5695 resultaten.
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 als een zee van glas met vuur vermengd,
wilde ik bloemen van schouders kussen
terwijl onze monden verzegeld waren
en alle ogen schuchter keken,
en zonder liefde rood openbloeiden
om duidelijk te zien wat pure liefde was,
terwijl de zee van vlammend vuur
ontredderd een omheining was.…
gedicht met een knipoog
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 *)
strenge voordeuren
het is koud tussen de huizen, de stegen ademen
slechts hier en daar een warme bloem
voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld
verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken
en een zak vol stof
deuren zwijgen tot stilte leeft
een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen
laat
wat ogen…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 ik lees woorden
van een vrouw, de diepere waarheid
van het kwetsbare
benoemd op iedere
lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en…
Dit is wat hij is
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.358 Van buiten gehandicapt voor deze wereld
maar voor wie het wil zien
een bloem van ongekende schoonheid
met diepgaande kennis zonder intellect
dienstbaar zonder aangeleerde houding
levend in het NU
dit is wat hij is.
Een broer waar ik van houd…
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 Door zeegroen waas van jonge korenaren
zien blauwe bloemen, als door morgendauw.
O dagen, die voorbij zijt, gij ligt begraven
onder blauwe luchten en zomerblond,
onder golvend koren.
En daar staan, als grote, blanke marmerbeelden,
de stille witte wolken op uw graf;
hun ogen zijn gesloten voor hun dromen.…
Overal liefde
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.117 Want dit is waarom:
Een bloem prachtig bloesemt
Een vogel zijn kwetterende jonge vol energie voedt,
De zonnestralen de voorjaarsbloemen verwarmt,
Een fruitboom heerlijke zoete vruchten geeft,
Een beekje een rustig kabbelend liedje zingt,
De maan de donkere nacht verlicht,
De regen de droge aarde vochtig maakt en
Een moeder haar baby teder verzorgt…
Geen één april
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Een sirene rijdt langs in deze straat, gevoel van
angst en dood rijdt langs me en de bloemen in
de bloemenzaak tegenover lijken verpieterd.
Een kliederaar heeft in mijn hart gekliederd.
Deuken en potloodstrepen in mijn plastic hart
maar genoeg over mij.…
hooglied voor moeder
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
695 refrein
ik had jou liever dan de bloemen
dan vogels en vlinders bijeen.
sinds ik jou moeder mocht noemen
bleef d'hemel vlak om me heen.…
Magus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 wij
samen praten teveel uren
voorbij tot het eind van een zomer
vrij
zijn
bestaan
luchtig staan
bloemen in dit veld
had ik dat u al eerder vertelt?…
De avond
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.239 Hoe heeft hij mij gelokt, belogen,
Hoe achter wolken week zijn grens,
Hoe ben ik om zijn bloem bedrogen,
Die dorde, en 't eind werd van een wens.…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -en toen zo’n woord
zo heel gewoon was
minuten sloten zich tot in een eeuwigheid
vol zachte levens, één voor één verschenen ze
op lippen die van lachen hielden
langs de rozenpoort bloeiden traag
grote bogen mooie bloemen…
Witte zeilboot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
644 Je had
me mee kunnen nemen
in de kleine dingen
van vlinders en bloemen
groeten en afscheid
zoete hoop en zilte tranen
op de witte zeilboot
de rivier volgend
weg van de onrust
naar het moederland
met de kasteeltuinen
waarin je opgroeide
had je mij kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen bleven
in de lethargie…
Relatie.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.033 In de winter bloeiden de bloemen.
Tussen de sneeuwvlokken hoorde ik de bijen zoemen.
Maar toen de lente was gekomen
Vielen voor mij ineens de bladeren van de bomen.
Het waren grauwe dagen.
En de zon scheen nog maar bij vlagen.
De waarheid kwam naar boven,
Ik wilde het eerst niet geloven.…
PETRA 'S ONTDEKKING
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 _ heerlijke wenkgeur
vol roepende vragen
diep snuiven
voorzichtig tasten
fijne sierlijke frommels
die ontvouwen verbieden
drie bijen kruipen
almaar over haar nagels
brommen dof vriendelijk:
"menselijk wezen
zie je vondst eenvoudig
wees blijmoedig
bij open zegeningen
eeuwige geheimen
van deze bloem"
moeder vreest
breekt het zoete…
EEN SCHOUDERKLOP
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
823 nu nog tegenstreeft
het ging zoals wij het hebben gewild
de honger naar liefde wordt nu gestild
aan nu verder gaan wordt niet zwaar getild
achteraf waren de beproevingen toch nog mild
conclusie, het inzicht heeft gezegevierd
de liefde, aanhankelijkheid en tolerantie
waren uiteindelijk voor welslagen de garantie
wie heeft ons huis met bloemen…
VERLICHT DALEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Het verjongde hart der hoogte wentelt neer
over rotsen vol roepende bloemen
en weiden rondom een koel, blinkend meer.
Waar aardse bijen rusteloos zoemen
beleeft uit Hemel geboren taal steeds eer:
men zal haar als vredesdienaar roemen.…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 (Geo versus Ego)
Je hebt de doornen van de roos gerukt
zonder dat de bloei de bloem verliet
alsof je handen de sterfelijkheid plukten
eenzaam in een traan verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
4.2 met 6 stemmen
4.012 Zeg, voel je 't niet komen,
van verre niet komen
als geuren van bloemen naar je?
Mijn ziel staat open voor je,
mijn armen gaan open voor je...
Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacht op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op alles van je?…
Als het blad nog groen kleurt
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
908 nog vaker de ochtenden tel
Dan wel dagen overwin op het licht
Doorzie ik de beslagen schoonheid
Van ieder elegant vrouwelijk wicht
Ook al ziet men mij als oud vel
Dat steeds dichter de aarde nadert
Dan denk ik heimelijk doch opgelucht
Wacht maar totdat de roest ook jullie betast
En uw spannend vlees opzichtelijk adert
Men mag de bloemen…
De kluizenaar
poëzie
2.0 met 4 stemmen
1.663 loflied horen;
Vrij dartelt om de hut de vale muis, -
Het dal ligt in de gloed der zon te gloren,
Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis,
Ligt de eenzame, in geprevel als verloren:
De grijze zoekt de vrede in eigen-kwellen,
En wil zich martlen tot een heilig man,
En schijnt geen traan van 't zinkend oog te tellen, -
Doch zon en bloem…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 nummers kloppen, maar de tijd
holt achteruit
op het scherm verschijnt er iets
dat correspondeert, getallen met een letter
en een grote A erbij: de rij krimpt in
tot boze blikken aan een oud begin
nog even dan
voor het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als zorgeloos minuten telde
drie plastic bloemen…
SCHEMERTAAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Sterren laten hun woord op bloemen neer.
Strijdende wil der wereld oogt zwak en vaag
bij de oeroude, nóg sprekende eer:
zwoegen om slechts te bestaan als windvlaag.…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 In haar ogen staat bepereld
met uw eigen dauw de bloem
van een onverwelkbaar minnen
uit de grond der ziel geteeld.
En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan háár wil alleen vervult.…
Kindje
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.480 Nu wiegt het leven je in zijn
Brede armen, als een popje zo zacht, je
Ogen zijn bloemen, het daglicht dat lacht je
Moederlijk toe - het sterke leven wacht je,
Mocht eenmaal - o! Kindje moge altijd mijn
Liefde als 'n krans muziek om je hoofdje zijn!…
Slapend kind
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.170 Zie haar afscheid wuift ze al ginder;
In de tuin zijn bloem en vlinder
Als de nachtlamp en haar rook.
Kom mijn kind, de dag gaat ook.
Stil, hij is de dag al voor,
En hij sluimert, volgedronken,
Moegedroomd en blindgeblonken,
In oneindig niets teloor,
Rustig bij mijn woorden door.
Wonder, wat wordt de avond zwart!…
Herfsttooi
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Mooiste bloem, sta
mij slechts toe van jouw geur te
genieten, leid mij binnen door
jouw deur
Koester de wisselwerking op de
juiste momenten, waardoor blaadjes
nooit meer vallen...…
Het zien van jou
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 Misschien schenkt de dood iets,
meer dan het leven
dat in letters getwijfeld
een dak zoekt,
zoals bloemen van de aarde
en van kleiner licht
dan kaarsen.…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Je laat op winterdag zelfs bloemen bloeien
in klank van je stem en warmte uit je hart
met je oogopslag die alle treurnis tart
band van vertrouwen en liefde doet groeien.…
dacht het niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 oh, en vergeet je bloemen
niet mee te nemen
neem mijn tijd niet langer
in beslag
je verleidelijke glimlach
werkt niet langer bij mij
ik lach nu om je 'charmes'
en op de vraag of je terug
mag komen?
wat dacht je er zelf van?…
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 zie hoe de bloemen zich opmaken
tot barstens toe onder het gezwollen blauw
rondom het middenrif van de zon gespannen
met hun kleurige baarden rond de wangen
de monden druipend van fortuin
en bijen die uit hun bekers drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks…