellen overbleef, bewerkt
uit ruwe staat, te lezen in de oude zonden,
diep geworteld tot in de ruggegraat,
in de laatste nerven wordt het koud…
Binnen de krijtlijn ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
537 zwijgen
als we dat verstonden, binnen
marges en de krijtlijn van
talent, wordt gejaagd op
blanke bladen koele vellen,
blauwdruk van een literair
verlangen wordt de scheidslijn
weer vervangen, weggepoetst
wat is neergeschreven ook wat
de prullenbak niet vrat, heeft
een kort bestaan, onverschillig
voor de dood of leven, warm
of koud…
Snaveltje toe!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Soms, na weer zo'n dag vol woordgeploeter,
erwtensoep die te koud genuttigd wordt,
kipfilet die ik deels rauw naar binnen werk,
yoghurt met schimmelplekken toch, hé bah,
maar echt, mijn maag knort niet voor nix,
stop er wat in, het geeft niet wat, desnoods
de befaamde bloemenbollen uit de oorlog,
die men in wekflessen als relikwieën bewaart.…
Aprilzonnetje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.087 Dat valse zonnetje is er pas,
of 't wijkt voor strenge koude, en ras
is 't knopje prijs gegeven
en boet zijn jonge leven,
kwijnt langzaam weg en mijmert stil
„'k Vertrouwde op 't zonnetje in April!"
Een zonnetje in de lentetijd
heeft menig tere maagd misleid ;
het weet zo zoet te vleien
en wil het knopje vrijen.…