5506 resultaten.
VUUR ZONDER VOER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Dichte, onheilspellende duisternis
omringt een oude oosterse olielamp.
Daaruit kruipt, traag hortend, een bange damp,
waaronder zwak schijnsel gevangen is.
De vlam, nietig als een dorre gele lis,
siddert in ademnood, voert verbeten kamp,
wil drinken, zuigt moeizaam met hevig gestamp.
Maar _ aan lavende vloeistof nijpend gemis...…
PAARS
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
4.325 Vluchtig leeft hij in ruige bloemenvelden,
spreekt uit tere elfenmutsen tussen dicht gras
of sterretjes, over de grond verstrooid:
"Fijne bloei bergt de moed der krijgshelden:
lange strijd voor het schone, dat spoedig wàs.
Mijn ware pracht verdwijnt gedwee, maar sterft nooit."…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein met zijn moeiheid vocht
En de oogjes dicht-kneep…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel,
was een nieuw gezicht te zien, een
beeltenis die geen twijfel overlaat,
kwetsbaarheid, aarzelende osmose
wat vrij ging stromen in een dicht…
GEDRIEËN
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.464 Aan 't kussenvleesje, pappig-week en warme,
lijmt zich in 't lang
de lieve wang,
en moeder strijkt, met malsgebogen arme,
het gazig lichte
rokje dicht.
En: „Venteke, waar zit-je met uw voetjes?
Het steekt entwaar
een teentje daar!
Gij zatterikske, zeeveraarke, zoetjes! ...…
Tedere liefde
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.025 alsof ik droom zie ik jou gaan
Heel je lichaam, heerlijk slank
van al het overbodige ontdaan
Jouw ogen, zij zien mij thans
als ik mijn blikken op je richt
Mijn snoepje, mijn stimulans
je bent mijn grote levenslicht
Jouw lichaam, ‘t doet mij wat
zoals je hier nu naast mij ligt
Zo naakt, zo mijn liefste schat
ik kus je..met mijn ogen dicht…
LIEFDE EN VERDRIET
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.150 Wat ligt dit eng dicht bij elkaar
met liefde is alles toch gestart
de kleine hummel genoot er van
veel liefde werd geschonken
hij groeide op, de kleuter
in liefde werd groter gegroeid
kreeg stem en ideeen
de liefde werd een klankbord
ach jongeman, wat was je lief
ondeugend kon je ook wel zijn
maar vergeven en vergeten
was op ons lijf…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 jaren,
waarmee het seizoen vervelt
tot in de huid, strekt zich op
duizend vleugels uit, warmt
zich bij het reinigend vuur
van de winterbruid om de
herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren,
schrijft een naam met houtskool
naast de hare, houdt de luiken
dicht…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 De aarde, blauw aangezicht
in het kosmisch kille licht,
ik wrijf je warm, op de vlucht
tussen de planeten, waarvan we
de namen kenden en toch weer
zijn vergeten, ik dicht een
arm om je middel heen. Zijn
wij nog dat argeloze kind, dat
zich aan haar wil kon overgeven ?…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 Ik heb gewandeld, in gedachten, in het bos
door de uitgestrekte paden tussen bomen
machtige eik of beuk en dichte hoge dennen
genoten van de vogelzang als schone koren
het fluisteren van de wind in hoge kruinen
ontmoeting met een ree op de rand van de hei.…
Kleindierenleed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
685 In een hoge berk dicht bij de bosrand
zingt een zwarte vogel zijn zoveelste lied
voor die ene luisteraar op wie hij wacht
maar helaas zij is reeds lang gevlogen
met haar vriendje op de eerste vogeltrek
in het havendorp vlakbij de boszoom
wacht een vrouw nog op haar zeeman
een kanarie op zijn favoriete luisteraar
hij zou de orkaan hebben doorstaan…
Waaidag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
724 Je draait je om, doet de deur dicht en gaat op
weg met je fiets, zwaar voorovergebogen trap
je de trappers rond, naar het uiterste van je
mogelijkheden, je belandt, komt aan in een
duister dorp waar huizen en boerderijen hun
tranen laten vallen en treurigheid je deel is.…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 Dus
Trekt zij vastbesloten de gordijnen dicht.
Niemand gezien maar uitsluiting van mogelijk.
Blind verheugd vervolgt zij haar spel
En geen medeleven dat stoort.…
Alleen...en toch een beetje samen...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.303 Toen ik de deur achter me dicht trok,
wist ik dat ik hier niet meer woonde.
Wat ik wel wist, dat ik hier toch
regelmatig te vinden zou zijn.
Voor jou, voor de hond, voor 'n praatje,
we konden niet 24/7 door één deur.
Maar 'n beetje zorgen voor elkaar,
dat moet wel lukken.…
Dag met een sterretje
gedicht
4.2 met 5 stemmen
5.523 Ik klap mijn schrift dicht. Ik lust best wel wat.
Ik loop de trap af, strijk mijn haar nog even
glad voor de spiegel, ga de kamer in.
Sacha en Ellen zitten al aan tafel.
Wiebe helpt Stientje in de keuken. 'Wat
eten we? Weten jullie 't?' Nee, ze weten
het ook niet.…
Eenling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.176 ontwijken hem omdat hij zo anders is
zo extreem en recht voor zijn raap
dat beangstigt hen
de braven
correcten
deugdzamen
Niet dat hij zich echt eenzaam voelt, o God nee,
er zijn genoeg misdeelden en verdwaalden die
overeenstemmen met zijn niveau van denken/voelen
veelal oude mannen en vrouwen
of jonge kinderen
zij die net als hij
dicht…
Nu rijst ons loflied uit de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 geen zware steen die weerstand bood,
het leven hoort niet bij de dood,
nu rijst ons loflied uit de nacht
voor Hem die ons de vrede bracht,
die onze last gedragen heeft,
voor Hem die ons weer uitzicht geeft,
de nieuwe tijd breekt heerlijk aan,
U heeft de dood teniet gedaan,
de verte straalt in hemels licht,
het open graf gaat nooit meer dicht…
Sonnet van burgerdeugd
poëzie
4.4 met 9 stemmen
3.277 De trammen tuimlen door de lange straten;
Al 't leven buiten, en de ramen dicht;
Wat thee voor ons en de avond te verpraten.
De lamp streelt rustig ons voornaam gezicht.
Inbrekers, wurgers, rovers en piraten,
En de eerste Zondvloed en het laatst Gericht -
Elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten.
O thee! o vriendschap!…
Voor mijn dochter
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
841 Lieve kleine meid, al jouw vertrouwen doet mij je bewonderen,
jij wilt vliegen, ik jou hier behouden en niets onthouden,
maar wel dicht bij mij
Lieve kleine meid, je bloeit zo mooi, groeit zo mooi.
Krachtig en zacht vlinder jij uit. Ik zou je willen cocoonen,
in mijn hart in mijn herinneringen.
Maar schat je vlindert zo mooi uit.…
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 De stammen witten òp een wijle in 't dicht
Neervallend vaal als bleek gebeelde zuilen
Van droometempel zwijmend voor 't gezicht.
Dan wèg - als lichaamloos - zuilen en tuilen
Van slapend loof; wèg in 't aldonkrend zijgen
De ruimte in 't rond.... Zwarter het zware zwijgen.…
De mythe van de muzen?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 Verhaalt tot op het heden
braaf vanuit het gekuiste
dicht, blijft ik slaaf van literaire
daad, wars van moraal en
plagiaat, zich op het hele
scala van de negen muzen
verlaat, de mythe van de
eenvoud in de overdaad,
waarin ik hopeloos verdwaal,
meer was niet te geven, ik
vond het gewoon op straat
maar daar is mee te leven.…
De Koepel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
899 Geweest
Schrijvers dichten. Pasta. Brood. Wijn
Dag na dag. Uur tot uur
Florence/Firenze/2009…
NEBO
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.924 En, de ogen dicht, stort ik in d'afgrond neer.…
beroer(te)?
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.427 Dus wéér naar het ziekenhuis toe
en na een schrijnend bericht
klapte voor jou de deuren dicht.
Een derde beroerte: "Toch niet wéér?"
Voor jou geen besef, voor and'ren des te meer.
Je zit "gevangen" in een stoel,
ik weet van jou: "Ik heb een doel".
Je bent zo moedig, ik leer ervan!
Vooral van wat ik soms NIET kan.........…
kale nachtmusik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 na een dag op het plein
kom ik fobieus thuis
een dichte deur achter mij
twee keer draaien
dan pas is hij echt op slot
zwoel vandaag
dus geen jas
ik rits mijn vel open
stap er uit
hang hem op de kapstok
het masker er naast
schroef mijn houten been af
haal een glazen oog uit de kas
de toupet op het plankje
en het gebit in een…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben het bos, zo dicht en donker —
jij spat en speelt er als zongeflonker.
Ik ben de droeve, dromerige hei —
jij bent de purperen bloemekenssprei.
Ik ben de mosplant, zwart en treurig —
jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…
begraafplaats
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.381 Ze kunnen niet meer praten,
al zijn ze dicht bijeen,
en ook elkaar niet schoppen
tegen het zere been.
Wisten al deze lieden,
wanneer het graf hen slikt,
dat ze ergens gaan komen,
daar waar geen klok meer tikt.
Ik zie maar weinig zerken,
waar hoop nog wordt verwoord,
en uitzicht op een toekomst
of een welzalig oord.…
Laat nog een beetje ( R. )
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.577 over voor ons, wij twee,
uiteen en toch dicht in elkaars ogen.
Ik wist het: loslaten was toegeven,
laat dan
een beetje van nieuw leven komen
in jouw huidige leven.. en ja,
Laat alsjeblieft Godsallemachtig
de liefde overheersen terwijl de oorlog
in ieder van ons afnemen mag.…
Paars
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Wanneer ik foutief denk, dacht men,
noch correct schrijf en dicht.
Als ik niet voldoende genoeg bid, voor wereldleiders,
die juist niet weten!
Wanneer ik dus sterker ben dan zij die oorlog wensen...
Kan ik één kleur van de mooie regenboog verwensen: paars!
Kleur van lijden, heeft desondanks totaal geen vat op me.…
Levertransplantatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 Door medicijnen haar volume voos,
dicht de ogen,
in haar stem een open buis,
waardoor ze niet kon praten.
Om de slangen niet te storen,
aarzelde ik lang
haar blote schouder aan te raken
en ik kreeg het koud,
zij had alleen een laken..
Als verboden
legde ik m’n hand op ‘t hoofd.…