Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Eijerland

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.582
Nog bij eb kwamen ze samen hooggelegen rondom water zij aan zij met hun gedachten aan verdronken Eijerland hier eens verloren aan de Noordzee die hen meetrok in de ginder om opnieuw daarna geboren als een onderwatervlinder te verdwalen langs het lege dat de zee er had verkregen met de dominee - het scheepsjong goudverdieners en hun zegen…
jan haak16 november 2010Lees meer >

IN STILTE HUILEN

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.993
lijf Door ’t leven niet verhard, huilde hij al een uur of vijf Donkere tijden, kil en stil gleden onhoorbaar voorbij Zonder onderling verschil vierde het eenzaam hoogtij In de stilte sliep een mens, moe van ‘t aardse bestaan Zijn pijnen waren immens Hij kon zijn leven niet aan Onder ritselen van ’t loof op een windloos ogenblik Verloor…
Ton Rijkers25 november 2010Lees meer >

De weekendpapa

hartenkreet
4.6 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.656
De weekendpapa wandelt door het park zijn dochtertje raapt enthousiast kastanjes op en toont ze één voor één kastanjes als haar ogen en gevonden net als papa die vanmorgen nog verloren was in de speeltuin kent ze Robin die met stenen gooit en ruzie krijgt van mama en van papa maar moet een weekendpapa ruzie geven hij ziet zijn dochtertje…
bert deben13 januari 2011Lees meer >

voor niets

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Voor niets Kennis weg, volhouden weg, overleven niet nodig geweest Vechten leek nodig maar was al Verloren Postzegels in de prullenbak Foto’s in de prullenbak…
eli8 mei 2011Lees meer >

De verwelkte lente

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 769
mistroostig en staart eindeloos naar de hemel alsof daar het antwoord te vinden is In een kortstondig ogenblik verdrijft jouw warme stem de verwelkende lente Toch wegen je woorden zwaarder dan mijn arme hart dragen kan Vervolgens keer ik voorgoed naar binnen slenter richting de geknakte bloemknop der liefde en verdrink mijn verloren…

shinings

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
koud nog in hun zelfgesponnen licht slechts een zwakke gloed tekende wat goud op elk tot rust geplooid gezicht vol liefde speelden twaalf snaren duizend sterren zongen in de nacht bijeengebracht door slechts één stem die zacht hun vlam vertaalde het vuur boog diep en straalde, binnen zeldzaam blauw tot ver voorbij zijn hittegolf verloor…

In Vuur en Vlam

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
De hoop daarop heb 'k echter niet verloren, Daar in geschriften reeds te lezen stond Dat zelfs een stomme macht tot spreken vond. Steeds wordt uit vuur de Feniks weergeboren; Hij opent hun die doof waren de oren En legt de juiste woorden in mijn mond.…

Hij die mijn ogen spiegelt

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 590
’s Nachts, in een vonk naar genegenheid houd ik mij verborgen voor een stroef ontwaken van de dag Soms kleden warme woorden mij als mijn naakte ziel er verloren staat verkleumd, stil en aangedaan dan is mijn huid als blank hout onder een schors van levensvragen is mijn lijf als een ivoren toren in een landschap van illusies beweegt…

TEGEN MIJN WIL

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 767
doe ik van onvervuld verlangen naar een lief, wier hart lang is versteend Zachte schreden door het donkere woud uren zijn er sinds de avond al verstreken Iets in mij is er dat mij ervan weerhoudt ‘t draadje met mijn bestaan te verbreken Verdorde bladeren onder mijn voeten ritselden krakend door het nachtelijk kil Vijf uur geleden.. ik verloor…

"dansen in mijn oude schoenen" uit "hoelang duurt geduld?"deel 2

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
vangen gelijk een vlinder die landde op mijn wang nee ik praat niet over overdoen de vlam in de verte komt dichterbij maar mijn vulpen is leeg geen schrijverij een a4 die wegwaait in de wind omdat het weer geen letters kreeg soms komt die droom dan uit maar je verliest steeds meer van jezelf als een engel zonder vleugels die heeft verloren…

Liefde

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.146
telkens weer En zelfs na al die jaren blijf ik in jouw ogen staren Jouw mijn liefde verklaren jij bent niet te evenaren Ik weet als ik naar je kijk dat ik een klein meisje lijk Dwalend in mijn vlinderrijk en steeds voor jou bezwijk Ik blijf je maar bekoren liefde als nooit tevoren Ik wil gewoon bij je horen anders voel ik me zo verloren…
car4 juli 2011Lees meer >

De Schaduw

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 768
Verenigd tot het duister je omhult Licht bepaalt de scherpte van de rand Het is je eerste vriend en blijft tot je leven is vervuld Hij gaat voor niemand aan de kant Je wordt achtervolgd en ingehaald Soms gaat hij verloren achter iemand anders Gebundeld wanneer omringd door medestanders Hij is in elke taal vertaald Bij een overdadige zon…
D.R. Korthof13 augustus 2011Lees meer >

Weidse beslotenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Onttrokken aan de horizon, bijna verloren voor het oog. Door zeewind voortgedreven, wuiven stralend witte wolken het eiland toe, dat zich slechts door zonderlingen laat bevolken. Alle golven zijn gesmoord die in de branding breken. Zo ver het oog reiken kan, is de wereld er gladgestreken.…
Iniduo19 september 2011Lees meer >

Laat al die mooie momenten

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Laat al die mooie momenten Geen verloren glorie worden Want we zien elkaar doodgraag Al gaat het beter worden zo traag Ik wil jouw rots zijn in de branding Met mijn dikke buik als zachte landing Als het moet dan ga ik naar de maan Met jouw liefde kan ik alles aan Dus laat het verleden Weer het heden worden Als een bloeiende orchidee Stromend…

De dood en het leven

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
En als het klaar is, is het klaar en wacht mij boven een onthaal, van wie ik liefhad en verloor; ik weet: zij zijn er allemaal. Maar tot die tijd zal ik het leven, met alle hartstocht mij gegeven met mijn lief en wie ik liefheb absorberen en verteren.…
Zeni26 januari 2012Lees meer >

Onbegrip

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.207
Hopeloos verloren. Jaren zwalpte ik op een woelige zee met golven als spelbrekers, die mij nog op grote golfbrekers lieten afstevenen. Ik had al jaren moeten doorbrengen met het noorderlicht. Nooit kwam de zon nog op. Misschien nu en dan met mist overtrokken. Nu is er een piepklein lichtje.…

de foto

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
in de jaren daarna merkte ik dat deze foto steeds meer deel van mij werd het zoog mijn leven op ik keek er vaak naar hij raakte verloren ik weet niet of hij nog bestaat soms had ik het gevoel van niet en een periode daarna weer van wel die foto is mijn leven zonder hem besta ik niet…
enrico29 februari 2012Lees meer >

DE ELLENDIGEN

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.131
ZIJ zijn de zwervers met de doem geboren Van eenzaamheid en eindloos-schrijnend leed: Hun wereld heeft haar diepste schoon verloren Sedert hun droefheid alles ledig weet.…

De held van Labbertong VII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Ach nee, het waren vast en zeker Remko’s ogen Twee hemelsblauwe meren, die zij had gespot Waardoor zij zo onstuimig werd, zo opgetogen En zich gewillig overgaf aan het genot Niet lang daarna verloor de kloostermaagd haar eer En sloeg zij heel devoot haar beide ogen neer ‘O Remko, lieveling, al ben je nog zo’n grote, Ik heb er over nagedacht…

Frank Liszt: Hungarian rhapsody no.2

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Er ontspint zich een samenspel van melodieën, passend in een gemoedstoestand van parodieën van grootheden in wier voetsporen wordt getreden niet beseffend dat er een verloren race wordt gereden Bij de eerste toon worden melodieën opgeroepen Geen noot om zich erop te kunnen beroepen De blikken rusten tussen afhangende takken van bomen die…

Queeste

gedicht
1.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.986
Als het luchtdunste hemd was je adem, je huid had haar omtrek verloren, met de stilte was je één golf. Toen brak het wit dat je was en je schedel werd hard: een burcht voor je pijn en geluiden, granaatscherven, stemmen van vaders met handen en moeders: een tong als een klauw.…

Dichter

gedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.607
Geen dubbelganger neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in; geen keer op keer verloren hartsvriendin ging van iets anders dan gedichten zwanger. Veel lijkt mislukt te zijn, maar toch, jij bent degeen die eens zelfs in het meest banale de waardigheid en zin heeft onderkend, en alles in het eerste licht zag stralen.…

De verwarring

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
De verwarring door gekte in de familie, die zich verwijderde als in een echo van stilte waarin woorden zich verloren leek immer maatgevend in het voorjaar wanneer gras groen groeide in weide en in het najaar grauw kleurend het natgewas vol herfstdauw en misschien was er iets van die verwarring die de weemoed tekende in herinneringsbeelden…
mobar26 november 2012Lees meer >

Echt waar

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.321
Ik denk dat ik mezelf uit het zicht heb verloren en halvelings zoek ben geraakt in het ergens. Want elke dag vind ik het steeds maar vreemder mij te betrappen op aanwezigheid. Echt, het gebeurt soms dat ik mij 's morgens in de spiegel aanstaar als een vreemdeling van wie ik mij niet meer herinner waar ik hem vroeger heb ontmoet.…

de pracht van onwetendheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.030
goede weg verliet paniek en onrust vult het land want de goedheiligman is op grote afstand op 5 december gebons op de deur gezellig samen, cadeaus en goed humeur na verlanglijstjes en smart gelukkig niet voor niets gewacht soms mis ik die onwetendheid want die leuke tijden zijn allang voltooid verleden tijd met zijn aanwezigheid verloren…

Dementie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.139
meer, steeds minder weet Ik zie, ik voel, ik merk steeds beter Hoe jij steeds beter, steeds alles vergeet Jij ziet, jij voelt, jij merkt steeds meer Dat jij niet meer weet, niet wie ik ben Jij ziet, jij voelt, jij merkt steeds beter Dat jij niet meer onthoudt, dat ik je ken Jij vecht, ik vecht, we vechten erom Maar weten, het is een verloren…

Avondroos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 946
achter als kringen in het zand ’s avonds wordt het stil alleen wat doffe klanken in ’t riet ’n roerdomp, alsof die zeggen wil je hoort me wel maar ziet me niet de wind is gaan liggen en de laatste bloemen sluiten het hoofd ligt in de schoot nu vogels niet langer fluiten in deze gewatteerde schemer vloeien ongelijk en spijt ineen verloren…
Iniduo15 maart 2013Lees meer >

Zonder ramen de trein

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 830
Verschijnt achter de tralies van een Van die luiken - ze probeert naar buiten Te kijken maar het enige wat ze ziet Is een gewapende soldaat die zodra hij Haar ziet onder het uitstoten van Een rauwe schreeuw zijn wapen op haar Richt - op dat moment beginnen de tegels Van het perron te wijken en val ik In een gat van voorgoed verloren…

Aan dat kleine meisje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
Beklonken schreeuwt men het uit bij de dromen Die veel hebben verloren; ook hun zin – Hier weet men: aan geluk moet een eind komen. Ja het is tijd: je moèt er nu wel in.…

Waar de tekst eindigt….

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Telkens weer gebeurt het, in een klein ogenblik worden losgelaten woorden geboren, je verwacht het niet, ze komen daar waar je ze hebt verloren en waar de maan ze hebben gerijpt, gerangschikt achter glas als olijven in hun eerste persing van een beproefd ras.…
Pama10 mei 2013Lees meer >