8246 resultaten.
Blauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik doop mijn ganzenveer
in een inktpot vol tranen
waarmee ik verzen schrijf
in de blauwe winterlucht
over hoe we samen dansten
ondanks het hebben van
vier linker benen
zwierden en zwaaiden we
niemand dacht aan later
want al wij hadden was het nu
twinkelende ogen, jouw koude
handen warmend in de mijne
samen opgaand in een sterrenstof…
Ons hout
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Ons houden van is hout geworden
verschoten door het leven
vervolgens is het koppig en ruw
met onrust ingewreven
Ons houden van is hout geworden
zilt van de oneindige traan
het haalde het zoete uit datgene
wat eenmaal was ontstaan
Ons houden van is hout geworden
verweerd door het verleden
geblakerde nerven relateren aan
hoe vurig het…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 er zijn
een paar vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen…
Een schonend berouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 maar in de geest
van woorden huilde
een onpeilbaar verdriet
bekende teksten
uit zijn leven
waarin zinnen niet
alles prijs wilden geven
vaak losse fragmenten
zonder empathisch cement
zijn leven nog bouwend
naar een onverwacht end
pas nu genereert
stilte uiteindelijk begrip
passen de puzzels
waarin hij is gestikt
vloeien tranen…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Nu de tranen vloeien over de wangen
met het beeld van uw man in het hart
luister ik naar uitgesproken gevoelens
van uw gloriedagen hand in hand.
Uw verzonken gedachten leven op
met spontaan een brede glimlach
met mijn hand teder op uw schoot
tijdens de dagbesteding van uw dag.…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ik zeg u dank, hoge platanen
Ook dit jaar is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef…
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 Regen op mijn ramen
tranen in mijn ziel
mijn hart stelt vragen
een antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
dirk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 deze handen reikten en grepen het leven vast
alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven
we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten
want van binnen weten wij, jij komt niet terug
daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar
zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen
ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen
dan zegt zij,…
als een briesend paard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 In een abri kan je schuilen
voor het gieren van de wind
als de wolven in me huilen
dan spaar ik kraai noch kind
Maar morgen gaat het beter vast
dan bied ik u mijn schouder aan,
verlos ik u van zware last
en droog ik elke traan.
Doch heden ben ik misantroop,
ik worstel met mijn geesten.…
kanker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
738 In alle staten
Heb ik de kliniek verlaten
Tranen langs mijn wangen
Niemand om ze op te vangen
In gedachten zag ik mij sterven
Wat met mijn partner
Wat met mijn familie
Wat met mij?…
Compassie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Tranen niet verloren gaan,
worden opgevangen,
en weer toegevoegd.
Vierentwintig jaar pijn gebruiken
om liefde te herontluiken.
In een ander verweven.
Uit elkaar gewreven.
Op de huid gezeten.
Het brein werd verweten:
Dat liefde niet bloeide.
Ons hart niet samen groeide.
De wig was de tong,
die ver vooruit sprong.…
Uit toch al lege handen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
686 abrupt ontwaken of nooit geslapen
in illusie van minimaal gedroomd
hoe dan ook de pijn verdragen
van niet zo, nooit zo, niets van wat
geen moed om 't eerste zonlicht
van morgen alweer te vangen
liever geen wijn maar woorden drinken
uit de tranen van een dichter-
bij gewild te zijn.…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 Wel de pijn, maar niet de tranen
Niet de woede, wel de wanen
Proberen zich een weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel…
Vliegtuigcrash MH - 17
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
661 achter de einder
liggen de levens verzwolgen
laatste herinneringen
onder wrakstukken bedolven
een bange stilte
hangt over Schiphol
een huiverende kilte
in een drukke vertrekhal
hun namen genoemd
in tranen gesmoord
met bloemen getooid
en een afscheidswoord
de ochtendzon daagt
door grauwe nevel omhuld
met ontelbare vragen
wie draagt…
De zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
646 Zij schuwt ieder daglicht
dekt met een sluier haar rouwend gezicht
niemand die zich tot haar voelt geroepen
Je kan haar alleen 's nachts
en in tranen begroeten.…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
canapé
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 stoor
het is dommelen op donzige veren
die je dromen in liefde verheffen
en almaar in tederheid aanlengen
ik zal over je wangen zachtjes zuchten
als een zomerwind aan zee
en optillen naar wolkenluchten;
hemelsblauw draagt je mee
ik zal je laten gaan doch
niet vroeger dan de ochtend;
even zie ik de glinstering
van een verloren traan…
Abracadabar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik kom je nog een keer proeven
in het geroezemoes van de avond
aan de Abracadabar, het ruikt er
niet zoals toen, maar zoals jij
boven alles uit bloesemde
zo zingen de zinnen rond
die zich in mij vlijen
tot wij twee straks overblijven
en samen naar huis gaan
Ogen, lippen, borst en buik
tranen om stoere zelfspot
ik leg alles in de schaal…
voor altijd mijn Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 jaar door zal bloeien
bestaande uit woorden uit mijn hart
die jou vertellen hoe lief jij mij bent
niet alleen op deze Valentijnsdag
zeggen zij hoeveel ik van jou hou
want dat wat jij mij steeds betekent
kunnen duizenden rozen niet zeggen
daarom stuur ik dit woordenboeket
bestemd voor mijn rots in de branding
als dank voor de lach traan…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…
geen woorden voor ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
484 schoonheid
vrijheid
pijn
die ons met elkaar verbinden
ieder ervaart het op zijn manier
zoals het donker verschillend
wordt ingevuld door blinden
maar toch is er een taal
waarvan we zonder woorden
weten wat er wordt gevoeld en bedoeld
iets wat spreekt tot ons allemaal
waardoor we ons in dezelfde
soort emoties verstrikt wanen:
tranen…
Daten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Dank je wel dat je mij
mijn leven teruggeven hebt
Mijn toppen en mijn dalen
Mijn gevoel van liefde, lijfelijkheid
Mij deed trillen alle dagen
Jij die alle mannen bent
Die met mij deelden hun verlangen
In woorden weliswaar
en soms een kus
Dank je wel dat ik tot leven
weer kon komen
inclusief de tranen en verdriet
Het heeft mij iets…
Een open hart
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
944 Ons hart staat voor U open
het is geen koude stal
verlangend mag het hopen
dat U eerstdaags komen zal
één kaars is al ontstoken
een brandend liefdesvuur
UW licht is nog verdoken
we waken uur na uur
de aarde is nat en duister
van bitterharde tranen
achter feeërieke luister
van versierde kerstramen
Zijn komst zal verblijden…
Slikken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 verre afstand
vroeg engelen hun vleugels af te staan
soms komt er eentje op
m’n frêle schouder zitten
even vragen hoe de dag is vergaan
ik vertel van mijn zoon
zijn Parkinson en ons verdriet
en steek een kaarsje aan
na een poosje komt rust
duidelijk voelbaar over me gedaald
moet alleen een brok wegslikken
want de diepst verborgen tranen…
Plaats delict
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
480 Ik ben het plaats delict
Ademend gestikt
Mijn doos vol creativiteit
Voor altijd gesloten
Slechts tranen ontsproten
Klaprozen in bloei
In beton gegoten
Geen groei
Afgeremd door bliksemschichten bij heldere hemel
Mijn hemel
Waar ben ik
Daar waar zwaar
het licht uitdoet
Ik heb het ingeslikt
Maar nooit verteerd
Er mee om leren…
Klok
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 De klok knipt door
de ganse dag
verdeelt hapklaar
bros in brokken
‘t zijn voor vele
levens breuken
vol vierkwartsmaat
als dans of duet
een laatste traan
trekt traag een spoor
spat gevallen
tot slot uiteen
zuchtend zwevend
ga ik dan heen
wat was het waard
was de waarde
van wat ik daar
heb nagelaten
onbetaalbaar
mijn tijd…
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Zijn tranen tonen het haar regenboog.…
Storm van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Hier keert het tij
en maakt slagzij
de maan schuift aan
en huilt een traan
Een schip vertrekt
armen zwaaien
harten vol heimwee
zee blauwe dagen
Een vogel neemt een bad
en strijkt zijn veren glad
de dag tast blind
een kind doet de was
De natuur komt nader
de tijd verdampt
langzaam maar zeker
steven we af op een ramp.…