9929 resultaten.
Niet te geloven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.051 Het ene ogenblik is 't lente en
je hoort de vogels fluiten, maar
vlak daarna zijn weer die buien daar;
niet te geloven.
Je bent verliefd, zo zielezalig voelt
je hart en heel je denken
is roos als morgenlicht;
niet te geloven
dat vlak daarna die zaligheid
het veld moet ruimen voor het treuren
dat je bedrogen werd;
niet te geloven.…
winterstemmen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
705 ik vlucht
met het gelaat onder najaarsbladeren;
de ongenade in jaren diep
wanneer de jaskraag van een nog trage lente
de scheefgezakte stilte bedekt
op mijn mond
en onbetoverd luistert
hoe ik adem en sterf achter alle bomen;
geketend in wind
door de schaamte die maar nachten
blijft slaan, geschreid, in het huiverend
schaduwhout…
Zinnen en zonnen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
979 Een gedachtespel
speel ik met de lente:
vlijtige vlinders vlijen
zich als innige innen
aan mijn vastberaden zinnen.
Een blije bij cirkelt rondjes
rond mijn hoofd, de tijd tolt
en een bal rolt sporen in het gras.
Kleine kinderen kruipen sluipen
door het gelukzalig groen
nemen de kortste route
door de tovertuin.…
kon ik maar dichten
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
789 kon ik maar dichten
met satijnen woorden
die klinken als stilte
in frisgroene klanken
als bessen en kersen
in klankrijk van lente
de grauwzwarte teksten
van grommende golven
in kabbelend geruis
zou ik verdrijven met
lila woorden van
liefde en passie
ik zou je bedelven
onder kleuren en klanken
van lenige woorden
je neervlijen…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
Wie moet je ontzien?
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.317 In alle verscheidenheid
de eenheid te zien
van hoe iedereen naar geluk zoekt
en naar tederheid, zoals in de herfst
de kale takken al naar de lente uitzien.
Alles is ijdelheid, zei Prediker,
maar in alle vergankelijkheid
blijft de liefde en het vergeven,
anders is er eigenlijk geen leven.…
Voorjaarsgedicht
gedicht
3.0 met 61 stemmen
28.682 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
Laat bloei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.365 Zacht,
haast zonder te bewegen
omhelst een broos vlies
nieuw leven
ademloos valt adem samen
waar twee harten
ritmisch kloppen
op het bewegen
van een nieuwe
morgen
zwanger van dromen
op het wandelpad
van werkelijkheid
worden maanden geteld
in dagen wanneer
de laatste wee
geen pijn meer geeft
en lente alle
zinnen laat ontwaken…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
Groen gras
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.040 Toen was het gras nog groener
groen zoals in het begin van de lente
met ochtenddauw en bloemen
bloeiend te zien tot in de verte
En als je in het midden staat
wachtend op de zonneschijn
tot de zon weer volop straalt
dan wordt het leven weer wat verfijnd
Vol goud en zilveren schittering
over het groene gras
kunnen alle leugens vergaan als…
O Naakte liefde, grijs en broos
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.992 o Naakte liefde, grijs en broos;
mijn arme herfst, uw lent’ genaderd:
een moede wingerd, bloed-dooraderd,
die lenkt naar nieuwe oktober-roos;
een arme, bibberende schaâuwe
die duister om uw schoonheid rilt;
- - o norse min, die danken wilt
noch durft te rouwen…
-------------------------------------------------------------------------
uit…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
Droomstilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
582 woordgebarend hebt gebracht
met dat tasten van dageraad
de vroege dauw, een lenteochtend
het is al bijna die avond
en dat afscheid in de kou
hoor de diepe adem
in jouw woord fluisteren
de maanschemer scheel
flinterdun door de emoties
een schat in jouw sterke handen
die woorden stileren
als niet te kneden klei
ben ik in jouw altijd lente…
Lentefluister, ik noem haar liefde
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 met in haar ogen
de glimlach van de lente
stapt ze blootsvoets
de nieuwe morgen tegemoet
met rond haar bedauwde lippen
een warme lieve groet
de echo van haar fluister
gedragen door de wind
zucht als een zacht wiegen
door kruintjes van de bomen
langs tere net ontloken bloemkopjes
met hun prille lentegeur
ik noem haar liefde
kun je…
vader, een atheïst zonder besef
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
791 als een lege lente
in een vol graf, overmoedig
draagt de aarde
woorden zonder betekenis, ophef
zonder waarde – daargelaten
dat de zon de rozen tot stro verwelkt
is jouw betonnen plaat gescheurd
tot aan de aftak die de hemel kruist
god, in mij huist geen onverschilligheid
maar jouw bestaan is als mijn handen
- niet gebald maar sterker…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
--------------------------------
uit: "Lente…
Kasteel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.106 Lente, zomer.
Gracieuze jonkvrouwen
in schitterende toiletten,
spelevaren op de vijvers.
Overvloedige banketten
bekronen trouwpartijen,
waaraan het landvolk zich vergaapt.
Herfst, winter.
Geschal van jachthoorns
begeleidt de vurige paarden.
De zenuwachtige meute rent voor ze uit.…
Kleuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Kleuren geven mensen warmte en troost
in de lente zie je moedereend vrolijk zwemmen met haar kroost.
De zon geeft jou weer een enorme kracht
zo lijkt ineens de wereld liefdevol en zacht.
Deze vrolijke kleuren zijn speciaal voor jou
open je ogen nu maar gauw.…
Het nieuwe jaar wordt alweer oud
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
648 De sneeuw en het ijs maken plaats
voor een heel ver heimwee naar lente.
Op de kast de uitgebloeide amaryllis,
de verdorde kerstboom al weggedaan.
Toch nog even terugblikken naar toen
en dan maar weer vooruit.
We leven even onbedachtzaam verder.
Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
verandering
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
713 het is niet meer
ik haal je tevoorschijn
op een doordeweekse dag
dit moment wordt korter
niets is nog bezig, haastig of hongerig
zichzelf te blijven
ons begrijpen
verlegt zich, het zal ook vreemd blijven
jij die de bladeren scheurt, zo mogelijk
en opnieuw
het is daarom
dat ik niet meer glimlach, geen vogel geef
of lente
aan de…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen
kan er nog lente…
Mooi
gedicht
4.9 met 221 stemmen
6.715 Ik zeg:
als er stenen zijn, gladde
stenen, als benen onder
zomerjurkjes in de lente –
niet out of character – geen
september, herfst nog niet
in zicht. Heb je dat? Zeg,
zeg mij eens na.…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen
nu leegte, vervreemd van verheffing,
zich op een geluidloze lente…
Dan bruist het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 heb het mooiste linnen genomen
de fijnste penselen gekozen
mijn verf met liefde verdund
de lijst met goud verguld
om de lente in je gezicht
met zomer vast te leggen
jij vangt me met je ogen
als ik even stil sta te dromen
lacht zacht als ik weer ga
dan bruist het leven
als ziel in het schilderij en zegt
je mond zachtjes jij bent van…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
Harden in zwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
580 er was geen ontdooien
juist het harden in zwart
gaf onverzettelijkheid kracht
met een glijdende schaal
maakte jouw karakter
ruimte in sociaal bewegen
maar er waren limieten
die jou niet toe lieten
je wendde je af met een lach
toch heb ik lente zien komen
scheurtjes en barsten
in het schier onneembare ijs
nog komt de nachtvorst
kruiend…
Zij waren altijd samen
poëzie
5.0 met 4 stemmen
22.730 Zij waren altijd samen
als zij het verkeerd gedaan hadden
in de herfst
als zij in de lente lagen
als zij fietsten
want de zomer gaat voorbij
en de winter is niet eenzaam
als hij ziek was en in zijn hand
lag als een geschenk de ander
als zij ziek in bed lagen
en het bed de huifkar was
van hun vrees
als het bed de vallei was van hun…
tot volle bloei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 gun me
vooraleer het doodse zich
met werkelijkheid bemoeit
al is het maar heel even
midden alle oorspronkelijkheid
terug te keren
omnevelt door herfst
het kleurrijke
van toen weten
zonder lente te missen
het winterkoninkje
welkom heten
met kloppend hart midden
ontelbaar kleine geneugten
die zomer weerzien
waar liefde
als een…
Herdenking
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Hier sta ik in de wind van het land aan de zee
ik herinner me jouw schoonheid als een bloem
een bloem die schoonheid niet vergeten kan
jeugdig als de lente, weldadig als de zomer
in de heimwee van de herfst en stilte van de winter
hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in
om even de stilte te ervaren die ik in me voel
omdat je er niet…