Alle inzendingen over zee erotiek

7767 resultaten.

Sorteren op:

terug

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.812
aan de rand van mijn wereld hangen witte vogels krijsend in de wind hun schaduwen ijlen over het wit van de bruisende zee op het strand is rillend schuim achtergelaten door de golven op hun terugweg naar de eeuwigheid alleen in de altijddurende deining het fluiten van de ijskoude wind het bulderen van het water straks ben ik weer…

Mijn schaduwrijk verlangen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Bont en blauw steen en gruis de maan sprak zo even maar er was niemand thuis Ach, waarom dan thuisblijven wanneer elders de vloed wordt gedronken uit schelpen gevonden op het strand De naakte zee helt naar voren en lijkt te ejaculeren tegen de blauwe bonte hemel daarboven Doch gezichtsbedrog rijpt mijn schaduwrijk verlangen naar een…
elze11 november 2008Lees meer >

Uit jouw schuilend duin

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
Uit jouw schuilend duin ben ik geworpen schoonheid, wassend zand tussen hoop en troost verloren loop ik de dagen aan jouw hand, voel ik de woestenij zeer eenzaam lopen we langzaam naar het strand waar de zee ons doet geloven achter de schaduw van jouw gedichten houden we van onze liefde.…
mobar9 december 2008Lees meer >

Wie is mijn engel?

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.273
Wanneer een engel zingt, Maakt het kloppen van mijn hart, Woeste golven in een zee, Waarin mijn geest verdrinkt. Wanneer het dansende kaarslicht, Haar fijne gezicht, Kleurt en verwarmt, Als in het mooiste gedicht. Wanneer zij haar stem laat horen, Trilt mijn huid, Haar klanken haar geluid, Die mijn adem verstoren.…
Dalis21 december 2008Lees meer >

ik zou

netgedicht
4.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.267
het volle daglicht tekent vlinders in rotsen wanneer je het baren wiegt gereed om te gaan hou van me tot waar de zee ons breekt of geef me korrels als eilanden tussen bruidsbloemen en avondmaal raak me even aan tot de maan ons in de wind zal scheiden schrei geen rozen of stranden vol wolken in een laatste, witte stilte…

herkent u de glimlach

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 926
wanneer een gedicht opent als raakte het de hemel in een zucht en met rood doorweven treur dan niet om herfst of wind die aan de winter tast sluier schaduwen met stemmen van de zee of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen u hebt immers uw zielenkracht gevonden omhoog, omlaag, als trillende vleugels stil gefluisterd in het bloemenblad…

Terg niet langer mijn hoop

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 843
Terg niet langer mijn hoop zelfs de wind verdraagt mij niet de hemel staat in mijn ogen als een rimpelig oud geschrift hoe schromelijk gekleed mijn gedachten lijken meer feitelijk zuigt macht hard Maar er is de zee zonder conformisme maar schuimend zij spoelt zout op mijn huid in een land waar mijn thuis betwist blijft ben niet ik degene…
Irmgard13 oktober 2006Lees meer >

droomkasteeltjes

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.181
de avond tuimelt roze flamingos kleuren de lagune aan de hemel palmen wiegen op de wind blauw wordt groen groen stil zilvergrijs witte huisjes knielen deemoedig als devote nonnetjes op de bidbank van het strand stilte kruipt genadig tussen hopeloos gestrande schelpen de zee knabbelt aan de droomkasteeltjes van nat zand…
delius3 november 2006Lees meer >

Verdwaald

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 999
Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar Blinde aanname, het doel missen Geen eigen benen om op te steunen De paden zo smal, bestemming in de mist Jaren verstrijken, stoffig de boeken Levenslang, de sleutel verloren Datjy(2009)…
Datjy8 februari 2009Lees meer >

Onbegonnen tijd

gedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 8.864
. ----------------------------------------------- uit: 'Over de zee sprak het water niet', 1990.…

Vlakbij de ziel

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 735
veels te mooi tot aan de uiterste kimmen van de rimpelloze zee hou ik jou vast ontsluiering wacht lonkend langs de waterplooien van zijn bestaan om groot te worden ons onstuimig hart kent het marionettentheater vlakbij de ziel van rijpe handen rankt de kust juwelig verder duizendvoudig gegroeid mijn hart bonst verstild alleen voor…

Verstopt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 453
Een dag is weer gekomen, de blik en de zee zijn weid, ik klim naar huis om verder te dromen, neem afscheid van het korzelig zand, het duin beknopt en de bijeen – geschreven schapen worden rozig vanuit het oosten, een roze meeuw die mij overstijgt, zwijgt wat in het slapen wordt verzwegen, de morgen haalt z’n netten op waarvan de mazen…
pama29 juni 2009Lees meer >

Te laat ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
Vijvers groeien dicht van angst, een zee met kroos werd oceaan, koos het diepste van mijn gedachten, zekerheid verder van mij vandaan, wachten vult de mand met vlijt achter wisselende maskers van de tijd, glimlacht voordat ze verder schrijdt, daarin schuilt een wijze raad, mijdt de morgen, anders ben ik de draad weer kwijt.…
pama7 oktober 2009Lees meer >

Verplicht

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 890
ik was verplicht een andere weg te kiezen om niet in verplichtte rust te verzanden ik die altijd zo actief was geweest die zo van beweging en actie hield van welke aard dan ook ik werd voor een dilemma geplaatst aan de zee geboren uit een zandkorrel leerde ik me van andere zandkorrels onderscheiden ik wou net dat ietsje meer zijn…
Nadine30 oktober 2009Lees meer >

Noem me

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.224
noem me vuur en noem me fleur en heel secuur je lentekleur noem me wens en noem me fee en heel intens je rozenzee noem me ziel en noem me bloed en heel stabiel je zonnegloed noem me lust en noem me lied en heel bewust je stroomgebied noem me zee en noem me kust en heel tevree je levenslust…

ja

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 623
alsof we druppels zijn jij en ik uit de ochtend geboren in wit en blauw zei ik we kunnen door de velden waaien en weer huiswaarts keren ons uitstrekken tot zee en strand ‘of tot twee vogels in volkomen stilte’ zei jij ‘ik zal de zon op jouw lichaam zien en alle dagen je ziel’ en ik glimlachte om wat jij zag daarna…

Alles stroomt bij de beek

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 821
Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek haar gedachten lossen op, kabbelen mee Wellicht via de Schelde naar de verre zee om terug te komen als witte vlokken sneeuw Boven haar zingt een winterkoninkje een lied voorvoelt de nog verre lente en het verdriet van tijd gaat voort zoals het water vliedt toch het afscheid nemen went maar niet…

Blauwe droom

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
in een hoek van blauwe lucht zijn mijn dromen scheep gegaan de sterren brandden bij volle maan de wereld bestond louter uit golven ik sprak tot de vissen in een stille zee die in luchtkastelen woonden tussen reuzengrote bloemen ik floot met de vogels die alles verstonden briljante gevleugelde schepsels toen hoorde ik een zachte stap…
Nadine12 maart 2010Lees meer >

Het landschap van plezier

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 705
zon brandde zacht een warme lach in het landschap van plezier hier vond ik woorden in het spinrag tussen struiken bepareld met de ochtenddauw jouw ogen vierden feest in de voorpret van verwachten de gasten namen zomer mee cadeaus met linten en ballonnen in de zee van tijd is weer een nieuwe draad aan jouw levensweb gesponnen…

Verloren Muze

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier de zo vaak helende zee werkt niet mee, een man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert, alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’ ik draai me om, de pier is leeg er is niemand heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…
Custor7 september 2010Lees meer >

jij

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.180
geef mij nu als een van allen zonder geweten als een van velen laat me vallen in jou vang me dan draag mij over het gras op weg naar het water naar een zee van genot ontneem mij mijn geheim neem mij dan neem mij mee laat mij zijn zoals ik leef liefde beweegt zoals het leven leeft lief, zonder geweten zijn wij vergeten en…
i9 september 2010Lees meer >

Kom maar mee.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Vriendschap kent vele vormen zoals de golven horen bij een rustig kabbelende zee drijf ik op afstand met je mee.…

Onwaarschijnlijk

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 675
Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen hij nooit sterk genoeg zou zijn om zee te worden. Ik waaide verder met een roos. Op de bodem bloeide geen enkele bloem.…

Lees me

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
lees me in de wolken in de haren op jouw arm door de vele regendruppels in het haardvuur lekker warm lees me in jouw dromen in de golven van de zee door sneeuw te ontcijferen neem je mij voor altijd mee lees me in de Lente in het ontluiken van de natuur door mijn uitdagende oogopslag in de kleuren van ieder uur zo blijf ik voor altijd…
LadyLove20 november 2010Lees meer >

Vissen naar stilte

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
een waterval woorden stroomt naar zee op oeverloze vakantie geen kanalen geulen en bedding maar in vrije expansie nog is er wind met zijn vlagen draaien en hozen buitengaats komt er rust in de golvende letters dichters vissen naar stilte hebben soms beet maar om te scoren moeten zij poëzie laten horen in hun leefnet…

Overvaart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
Als dijken hoog boven water staan verbreedt de rivier zich tot zee. Schepen komen en gaan maar nemen niemand meer mee.…

regendruppel

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 821
Eb ik weg in die grote zee als een traan? Maar ik, ik zie toch die ene druppel? De regenboog als een teken van een diep verbond. De duif heeft het begrepen.…
Gerjo Gerrits17 december 2011Lees meer >

Rollen zonder protocollen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
jij wist het land te vinden uit de golven van de zee groeide op in schaduw van de zon met eigen licht bouwde jij je koninkrijk in rollen zonder protocollen jou overkwam de witte wereld met fatale kracht beschadigde verbindingen tot zwarte nacht nog dool je op nietszeggend land maar de golven roepen je naar huis met hun al gekrulde…
wil melker25 februari 2012Lees meer >

Schrijf, schrijf dit zeegezicht

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
scheepje dobbert op de stroming van het water het licht speelt aan de kim een vuurbal van warmte schetst herinneringen in smetteloze wolken hoor de muze roept: “Schrijf, schrijf dit zeegezicht, als een herinnerend gedicht” een scheepje laveert zeilen manoeuvreren bollen op door de wind meeuwen vergezellen naar daar, waar de woelige zee…