4375 resultaten.
HOE ZERE VALLEN ZE AF
poëzie
4.2 met 20 stemmen
4.593 o Zomer!... Ik zal eens
ook Adams zonde boeten,
gevallen en verdord
in 's winters grafstee, moeten;
maar, 's levens geest,
die gij gesteken hebt
in mijn gestorven longen,
die zult gij mij voor goed
niet laten afgedwongen,
die 't graf ontreest!…
Argus Panoptus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.157 Argus Panoptus
‘s Zomers is de blauwe man
meester van het groene veld
de winter dreef hem in de stal
en iedere avond meldt hij zich dan,
voor een plaats in het gebint
de vrouw waar hij van houdt
is hem ontstegen door wat zij weet
geen nijg meer met de kroon
vele nachten blijven koud
door de groene droom van hoon
als de zon de dagen…
de kinderen van" de soetewey"
poëzie
4.7 met 9 stemmen
2.552 Des zomers dan lopen de jongens voorop;
Ze knabblen aan raap of aan pee,
de meiskens die leren hun lessen luidop,
de kleintjes die zeggen ze mee.
Soms doen ze hun blokjes
en lichtgrijze sokjes
aan 't oude kapelleken uit,
dan klinkt langs de wegen
het joelen u tegen
en 't plif-pleffend voetjes-geluid...…
't Puttertje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.019 De zomer voorbij; in vlagen
zo gezegd: bij tijd en wijle
neemt heel langzaam, maar zeker de herfst
het heft met zijn persoonlijke kleur
weer in eigen krachtige hand
alle dieren, zeker ook mensen
zijn zich aan het voorbereiden
tussendoor wat wensen
betreffende kou, regen.…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Hij is groot,
diens hand u in de hemel schoot;
diens goedheid, die geen' beurte en kent,
bij beurten, ons die zomer zendt.
o Eeuwig goede, om al het goed
dat ‘t bakelen van de zonne doet
onze onbeholpen schamelheid,
zij lof en ere u toegezeid!
12/10/1894…
Kruidwis Haiku
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 Met liefde geplukt
In dankbaarheid ontvangen
Uit de Aarde schoot
Met zorg gezegend
Door alle elementen
Bij Zon, Ster en Maan
Vuur, Water, Aarde
Lucht en Heilige Geestkracht
Bescherm huis en haard…
Buurmeisje hoi buurmeisje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
2.131 roept ze
...Nee, dat kost teveel
En daar staat mama
Ze zegt: ik ben net ziek geweest
Ik heb vandaag veel te veel gelopen
‘t Kleine blonde meisje stopt weer groene blaadjes in mijn jas
En hangt nog aan mijn knopen
Laten we samen op de zomer hopen!…
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.014 Wij vierden de zomer – wij stoeiden en gloeiden,
Tot we eindelijk, vermoeiden, als beekjes vervloeiden. –
Maar één had geen lust en geen rust en geen duur,
Geen smaak in de room en geen oog voor natuur,
Geen lach voor de lach van het glunder boerinnetje,
Geen arm voor de arm van een geestig vriendinnetje...…
zondag in september
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.020 De zucht van de oude zomer streelt mijn nek.
Het licht haakt zich in de vouwen van jouw kleed.
Tussen schuimkoppen
Zie je de brede boeg
Een verzonken tanker lekt uit de romp
Maagsap drijft als een vlies
Kiest de minste weerstand.
Klit aan zand en veren
De kranten hebben hun koppen nog niet vet genoeg gedrukt.…
Vrouwengeluk
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.869 Vooreerst: ze spelen heel lang met de pop;
Om daarna in een kostschool huis te houen;
Daar leert men frans en engels in galop;
En om haar hartsgeheimen te vertrouwen,
Doet elke mooie een hele lelijke op;
Die schrijven zij dan 's zomers lange brieven,
Zo lang, zo lang -- totdat ze in ernst verlieven.…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Blank, scharlaken, woest en vredig,
Franjig, strokig, effen, ledig,
Wapenig, vol walmen;
Staan zij naar de zomer luchtend,
In een windeloze uchtend,
Opgericht als palmen.
't Rusteloze vliegendom
Gromt en glinstert al alom
En beweegt zich vinnig
Om het groene tonnetje
Met het straalsgewijs zonnetje
In elks midden innig.…
Een mooie droom,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.142 een ontluikende rozentak
Een heer gaat voorbij
Hij draagt een net pak
Dan wordt de zoete rust
Door een straaljager wreed verstoord
Veel wapens en bommen
Het is al gewoon
alsof het zo hoort
Het park loopt weer vol
Het wordt weer echt druk
De toekomst zie ik spelen
Veel vreugd en geluk
De seconden die tikken
De tijd gaat voorbij
De zomer…
De juffrouw van de retirade
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.564 Wat ik van 't mensdom heb gezien als juffrouw van de retirade
Eens was ik ziek van reumatiek, m'n benen konden haast niet lopen
Toch bleef ik vlijtig op m'n post en deed de deuren kreunend open
Tot dokter me verandering van lucht beslist had aangeraden
Toen ging ik da'lijk er op uit, en pachtte 'n andere retirade
Maar als het eenmaal zomer…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 Het haasje maakt zijn laatste buiteling,
En 't arme ding
Moet duur nu voor de kool betalen,
Die 't deze zomer bij de boer van 't veld kwam halen,
En waarvoor 't boertje niets ontving; -
Voldaan is nu de rekening.
December brengt naar oude wijs
Ons regen, sneeuw of vorst en ijs.…
ALLES IN ËEN.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.141 Geen najaar nog, maar in zijn volle zomer
Strekt zich voor mij het land des Levens uit;
Na 't blanke bloemscherm voor de jonge dromer,
Rijpt voor den man 't geboomt zijn vroegste fruit.…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist
ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Zelfs als Apollo ons definitief verlaat
en de zomer is voorgoed voorbij,
dan nog zorgt haar lieflijk gelaat
voor de allermooiste Mei.
Zou Zij echter uit mijn ogen verdwijnen,
was ik haar uitgelezen schoonheid kwijt,
dan kon de zon nog zo hard schijnen,
het bleef een trieste wintertijd.…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 we hebben pieken en dalen gekend
kenden zonneschijn en storm
alle kleuren van de seizoenen
hebben wij samen zo doorstaan
we hadden heldere en donkere dagen
maar steeds stonden wij naast elkaar
in elke winter en elke zomer
was jij het licht in mijn bestaan
jij bent mijn liefde, mijn enige alles
of het nu regent of stormt
ik ben helemaal…
Zomers Afscheid in" Dichtregels voor een warme thuis" dichtplatform "Woordentij." in de solidariteitsweek van de Vlaamse warmste week"voor Kerstmis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
271 Geruisloos stil
wordt de avondzon
Langzaam het licht
dat aan slapen
toe komt
Rustig
als de bomen
die ééndrachtig
uitwuiven
Zonnebeken voor het laatst
bazuinen
De eerste bladeren
vallen af
Dagen krimpen Het levenspad
Klanken woorden
Gaan en komen
Het klokje dat niet
langer tikt
De omgeving valt stil
Het na-zomertje verliest…
ABELEN
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.374 Bomen, in uw loverlane,
tellende, een voor een, u al,
's zomers, zoete abelenbane,
zelden ik nog komen zal!
't Deert mij zo! - De abelenbomen
liggen langs de grachten heen,
die de oude zandweg zomen,
hals en handen afgesneên!…
DE ZELFMOORDENAAR
poëzie
4.2 met 96 stemmen
20.025 En de winter vlood heen,
Want de lente verscheen,
Om opnieuw voor de zomer te wijken.
Toen dan zwierf — 't was erg warm -
Er een paar arm in arm
Door het woud. Maar wat stond dát te kijken!…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 Alles is nieuw nu, door deze zomer; de onbekende straten
dragen namen van rivieren en van landen, ook van steden;
alles is zó tastbaar wezenlik, spijts het vaag suggestieve van die namerij.
Rijpt nu zang om het geluk dat lacht uit de stapelhuizen,
speelt over de blinkende rails van de spoorweg,
de ijzeren bruggen en de elevators.…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 Het einde van de zomer is in zicht en de warmte maakt vleugellam.
Mijn vergezicht is geschilderd en licht, mistig zoals vroeger in een rookcoupé.
Ik droom weg, geniet van de stilte, maar daar is alles mee gezegd.
De druif blijft rijpen , van de zwangere avond tot in de maagdelijke ochtenddauw.…
Distichon 11 De gierzwaluw
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
846 De zomer van het lange licht duikt hij het duister in,
door de blinden van middernacht.
Ogen kunnen hem niet vasthouden. Hij schreeuwt, dat is heel
zijn aanwezigheid. Een licht geweer haalt hem al neer. Zo
is het hart.
(vert. Lykele Zwanenburg)…
Gezondheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.500 Waar Lente speelt en argloos stoeit;
Waar Zomer schatten gaârt;
Het Najaar van zijn wijnoogst vloeit;
Of Winter zich bij 't haardvuur gloeit,
Met pegels in de baard.
Daar is, Gezondheid, dierste schat!…
Het kind in mij
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
943 Schelp in 't warme zand, 'n zeester in m'n hand
'n Golf danst om m'n lijf, verhalen die ik schrijf
De zomer in 't hoofd, 'n avondkaars gedoofd
Je bent in alles levend voor mij
En waar ik ook ben, daar ben jij altijd
In m'n hoofd, in m'n hart, ik raak je nooit meer kwijt
Je reist steeds met me mee, naar landen overzee
In elke…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 vlucht dees streken,
Door al uw zustren reeds ontweken;
Zet u in betere oorden neer,
De lente is hier al lang verdwenen,
De lieve zomer ook is henen,
Hier zijn geen schone dagen meer!
Geliefde, vlucht!…
Ten einde raad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 een wisseling van de wacht
En gewacht werd er slechts even
Er is zelfs bij stil gestaan
Tot ook deze paradox van ’t leven
Verder lijkt te zijn gegaan
Die dag stap je plomp aan boord
Van je eigen boot
Ontluisterend en ongehoord
Maar je houdt je groot
De lente ziet soms grijs
Meer najaar wordt het niet
Sommigen zeggen vroeg wijs
De zomer…
Huidkanker, een hartenkreet
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
609 Ik heb een nieuwe dokter
Een dokter in Amsterdam
Adam Doctors met Apotheek en
OLVG filiaal in de Spuistraat, Amsterdam
Een paradijs van een medisch centrum
Met vooral vriendelijkheid en deskundigheid
Ik maakte kennis in de zomer met afstand en kapje
En liet de dokter kennis maken met wat rug plekjes
Hij gaf me een verwijzing naar de dermatoloog…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 paragraaf 3
soms ben ik alleen
en heb dan even niets
met dat of jou
of het moet de eenzaamheid zijn
wanneer ik lijd aan het leven
een niet te vatten rouw
*ik hou van rode gladiolen*
ook midden op een zomerse dag
ween ik mijn donkere wolken
gevoelens die niets anders doen
als in mijn lijf steken
met plots…