5935 resultaten.
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij voelt, hij ruikt en huilt
het wordt een lange koude nacht
De ochtend kriekt, de dag klaart weer
lichtflitsen dansen door de kamer
ze spelen…
Liefde en Haat
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.773 Heel erg verliefd maak je me ook wel,
maar ja, het is helemaal jouw spel.
Oh, weet je nog niet dat ik je geheim weet?
Ik wist het ook nog niet meteen.
Anderen zeiden al dat je een player bent,
je hebt het gewoon iedere keer ontkend.
En ik was zo stom om jou te geloven
terwijl je me gewoon al die tijd hebt bedrogen.…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen ogen
nog niet beseffende dat wezen
veel meer is dan een blik
nu zie ik blij je sprankelend spel…
uit de hitte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.150 het geluid van haar naderen
dat geklepper harer sandalen
als los geslagen leren luiken
tegen een winderige muur
die nacht staat gegrift
in zijn uiteengereten hart
met haar kwam immers ook
de geur mede van hem
wiens zijde zij verkoos
boven zijn gewillige lende
zijn naam doet er niet toe
heeft het nooit gedaan, alles
bleek slechts een spel…
Aan N. Beets
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.271 Vol speels vernuft, o ja!
Is wel uw Camera –
Doch dat was maar een grapje,
Een dartlend eerste stapje;
Doch boven Hildebrand
Steeg hoog de Predikant:
Die heeft eerst goed geschreven!
En zo verheven!…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Tweemaal verliezen
zijn vader en hij
zich in de potentie
van levensvattende krachten,
maar het individu groeit gestaag
en het collectief laat zich niet verleiden
tot zaligmakende concessies ter bevrediging
van het eeuwig twistzieke spel der genen.
Werkelijkheid vraagt een offer en verliest zich tweemaal!…
Wat is het...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
818 Wat is het dat mij zo ongelukkig maakt
Waarom voel ik me zo alleen
Wat is het wat me zo diep raakt
Het stroomt als vergif door me heen
Ik heb geen zin meer om te spelen
Ik zie nergens het nut nog van in
Want ik wil met jou mijn liefde delen
Net als toen aan het begin
Ik wil zo graag jouw lippen kussen
Zo graag voor altijd de jouwe zijn…
Oude preken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
825 geschapen dieren
In een land verdronken in rivieren
Zocht ik waarheid, mensen schoon in naakte
Kleren voor ‘t bewuste zijn ontwaakte
Ze vertelden mij te zoeken, vrede
Vrijheid zou te vinden zijn alsmede
Vruchten om te eten, rijke bomen
Schaduwrijke plekjes om te dromen
Maar ik vond ‘t verdriet van tegendelen
Het gebod, de overheden spelen…
Over en weer .....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.029 Jij weet mij steeds te raken
met een woord of een gebaar
nooit zul jij verzaken
het spel is nog niet klaar
Jij wandelt door mijn leven
raakt weer een letter aan
steelt wat ik had te geven
woordblind bij mij vandaan
Jij grote onbekende
beroert toetsen ongevraagd
waar woorden ooit verwenden
worden zinnen nu belaagd
Met simpele nonchalance…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Ik strik mijn armen om de dag,
speelse handen fladderen
zonder vleugels op het
ritme van mijn lach.
Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
in het brandend braambos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
954 ik zocht je in
het brandend braambos
daalde met je af
in stenen tafelen
gaf je wat ik dacht
ik zag de piramides
zwoegde steen op steen
om zo de hemel te bereiken
maar Mozes vond de weg
door alle plagen heen
je orakelde de Grieken
gaf Vestaalse maagden weer
hun lach en in de dorische
verzuiling kregen spelen
steeds meer mensen…
Elsje Engel
netgedicht
2.9 met 46 stemmen
14.259 In speels verdriet en luchtig mededogen
ziet elfje Elsje dat het niet meer gaat
al is het teder zweven nog zo'n daad,
gegroeid uit eeuwenlang poëtisch pogen.
Het strijken over zachte wimpers laat
verveling toe: alleen de meisjes mogen,
gebogen over vijvers, opgetogen
de lelietjes-van-dalen aangepraat.…
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 ik zocht een meisjeshart
in jaren die vergaten hoe
het leven was nu speel ik pas
weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je zomaar stikken
we zochten bloemen…
Onbekend meisje
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.239 Veel tranen van wat er nu aan het spelen was,
En lachbuien van hoe het was geweest.
Nu weet ik eindelijk wat er kwijt was,
Ik weet waar ik zoeken moet.
Ik moet het alleen nog verzamelen,
Dat vergt veel tijd en geduld.
Over een tijdje is het meisje terug,
Het echte meisje en niet wie het nu is.…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 voortdurend doorgaat
onverbiddelijk en ongerijmd
beukt als een hamer op de tijd
en laat mijn woorden verdwalen
in de sluiers van eenzaamheid
Ik zie steeds veranderingen
zonder dat er iets anders is
steeds de versnelling
waar vertraging is
in het verdwijnen
van mijn ijdelheid
Ergens huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel…
Ben jij mijn vlinder?
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.916 Ik zal
muziek
voor je
spelen.
Een plaats
zoeken waar
jij voor
altijd zal
slapen.
Maar eerst
moet jij
nog komen
lieve kleine
vriend[in]…
Gemeen
gedicht
4.1 met 79 stemmen
14.966 mijn broertje woont al maanden niet meer thuis
hij kreeg een mooie en een grote kamer
met heel veel beren in een ziekenhuis
ze vinden hem het liefst van allemaal
ik vind hem stom, want hij wil niet meer spelen
hij ligt daar maar op bed, z’n kop is kaal
m’n moeder zegt je broertje gaat op reis
vanuit de wolken zal hij naar ons zwaaien
hij…
Tortelduifje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
741 Dit is ons
T o r t e l d u i f j e s-spel
en ja...het bekoort
Soms stemt het droef,tot
tranen toe
dan weer blij met
een schaterlach.
Soms lijkt alles zoek,...
verloren
maar dan komt het terug
Nu eens bent U zo ver weg
dan weer heel dicht
A D E M B E N E M E N D
dicht bij…
Fontein
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 Een geluk dat nimmer zou vergaan
en met zijn schittering wil zijn
als lichtjes in een stadsfontein
waar 'k vaak ben blijven staan
om het spel te zien van 't water
dat in de lucht een buiging maakt,
maar toch al gauw en even later
verdwijnt en dan de vijver raakt
en wegstroomt in de oceaan,
op weg naar een verdronken land
met op de bodem…
Hoofdpijn
gedicht
2.5 met 375 stemmen
77.706 Ja, buiten spel gezette hetero,
daar zit je dan. Ja, kleed je maar weer uit,
en ga maar weer naar bed. Alleen. Wel rot.
Misschien is het toch ook maar beter zo,
want nu besef ik goed wat het beduidt:
je leven gaat van dag tot dag kapot.
----------------------------------
uit: '1000 Sonnetten', 1997.…
Poëet en melkboer
gedicht
2.8 met 16 stemmen
21.997 Mijn speelse muze kan me soms benauwen
als ik de melkboer 's morgens elke dag
- in koude, hitte regen, hagelslag -
weer met zijn kruiken heen en weer zie sjouwen.
Hij is correct een dienaar van mevrouwen,
die slechts belonen met een fooi of lach;
en of hij nors of praatziek wezen mag,
op hem kan heel mijn huisgezin vertrouwen.…
die rijp zijn voor de sloop
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
561 ik zag je ogen maar
je vragen bleven hangen
in de lucht de antwoorden
zijn mij altijd ontvlucht
ik zag de golven spelen
jij een kalme zee
ik liet de zon verdwijnen
je lachte, zei, ga mee
je sportte om te winnen
die strijd bond je wel aan
ik speelde met de knikkers
voor winnen ben ik nooit gegaan
jij loopt terwijl ik wandel
ik…
Gek, gekker, het gekst
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
923 het moet niet gekker worden
nu geeft Cruijff Verdonk de schuld
"uitschakeling was niet gebeurd,
als de naturalisatie was vervuld"
tenminste, zo beschrijft de krant
het zwart/wit gedrukt Oranje-betoog
van onze grote Johan Cruijff
die recht door zee is, nimmer loog
het is dus duidelijk een politiek spel
winst of verlies op het groene veld…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 Het lekt en likt
ternauwernood
de onbeschermde schenen
Legt blarend billen bloot
en vindt zijn krachtig element
in pijlen als in stenen
Is in verlichten van de zee
waar vóór het vallen van de nacht
de Asunción zijn zeilen bolt
in ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid…
vondeling
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.115 terwijl het zich - nog wat bescheiden -
stevig tegen mijn ziel aanvlijde,
ging ik vast met zijn woordjes spelen.
nog niet geheel voldragen
wanneer ik het teder schrijven zou.
het laten rijpen als goede wijn
met de smaak van ambrozijn
als ik het doorgrond en openvouw…
je vingers zitten nog op slot
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 je speelt met jongensdromen
ademt als een man
je handen zijn te groot
voor spelen zonder zorgen
je talent blijft zo verborgen
je lacht de dag
waarvan de zin vervliegt
vergeten maanden waarin
alleen de tijd uitdrukkingsloos
zijn waarheid liegt
je wilde weg
maar bent gebleven
proeft de uren zonder smaak
alles is je maar gegeven het…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 als zonnemist verglijdend
dalen kleuren groen en teer
het donkere licht versnijdend
onder zware takken neer
een huis tegen de hemel
van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind…
Een rukkie paradys
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
702 Sy speel een stewig ewig trou.
Die deur lui terug in my gesig.
(een rukkie paradys op aard.)
Ek smeek God aldeur straf skreeu sy
en enigiets met bly daar in.
Ek byt iets sondig geen oorweeg
knoop daarna gou skattie as sal
daardie woord agterstal maak.…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 Wat grootvader wist, is hij wel vergeten,
maar spelen kan hij nog.
Wanneer hij de kamer door de ene deur verlaat
om een seconde later
door de andere weer binnen te komen,
dan heet dat: een wonder.
Geen wonde in het hoofd.…