5945 resultaten.
Verdronken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
851 Toch zullen de bladeren ooit verleppen
Die getuigen van een blijde tijd
De tijd van actie is verkeken
Nu is het wachten, hopend en vol nijd
Maar voor wachten moet met rusten
Toch mijn hart rust niet als zij zingt
Ik kan zo dus niks beginnen
Als mijn hart haar zo bemint
Verdronken in de kennis van het leven
Als een wrak neerstrijkt op de koude…
sneeuwruimen
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
753 Dit alles minzaam overpeinzend schuif en veeg ik lekker door
‘k heb koude voeten, ’n kop vol snot en rode konen en ik hoor
het “dankjewel” al van de oudjes; da’s genoeg; dáár schuif ik voor!…
Globale lichtbundel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
685 papieren dossiers
als bladgoud bedrukt
vanuit gouden paleizen
op het rode pluche
en strak in het pak
kaviaar en champagne
en stalen gezichten
ontkennend belichten
dat ze zijn gezwicht
voor de armoede
in plaats van het
met economische winst
te laten verdwijnen
in plaats van brood
aan de armen zonder beleg
CO2 gevend als toetje
na de koude…
Winterstres
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
581 van chaos op de weg
Een ontzettende traffic jam
'Mensen blijf thuis als het moet
Ga de weg niet op', braken alle tv zenders uit
Tjonge het is winter in Nederland
Maar waar is de tijd dat je dat trotseerde,
gewoon rustig blijven
Dan kwam je er wel uit
Nee o nee een ramp is aanstaande
Het gaat sneeuwen, de wereld vergaat
Het wordt koud…
BENOORDEN DE MOERDIJK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.491 Benoorden de Moerdijk
Daar vreest men zich te branden
Aan koud water. Geestdrift is duur.
Benoorden de Moerdijk
Daar vinden de vossen de druiven te zuur
Al hunkeren zij en watertanden
Met geel gegluur.
Benoorden de Moerdijk
Is de hemel der neutralisten,
Der vechters voor vrede, der werkers voor rust.…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 Ik ga lopen,
Totdat ik de laatste steen heb geraakt
Laatst kijk ik achterom
Naar de toekomst die is stukgemaakt
Die donkere wolk in je hoofd
Treft me als bliksem met je woorden
Ik hoor de echo van je woede
Iets wat mijn liefde heeft verdoofd
En wat doet het pijn
Maar mij laat het koud
En ik hoop dat ik je liefde vergeet
Wanneer ik uit…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 had verklaard
Hij stapte over weerstand als over lijken
en eiste het eeuwig leven
omdat hij niet verder kijken kon
dan zijn verwrongen wil
Hij vormde de spil waar dode kinderen
om draaiden, gedwongen offers
die een blauwe zee roder kleurden
dan de dorre rozen op zijn graf
waar ik met de kreupelen op dans
als de verdorvenheid zijn koude…
Zomer.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 Het zal niet koud zijn onder het stro, het rottend loof.
We zullen prikkels voelen, onder het kaf ons open krabben,
op ongepaste tijden honger lijden, uit handpalmen
te weinig water slurpen. De vellen die we stropen
van trage konijnen zullen ons niet kleden, de lage zon
zal ons nauwelijks verwarmen.
Maar nu wachten we.…
Warmte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 Het is zo koud
De belofte we worden samen oud
Gaf zekerheid die verblijd
Het brokkelde af met de tijd
Ware liefde is in het geding
Zoveel gegeven dat er twijfel rest
Liefde die overblijft is niet gering
Het leven delen is iets moois en kent een test
Het is niet een ieder gegeven
Eenzaamheid doet zijn best
Om het vertrouwen te doen herleven…
Gedachten....stille mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 We worden ouder, wijzer ook
nemen alles met een pak zout
laten alles voor gezegd
de rest laat ons gevoeglijk koud.
We worden ouder, gelukkig maar,
er zijn er zat, die 't niet halen
gezin achter moeten laten omdat:
Magere Hein hen kwam halen!…
DE KRUISWEG
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
608 Zo gaan zij door de woestijn van het leven
met hevige stormen en wanhoopsvlagen
in ijzige en koude nachten voort gedreven
krijgen ze soms meer dan ze kunnen dragen.…
Vijf minuten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
785 daar
Wilde wel
Op tijd aankomen
Tis net even
Anders gegaan
Je besloot zonder mij te sterven
Kon niet meer niet wachten
Het was genoeg
Je tijd was om
Niet eens wat extra’s
Terwijl ik God daar toen om vroeg
Ik kwam aan
Kapot en misselijk
Keek naar een lijk
Je leek zo oud
Een open einde
Zonder mijn afscheid
Je was al stijf
En voelde koud…
Niettemin als bevredigend leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Tijd gaat je niet elke dag verwarmen
of in de koude kleren zitten is het niet,
't komt betrekkelijk zo het is meer voor.
Een enkele dag is ik wil nu geen bezoek.
Ik wil niks weten van kwalen laat staan
de bestormende dood en doodse stilte.…
Een vriendschap uit nood geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Een vriendschap kan soms uit nood worden
geboren; wanneer in de bittere koude bijna
een leven wordt verloren. Tussen de Alpen
kan een mensenleven langs de rand van de
afgrond gaan. In het hooggebergte kan dan
alle hoop in een illusie verloren dreigen te
gaan.…
Met vulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 tuin heen en weer
Ze vraagt zich af wie haar zo wil zien
Ik zelf heb geen ideeën meer
Hoe ik de dam van mijn eigen meer
moet zijn terwijl het al overstroomt
Hun die zijn verbinden ons, omdat ze ons mogen ontvangen en keuren onze omgeving af
Ik zie nu pas hoe mooi de naakte boom is die ik toen ook zag
Hoe afgebroken een ruïne is
En hoe koud…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 gedekt waaraan verzadigd wordt gepraat
een toekomst uitgestippeld
als gestreken hemden, levenslang
ik verlang niet naar een toekomst
kijk niet uit naar het verleden
zoek het warme hol onder de sterren, de maan, de zon, in de regen
waar ik ben teken ik van krijt een graanveld, een stad in verval
rol me op waar ik ben
mijn vacht heet, tong koud…
overlevering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 het begin ligt diep
verborgen onder lagen
water en modder
het begin is de
chaos waaruit de orde
ontstaat daar liggen
glanzend als goud twee
grote eieren waaruit
de aarde en de
hemel barsten daar
botsen de koude en de
warme wereld op
elkaar daar ontstaat
Ymir de IJslandse reus
uit gletsjers en uit
vulkanen diep onder…
Kinderen van de wind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
405 Ik heb ook een hekel aan de wind,
zei het verongelijkte winterkind,
Het is dan buiten vreselijk koud
en het is maar heel kort licht.
De mensen blijven binnen
en doen de gordijnen dicht.
Niet zo mopperen,
zei de wind
tegen het herfstkind,
Want kijk eens naar
jouw prachtige kleuren.…
Valentijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Valentijn
Een man zijn; Valentijn
Op zoek, wat zal het zijn
Twee dagen ongerust
Al dan niet bewust
Eerst een kort berichtje
Ook lachend een gezichtje
Dan een lange lieve mail
Woorden zijn er nooit te veel
Opnieuw is daar het koude zweet
Zeker dat hij iets vergeet
Oh ja, een bloem is altijd goed
Dat geeft hem plots weer nieuwe moed…
Take it easy
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 We doen
het even heel erg kallem aan
Zo rustig
dat je bijna niks meer voelt
Van koude
oorlog raak je onderkoeld
De wereld
brandt - laat haar haar gang
maar gaan
We
doen alsof en poetsen onze glazen
Doen
elke dag een wens als vroom gebed
Alsof
een vrome wens ons heeft gered
En
stilte ons meer waard is dan oekazen
Poetsen…
Een vuilnisbakkie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
601 diepe zucht
Vond hij naast haar stoel zijn plek
Zij had geen familie
Ze was moederziel alleen
En vond het wel gezellig
Een hondje om haar heen
Ze werden dikke vrienden
Gingen samen overal heen
Waar zij was daar was hij
Je zag ze nooit alleen
Het ging jaren goed
Ze werden samen oud
De hond begon te sukkelen
Hij had het steeds zo koud…
Anders borrelen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 Alles lijkt te borrelen, kookt bijna over,
de wind die waait door koude en asgrijze straten,
lijkbleke gezichten die wanhopig schuilplaatsen zoeken
in schuilkelders die helaas niet in de bouwplannen stonden
bij het uitwerken van oorlogsgeweld.…
DE KILTE IN HET VATICAAN VERRASTE ME, TROUW, KOPTEKST ART. ANNELIES BONTJES, n.a.v.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 "
Het is koud en kil achter de deuren van het Vaticaan
Ja, wat verwacht je, er heerst huidhonger, stil verlangen
maar een lichte aanraking is al een zwaar vergrijp
om over seksualiteit, sensualiteit, intimiteit maar te zwijgen
Er heerst ook een zwijgcultuur over de verboden
ze zijn bekend, maar niet bemind en worden overtreden
gelegenheidshomoseksualiteit…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 in ’t hart van Katoren klonk eens zijn stem
een koning zonder kroon, maar met een pen
hij schreef van Oorlogswinter, koud en zwaar
of een briefgeheim, verborgen en klaar
zijn Pjotr vond zijn weg in Siberisch land,
de kunstrijder gleed elegant over het ijs
Oosterschelde windkracht 10, een stormachtig verhaal
de kloof tussen mensen vormde zijn…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Ze dalen neer op
mos, in stilte die niet koud is maar vol van berusting, als
een zacht gebaar van afscheid dat niets vraagt, alleen terugkeert naar het licht.
Ik zie hoe één druppel op
de hoed van een paddenstoel blijft liggen.…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Kraai op houten paal
mist vlecht stilte door het veld
seizoen ademt uit
Wanneer koude, zilveren
mist zich spreidt over de kale velden,
zie ik hoe schaduwen zich wikkelen om de laatste
bladeren, hun adem een trage fluistering van wat eens groeide.…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Koude lucht draagt geuren
van vochtige aarde, verre regen, en een
belofte van winter, terwijl de zon haar laatste lijnen
achter het landschap legt, en ik adem het verdwijnen van de tijd in.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.
Zonnestralen breken voorzichtig
door de wolken, hun licht streelt bevroren
takken en glinstert op het ijs. Mijn gedachten worden
meegevoerd door de stilte, elke ademhaling een gesprek met de winter.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Ik zoek de stilte in de diepe
plooien van de vorst, terwijl de koude lucht mijn zintuigen zachtjes sust.
Dan breekt er iets open tussen
de naakte takken, een trilling die niet vraagt
om ruimte, maar haar neemt. Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.…
De monitor
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
441 Koud. Echt.
De machine ademt voor hem.
Ik adem voor mezelf.
Als hij gaat,
neemt hij de antwoorden mee.
Zo blijf ik achter met zijn jas,
zwaar als alles wat hij in stilte meebracht.…