5637 resultaten.
Samen sterker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Ik hoopte jaren
Sloot haar in mijn hart
Om daar te bewaren
Ze klopt iedere seconde
werd het ritme van mijn hart
Waar ze slaat in de ronte
Ging zweven
Het beeld van de wolken
Zal ik nooit meer vergeten
Ze ging maar viel terug
Naar de grond omdat ze
Niet los laten kon
Aan verhalen
Die ze wil vertellen
Ik hoor het haar zeggen…
Hotel Panaramic, Bad Lauterberg, Duitsland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 De kleuren van de balcons vallen op
roze, dieprood en nog dieper rood
tegen een achtergrond van groene bergen
als de zon en de wolken hun spel spelen
van licht en schaduw, schaduw en licht
tintel ik van vreugde en dankbaarheid
dat dit prachtige Harz-gebergte
sinds november 1989 voor alle Duitsers
grenzenloos is opengesteld
in de ruime…
ochtend pauzering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
672 in het waarom de wolken
drijven, de aarde nat van
het nachtelijk verschijnen
tuur ik versmalt naar de
woorden die voor me opdoemen
zoals de mist van staar
zich opnieuw lenst naar
het werkelijk ervaren
mede-dichters, velerlei namen
samen op weg, zoals het tuig
het zeil en mast gebeuren het roer
beminnen naar de vrijheid die we
dán toch…
Satijn?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 Achter de vergrijsde wolken
die zich spiegelen in de sloot
haar buren zijn de kraaien van
de velden waarin aan de
onbesliste einder zich in
een kleur verbond met
nevel en de schemering in alle
tinten grijs, een nuance bood
men zou wel schilder willen zijn
om dit gebrek of overvloed
van deze kleur op linnen te
bewaren of op te…
geen zin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 tik tak de wereld
draait om mei
tik tak de zomer
waait in mij
tik tak ik stuur
de wolken aan
tik tak alles
raakt mij aan
tik tak zonlicht
vangt mijn haar
tik tak mijn hart
klopt en tintelt maar
tik tak ik roei
van heg naar steg
tik tak boot en water
drijven me zachtjes weg
tik tak de zee
wast mijn oren
tik tak alles…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Meeuwen krijsen in de wolken
Het gouden licht drijft op rimpelige golven
In 't wisselend getij rondom de volken
Schoonheid overwint in de dekking van 't laatste licht
Wervelwind noch hagelstenen doen mij buigen. Ik kom tevoorschijn.
Uit de heldere rivier van mijn onschuld; van aangezicht tot aangezicht.…
Slavendrijvers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Zie ze komen als zwarte wolken.
Zie ze vreedzaam verder gaan.
Ontmasker de slavendrijvers die we zijn.
Daarna hebben we geen zin meer.
Geen zin om slaven te houden in onze kop.
Geen zin om slavendrijvers te willen zijn.…
de leegte van een herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 zo nu en dan is er even die
glans van een vervaagde
herinnering, het venster
ruw van oudheid met wat
glas waar het licht van schuwt
mijn zomer is de grijns van
de verniste wolken voorbij en
duidt mijn bestaan op de aflossing
van karma, niets tegenstrijdigs
verhaalt het verleden in het lijden
van telkens het ontwijken ervan
nochtans laaf…
Wil jij in mijn schoenen lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 zie hier de linker zo ook de rechter
dankzij dikke zolen loop je
elke dag op wolken
graag leen ik je ook de mantel
die al even om mijn schouders hangt
met in de zakken vergeten briefjes
draag je dan ook de aangereikte rugzak
met alle zorgen van dien
onzichtbaar maar duidelijk aanwezig
zodat ik even op de schommel
plaats kan nemen die…
Duizend koren
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
481 zingen
met de stem van
duizend koren en
ik zing mee met de
tranen die als ik jouw
muziek hoor als een brok
in mijn keel blijven steken
met een hoofd vol
emoties stromen zij
overvloedig en verstikken
mijn stem tot ik jou zie
en de puzzel van muziek
liefde en schoonheid de
hemelse variatie krijgt
waarvoor ik altijd bezwijk
waar wolken…
Geluk zit in de kleine dingen.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.140 In de wolken, in de lucht.
In de sterren, in de hemel.
Of de vogels op hun vlucht.
Geluk zit in de kleine dingen.
In de koeien, in de wei.
In de bladeren, in de bomen.
Of iets liefs dat iemand zei.
Geluk zit in de kleine dingen.
In je vingers door je haar.
In de schittering op het water.
Of in een vriendelijk gebaar.…
Te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 De wolken pakten nu ook samen in een donker kleur
Zelfs de pioenrozen en lavendel hadden een andere geur
Er vlogen schietende schimmen van ooit voorbij
Het weer laat de dag verdrietig verlopen en dat voor Mei.
Toch heb ik voor deze maand ook nog een wens
Niet nogmaals afscheid nemen van weer een mens.…
Lenteprikkels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 brein des dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden
maar mogen de dagen hem soms niet bevallen
zwijgen de vogels en ontbreekt zonneschijn
zullen deze toch zijn leven niet vergallen
zal hij voor ieder vreugdeteken dankbaar zijn
iedere dag blijft hij de zon verwachten
achter elke wolk…
Buiten of binnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Laat mij haastig gaan naar velden en beemden
schreiden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
Dag schat
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
499 Wees maar steeds aanwezig in mijn geest
Wellicht als wolk die over de wateren zweeft.…
Kind van de hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 jij hebt ooit je
eigen tranen
gedroogd toen je
besefte dat jij
nooit op eigen
kracht zou
leren vliegen jij
als kind van de hemel
met altijd hoofd
en armen omhoog
om het blauw van
de lucht ook maar
even te kunnen
raken om de vlucht
van wolken te
kunnen smaken
het was toen
jij in ultiem
proberen met een
hoge sprong…
Mama
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
729 Ze is degene die jou draagt
Wanneer je zwemt
In universeel water
Degene in wiens armen je ligt
Na je landing
In deze wereld
De navelstreng doorgeknipt
Maar ze is er
Ze is degene die jou voedt
Jou woorden en wolken leert
Degene die jou na vallen weer opstaan laat
Zij is degene die op een voetstuk staat
Van wie je je later losmaakt…
goede-morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 het is goed, deze nieuw morgen
past als een vest om mijn
ongenaakbare ziel, de rest
van de dag breekt als een onweersbui
door mijn kortstondig verlangen heen
maar morgen, morgen drijven donkere
wolken als gloeiende kolen over het zwart
geblakerd gemoed dewelke nimmer meer
zal slenteren in deze afgeprijsde lente
goede-morgen, geen voorbijgangers…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart en manen
Hardnekkig tegen irritante vliegen
De wespen zien in mij geurende rozen
De helse hitte teistert zelfs spartanen
Als ik die in haar hangmat ligt te wiegen
En droomt dat wolken…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Als een god die kan beslissen
Door een enkel klein gebaar
Suis ik hier tussen de wolken
EEN met mijn geweldsaltaar.
Dan stort ik mij naar beneden
En sla op de rode knop.
Het bommenluik zakt langzaam open
En het bloed stijgt naar mijn kop.…
ONSTERFELIJKE VRAGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 God aanroepen
bij vreugde of ellende
voorspoed dan wel groot gevaar
mag de zege heten
van beproefd geloof
luide en stille woorden
misschien slechts gedachten
krioelen door elkaar
stijgen naar de Hemel
met vurige hoop op antwoord
dat spoedig zal komen
wellicht lang moet wachten
dreigt de zware wolk
onbegrip genaamd?…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in de golven wind doorheen het gras
in de cel die zich verwoed in cellen splitst
in de wolken vol van stapels en paleisplezier.
in het schuren van planeten aan het donker van hun baan
in het lonken van de sterren naar de nevels van andromeda.…
De storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 Wolken worden
opgejaagd
alles wat beweegt
wordt geplaagd
bomen kreunen
struiken steunen
de storm schreeuwt
zijn agressie uit
en overstemt
het zuchtende geluid
van alles wat weerloos is
De storm gaat door
met zijn getier
zwiept alles heen en weer
met een duivels plezier
het is één en al
onrust daarbuiten
De storm beukt
tegen…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Geef het zachte weerschijn van de maan,
geef het wolken die gelaten drijven
in de kille lucht van uw bestaan,
kleedt dit naakte leven met uw Duister aan.
Goede stille Nacht, het wil de luister van uw leegte.
Het wil met U de werelden tot stilstand toe bewegen,
het wil in U de eigen taal niet meer verstaan.…
Storm Gerrit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
450 Vertel het smeuïg bij de gado gado
Met ijzel, sneeuw en hagelwitte rijst
Het schijnt dat hij weer uit zijn graf herrijst
Als Hiemstra hurricane dan wel tornado
Je zusje Roosmarijn heeft de mond vol
Van vuurspuwende tongen uit
de wolken
En bliksemslingeraars met berenbolken
Ja onze waterstand eist reeds
zijn tol
Rijst straks de warme…
Krijtstreep
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
572 Nu blaast u stoom af boven de wolken.
Voorlopig heeft u het gehad
met robots, stram in pak en ijzig
gierig omdat u op vakantie gaat.
De baas van zulke baliemedewerkers
moet wel BAäL heten.
Luchtvaartbanaliteit!
Prijs het vliegtuig dat u van dit tuig bevrijdt.…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Zonlicht golven baren
uw zout in voetje baden
dorst ingebed
wolken opklaren.
Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand.
Uw vriendschap wil ik
bezittelijk houden.
Luchtkastelen bouwen.
Zeilschepen die de vlag
hijsen.
Gouden regen
U was een zegen,
Uw bar-ke genegen.
Eeuwig, leven…
GOUDEN STAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
534 "Rode wolken maken muren en een gracht
om huizen en paleizen. Een poort houdt wacht
voor gebouwen vol vergulde wrongen."
Graag wilden de kinders daar even zijn.
Hevige ruzie schept smart en afstand.
Maar genade van Boven verklaart ze rein.…
KIJK OM JE HEEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 kijk om je heen zei ze
en ontdek en wees je bewust
ontdek het leven
ik deed het in de tuin
en ontdekte een kevertje
dat met gevaar voor eigen leven
zich een weg zocht door het gras
bang om op z’n rug te belanden
als een hulpeloos schaap
de eekhoorn die al springend
zich verlekkerde aan de notenboom
de wolken die hun route
door de lucht…
de late liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 normalistische wijze
trager dan toen wanneer de coïtus
standvastig van rede was en twijfel
ongerept het late sterven bluste
even pauze, de luchtwegen inhaleren
de pollen van deze vrijerij, en het
koorknaapje laat af en toe zijn
hoofdje hangen tegen het
kapstokje boven het pashokje
doch, het samenzijn dat in
naakt is gewikkeld is als een wolk…