8256 resultaten.
ik niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 hunkering naar meer
dan moeder, zocht in windsels
stil verdriet
ik had dat niet
mijn moeder uitte zich slechts stroef
met scherpe sneden brood
het mes op tafel liet ze schrapen
maar toch werd vaak het heft
haar wapen en het ging
soms hard, bij ieder woord
ook zij
probeerde goed te zijn
haar opvoeding nooit cru, er brak
een waas van tranen…
Gelouterden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Raam ik hun tranen
doen grootma en
opa me wenen.
Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 Een gedicht dat raakt,
Een vers dat schuurt,
Brengt bij de lezer
Die vertroosting zoekt
Het gevoel op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet…
schemering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 tien over zes
zijn lijf is moe en murw, zijn ogen
tranen in een
wake zonder weten
zijn afgemeten pas verschijnt
verraadt dat zoekend slepen
van een toegeknepen dag
en zo
ontstaat de eerste wrok
voorbij de avondklok
de bank hangt nog gemelijk in
een hoek, zijn boek boeit korter
dan een snel respijt
om woorden te beheersen
moet…
Op vergeten wegen wandelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je houdt stil, hurkt en ziet
dat zonder bestek of zichtbaar plan
een stroom vormen van verbazing bouwt
je vraagt om traagheid
om te ontdekken welk spel het water speelt
een draaikolk als antwoord
lang zoek je naar de hand van de meester
die uit druppels beelden houwt
je voegt tranen toe
ongebruikt vloeien ze derwaarts
dan keer je de maalstroom…
Zo gewoon....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Enige warmte
die ik voel op mijn koude wangen
zijn zachte handen van jou
Enige kleur
die ik met mijn ogen dicht kan zien
zijn blauwe zoete tranen van jou
Enige stem
die ik kan horen,
zo doof van deze stilte tussen ons,
is jouw stem
Enige twee zielen
die nu elkaar in deze langste nacht vasthouden
zijn onze twee verloren zielen…
onlosmakelijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
804 dat ene moment
toen twee harten samen
beseften dat ze nooit
alleen zijn geweest
nooit alleen zullen zijn
vanwege verbondenheid
waaruit hun kracht schuilt
stroomden verlichtende tranen
als een stortvloed vol emoties
uit hun ogen
ze namen hen mee
van dat ene stukje blauw
naar veel meer hemel
waar liefde
leven en nog zoveel meer
beheerst…
Blauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik doop mijn ganzenveer
in een inktpot vol tranen
waarmee ik verzen schrijf
in de blauwe winterlucht
over hoe we samen dansten
ondanks het hebben van
vier linker benen
zwierden en zwaaiden we
niemand dacht aan later
want al wij hadden was het nu
twinkelende ogen, jouw koude
handen warmend in de mijne
samen opgaand in een sterrenstof…
Ons hout
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Ons houden van is hout geworden
verschoten door het leven
vervolgens is het koppig en ruw
met onrust ingewreven
Ons houden van is hout geworden
zilt van de oneindige traan
het haalde het zoete uit datgene
wat eenmaal was ontstaan
Ons houden van is hout geworden
verweerd door het verleden
geblakerde nerven relateren aan
hoe vurig het…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 er zijn
een paar vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen…
Een schonend berouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 maar in de geest
van woorden huilde
een onpeilbaar verdriet
bekende teksten
uit zijn leven
waarin zinnen niet
alles prijs wilden geven
vaak losse fragmenten
zonder empathisch cement
zijn leven nog bouwend
naar een onverwacht end
pas nu genereert
stilte uiteindelijk begrip
passen de puzzels
waarin hij is gestikt
vloeien tranen…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Nu de tranen vloeien over de wangen
met het beeld van uw man in het hart
luister ik naar uitgesproken gevoelens
van uw gloriedagen hand in hand.
Uw verzonken gedachten leven op
met spontaan een brede glimlach
met mijn hand teder op uw schoot
tijdens de dagbesteding van uw dag.…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ik zeg u dank, hoge platanen
Ook dit jaar is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef…
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 Regen op mijn ramen
tranen in mijn ziel
mijn hart stelt vragen
een antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
dirk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 deze handen reikten en grepen het leven vast
alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven
we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten
want van binnen weten wij, jij komt niet terug
daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar
zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen
ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen
dan zegt zij,…
als een briesend paard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 In een abri kan je schuilen
voor het gieren van de wind
als de wolven in me huilen
dan spaar ik kraai noch kind
Maar morgen gaat het beter vast
dan bied ik u mijn schouder aan,
verlos ik u van zware last
en droog ik elke traan.
Doch heden ben ik misantroop,
ik worstel met mijn geesten.…
kanker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
738 In alle staten
Heb ik de kliniek verlaten
Tranen langs mijn wangen
Niemand om ze op te vangen
In gedachten zag ik mij sterven
Wat met mijn partner
Wat met mijn familie
Wat met mij?…
Compassie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Tranen niet verloren gaan,
worden opgevangen,
en weer toegevoegd.
Vierentwintig jaar pijn gebruiken
om liefde te herontluiken.
In een ander verweven.
Uit elkaar gewreven.
Op de huid gezeten.
Het brein werd verweten:
Dat liefde niet bloeide.
Ons hart niet samen groeide.
De wig was de tong,
die ver vooruit sprong.…
Uit toch al lege handen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
686 abrupt ontwaken of nooit geslapen
in illusie van minimaal gedroomd
hoe dan ook de pijn verdragen
van niet zo, nooit zo, niets van wat
geen moed om 't eerste zonlicht
van morgen alweer te vangen
liever geen wijn maar woorden drinken
uit de tranen van een dichter-
bij gewild te zijn.…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 Wel de pijn, maar niet de tranen
Niet de woede, wel de wanen
Proberen zich een weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel…
Vliegtuigcrash MH - 17
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
661 achter de einder
liggen de levens verzwolgen
laatste herinneringen
onder wrakstukken bedolven
een bange stilte
hangt over Schiphol
een huiverende kilte
in een drukke vertrekhal
hun namen genoemd
in tranen gesmoord
met bloemen getooid
en een afscheidswoord
de ochtendzon daagt
door grauwe nevel omhuld
met ontelbare vragen
wie draagt…
De zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
646 Zij schuwt ieder daglicht
dekt met een sluier haar rouwend gezicht
niemand die zich tot haar voelt geroepen
Je kan haar alleen 's nachts
en in tranen begroeten.…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
canapé
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 stoor
het is dommelen op donzige veren
die je dromen in liefde verheffen
en almaar in tederheid aanlengen
ik zal over je wangen zachtjes zuchten
als een zomerwind aan zee
en optillen naar wolkenluchten;
hemelsblauw draagt je mee
ik zal je laten gaan doch
niet vroeger dan de ochtend;
even zie ik de glinstering
van een verloren traan…
Abracadabar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik kom je nog een keer proeven
in het geroezemoes van de avond
aan de Abracadabar, het ruikt er
niet zoals toen, maar zoals jij
boven alles uit bloesemde
zo zingen de zinnen rond
die zich in mij vlijen
tot wij twee straks overblijven
en samen naar huis gaan
Ogen, lippen, borst en buik
tranen om stoere zelfspot
ik leg alles in de schaal…
voor altijd mijn Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 jaar door zal bloeien
bestaande uit woorden uit mijn hart
die jou vertellen hoe lief jij mij bent
niet alleen op deze Valentijnsdag
zeggen zij hoeveel ik van jou hou
want dat wat jij mij steeds betekent
kunnen duizenden rozen niet zeggen
daarom stuur ik dit woordenboeket
bestemd voor mijn rots in de branding
als dank voor de lach traan…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…
geen woorden voor ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
484 schoonheid
vrijheid
pijn
die ons met elkaar verbinden
ieder ervaart het op zijn manier
zoals het donker verschillend
wordt ingevuld door blinden
maar toch is er een taal
waarvan we zonder woorden
weten wat er wordt gevoeld en bedoeld
iets wat spreekt tot ons allemaal
waardoor we ons in dezelfde
soort emoties verstrikt wanen:
tranen…