7460 resultaten.
Warschau
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.482 En we zouden alweer ieder verder gaan;
waarom wilde hij het weten?
De man bestreek zijn wang
en keek mij vragend aan.…
Toeschouwer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
537 Dwars door mijn dromen heen
regent het buiten pijpenstelen
daar sta ik plots drijfnat alleen
er loopt een hond kwispelend langs
schudt wat regendruppels van zich af
en loopt verder met een blij geblaf
ik zie bladeren in koper kleuren
ik neem niet deel aan het seizoensgebeuren
ik ruik niet eens de zoete herfstgeuren
ik word wakker nat…
FINALE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
696 De laatste whiskey klampt zich
vast aan een uniek idee
de volgende middag ontwaak ik
met een spinnewebberig heimwee
Hoe nu verder, kwart voor twee.…
tijdloos nabij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
858 winteravond als
ik bij een aantal portretten op de kast
een kaarsje ontbrand
en later, wanneer de nacht weer valt
nog een poosje naar elke foto staar
voordat ik ze in het donker zet
juist dan, op dat moment lijken hun
gezichten nog even op te lichten
alsof zij hoe jong of oud ze ook waren
nimmer afscheid namen nu tijdloos
met ons verder…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind in
splinters door de tijden raast,
onder de microscoop van een levenslang
verdriet, steeds verder en gehaast,
vergrootglas van mijn dyslexie
die de waarheidszin verplaatst.…
OMA, IK ZAL JE MISSEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.815 Lange tijd heeft ze er over gedaan
zij kon er niet over praten
vertellen kon ze het zeker niet
eerst moest ze het zelf verwerken
na haar eerste chemokuur
was ze zo ziek, dat ze niet meer verder wilde
zij wees zichzelf op haar verantwoordelijkheden
haar kinderen, kleinkinderen en haar man
zij hadden niets gemerkt, daardoor drukten de feiten…
het trage net van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
570 regendruppels vallen in zee
de wind drijft mensen huiswaarts
ik keer noch richt mij verder
naar vragen, luister enkel naar weemoed
en verdwaal tussen geruis, de mond
verlaten
sinds het afscheid ken ik
de weg van de regen en hoe meer ik waai
hoe meer ik tot zwijgen kom
ik wil de vloed staande houden, de meeuwen
die in zilte plassen de…
come back-titanic
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 donker waas
en niets gaat meer voort
slechts nog de waterige, onweerstaanbare blik
van een verloren, zinkend schip
kom terug
klinkt haar stem nog eens helder over zee
sleurt alleen pijn en verdriet mee
slechts nog een enkel, verdwaald licht
van een lamp, geeft enkel zicht
op een stuk verdriet, eerst zo vrolijk en begaan
en toch kon het niet verder…
BESEFFEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.716 Als op een dag
Er het besef komt
Dat doorgaan
Op deze weg
Niet langer kan
Niet langer gaat
In deze
Verrotte maatschappij
Dat verharding, haat
Alleen tot niets leidt
Is er nog hoop
Word ik wat blij
Als men beseft
Dat verder leven
Langs deze weg
Met zekerheid
Voor verliezen
En voor leegte staat
Is er weer licht
Zijn er nog kansen…
Wrang schaakspel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 vooral
Medemens was -
En in je ijver
Om deze zieke
Nog meer onnodig
Leed te besparen hem
Op eigen verzoek
In stervensnood
Naar de hemel hielp
Werd jij door AMC,
IGZ en het OM
In een zo klein
Hoekje geduwd,
Zo tussen hun
Oprukkende linies
Vastgezet dat er
Voor jou als mens
Geen ruimte over
Bleef om hier
Verder…
Poes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Haar wil is wet en verder geen gezeik.
Maar al met al kan ik het heel goed velen,
het beestje laat zich ook zo heerlijk strelen.…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Meeuwen droegen het water,
alles was grenzeloos in eb en vloed
en de wind dreef de horizon verder af.
Nu laat tijd me los, meer en meer,
de grond nog zichtbaar.
Maar ook mijn nest.
Ik tast aan wederkeren,
toegeworpen.…
Terug
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.893 Wij veegden elkaar schoon en liepen verder:
kronen zouden wij vlechten; maar er kwam
wind over ijs en water aan geblazen
die ons naar huis en naar gebrek meenam.
----------------------------
uit: 'Domicilie', 1987.…
Schemerhuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Een vroege kamer in maart
aan het tapijt kleven de resten van slaap
op het kussen de laatste droomsporen
waar het duister nog in huist
van beneden geurt, niet uitgepakt,
de nieuwe morgen
naakt stappen we de nacht uit
hullen ons in de sluiers van de dageraad
we gaan op weg en met elke stap
scharniert de poort verder open
traag sijpelt…
VOORJAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.174 De wilde ganzen trekken krijsend verder.
Het water kreeg een korte snelle golfslag.
Het gele leem vertroebelt de rivieren.
't Heldere van de zee trekt zich terug.
Het wilde voorjaar spiegelt in mijn ogen.
Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid
Dat mij aan hemels stille midden bindt.
Ik zie u aan, gij slaat uw ogen neder.…
De zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Stilte gaat verder
in wild geruis.
Mijn voetstap
geeft zijn spoor
aan de eeuwigheid.
Maar bij de eerste golf
is mijn spoor verdwenen.
Mijn voet gaat mee in de zee.
Mijn eigenheid
in de onenigheid.
Al mijn gevoelens laat ik gaan,
geef ze over aan de zee.
De zee,
die mij een vrije weg geeft.…
Schuchterheid en onvermogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 jong en veelbelovend was,
Kind uit het veen
Dat kinderen van artsen
En notarissen, van burgemeesters
En notabelen zonder veel moeite
Voorbijstreefde -
Mijn vader wist dat dit niet
Genoeg was - Een kruiwagen, jongen,
Een kruiwagen heb je nodig,
Je kunt nog zo goed zijn,
Maar als je niemand hebt
Uit hogere kringen die je
Verder…
Overstijgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Moet ik je dankbaar zijn liefde,
dat je mijn ogen leent
praat en mijn tong vervreemdt
met zachte balsem naar gelieve
dat ik verder reik en vingertoppen
kunnen tasten aan het fluwelen van dingen
me overlevert en een morgenzoen laat zingen,
verwachtingen wekt zonder avondlijke donderkoppen?
Stil gevoel dat je exploderen doet.…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Gedichten laten zich pas schrijven,
wanneer de schrijver stopt met doen,
en hart en ziel toch verder gaan.
Gedichten dringen zich op,
bij angst en bij beven,
wanneer zij roepen in de woestijn.
Rijm ontstaat vanzelf,
wanneer woorden elkaar gaan zoeken.
Ritme beweegt spontaan,
wanneer zinnen blij uit dansen gaan.…
In liefdevolle herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
777 Net zo, met mijn hand in de zijne,
stak hij me elke ochtend over,
dan mocht ik verder, helemaal alleen,
naar school toe gaan.
Als ik weer terug kwam,
moest ik roepen,
alleen dat hoefde nooit:
hij stond al klaar voor d’oversteek.…
Elkaars blikken en blozen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 ze zat soms stil in haar keuken
bezig haar tranen te versnijden
in plakken stromende vloeistof
kronkelend nog op de snijplank
verder snijdend, steeds kleiner
fijner snijdend de pijn van zijn
mijn blik op haar, haar blik op mij
elkaars blikken, elkaars blozen
ze glimlachte om de flinterdunne
brokjes traan, klevend aan metaal
en met…
Wat mij beweegt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 de dood staat aan de deur
dichterbij dan ooit
nog net niet postgevat
vraagt hij wat mij beweegt
om mij hier op te houden
mezelf uit evenwicht te schrijven
de nacht hangt stil tussen ons in
boven slaapt alles wat ik liefheb
maar de tijd loopt steeds verder leeg
hoe moet ik mezelf vergrendelen?…
Niet meer dan een minuut
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 razendsnel ingesponnen
als een prooi
om nooit meer los te komen
ik bid een wonder
dwing geluk
wil schreeuwen
en mezelf tonen
de tijd
in glazig blauw verstoppen
wakker worden
en niet langer dromen
dan wordt de afstand groter
lichtvoetig van mij weg
alle gratie stelend
in schoonheid
van mij heen
blijf je alsmaar volgen
veel verder…
gekooid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 kijk eens wat een lenteweertje
juicht de verpleegster
als ze de gordijnen opengooit
ik heb een hekel aan lentezon
waar ik niets aan heb
gekooid tussen vier muren
is de lente waarvan anderen genieten
enkel frustratie van gemis
je wilt toch niet echt doodgaan
zeggen de schaarse bezoekers
die niet beseffen hoe bitter weinig
verder leven…
De Agressieve Trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 ; wie zal nadat men de
Conducteur heeft gemolesteerd, borg
Staan als hij zijn verdere leven over
Het spoor revalideert?…
Sterven. I.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.142 't Is het Leven dat henengaat,
Stadig, stil,
Als zoveel dat altijd verder gaat
En toch niet heengaan wil;
Als elke tik van de klok, die uur
Nà uur slaat,
En nieuwe voortdringt, en ze één voor één,
Eén voor één sterven laat;
Als elke vonk in de vlammende haard,
Vuur een poos,
Door 't vuur geboren, door 't vuur verjaagd
En geblust…
Durft een mens te leven?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
437 Durf ik te horen en te zien,
zonder angst en zonder beven,
terwijl mijn gedachten komen,
en weer verder zweven.…
Zij-zoenen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Zo draait de Aarde verder naar Oktober
met ons erop door heel de dierenriem:
haar sterrenvrienden, die de levenskiem
in laserlicht verpakten, helder-sober
De Blauwe Sferoïde draait en schittert
terwijl zij danst rondom de Gele Bron
van nucleaire fusie: Koning Zon
die zijn verliefdheid in fotonen twittert
Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen…
De schijn doorboort?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 zijn door de realiteit vermomd,
wachtend op de naderende bui
het getijde neemt ons de maat,
verstoort de bedoelde contouren
van een nog uit te vinden toekomst
mistige verten in het
landschap van het ongewisse.,
beelden verstrengeld,
in luiheid niet te onderscheiden
in de tweedeling van gedachten,
hun schaduwen reiken
steeds verder…
Lolbroek in uniform
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 HOHO
jouw verrassende
kerstman klokken
sieraden kortom
spulletjes uit
andermans huis
te zuinig
geweest he
geen goede
sloten huis
verder niet
beveiligd weet...…