5043 resultaten.
Zomermorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
733 Het heeft zin vager wordende herinnering
een koolmees, die hartverscheurend zingt
geur van de aarde na een regenbui
de smaak van bliksem in de lucht
Jouw lichaam in mijn armen houden
opnieuw het praten in kindertaal
hoog van toon opdat je me hoort
nu los kan laten om weg te gaan
Summer morning
It has sense slipping memory
a big tit…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 Ongrijpbaar
als veel te grote reus
zie ik hem gaan op zevenmijlslaarzen
over opgeblazen wolkenvelden
platgetrapte bergen
spottend met rivieren
zwaartekracht en dood
Zijn jas
onbehouwen
los
van ongesponnen garen
voor wie achterwaarts hem liefheeft
trekt hij hemelbreed zijn spoor
Iemand noemde hem een held
zoveel anderen een ezel
groter…
GOUDEN KOOI
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.201 De fraai opgestoken haren, los en vrij, dansend in de zachte wind
Maar dat is verboden door het bewind.
Op een ochtend is de koning ziedend van onmachtigheid
Het prachtig vertrek is omgetoverd tot een vernielde vuiligheid.…
Noorderland
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
751 ooit ben ik verwekt door een stoere godin,
uit een heftige stroom, vol wind, vol water
kreeg ik mijn stem, mijn lijf, mijn ziel,
mijn huid rilt onder de Noordwesterstorm,
zijn koude, felle razernij trekt mij los
uit de vettige, blauwe klei, zilte droesem
doet mij heftig trillen van verlangen
naar mooi en heftig Noorderland; de blauwe
zeeklei…
De nieuwe man
gedicht
2.4 met 5 stemmen
13.665 Omdat lichaamsverzorging het taboe ontsteeg zijn er al mannen die zeggen:
"Toen ik vanochtend wakker werd schudde ik mijn poriën los."
"Ik voelde me eigenlijk een beetje leeg, had geen gedachten van gewicht
uit-in-adem maar ik genoot van mijn gebrek."
Ook dat kan een begin zijn.…
herfststreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Aha, één ding heb ik toch voor
bij bomen in het bos,
ik zit nog vol met streken,
die laat ik op u los.
Daar ik ook als een slimme vos
de passie goed kan preken,
'Bin ich von Kopf bis Fusz'
vervuld van slinkse streken.…
Het gesprek ( J. )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
587 Ik liet steeds meer van mezelf los,
totdat ik oploste
in ons gesprek.
In de stilte genas en heelde alle pijn
veroorzaakt door herrie, tumult, onbeschaamdheid.
Het hoogste goed: dat gaf je mij, blijf je me geven.
Ik kende de luxe om met jou om te mogen gaan.…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 “
vroeg je aan een vreemde vogel
van gevederde schoonheid
je hield jouw adem in
en je vroeg voorzichtig
of huisvogels naar vrede vlogen
en of de bijbel met een ganzenveer
geschreven was, door een zondaar
moeder zei dat vliegen overbodig was
en ze sloot de deur voor verdere vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen…
de rode draaimolen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 de optocht van glanzende stangen
ze steigeren wild op licht daverende
muziek eerbiedig strak aan de toom
laten tamboerijnen slaan terwijl ze
dansend verder gaan
de paarden hoeven niets te dragen
wanneer trommels het laatste ritme
hebben weg geslagen zonder smart
wenden ze het hoofd naar nieuwe
dagen muziek breekt onvermoed los…
Moeder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.392 ander geraakt zo gehecht
een leven kort of lang, ononderbroken
aan de weg van een kind, mens
die onvoorspelbaar is voorzegd
het is de moeder, onze moeder
de eerste vrouw van nabij
die eeuwig aanwezig wil blijven
in de stromingen van ieder getij
ook als ik, de volwassene zelf
zijn eigen gedicht wil schrijven
moeder laat nooit los…
Natuur verandert in cultuur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 We laten alles los in een welgemeende zucht.
De ornitholoog 'aller Orte dieser Welt'
maakt van het vogelconcert
een exotische metamorfose
in tingelende en klingelende piano-vonken
met de echo's van een vreemde planeet
die ingekerfd blijven in je hart.
Wat zingen zij, wat zeggen zij,
die vogels zo vrolijk in hun koninkrijk?…
Wat meer kan ik nog wensen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Je verwart mij,
maakt mijn zinnen los.
Wat wij hebben is,
LIEFDE.
Hartslag,
opgaand in één ritme
We staan tussen de sterren, jij en ik.
Zou dit eeuwig kunnen duren?
Ik voel je energie.
Je bruist,
straalt
en schittert.
Ademt de lente
Al onze dagen zijn als in april.
Wij hebben de liefde
als onze grootste schat.…
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 en ruikt de tamme kastanjes
die gepoft worden in de buurt
van de Margarethabrug naar Pest
stilte omgeeft de lanen, de kaden, alsof het innigste
zich met een waas van verlangen
heeft verweven, met bruidssluier, deze
voile van verlatenheid
en waar het water snel en ongeneeslijk flets voorbijstroomt
treedt zij je tegemoet, maakt haar haren los…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting kozend
om malse vormen rose-blozend,
- en blanke voet op marmersteen.…
Gewoon een vogeltje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 Uiteindelijk naar een kweker gegaan
die had los van vogels ook kooitjes staan
Een beste prijs, we waren 't snel eens
toen nog even een vogeltje, daar stond ik ineens!
Niet al te lang want: zo sprak de man
deze moet je hebben en als tie niet zingt
ruil je hem om, gratis en voor niks!…
LEUS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
892 Daar staan wij, taai en trots, bij zelfgenade vorsten,
Die durven, één alleen, wat duizenden niet dorsten,
En zwaaien door de wind de losse vaan der kracht.…
Oudnieuws
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 dit ogenblik
wordt afgesneden en opgeteld wordt
bij dat allles wat toch vergaat en men enkel
teert op het verleden en de nieuwe morgen
nu al voelt als tijdloos verlaat
toch ga ik verder, neem een enkele reis
naar een verstilde stad of geblakerd bos
ontdaan van het gekerstend kyrieleis
bij sterven aan het leven
geraken wij van alles los…
Moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 ook dit verging in de armen
van het gebed waar ik al tijden
op had gehoopt, leeg gebladerde
tijdschriften gaven haar geen
eeuwige illusie dat haar onwetende
spel ging leiden tot
het onhaalbare - een leven zonder
wroeging en pijn
doch deze afgedwongen affirmatie
kende al de facetten van eer een eerzucht
Rust u verder in vrede en laat los…
Bye bye Britain
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 It is the date (31-1-20)
it is the hour( 23.00, Engelse tijd)
it is the Big Ben (slaat ie of slaat ie niet)
it is over
it is exit
it is out
maar onthoud eiland Groot Britannie
het vaste land Europa laat u niet los
we zwaaien u wel uit op al onze stranden
van Zeeuws Cadzand Bad tot Gronings Rottumeroog
meer dan 500 kilometer lang met…
Ciara
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 Ze was best wel enorm
niet alleen qua formaat
ze stond ook paraat
met windsnelheden van boven de 100 km. per uur
dat maakte het voor sommigen extra zuur;
bomen vielen om, daken raakten los
enkele ondernemers, zelfs woningen waren de 'klos'
imiddels is storm Ciara zo goed als gevlogen
De wind is nog stevig, af en toe een bui met veel vermogen…
Drinkbeker (In het oog (5))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Buiten het oog getreden
vult mijn wereld zich met zon,
verblind voel ik me te licht bevonden
en loop los
een bos in
dat doet mij dwalen,
verdwalen over vele paden.
Manen later tot een grens gekomen
tref ik een park dat mij
door de inrichting niet kan bekoren,
het licht te strak bevroren.…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 Land zonder grenzen;
over de grens
De lucht kleurt vlammend rood
Hoe maken wij ons los
die dolen in zijn schaduw die ons vergezeld
Zijn adem raakt ons soms heel even
waar de hoop van
de verwachting hunkert
naar de frisse waterstromen
O stuwende kracht van de macht
met onze zinnen geboeid
opnieuw tot buit
ten dode vermoeid
moeten…
Huidhonger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Hou vast mijn uitgestrekte hand
en laat niet meer los.
Zo overbrug je 1,5 meter.
Kom dans met mij, hautnah…
De zachtheid van je lichaam,
de honger in mijn ziel.
Je schoonheid is onaards,
een engel is met wie ik dansen wil.
Nee, zeg geen woord,
laat deze gestrengelde beweging onze taal zijn.…
Dromen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Het netwerk dat jou nog omsluit,
zal verbroken worden,
de banden die jou binden maakt hij los.
Daardoor gaat mijn hart jou wensen.
Een verlangen vurig door
de hoop om jou terug te zien,
En misschien, ja heel misschien…
wil je mij dan ook weer zien.…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Ik maak mijn handen los,
Ook al kost het mij moeite.
Het is beter om de stilte te laten stromen.
Zonder onrust.
Zonder de haat-liefde relatie die ik voel.
Verbreek ik de stilte die mijn ogen kunnen zien.
De rivier blijft toch wel stromen.
Met of zonder elkaar, het maakt niet uit.
De zee stelt geen vragen.…
de ziekte van het zeepaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 waarom zou je willen weten
dat hij in een koets met zwarte paarden
en een witte koningspoedel naast zich
naar huis reed- het litteken van een duel
over de hele lengte van zijn gelaat
laten we zijn nergens meer geliefde naam
vergeten en spreken over het zeepaardje
kijk, ik pak de atlas met de platen
hier de hippocampus
die nu steeds meer los…
grensverkeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 vogels vliegen tussen landen
zonder paspoort heen en weer
bladeren waaien van de bomen
zonder boetes alom neer
beekjes stromen tussen oevers
ongehinderd voort
buren blijven buren
over alle muren heen
grenzen zijn bedacht door mensen
scheppen orde waar dat moet
vriendschap sluiten mensen grens'loos
daar zijn alle kanten goed
laat ons…
Grabbelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 ongeluk expres
net iets te veel naar links in plaats van rechts
of denk je daar nou nooit een keer bij na
Of is het meer een onverwacht moment
van kortsluiting van cellen in je brein
zo'n uitschieter hoeft niet fataal te zijn
ook niet voor wie die hersenstoornis kent
Dus kun je aan het snaaien zelf niks doen
beweegt je hand zich los…
In samen overleven
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
298 weer zijn we bezig
de mooie dingen uit het
verleden nu al te verdelen
voordat het zijn echte
waarde heeft laten zien
opgediend in een bak
vol kritiek liggen de losse
gedachten gezegden
en opvattingen als
amputaties naast de
al overleden normen en
waarden uit een tijdperk
dat zij nog een hecht
fundament waren als
draagvlak…
Galm des onheils
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
240 wijle stil
de bovenkamer is zijn atelier
en 't glazen klokkenspel daar zijn metier
en als hij nageniet van zijn etude
solo, zonder vangers van zijn blik
op het klavier, verlangt hij naar de rust
als dorstige kameel in de oase
Bruusk veert hij op, wreed wordt zijn droom verstoord
op het moment dat hij naar achter leunt
dan breekt de hel los…