5616 resultaten.
Spiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Nu wil zij gewoon vertellen,
over de zonneschijn, hoe groen het gras,
hoe fijn het is, het was,
zoals een kind zijn bellen blaast
met kleuren van de regenboog,
hoe licht ze zweven en hoe hoog
om niets, om alles, blij in mei
't vertellen van een vrijpartij,
de hemel blauw, de witte wolken in een sloot,
hoe de plevier al floot,
de spiegelende…
URETERP VALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Hemels blauw, met zonlicht doorweven, tuurt
door forse eiken, wil muren verzachten.
Koele schaduw en versnipperde gloed
liefkozen donkerbruine bakstenen,
schenken strenge ramen spraakzaam gemoed.
Gevels bezingen verlopen venen,
waar noestheid bloeide - bij blije boerendans,
strooien Friese weemoed om zich henen.…
Sterfdag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.286 Ik wil 't niet vloeke' en werpen van mij af,
Maar 't zingend dragen, tot de dood mij wenk'
Naar blauwe hemellente of donker graf.…
Oktober-rozenknop.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
985 De wolken dobbren, bootjes zilverzeilig,
Door 't broze blauw... En de éne bloem die weet
Zal valle' in knop, een jonkvrouw wijs en heilig.…
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.220 Als onze hoop haar schat
Niet rustloos zocht, en bad,
Zou dan de boom zijn bloei en twijgen
Zó innig hemelwaarts doen stijgen,
Dat hij het blauw omvat?…
Afspraakje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
730 ‘t Is mei, ‘t is mei, de lente is gekomen,
De wind is warm, de lucht is blauw, ik ruik
De jonge blaadjes aan de blije bomen,
De vlinders vliegen, buiten. En mijn buik
Zit ook vol met fladdervlinders, binnen.
Vandaag, vanavond, gaan we samen uit.
Vandaag, vanavond, gaat het echt beginnen.
Vanavond streel ik zacht haar zachte huid.…
Ring van trouw.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.172 Rampzalig dwaas noemde ik wie zich vermeten
Vlinders te binden die m' in 't blauwe vond.
Doch sedert gij - nooit zal 'k dat uur vergeten!
Uw ring mij bood uit rode liefdemond,
Weet 'k een geheim, nooit zonder u geweten:
Die kleine ring omspant heel 't wereldrond.…
Betoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
767 vrouwen zijn onderweg en
lijken voortdurend in de leg
herkauwen aldoor het kwaad
dat zij immer vinden op hun weg
ons wijzend naar wat liefde
zou moeten of kunnen zijn
met uitzicht op de teder volle baat,
waar is dat te vinden,
juist, in een soort blauw azuur,
een paradijs zonder levenspijn
een ding ontgaat hen echter
daar wonen geen…
Oogvreugde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 In de tuin geniet het paar van stil bestier
der vroege avondlucht, bezadigd en zoel;
roze wolken minnen hun enig doel:
traag voortgaan onder ijl blauw, van ver naar hier.…
Versnipperde kerk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 In de geheimzinnige stad
van voortdurend vragend geloof
lopen allerlei wegen en straten dooreen
omringd door zachte blauwe schemer
dolen vele groepjes mensen rond
zoeken en treffen elkaar dikwijls
volgen na enige raad weer hun eigen weg
soms komen ze met zijn allen bijeen
in een groot vergaderpaleis
waarbij ieders speurende gedachten
plotseling…
Klein Hoefblad
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.533 ‘Alles zo klein hier’, seint hij stil
naar de Orionnevel: hoefblad blijft hier,
gast uit het blauw die zijn missie vergat,
onontraadseld, fbi en radar ten spijt.
------------------------
uit: 'De Gids', 2012.…
De Kleur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.631 De lucht is blauw, dat weet ik zeker.
Zou de kleurenblinde hebben gemerkt hoe
technicolor de beelden in de bioscoop
deed opbloeien, het moet haast wel
de wereld raakte voor hem steeds verder uit het zicht
hij wist dat hij het anders zag.…
Klein sprekend vogelgezang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Groen of anders felgekleurd;
met dop neus blauw of vrouwelijk
roze gekleurd kan deze de eenzaamheid
soms met een 'hallo' verbreken; na een
moeizame matineuze training kan het kleine
vedergewicht troostende woordjes spreken.…
Over tandenborstels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 Ik voel erbarmen voor 't blauwe plastik
haren uiteen,
mensen doen hem in de afvalscheidingsbak,
ik dacht aan hoe hij jouw zachte tandvlees,
harde gebit borstelen,
je smaakpapillen, speeksel hem proeven,
jouw lippen zich om hem vormen
jouw hand om zijn buik,
'k heb hem op het planchet gelegd
en elke keer na mijn poetsen,
de mijne naast…
ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 willen wel
de tralies echter
van verstikkend geweld
dat zich vlaggen laat
als vrijheid van mening
korten mijn adem
knutselen ademloos mij
puilend de ogen uit
huiverig siddert
mij sprakeloos de kou
een traan denk ik
heeft geen zuurstof nodig
een bloedend hart ja
of verstikkend leven
een laatste zucht dan
voor eeuwige rust
met blauwe…
LENTEKUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.119 En tintlen niet, hun godd'lijk schoon bewust,
Doorgloeid van zonnevuur, de blauwe transen?
-'Natuur is God en God is Liefde!' zingt
Heel de aarde, zwemmend in een zee van liefde.
'k Weet niet waarom een traan mijn oog ontspringt.…
Ik wil de pure, rechte, marmren lijnen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
5.135 Ik wil de zielen blijde om 't rijke leven;
'k Wil overvol van passie 't leve' en vrij,
Onder héel blauwe lucht in palmendreven.
De goden wil ik stralend, hoog verheven,
Rechtvaardig over alle', en mij ter zij
Wil 'k je nièt ànders, dan je bent gebleven...…
Patronen 1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 Er zijn patronen
en gewoonten
waarvan we houden
die we willen houden zo
waarin we zijn verstrikt
dagelijkse dingen
zoals eten, drinken
niet altijd gezond en slim
ze zijn er ook om te doorbreken
en verder op een ander spoor
een nieuw landschap te creëren
een stroomgebied en blauwe meren
waarin steeds weer and're wolken zweven
en nieuwe…
Kleine gebaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
657 sereen was de stilte
die het blauw witte gaf
waar ik nog afgedekt
in drie zonnen mijn toekomst
aan enkele draadjes zag
alleen ogen bewogen
in kijkend lezen
handen spraken met
kleine gebaren woorden
die adequaat werden begrepen
dit protocol
was niet hol maar
hechtte het team in
ervaren om samen ook
deze klus goed te klaren
subtiel…
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Opzuigt de bliksemstorm het meer tot hozen:
Dan staan in blauw doorschijnende pilaren
De doden: hun zwarte ogengaten staren
Boven hun grijns om macabre apotheozen.…
Het vlas staat in de blom.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.047 En voort, tot waar dat blauw
En groen in 't koren,
Vol lokkend grijs en grauw,
Verloopt, verloren;
Zo ver als om-en-dom
Het oog kan dragen,
Het vlas staat in de blom
Te wiegewagen.…
Land van idealen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
475 Ik herinner mij de stille vrede
In stad, ’t kleine dorp of gehucht
In groene weide onder blauwe lucht
En nevelig bos dat de kim beklede.…
Op de top
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.370 Hier is de top,
En met de blauwe wolkjes, die er krullen
Rijst uit het dal de rust naar boven op,
Waar zich het wolkloos ruim mee schijnt te vullen;
De bergen wijken, breed van rug en kop,
Die ze in een waas van matte nevel hullen. -
Uit d' afgrond lacht gezang en steengeklop...
Of dan die mensen nimmer rusten zullen?…
Trots ben ik op de pauw.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
561 In alle variaties
blauw heeft deze veel in huis;
naast het ook zo gevarieerde
groen met zwarte stippen,
waarin hij zo feestelijk welbewust
gaarne over de dierenweide al
zijn charme wenst te manifesteren.
Met zijn wijd uitstaande vederbos.
Iedere vederpen nog mooier dan iedere
andere.…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 niemand had de toegang tot
het slot van haar vervallen deur
verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef
ik zocht steeds naar een opening
sleutelde slaafs aan ieder slot
ze had er meer dan één
geërfd zo naar het scheen
ik wilde wandelen in haar tuin
vol korenbloemen blauw…
Geboorte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
688 Je keek me aan met je prachtige kleine nog blauwe oogjes.
Terwijl je me nog niet echt kan zien.
En je luisterde naar mijn zachte stem die woordjes tegen je zei.
Een stil moment, waarin je mij herkende en tegen mij zei jij hoort bij mij.
Het goddelijk bewustzijn liet mij weten dit hele kleine wezentje hoort ook bij jou.…
Ogen zijn liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
598 Als ze dicht zijn, stralen ze nog eindeloos
Als ze open zijn, alle boosheid in de wereld machteloos
Als ze opzij kijkt, voel je nog in hen gezogen
Als ze helemaal niet naar je kijkt, zie jezelf haar ogen
Haar ogen met die schitterende blauwe kleur
Het is als in een tuin met een zoete zalvende geur
Haar ogen zijn twee versies van het perfecte leven…
zwart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
850 je denkt
zwarter kon die dag niet worden
zelfs niet donkerder de nacht
als het leven plots zo eindigt
zo veel vroeger dan verwacht
als ik je ooit nog tegenkom
sla ik mijn beide armen om
wie je bent en hoe je denkt
soms ben ik bang de dag
vandaag weer te beginnen
ben in de hoogste boom geklommen
mijn angst was groen mijn benen blauw…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 raken
hun krachten te voelen
verhalen te horen over
hoe zij ooit werden geboren
ook hier delen zij ongewild
in de spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen
waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie
geeft daar haar pijnen bloot
in variaties blauw…
Energie, groene!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
446 In een pan, in het duin
op het Wassenaarse naaktstrand
raak ik in de ban van mijn nietigheid
M'n blote billen voelen de miljoenen
zandkorrels, waarvan 1 exemplaar meer verbeeld
dan ik me kan voorstellen, aldus de Bijbel
Dan kijk ik met wijdgeopende ogen
naar de effen blauwe fletse lucht
en loer, tuur naar de horizon
van een zo rustig kalme…