5126 resultaten.
Geluk
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.021 hou me vast, mijn geliefde,
hou me stevig vast
en zeg me
dat je me nooit zal verlaten;
ik ben bang dat dit een droom is,
dat je in werkelijkheid
niet in mijn armen ligt;
ik kan het allemaal
eigenlijk niet geloven,
maar toch is het zo;
ik voel de warmte van je huid,
ik hoor je ademen
en je hart kloppen;
ik kijk in je prachtige ogen
en…
meloen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
967 Met acht
Zoals verwacht
Klein en ondernemend
In het water
Een hap adem nemend
Met mijn kop rood
Dat ding is groot
Mo..ljoen
Mil…joen,
Vonden wij dus
Samen met vriendin en zus
Een meloen
Trots als een pauw
Vertelde ik het mijn moeder gauw
Zo snel als wij dat konden
Moeder ik heb een miljoen
Een miljoen
Gevonden
Poen....…
- Duizendschoon -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
896 'k hield even de adem in
toen overgeblevene zaadjes,
vers gezaait in den tuin
in volle aardegrond
op beschutte plaats
ontluikten.
Om vriezend koud
evenals een natte winter
te lijden als je te lang
onder een dik sneeuwdek staat
slechts een schamel restje
van wat je ooit was.…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 , nietszeggende korrel zand
zo betekenisvol, als ze samen zijn
De berg spuwt rood lava
Verzengende, allesvernietigende hitte
Schreeuwend smeltende ijskappen
De aarde overspoeld
Ze breekt uit haar voegen
Dieren, dupe van de mens
Verschrikte vogels vliegen weg
Geschiedenis verdwijnt
Toekomst, die er nooit zal komen
Het heden, een laatste adem…
- Mijn liefde voor je hart -
hartenkreet
4.3 met 32 stemmen
1.839 Mijn bloedend hart, ik geef het jou,
adem sterk gekwetst zo echt emotie.
Het centrum diep gewond getroffen,
toch slaat mijn diep bloedend hart.
Tracht de eenzaamheid te vergeten,
deel de onverwachte bescheidenheid.
Wil niet meer aan je moeten denken,
wens je uit mijn liefdevol gevoelig hart
te bannen, liefhebben zonder blozen.…
- De ijskoning -
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
600 De zachtroze lichte glans
lijkt op zijn lange dunne sokken
sneeuwknisperend weggelopen
vreselijk koud twinkelt sterrenstof,
danst om de herstoffering met zijn adem.
Indrukwekkende koude luchten
lonken avontuurlijk en tevreden,
randen zachtwit omzoomd van ijsbergen
de ijskoning ontwaakt,
wil de hele wereld gaan bevriezen.…
Land over de drempel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.027 Blinkend rijs jij op, koelwarm als jouw huid
strijkt het ochtendlicht mij ten leven
totdat ik in de geest geheel en al
met jouw bloed en adem samenval.…
Slapende moordenaar
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
799 Haar adem ingehouden, zo haar woorden.
Een zout vat dat
de rode vlekken snel verhullen moet.
Tussen doek en lint
kijkt een vrouw,
die bestaat omdat ze sluiert
en sluiert omdat het geschreven staat.
Heb me lief,
leest de onnozele rijmelaar
op haar lippen.
Terwijl ze alleen dacht:
haat me niet.
Maar haat was juist het hare.…
Bij het krieken van de dag
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
611 lijkt van alles los, halfslachtig
de stam en kruin van het berkenbos,
langs water, diep en donker met
lange grijze rimpels van de nacht
staan dun de stengels diep dicht bijeen
met hun fluwelen pluim als wachters
roerloos verzonken aan het oppervlak
verwaaid met losse vlagen zwaait
de wind, de weg soms kwijt, uit streken
onbekend, zijn adem…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 Ik wil, zegt hij, en bij de adem van
Zijn mond, verschuift de atmosfeer,
En maakt een jaagpad open voor zijn woord.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 Als een god die zou beluistren
Aards gerucht uit hemels vreê,
Hoor ik uwe adem fluistren
Door de stem van wind en zee.…
beweeg mee met je dromen en vlieg
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
982 zegt de dromer
dromen zijn waarachtig
ze zijn jouw waarheid
je enige waarheid
ze zijn altijd en overal
ze ontstaan uit - niets
en bevatten - alles
maar open je ogen niet
om bewijs van waarheid te vinden
je vind niets - je verliest
je ziet meer of minder
anders of niets
en jouw waarheid raakt verloren
tussen duizend dingen
dan adem…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ( uit naam van de getroffenen in welke oorlog dan ook )
Waar zijn dorre adem tranen schuwt
en littekens op hun huid striemt
leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen…
Zuring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Verwachting stort gaten in het gewelf,
verschiet het licht uit de bronnen van de
wijsheden, omarmt het in eb en vloed,
schede en de roede tegelijk, we zijn de
barenden en de wedergeboorte in een hand,
als de tong op zilte lippen een bijsmaak
proeft van zelfbevruchting met onderscheid ,
verleidt door werelds vuur, ervaart als
in de adem…
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap erop volgt
In jouw halve woord zitten wel tien zinnen
De klanken van onze stemmen vermengen zich
tot een wolk die licht geeft, waardoor we met zijn drieën zijn -
jij en ik en dat vertrouwde klankbeeld, onze wereld
Ademend…
De nieuwe man
gedicht
2.4 met 5 stemmen
13.665 ."
"Ik voelde me eigenlijk een beetje leeg, had geen gedachten van gewicht
uit-in-adem maar ik genoot van mijn gebrek."
Ook dat kan een begin zijn. Een aantal liep deze week de stad in
op zoek naar een nog ongebruikt cv. 'Iemand enig idee van wie?'
'Mag dat zomaar?…
VERSLAVING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 mijn denken, lopen, kijken wordt steeds trager
met mijn 28 jaren ben ik oud
ik hijg en kots, voel me benauwd
de dood is niet meer af te wenden
wie zal er voor mij een rouwkaart zenden
herkennen zal men mij niet meer
niemand die van me houdt, dat doet toch zeer
ik voel de kou al in mijn lijf
mijn armen en benen worden stijf
de laatste adem…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte ganzenbuik verkleurd
zijn hoge wereld als een zucht
waar nog het oude leven geurt
zijn adem…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Geconcentreerd, bloed serieus sta je erbij, lang, slank, beheerst met ingehouden adem.
En ik zet de tonen op je lijf met flinke halen, zwieren, sla ik mijn kwast tegen het tere doek.
En jij wacht af als een halm een aar als staand riet sta je daar.…
In mijn stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 In mijn eigen stilte
haalde ik adem.
Ik luisterde naar de werking van mijn longen.
Al mijn organen functioneerden nog.
Het lichaam werkt en voldoet aan haar taak.
En ik keek naar de rivier
waarin de lampen van huizen weerspiegelden.
Er was schijnbaar leven overal. Ook in de nacht.…
Prima ballerina, dans nog eenmaal...
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.202 Frivool beent haar danspas
Een glimlach in een ver verleden
lonkt de beminde
Een beetje ‘ unter den Linden ‘
Net dat vleugje romantiek
waarin de prima ballerina zich verliest
Als elastiek wervelt zij hemellicht
in pirouettes
haar minnaar houdt zijn adem in
Met tenen gespitst spreidt zij haar tutu glad
in een rustpunt...…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 “
vroeg je aan een vreemde vogel
van gevederde schoonheid
je hield jouw adem in
en je vroeg voorzichtig
of huisvogels naar vrede vlogen
en of de bijbel met een ganzenveer
geschreven was, door een zondaar
moeder zei dat vliegen overbodig was
en ze sloot de deur voor verdere vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen…
Vanwaar die dode letters..?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 Nu diepte zonder water is
en hoogte zonder adem
kraalt rond jouw dode ogen
verlaten in de schemer
dat liederlijke carnivoor
wat elk kadaver vreten moet
het bloed huivert zijn ondergang
in een verzonnen hemel
De Bijbel die de leugen dekt
Het vromen van de handen
Gewassen Maan van Golgotha
Die rood ziet van de schaamte
Ik zie dat…
Adembenemende reis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 in diepe armoede
Nauwelijks of niet in staat
zijn kind te kunnen beschermen
Een krijs
door merg en been
Je zou maar
zo'n reiziger zijn
Daar, waar oorlog, macht
en onderdrukking
je levensreis bepaalt,
en levenslust steeds weer
door geweld om zeep geholpen
of door diepe angst
wordt ingehaald
Die je gebroken en ontheemd
alle adem…
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 grijs kleurt de lucht in een
aangesloten dikke wolkenmassa
de eerste regendruppels vallen reeds op
de tengere gestalte bij de brug
ze haalt nog eenmaal
diep en amechtig adem
grauw kleurt het water van
de stinkende stadsgracht onder haar
terwijl regendruppels kringen laten
ontstaan op het kalme wateroppervlak
waar dode bladeren stil op…
de ijssteden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 donkere hal nacht bedekt de aarde
door het schijnsel van een lamp wolkt
adem van mannen die wachten op trage
seconden kort door een explosie ontbonden
stort de troep uit de benarde ruimte
in het zwarte blok duister
langzaam klaart de verste rand
over een wijde baan trekken schaatsers
groepen lossen van trossen
schuiven zon aan de…
"Bij De Beesten Af"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Al spoedig blaast hij zijn laatste adem uit
Als hij geveld wordt door een dodelijke spuit.
Een chimpansee lacht zijn tanden bloot.
Als zij gefilmd word voor een apennoot.
Is zij het clowneske menselijke evenbeeld?
Een spiegel, die om zijn menselijke trekken niet verveelt?…
DERNIER REFUGE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.570 De juwelen van een Carmen
zijn de zonde, die verwondt,
ik wil liggen in uw armen,
met uw adem op mijn mond.
'k Stoot dan 't hoge venster open
op de neergevelde nacht,
waar verdoemde zielen lopen
in een onbegrepen pracht.…
Atmosfeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Met een zachte bries langs mijn oor
verheldert de duiding van de dag
met het perspectief van de buitenlucht
vergezeld van jouw zuurstofrijke adem.
Het ochtendgloren bereikt mijn gezicht
ons ideaal smelt onbegrensd samen
met een frisse wind door mijn haar
en de condens tegen de ramen.…
als de dag komt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 als de dag komt dat mijn benen breken
omdat de weg van leven langer is dan ik lopen kan
laat dan het loslaten jou niet weerhouden
de weg naar de einder verder te gaan
als de dag komt dat mijn longen leegzuigen
omdat de weg van leven een langere adem vraagt
laat dan het verlies jou niet beletten
want de vaart der volkeren kent geen einde…