7972 resultaten.
In Hoeverre kunnen we ...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
482 in hoeverre
kunnen we elkaar
in wezen lezen
in hoeverre
kunnen we elkaar
nou echt verstaan
in hoeverre de gedachten
die er achter onze ogen
veelal ongezien rondgaan
ik versta jouw taal meestal niet
toch zie je en troost je mij
in mijn verdriet
de vraag is wat zou
je mij het liefst willen zeggen?…
Wat is achtergebleven
gedicht
3.3 met 3 stemmen
1.734 Misschien herstelt
er iets, verstrijkt tijd –
blijft er iets achter dat
op een verleden lijkt.
Maar het is niet meer dan een
poging, het kopiëren van
een gestolen schilderij
op een te nieuwe ezel.
In menig tijdvak hadden wij niet
gepast. We hadden een episode.
We rustten in een hooiberg, we
dansten op een scherpe pagode.…
Zeebloem
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
513 en de kade
er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt
over vrede, genezing en uiteindelijke genade
wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst
meer dan inhoud is het vaak de vorm die danst
wat golft, schuimt en nadert is nog meer water
niets blijft bewaard, er is alleen een toekomstig later
zeebloem, er groeit een landschap achter…
Stadse oorden
netgedicht
5.0 met 171 stemmen
485 ooit als
sterke baleinen
ons als een
front bij elkaar
hebben gehouden
wij presenteerden
familie en kracht
door generaties
met straffe hand
groot gebracht
vrijheid en welvaart
gaven aan eigen
zinnen ruimte
zonder bevoogding
in samen beginnen
we zagen dorpen
verworden tot
stadse oorden
waarbij sociale
controle nog slechts
achter…
Uitgerangeerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 het ontbijt klaar
te maken
het aankleden
en het douchen
en de tussentijdse ziekenhuis opname
onder
druk van de maatschappij oud en
uitgerangeerd
zichzelf
niet meer kunnen zijn
greep hij de kans die
hem werd geboden
om zichzelf te doden
hij die nog zo graag verder had willen leven
om zijn dierbare op zijn plaats achter…
Waterkuil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Vier orgels vertrekken tezamen
Ze schrijden met slepende benen
manmoedig maar moeizaam
Ze hebben de hoeden
van hoger gezag op
Hun sleepbenen reiken
naar achteren, langer en dunner
Hun schouders zakken
steeds schuiner naar voren
Ze vallen, de hoge pijphoeden
kruipen vooruit met armen
zwaaiend en maaiend
door slap wordend zand dat
vermoddert…
Decemberbloem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
783 Benoem deze bloem en hij zal proper,
krachtig ontkiemen achter een winterraam.
Via zes donzen blaadjes zal hij,
gekoesterd door wat leidingwater,
zich met stip ontplooien tot
de hoorn van een vintage-grammofoon.
Waarna zes meeldraden
de stamper in gebed omhoogstuwen...
'Gloria in excelsis!'…
Regennacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Het is bijna alsof je de arme winterzon
achter de horizon hoorde dalen
de wind alles weggeblazen
herinneringen verdwenen
nu je met de donkerblauwe verf
getuige van jouw stille liefde
de ernst van jouw geweten kleurt.
Om te overleven
onder het maanlicht
van de duisternacht
ben jij de eenzame mens
die jij voor ogen ziet.…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij haar lief heeft met haar grijstinten
het verlangen om helemaal samen te zijn
in de leer bij de meesteres van de liefde
achter…
Dieren haiku's #1
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
608 Een jonge kat krabt
zich achter het oor
nog negen levens te gaan.
Een blauwe reiger
kijkt naar zijn spiegelbeeld
en ziet dat hij grijs is.
Eendagsvlieg
wankel op zijn pootjes
hij had zijn dag niet.
Paarden uit
verschillende stallen
grazen hetzelfde gras.
Schapen
in de uiterwaarden
tellen schepen.…
Afslag naar de hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In de berm van de snelweg
staat een vrouw, ik ken haar
Ze lijkt op mij, op het gezicht
naast me in de zijruit
Ze komt dichterbij en ze buigt zich
voorover naar mijn knipperlicht
In het donker achter mijn stuur
breekt het zweet me uit
'Jongen, wat doe je hier?…
VERNUFT BIJ GELOOF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 In deze dagen
vertonen heel de wereld
en het nabije luchtruim
zich op sprekende schermen
in huiskamer
of zakengebouw
boodschappen snellen
onvoorstelbaar
door stroom geleid
over de aardbol
het streven der mensen
de meer dan weergaloze kunst
van het Hemelse Rijk
te willen achtervolgen
wellicht ontdekking verwachten
achter de verste…
Plat du Bonjour
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
420 Een sterrenrestaurant in Leidsenhage
Exquise als in Herman Kochs Diner
Bood voor de goedgevulde portemonnee
Een zalm, speciaal voor reikhalzende magen
Te elfder ure arriveert een
gans
In zwart gehulde tafelheer
bij mij
Met bord waarop, verscholen achter prei
Een mootje zalm, daar leek het op althans
Enfin, protesten mochten niet meer…
Middag in maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 grijze tuin
bomen aarzelen
of knoppen komen
bollen schieten uit de grond
er zijn kleine momenten
die aan de lente doen denken
maar dan is er weer de vaatwas
de dweil die door de keuken moet
een vloer die zal gaan glanzen
er zijn wat geluiden gekomen
van wandelende vreemdelingen
die door het raam naar binnen staren
de rode tulpen achter…
Prenataal bestaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 Na de geboorte kun je er niet over praten,
je hebt het paradijs achter je gelaten.…
ALLARDSOOG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 iets verder links
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt hoe het was
die voorjaarsavond terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in milde geur
van appelbloesem en sering - weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld
verraden afgevoerd gedood
we lopen terug
achter…
Ontheemde bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 en er lijkt een schoonheid
in het verdriet te huizen
de mooiste bloemen
proeven regendroppels
de tranen van wulpse goden
vallen neer op het nachtwoud
je gaat zitten op het mos
laat nu dwanggedachten los
ruikt aan die ene zwarte bloem
je ziet de tranen
van een moedergodin
ze knielt en voedt haar kind
in een vergeten land
achter…
Zoet en zottekes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 In je herinneringen d'une vacance
Op kiekjes van een zomer
die nooit slijt
Is 't prettig toeven in een ambiance
Met moeder in je chèr pays d'enfance
Memoires aan een zoete kindertijd
Je hebt veel fans, zie ik,
op de tribune
Familie, in die stad
achter de dune?…
Oogappel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
496 Toen Morpheus al lang en breed achter me lag
Zo ook hedenmorgen, bij 't krieken der dag
En ik Mata Hari in
de ogen zag
Wist ik dat het haar is, het
Oog van de Dag
Ook maak ik van haar guldenmond graag gewag
De oogappel die 'k nog het allermeest mag
.
EITJE
.…
Herfst
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
616 Binnen schuilt
een kat achter de kachel. Ze kijkt
even op als een troep ganzen
voorbij trekt. Vage schaduwen
vermengen zich snel met de nacht.
Verkleumde kaarsen warmen zich
langzaam op. De vlammen dansen
op de tonen van de jazz. 'The
falling léééééaves.' Net zoals de
bladeren zullen ze de winter niet
halen.…
Buiten is het niet veilig
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
539 met de camera
laten mij kijken naar
een kleurrijke vogel die
met gekortwiekte vleugels
het luchtruim
tot een gesloten boek
verklaarde
Een breekbare vogel vliegt
zich niet bijeen
ook de takken buiten zijn te teer
ze verschanst zich in
haar vergrendelde nest
overladen met spullen die
want je weet maar nooit
haar veilig omhullen
Achter…
Tempel in het bos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Vandaag excursie naar een tempel
ergens verderop aan de rivier
en we nemen niets mee
al schijnt daar niemand te zijn
dus geen dagelijkse riten
Het zal wel een les zijn
We lopen achter elkaar
door het bos, we lopen
over de rand
van een bekken, we zijn er
midden in de tempel
een rij oranje vlaggen
in de open grot
van de watervallen…
een overbodig mens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
610 onder de bleke hemel
een overbodig mens
slaapwandelt door lege straten
een verkleumd talmend hart
leeg omhulsel in de onbewoonbare
wereld een niemandsland
niet bestemd om te leven
de tijd met ballast beladen
achter ramen zonder uitzicht
een overbodig mens
te laat voor spijt
te laat om weg te sluipen
nu weet zij
dat hij het kind…
Woorden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
585 Woorden zijn slechts wat letters achter elkaar,
wanneer er voor een ander geen diepere betekenis inzit voelen ze zelfs een beetje raar.
Gewoon vergeefse moeite om deze dan te lezen,
of om er eventueel een antwoord op terug te geven.
Nee woorden moeten prikkelen,
gevoelens slim omwikkelen.…
WEIDS FEEST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Achter diens ramen
noden gloed en helder licht
tot doen vol genot
Handen werken flink,
vullen zich met denkkrachten:
de keuken dampt warm
Bestek klinkt telkens,
is een stem van dankbaarheid
voor de fijne spijs.
De knusse eetzaal
en noeste arbeid vragen
grote Kerstzegen.…
Oud op nieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Terwijl bloemen en sterren elkaar omarmen,
de maan zich verbergt achter donkerte,
schaduwen walsen naar ochtendlicht,
breekt de wereld in een nieuw jaar open.
De lucht ademt onzichtbare beloften.
365 Dagen zonder kaarten of linten
verpakt in een ongeopend bundel
uitnodigend naar zachtheid
verspreid over d' aarde.…
Nederlanders sterven uit
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
810 Oudere jongeren wonen nog thuis
Een eigen stek is onbereikbaar
Ongemerkt kruipen de jaren voorbij
Spaargeld verdampt door dieverij
Een huwelijk met kinderwens
blijft uit en verdwijnt in het niet
De volkspiramide staat op z’n kop
Dit land sterft uit in stil verdriet
Onze bestuurders falen
Ze dreutelen en dralen
Verstoppen zich achter…
Oude vriend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
275 Elke tien jaar leef ik
in een andere wereld
met andere wensen
De oude zijn gepasseerd
door nieuwe omstandigheden
Herinneringen bleven achter
Tevreden met wat dichtbij is
koester ik van tijd tot tijd
wat was, de vriendschap
die we nog voelen, ook al
is er ongemak geslopen
in onze ontmoetingen
We wonen te ver van elkaar
en willen wel,…
Het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
336 Ik draai me om in de branding
en kijk terug de wereld in
Op de grens spelen kinderen
Achter de duinen draait een kraan
temidden van waaiende plannen
door straten vol verkeer
van goed- en kwaad-
schikse resultaten, en ondergronds
voert het riool de emoties af
De kinderen joelen regen
hun bui spat mij nat en slaat
luchtbellen uit het water…
Ik leef m'n eigen leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
230 Ik leef m'n eigen leven
Ik doe wat ik wil in mijn leven
En ga mijn eigen weg
Kun je daar niet tegen
Dat is jouw probleem
Dan heb je pech
Er is heel veel afgunst en heel veel mensen zijn jaloers
Vaak zijn het er die zelf nooit iets hebben gepresteerd
Je kunt zelf nog zo van het vertrouwen blaken
Achter elke boom staat een vijand die…