7767 resultaten.
terug
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.812 aan de rand van mijn wereld
hangen witte vogels krijsend in de wind
hun schaduwen ijlen
over het wit van de bruisende zee
op het strand is rillend schuim
achtergelaten door de golven
op hun terugweg naar de eeuwigheid
alleen in de altijddurende deining
het fluiten van de ijskoude wind
het bulderen van het water
straks ben ik weer…
Mijn schaduwrijk verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 Bont en blauw steen en gruis
de maan sprak zo even
maar er was niemand thuis
Ach, waarom dan thuisblijven
wanneer elders de vloed wordt gedronken
uit schelpen gevonden op het strand
De naakte zee helt naar voren
en lijkt te ejaculeren
tegen de blauwe bonte hemel daarboven
Doch gezichtsbedrog rijpt
mijn schaduwrijk verlangen
naar een…
Uit jouw schuilend duin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
608 Uit jouw schuilend duin
ben ik geworpen
schoonheid,
wassend zand
tussen hoop
en troost verloren
loop ik de dagen
aan jouw hand,
voel ik de woestenij
zeer eenzaam
lopen we langzaam
naar het strand
waar de zee
ons doet geloven
achter de schaduw
van jouw gedichten
houden we van onze liefde.…
Wie is mijn engel?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.273 Wanneer een engel zingt,
Maakt het kloppen van mijn hart,
Woeste golven in een zee,
Waarin mijn geest verdrinkt.
Wanneer het dansende kaarslicht,
Haar fijne gezicht,
Kleurt en verwarmt,
Als in het mooiste gedicht.
Wanneer zij haar stem laat horen,
Trilt mijn huid,
Haar klanken haar geluid,
Die mijn adem verstoren.…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…
herkent u de glimlach
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
926 wanneer een gedicht opent
als raakte het de hemel
in een zucht en met
rood doorweven
treur dan niet om herfst
of wind die aan de winter tast
sluier schaduwen met stemmen van de zee
of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen
u hebt immers uw zielenkracht gevonden
omhoog, omlaag, als trillende vleugels
stil gefluisterd in het bloemenblad…
Terg niet langer mijn hoop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
843 Terg niet langer mijn hoop
zelfs de wind verdraagt mij niet
de hemel staat in mijn ogen
als een rimpelig oud geschrift
hoe schromelijk gekleed
mijn gedachten lijken meer
feitelijk zuigt macht hard
Maar er is de zee zonder
conformisme maar schuimend
zij spoelt zout op mijn huid
in een land waar mijn
thuis betwist blijft
ben niet ik degene…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
Verdwaald
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
999 Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar
Blinde aanname, het doel missen
Geen eigen benen om op te steunen
De paden zo smal, bestemming in de mist
Jaren verstrijken, stoffig de boeken
Levenslang, de sleutel verloren
Datjy(2009)…
Onbegonnen tijd
gedicht
2.5 met 23 stemmen
8.864 .
-----------------------------------------------
uit: 'Over de zee sprak het water niet', 1990.…
Vlakbij de ziel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
735 veels te mooi
tot aan de uiterste kimmen
van de rimpelloze zee
hou ik jou vast
ontsluiering wacht lonkend
langs de waterplooien
van zijn bestaan
om groot te worden
ons onstuimig hart
kent het marionettentheater
vlakbij de ziel
van rijpe handen
rankt de kust juwelig verder
duizendvoudig gegroeid
mijn hart bonst verstild
alleen voor…
Verstopt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
453 Een dag is weer gekomen,
de blik en de zee zijn weid,
ik klim naar huis om verder
te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het
duin beknopt en de bijeen –
geschreven schapen worden
rozig vanuit het oosten, een roze
meeuw die mij overstijgt, zwijgt
wat in het slapen wordt verzwegen,
de morgen haalt z’n netten op
waarvan de mazen…
Te laat ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 Vijvers groeien
dicht van angst,
een zee met
kroos werd oceaan,
koos het diepste
van mijn gedachten,
zekerheid verder van
mij vandaan, wachten
vult de mand met vlijt
achter wisselende
maskers van de tijd,
glimlacht voordat ze
verder schrijdt, daarin
schuilt een wijze raad,
mijdt de morgen, anders
ben ik de draad weer kwijt.…
Verplicht
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
890 ik was verplicht
een andere weg te kiezen
om niet in verplichtte rust
te verzanden
ik die altijd zo actief was geweest
die zo van beweging en actie hield
van welke aard dan ook
ik werd voor een dilemma geplaatst
aan de zee geboren uit een zandkorrel
leerde ik me
van andere zandkorrels onderscheiden
ik wou net dat ietsje meer zijn…
Noem me
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.224 noem me vuur
en noem me fleur
en heel secuur
je lentekleur
noem me wens
en noem me fee
en heel intens
je rozenzee
noem me ziel
en noem me bloed
en heel stabiel
je zonnegloed
noem me lust
en noem me lied
en heel bewust
je stroomgebied
noem me zee
en noem me kust
en heel tevree
je levenslust…
ja
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
623 alsof we druppels zijn
jij en ik
uit de ochtend geboren
in wit en blauw
zei ik
we kunnen
door de velden waaien
en weer huiswaarts keren
ons uitstrekken tot zee
en strand
‘of tot twee vogels
in volkomen stilte’
zei jij
‘ik zal de zon
op jouw lichaam zien en alle
dagen je ziel’
en ik glimlachte
om wat jij zag
daarna…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…
Blauwe droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in een hoek van blauwe lucht
zijn mijn dromen scheep gegaan
de sterren brandden bij volle maan
de wereld bestond louter uit golven
ik sprak tot de vissen
in een stille zee
die in luchtkastelen woonden
tussen reuzengrote bloemen
ik floot met de vogels
die alles verstonden
briljante gevleugelde schepsels
toen hoorde ik
een zachte stap…
Het landschap van plezier
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
705 zon brandde zacht
een warme lach in
het landschap van plezier
hier vond ik woorden
in het spinrag tussen struiken
bepareld met de ochtenddauw
jouw ogen
vierden feest in de
voorpret van verwachten
de gasten namen
zomer mee cadeaus
met linten en ballonnen
in de zee van tijd
is weer een nieuwe draad
aan jouw levensweb gesponnen…
Verloren Muze
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
535 Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier
de zo vaak helende zee werkt niet mee, een
man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert,
alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach
in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’
ik draai me om, de pier is leeg er is niemand
heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…
jij
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.180 geef mij nu
als een van allen
zonder geweten
als een van velen
laat me vallen
in jou
vang me dan
draag mij
over het gras
op weg
naar het water
naar een zee van genot
ontneem mij
mijn geheim
neem mij dan
neem mij mee
laat mij zijn
zoals ik leef
liefde beweegt
zoals het leven
leeft
lief, zonder geweten
zijn wij
vergeten
en…
Kom maar mee.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.114 Vriendschap kent vele vormen
zoals de golven horen bij
een rustig kabbelende zee
drijf ik op afstand met je mee.…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
675 Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen
hij nooit sterk genoeg zou zijn
om zee te worden.
Ik waaide verder met een roos.
Op de bodem bloeide geen enkele bloem.…
Lees me
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 lees me in de wolken
in de haren op jouw arm
door de vele regendruppels
in het haardvuur lekker warm
lees me in jouw dromen
in de golven van de zee
door sneeuw te ontcijferen
neem je mij voor altijd mee
lees me in de Lente
in het ontluiken van de natuur
door mijn uitdagende oogopslag
in de kleuren van ieder uur
zo blijf ik voor altijd…
Vissen naar stilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
563 een waterval woorden
stroomt naar zee
op oeverloze vakantie
geen kanalen
geulen en bedding
maar in vrije expansie
nog is er
wind met zijn
vlagen draaien en hozen
buitengaats
komt er rust
in de golvende letters
dichters
vissen naar stilte
hebben soms beet
maar om te scoren
moeten zij
poëzie laten horen
in hun leefnet…
Spoorwegbedieningsstaking.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Ik ga maar huiswaarts
ergens een dagje zee zien.…
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Als dijken hoog boven water staan
verbreedt de rivier zich tot zee.
Schepen komen en gaan
maar nemen niemand meer mee.…
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 Eb ik weg in die grote zee
als een traan?
Maar ik, ik zie toch
die ene druppel?
De regenboog als een teken
van een diep verbond.
De duif
heeft het begrepen.…
Rollen zonder protocollen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 jij wist het land te vinden
uit de golven van de zee
groeide op in schaduw van de zon
met eigen licht
bouwde jij je koninkrijk
in rollen zonder protocollen
jou overkwam
de witte wereld met fatale kracht
beschadigde verbindingen tot zwarte nacht
nog dool je op nietszeggend land
maar de golven roepen je naar huis
met hun al gekrulde…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 scheepje dobbert
op de stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de woelige zee…