5517 resultaten.
Mijn vader
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
3.018 verleden
Zo zijn best voor me deed
Nooit zijn eigen verdriet liet zien
Altijd klaar stond voor mij dag en nacht
Mijn vader die zich rot werkte
Zonder opleiding of diploma’s
Zodat zijn gezin het goed had
Nooit liet hij zijn eigen verdriet zien
Hij die er altijd is zonder woorden
Je troost met een blik
Mijn vader zo belangrijk, zo dicht…
Reizen met Jongetje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.527 'Ik vind je lief,' zegt Jongetje
-Dicht tegen me aan -
Mijn hart maakt een vief sprongetje
Tot aan de zilveren maan.
En verder, verder, verder…
Veel verder dan,
Mijn beeldspraak
Duiden kan.
'Koffie is klaar,'
Bericht Schat van beneden.
Maar ik mijmer nog even zwaar geluk
In licht –lach - luchtbed.
Met mij daalt de dag.…
IK BEN ER NOG
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.526 Ik kan u echter laten weten
het dichten dat zal nog wel gaan.…
Nazorg
gedicht
3.3 met 20 stemmen
22.554 de poëzie
een onverschillig hart betoonden
Wij zullen eens per maand
de oude dichters
tracteren op wat gaande is:
moord & doodslag
en muziek
op de valreep nog een prijs
voor het gehele oeuvre
(feestelijk voltooide tijd)
waarna er tussen 18.00 en 19.00 uur
gelegenheid zal zijn
om nostalgies terug te kijken
Dan gooien wij
het graf dicht…
de trein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
959 trein
Gesprekken ongeremd
door de passagiers verspreid
worden plots afgebroken
als hij daar binnenglijdt
waar nooit een trein zou moeten stoppen
De hekken gesloten en vergaan
mosplakken tussen opgebroken stenen
Heggen die nooit in bloei meer zullen staan
De g.s.m’s gaan even in de zakken
Gezichten worden snel verruild
De deuren klappen dicht…
Lieve ela
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.974 Na 24 jaar
zag ik je lopen
een oude liefde was daar
had dat nooit durven hopen
ik was bang om naar je toe te gaan
mijn maag lag ondersteboven
jij bleef daar staan
Kon mijn gevoel niet geloven
na wat bier had ik het lef
ging naar jou en zag je ogen
toen kwam het besef
mijn liefde voor jou was nooit gelogen
jij zo dicht bij…
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 Zij droomt nog elke dag
Van hem die haar verliet
Zacht zuchtend zegt ze vol verdriet
Dat ze hem nog immer mag
Wonderen doorwoelden haar hoofd
Haar hart was immer nog van slag
Ze dacht aan wat hij had beloofd
Het spookte in haar elke dag
Teder trok ze zijn foto uit de la
Ik wil je weer dicht bij mij
Naar dat verre land ga ik je achterna…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 de orgelpijpen vallen hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht
de galm versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed…
Bedzucht
poëzie
3.1 met 11 stemmen
4.012 Neen, 't nestje waar ik lig is min noch meer gesteld
Als waar ik twee maal drie en nog drie maanden in lag,
Eer dat ik schreiend aan de tepel van de min lag:
Ik lig warm, ik lig dicht, en stillekens, en zacht.
Moet ik eens alle daag ter wereld zijn gebracht,
Ter wereld, waar 't zo raast, alsof ik in de baren
Gestort werd uit de kooi?…
Kijkdoos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
633 simpele handomdraai, en
een voortschrijdende tijd, om de
carrousel te verfraaien, intuïtief
inzicht beloont door te leren kijken,
voor ieder die deze doos bewoont,
en een nieuwe hoop zich toont,
door met de juiste slag te draaien,en
graait de moraal naar een andere taal,om
arm en rijk met elkaar te vergelijken,
en maakt mijn kijkdoos dicht…
Spaarzaamheid en het kieren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
725 Het liefst
zou men doodgaan
aan een paar
opgelopen verwondingen
maar dat doet de deur dicht
voor een paar lichtjaar
en een mens wil altijd wel
nog eens kunnen checken
of de lichten wel gedoofd zijn
en zo gaat men verder
op een kieren in dit leven
deuren en sleutels passen
de hond of de kat
nog even buiten laten
en het vervloeken
dat…
Hinkelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De opluchting in je ademhaling
streelt vervolgens ongekend
de littekens van gekende liefde dicht
heelt stuurloos open wonden
en vergeeft voor jou de zonden
die zeker nog gaan komen
maar nu nog niet gemaakt zijn.…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 verliep elk uur van de dag maar zo rustig
als dit moment, nu ik aan tafel zit, de thee
inschenk, op mijn gemak de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en…
Er was eens
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 aarzelend de tred
vastberaden verder
de handen ineen
een bruidsluier
de ringen
een belofte voor levenlang
kindergeluk
ontsproten in haar schoot
houden van
in geborgenheid en warmte
babbelende mondjes
te voeden en op te voeden
de eerste donkere wolken
boze verwijten
twijfel tranen
jaloezie
het overspel
de deur die achter hem dicht…
mijn jochie
hartenkreet
2.2 met 21 stemmen
2.641 mond en je haar nog nat
Je ruikt zo lekker naar babyzeep
Je blijft niet wakker op mijn arm
Voorzichtig draag ik je naar boven
De kruik maakt je bedje lekker warm
Mam geeft je nog gauw een kusje
Welterusten en gaat naar benee
Ik blijf nog even bij je zitten
En vertel je een sprookje over een fee
Je valt in slaap wat een mooi snoetje
Dicht…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 De oogleden weggebrand
doet zijn nacht voorgoed geen ogen dicht.
Met geheven vlam zweren kaarsen sindsdien
onze eed van trouw. Ook op dat plekje op
Olsany. Het is weer lente. En wat voor één.
De elzen kijken hun katjes uit.
-------------------------------------
uit: 'Kiskassend gedicht', 1996.…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 Onder de bomen hangt een scherpe geur
van vochte grond en van doorweekte blaren;
geen leven, geen geluid in 't grille licht,
dat gul door de ijle takken binnenvliet,
en eenzaam valt een schot, een verre knal,
die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem
van 't bos, dat in sonore toon verkondigt,
dat ergens op een dichte plek een vogel…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 het jonge vogeltje dat wij verloren
wanen in het lage dichte struikgewas,
trachten te vinden, in de vaste overtuiging
het te redden van een zekere verstrengelingsdood,
vertrappen wij onder onze lompe laarzen.
de drenkeling te hulp schietend, duwen we kopje-onder.…
Onheilsgodin
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
654 dodenakker
waar levend begraven slachtoffers
nog immer knekelen
en in de nacht hun botten
laten rammelen
vuurspugend
uit ingekaste holle ogen
met eendere schedels
rij aan rij
wijl zij in minder wakkere uren
vol vrees afwacht
in haar ivoren toren
op het uur dat gewis gaat komen
de maan lacht in zijn vuistje
de zon doet een oogje dicht…
BB met R
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
628 in haar hand een pen
wat nadenkend
speelde ze er mee
voor haar lag het dikke boek
ooit schreven ze het samen
daarna leek de inkt op te zijn
dus hadden ze het boek gesloten
soms had ze het even ter hand genomen
om er even aan te ruiken
de geur van herinneringen te proeven
maar nee, het boek bleef dicht
tot op die ene middag
in december…
VUUR ZONDER VOER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Dichte, onheilspellende duisternis
omringt een oude oosterse olielamp.
Daaruit kruipt, traag hortend, een bange damp,
waaronder zwak schijnsel gevangen is.
De vlam, nietig als een dorre gele lis,
siddert in ademnood, voert verbeten kamp,
wil drinken, zuigt moeizaam met hevig gestamp.
Maar _ aan lavende vloeistof nijpend gemis...…
PAARS
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
4.325 Vluchtig leeft hij in ruige bloemenvelden,
spreekt uit tere elfenmutsen tussen dicht gras
of sterretjes, over de grond verstrooid:
"Fijne bloei bergt de moed der krijgshelden:
lange strijd voor het schone, dat spoedig wàs.
Mijn ware pracht verdwijnt gedwee, maar sterft nooit."…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein met zijn moeiheid vocht
En de oogjes dicht-kneep…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel,
was een nieuw gezicht te zien, een
beeltenis die geen twijfel overlaat,
kwetsbaarheid, aarzelende osmose
wat vrij ging stromen in een dicht…
GEDRIEËN
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.464 Aan 't kussenvleesje, pappig-week en warme,
lijmt zich in 't lang
de lieve wang,
en moeder strijkt, met malsgebogen arme,
het gazig lichte
rokje dicht.
En: „Venteke, waar zit-je met uw voetjes?
Het steekt entwaar
een teentje daar!
Gij zatterikske, zeeveraarke, zoetjes! ...…
Tedere liefde
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.025 alsof ik droom zie ik jou gaan
Heel je lichaam, heerlijk slank
van al het overbodige ontdaan
Jouw ogen, zij zien mij thans
als ik mijn blikken op je richt
Mijn snoepje, mijn stimulans
je bent mijn grote levenslicht
Jouw lichaam, ‘t doet mij wat
zoals je hier nu naast mij ligt
Zo naakt, zo mijn liefste schat
ik kus je..met mijn ogen dicht…
LIEFDE EN VERDRIET
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.150 Wat ligt dit eng dicht bij elkaar
met liefde is alles toch gestart
de kleine hummel genoot er van
veel liefde werd geschonken
hij groeide op, de kleuter
in liefde werd groter gegroeid
kreeg stem en ideeen
de liefde werd een klankbord
ach jongeman, wat was je lief
ondeugend kon je ook wel zijn
maar vergeven en vergeten
was op ons lijf…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 jaren,
waarmee het seizoen vervelt
tot in de huid, strekt zich op
duizend vleugels uit, warmt
zich bij het reinigend vuur
van de winterbruid om de
herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren,
schrijft een naam met houtskool
naast de hare, houdt de luiken
dicht…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 De aarde, blauw aangezicht
in het kosmisch kille licht,
ik wrijf je warm, op de vlucht
tussen de planeten, waarvan we
de namen kenden en toch weer
zijn vergeten, ik dicht een
arm om je middel heen. Zijn
wij nog dat argeloze kind, dat
zich aan haar wil kon overgeven ?…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 Ik heb gewandeld, in gedachten, in het bos
door de uitgestrekte paden tussen bomen
machtige eik of beuk en dichte hoge dennen
genoten van de vogelzang als schone koren
het fluisteren van de wind in hoge kruinen
ontmoeting met een ree op de rand van de hei.…