Alle inzendingen over lente lief

9929 resultaten.

Sorteren op:

Niet te geloven

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Het ene ogenblik is 't lente en je hoort de vogels fluiten, maar vlak daarna zijn weer die buien daar; niet te geloven. Je bent verliefd, zo zielezalig voelt je hart en heel je denken is roos als morgenlicht; niet te geloven dat vlak daarna die zaligheid het veld moet ruimen voor het treuren dat je bedrogen werd; niet te geloven.…
Adeleyd24 maart 2008Lees meer >

winterstemmen

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 705
ik vlucht met het gelaat onder najaarsbladeren; de ongenade in jaren diep wanneer de jaskraag van een nog trage lente de scheefgezakte stilte bedekt op mijn mond en onbetoverd luistert hoe ik adem en sterf achter alle bomen; geketend in wind door de schaamte die maar nachten blijft slaan, geschreid, in het huiverend schaduwhout…

Zinnen en zonnen

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 979
Een gedachtespel speel ik met de lente: vlijtige vlinders vlijen zich als innige innen aan mijn vastberaden zinnen. Een blije bij cirkelt rondjes rond mijn hoofd, de tijd tolt en een bal rolt sporen in het gras. Kleine kinderen kruipen sluipen door het gelukzalig groen nemen de kortste route door de tovertuin.…

kon ik maar dichten

netgedicht
5.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 789
kon ik maar dichten met satijnen woorden die klinken als stilte in frisgroene klanken als bessen en kersen in klankrijk van lente de grauwzwarte teksten van grommende golven in kabbelend geruis zou ik verdrijven met lila woorden van liefde en passie ik zou je bedelven onder kleuren en klanken van lenige woorden je neervlijen…
klaes5 januari 2007Lees meer >

Winterkind

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
De lente een leven dat niemand nog kent begraven is in grond als gewapend beton.…

Wie moet je ontzien?

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.317
In alle verscheidenheid de eenheid te zien van hoe iedereen naar geluk zoekt en naar tederheid, zoals in de herfst de kale takken al naar de lente uitzien. Alles is ijdelheid, zei Prediker, maar in alle vergankelijkheid blijft de liefde en het vergeven, anders is er eigenlijk geen leven.…
Adeleyd12 november 2007Lees meer >

Voorjaarsgedicht

gedicht
3.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 28.682
Deze lente gaat het toch weer over jou hoewel ik er langzaamaan wel moe van ben moe van regen, wind, flarden bedrieglijk blauw in de lucht, vage beloften van het einde van de kou.…

takken ieder eigen lente

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 766
wij twijgen samen aan een boom maar takken ieder eigen lente jij bloemt terwijl ik groen als jij je vruchten geeft bloei ik hoogzomer we drinken uit dezelfde stam omdat die ons bekend voorkwam wortelen in zwarte aarde dat wat wij vergaarden gaan we oogsten in de mooiste herfst van ons leven in buigzaamheid zijn wij…

Laat bloei

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Zacht, haast zonder te bewegen omhelst een broos vlies nieuw leven ademloos valt adem samen waar twee harten ritmisch kloppen op het bewegen van een nieuwe morgen zwanger van dromen op het wandelpad van werkelijkheid worden maanden geteld in dagen wanneer de laatste wee geen pijn meer geeft en lente alle zinnen laat ontwaken…
metha16 maart 2006Lees meer >

ik zwijg

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.249
ik zwijg dat is mijn part slik slechts even als jouw ogen schouwen en je lijf schokt in een bevende smart al heb ik weet van diepe dode grachten en luchten zo zwart als roet mijn ziel kent nimmer het verstild smachten dat jou vereenzamen doet maar ik zie ook jong lente groen in alles ontstaan als een aardse zoen die jou uiteindelijk…

Groen gras

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Toen was het gras nog groener groen zoals in het begin van de lente met ochtenddauw en bloemen bloeiend te zien tot in de verte En als je in het midden staat wachtend op de zonneschijn tot de zon weer volop straalt dan wordt het leven weer wat verfijnd Vol goud en zilveren schittering over het groene gras kunnen alle leugens vergaan als…
Arlette30 oktober 2008Lees meer >

O Naakte liefde, grijs en broos

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.992
o Naakte liefde, grijs en broos; mijn arme herfst, uw lent’ genaderd: een moede wingerd, bloed-dooraderd, die lenkt naar nieuwe oktober-roos; een arme, bibberende schaâuwe die duister om uw schoonheid rilt; - - o norse min, die danken wilt noch durft te rouwen… ------------------------------------------------------------------------- uit…

Paddenstoelen in een kring

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 868
het wintert voor even in de sporen van de herfst rijpt het eerste wit in een bleek ochtendzicht nog kleurt de oogst van de zomer ritselt wind in bladeren van de dromer maar wij paddenstoelen in een kring laten heks en halloween tot donker wasdom komen kom dan mijn vorst bevries ons maar weet dat wij weer lente zullen leven en…
wil melker1 november 2006Lees meer >

Droomstilte

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
woordgebarend hebt gebracht met dat tasten van dageraad de vroege dauw, een lenteochtend het is al bijna die avond en dat afscheid in de kou hoor de diepe adem in jouw woord fluisteren de maanschemer scheel flinterdun door de emoties een schat in jouw sterke handen die woorden stileren als niet te kneden klei ben ik in jouw altijd lente…
mobar2 maart 2009Lees meer >

Lentefluister, ik noem haar liefde

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 692
met in haar ogen de glimlach van de lente stapt ze blootsvoets de nieuwe morgen tegemoet met rond haar bedauwde lippen een warme lieve groet de echo van haar fluister gedragen door de wind zucht als een zacht wiegen door kruintjes van de bomen langs tere net ontloken bloemkopjes met hun prille lentegeur ik noem haar liefde kun je…

vader, een atheïst zonder besef

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
als een lege lente in een vol graf, overmoedig draagt de aarde woorden zonder betekenis, ophef zonder waarde – daargelaten dat de zon de rozen tot stro verwelkt is jouw betonnen plaat gescheurd tot aan de aftak die de hemel kruist god, in mij huist geen onverschilligheid maar jouw bestaan is als mijn handen - niet gebald maar sterker…
elze8 maart 2010Lees meer >

juist las ik in het ochtendblad

gedicht
2.3 met 68 stemmen aantal keer bekeken 13.931
na die van twintig en dertig is nu een bom van vijftig megaton ontploft bij nova-zembla verwekkers van chaos maken ijzige muziek regenwolken uit het noorden dragen de echo met zich mee tik tik tik tik tik tik de hele weg naar huis heb ik de morgen niet gezien het is al negen uur -------------------------------- uit: "Lente…

Kasteel

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Lente, zomer. Gracieuze jonkvrouwen in schitterende toiletten, spelevaren op de vijvers. Overvloedige banketten bekronen trouwpartijen, waaraan het landvolk zich vergaapt. Herfst, winter. Geschal van jachthoorns begeleidt de vurige paarden. De zenuwachtige meute rent voor ze uit.…

Kleuren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Kleuren geven mensen warmte en troost in de lente zie je moedereend vrolijk zwemmen met haar kroost. De zon geeft jou weer een enorme kracht zo lijkt ineens de wereld liefdevol en zacht. Deze vrolijke kleuren zijn speciaal voor jou open je ogen nu maar gauw.…

Het nieuwe jaar wordt alweer oud

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 648
De sneeuw en het ijs maken plaats voor een heel ver heimwee naar lente. Op de kast de uitgebloeide amaryllis, de verdorde kerstboom al weggedaan. Toch nog even terugblikken naar toen en dan maar weer vooruit. We leven even onbedachtzaam verder. Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
Adeleyd4 januari 2011Lees meer >

verandering

netgedicht
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 713
het is niet meer ik haal je tevoorschijn op een doordeweekse dag dit moment wordt korter niets is nog bezig, haastig of hongerig zichzelf te blijven ons begrijpen verlegt zich, het zal ook vreemd blijven jij die de bladeren scheurt, zo mogelijk en opnieuw het is daarom dat ik niet meer glimlach, geen vogel geef of lente aan de…

Je herfstige dromen

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
iedere herfst jouw bladeren vallen schoonde losse gedachten in het nieuwe verwachten maar dit jaar braken de takjes kwam er ruimte in de verfijnde structuur nog toon jij kracht in de stormen van heden maar wij merken al hoe je geest heeft geleden de knoppen zijn weg in het kaal dat nu rest alleen in je herfstige dromen kan er nog lente…
wil melker21 september 2011Lees meer >

Mooi

gedicht
4.9 met 221 stemmen aantal keer bekeken 6.715
Ik zeg: als er stenen zijn, gladde stenen, als benen onder zomerjurkjes in de lente – niet out of character – geen september, herfst nog niet in zicht. Heb je dat? Zeg, zeg mij eens na.…

in ogen gestreept

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 723
dagen aan nachten keten met niets dan adem tekens verdwijnen, de kiem van glijdend geluk wanneer ontkenning breekt in assen doorheen het geweld van vuur kan ik, beroofd van verlangen, liefde in oprechtheid leggen of ben ik al te diep door het gestreepte sterven bevangen nu leegte, vervreemd van verheffing, zich op een geluidloze lente…

Dan bruist het leven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
heb het mooiste linnen genomen de fijnste penselen gekozen mijn verf met liefde verdund de lijst met goud verguld om de lente in je gezicht met zomer vast te leggen jij vangt me met je ogen als ik even stil sta te dromen lacht zacht als ik weer ga dan bruist het leven als ziel in het schilderij en zegt je mond zachtjes jij bent van…
wil melker13 december 2012Lees meer >

De strakke kragen riet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
mis de ochtendrijp in roze tinten bij een rood omkranste zon het ongerepte witte landschap waar de stilte krakend klonk grijze buien met hun sluiers sneeuw die dansen op de wind krasse schaatsers langs de strakke kragen riet verglijdend in het verre niets eens zal de vorst zijn winterse entree gaan maken anders zal de lente nooit…
wil melker30 december 2012Lees meer >

Harden in zwart

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
er was geen ontdooien juist het harden in zwart gaf onverzettelijkheid kracht met een glijdende schaal maakte jouw karakter ruimte in sociaal bewegen maar er waren limieten die jou niet toe lieten je wendde je af met een lach toch heb ik lente zien komen scheurtjes en barsten in het schier onneembare ijs nog komt de nachtvorst kruiend…
wil melker16 januari 2013Lees meer >

Zij waren altijd samen

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 22.730
Zij waren altijd samen als zij het verkeerd gedaan hadden in de herfst als zij in de lente lagen als zij fietsten want de zomer gaat voorbij en de winter is niet eenzaam als hij ziek was en in zijn hand lag als een geschenk de ander als zij ziek in bed lagen en het bed de huifkar was van hun vrees als het bed de vallei was van hun…

tot volle bloei

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
gun me vooraleer het doodse zich met werkelijkheid bemoeit al is het maar heel even midden alle oorspronkelijkheid terug te keren omnevelt door herfst het kleurrijke van toen weten zonder lente te missen het winterkoninkje welkom heten met kloppend hart midden ontelbaar kleine geneugten die zomer weerzien waar liefde als een…
verhavert3 januari 2016Lees meer >

Herdenking

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Hier sta ik in de wind van het land aan de zee ik herinner me jouw schoonheid als een bloem een bloem die schoonheid niet vergeten kan jeugdig als de lente, weldadig als de zomer in de heimwee van de herfst en stilte van de winter hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in om even de stilte te ervaren die ik in me voel omdat je er niet…