Alle inzendingen over geest/kletscircuit

4810 resultaten.

Sorteren op:

De smalle marge

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 207
Zo kan ik met een milde straf in vrede zijn, met recht en rede in mijn geest aanwezig.…

Ochtengloren.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 128
Dra doet ze weer de aderen stromen, intens en zo rein ook puur Knap verlichtend geesten, lichamen, zielen passievol warm; charisma Goudgeel rond spetterend passievol oplaaiend; schoonheid vetjes troef waarvoor dank Mondhoeken modus positieve betrachtingen; welkom kersverse broederlijkheid zo vredevol Etmaal boordevol vrijheid en blijheid; nooit…

Verlangen van de zwerver

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 64
Hij droomde dat jouw geest in hem verscheen, een vonk van god, die in zijn ziel herrees; een jonge knaap noch, teder en alleen, die spelend in het rulle zand zijn paden las.…

Naar bed

gedicht
2.3 met 88 stemmen aantal keer bekeken 24.816
Als men een Engel van de hemel ziet, Is Die in 't wit, als gij, die 'n hemel biedt Als Mohammeds paradijs; gaan geesten beide Soorten in 't wit, toch kan men onderscheiden Een goede Engel van een boze geest: Dees' zet ons haar rechtop, en die ons vlees.…

Naar bed

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14.911
Als men een Engel van de hemel ziet, Is Die in 't wit, als gij, die 'n hemel biedt Als Mohammeds paradijs; gaan geesten beide Soorten in 't wit, toch kan men onderscheiden Een goede Engel van een boze geest: Dees' zet ons haar rechtop, en die ons vlees.…

Zonder hoop is er geen leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
‘Zal de woestijn bloeien als een roos?’ Een lied wat zo opgewekt wordt gezongen In de Nederlandse Geloofstempels Nu met honderdduizenden bloeiende klaprozen In zovele oer Nederlandse landschappen Zie ik het wel voor me in die Negev-woestijn Bloeiende rode rozen, honderdduizenden Maar zo kwetsbaar als de klaproos is Zo kwetsbaar zijn in…

[ Geloof niet langer ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Geloof niet langer in wat je jezelf wijsmaakt -- Houd op met lijden!…
Zywa21 september 2023Lees meer >

Ik kon geen afscheid nemen.

hartenkreet
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.678
Maar je geest is heel ver terug. Je zegt "weet je nog van vroeger". Ik kan je niet goed volgen Want ik ben je zuster niet. 'k Zou zo graag willen vertellen van de kinderen op school, van dat leuke feestje, van mijn gezin en van mijn werk. Dat we een boswandeling gaan maken, met chocomelk en koek. Dat we op vakantie gaan.…
Gea6 november 2003Lees meer >

Een roos is het leven

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 981
Vol bloed, leven en verlangen, Mijn verwarringen en mijn dromen, Mijn lust en mijn ziel, Mijn geest en mijn verleden. Mijn knop kan ook bloeien zo voel ik me bij haar, Jij laat mijn binnenste krimpen. Verzwolgen door overmacht, geen bloem die nu bloeien wil, Nu jij hier voor me staat.…

Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.179
schoven in een mooi bruingeel patroon gezet en dan vind ik het eigenlijk jammer dat maar een enkeling daar nog op let Als de boeren het land gaan ploegen wie kijkt er nu nog naar die rollen klei die zo schitteren in het lage zonlicht eindigend in hoge bomen, zij aan zij Ja, zo zit ik soms op mijn dijkje en laat alles bezinken in mijn geest…

Klagend klooster

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.124
vermoorden te rechten” vloeren barsten grillig vertakte scheuren deuren kreunen het lang vervlogen leed mos spoedt zich door de lege vertrekken om het schaamteloos onrecht te bedekken zich voedend met drijfsporen angstig zweet het maanlicht schuwt elke nachtelijke ziel die het waagt om hier avontuur te vinden geen schijnsel van geest…

Stalen handen

hartenkreet
3.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 5.977
vol-continudienst misschien doordraai-ritme voor een iets beter inkomen En daar ben je dan voor gezwicht dag of nacht, het maakt geen verschil Het leven drukt op je als een zwaargewicht dreunend fabrieksgeluid legt je stem stil Middagdienst loop je vandaag nachtdienst komt met morgenzorgen Ochtendienst schijnt reeds vaag in de moede geest…
Hanny22 augustus 2007Lees meer >

Cirkelgang

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.376
Cirkelgang We schuifelvoeten langs de oevers van met zon beschenen rivier Die al sinds eeuwen druk bevaren water naar de zee jaagt Je geeft verwarrend antwoord op de dingen die ik vraag Je lichaam is aanwezig, maar je geest is niet meer hier.…

Genot bindt niet...

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.101
Genot bindt niet voor immer: lichaamspracht verschemert onder de eedle zieleglans: mijn geest omhult u met de stralenkrans, door kunstnaars slechts aan heilgen toebedacht. Uw zachte glorie glijdt om mij en windt mij in heur helder licht, - en lange nacht verzwindt.…

ZANGDRIFT

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.101
Hoe voel ik mij omringd, Omkringd, Door beelden, geesten, schimmen Van schoonheid, liefde, waarheld, kracht, Me omzwevende in een halve nacht, Waaruit een dag wil klimmen! Hoe ruist mij koor op koor In ’t oor, Verlokkend en ontroerend!…

uiteen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.326
steeds als ik een vogel hoor fluiten is er de drang om glas te breken glas uiteenspattend in gebroken kleuren als de geest in al haar dimensies.…

Lege Huls

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.984
Is het beter voor mijn verlamde geest jou met rust te laten?…

O lief, keer toch bij me terug

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.780
Het punt waarop alles begon Tergt mijn geest keer op keer. Alles wat we hadden Wat jij me hebt gegeven Steken in mijn huid als doornen. Mijn liefde doet me zoveel zeer. Ik heb me over gegeven. Geknield voor mijn wanhopig lot. Het werkt niet meer. Ik kan niet zonder je leven. Van binnen en buiten ga ik kapot.…
Suzanne Peek14 september 2008Lees meer >

Meesterwerk

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.869
zopie en de koek stond te walmen en te dampen van de kou zijn vader had zijn handen vol met drankjes en gaf de eerste aan zijn vrouw En toen het beeld vervaagde en hij met veel tegenzin het schilderij verliet voelde hij zich weer dat kind van acht zonder zorgen, verantwoordelijkheden en verdriet Ondanks zijn ouderdom was hij van geest…
Hephaestus10 november 2006Lees meer >

weer thuis

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
de vraag uiteraard waarom nog nooit nu wel wij van zee afgeleid over het rechte dijkpad met zicht vanuit den hoge op vernielzucht nieuwbouw villa's doorzonwoningen kris kras garages in wit grijs steen nieuwe barbarij de geest verdreven uit ruige landen even later ging ik vreemd prikkeldraad wegblokkades voorbij op kijkduin naar strand…

Genot bindt niet...

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.283
Genot bindt niet voor immer: lichaamspracht verschemert onder de eedle zieleglans: mijn geest omhult u met de stralenkrans, door kunstnaars slechts aan heilgen toebedacht. Uw zachte glorie glijdt om mij en windt mij in haar helder licht, - en lange nacht verzwindt.…

Kunstvorm

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Wending preparatie draaien hoofd spot meermaals positie Grote sprongen ruimte vullen weids zacht neerkomen Juiste inzet macht over lichaam geest vurige passie roeping Theaterdans!…

Ter herinnering

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.695
Blijf de kracht der jonge jaren, Blijf die onbedorven geest, En dat edel hart bewaren, Dat ons dierbaar is geweest!…

Lente

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.696
Mijn lied zou vrome zielen treffen, Daar ’t woorden gaf Aan wat zij kennen en beseffen, En logge geesten opwaart heffen Uit stof en draf. Ik ware een priester in die tempel, Die thans alom Van liefde en almacht toont de stempel — Nu zink ik zwijgende op de drempel Van ’t heiligdom.…

Veilige sneeuw

hartenkreet
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Sneeuw thuis om me heen Geen vreemden in de buurt Het is daarvoor te glad, te guur De zachte wereld van de vlokken In de haard het hout in blokken Met blauwe tongen, de heilge geest En knetterend gespat, gesis Nu weet ik weer hoe ‘t is geweest Ja, hoe het voelt wat veilig is Zo was het vroeger, naar ik denk De stilte van de nacht De sneeuw…
Rikus Kiers29 januari 2006Lees meer >

onsterfelijk tehuis

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 784
zo ik mijzelf afscherm voor sinistere trawanten en al het divers gespuis open ik mij voor passanten, goed geaard in ziel en lijf, heet hen welkom in mijn onsterfelijk tehuis een plek van stil vertoeven en zeldzaam genoegen waar in het stille ven van de geest vreugdevolle vlinders zoeven in zonnige zomerse rust kom op mijn feest…

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand Door duist’re geesten voortgedreven, En schaduwen des Doods omgeven En lokken me aan van alle kant. Ik weet het leven in ’t voorverleên Is eerder sterven mij dan leven, Is ’t wederzien van toverdreven, Die ‘k nimmer weder mag betreên.…

In de schaduw van de ziel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 557
Geest van de mens, als sociaal wezen, is deel van ‘n collectief z’n clan vormt mede zijn aard beperkt de individuele vrijheid als elk mens heeft ook Jozef zijn verborgen donkere kanten Hij is heel aardig, zegt de buurt Miljard jaar strijd op leven en dood binnen wrede natuurlijke selectie creëert niet de mens uit sprookjes waarin…

Darwin's aap

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 696
dat ik mijn verstand heb uitgeschakeld, dat ik niet meer wil denken, mag denken, maar slechts verlangen wil, verlangend denken, filosofie heb ik gestudeerd, gepromoveerd ben ik, en moet, mijns ondanks, erkennen dat mijn ratio niet bij machte is om mijn zinnen te sturen, ik ben een mens, 'ecce homo', dat klinkt duur, intellectueel, naar de geest…
Tjoke3 juni 2009Lees meer >

De immoralist 2

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
Ik ga langs een oude kluizende vriend die dingen ziet en hoort die mij ontgaan onverklaarbare geluiden en stemmen hij hoort de deurbel als er niemand is interieur verandert van kleur en plaats Hij verliest greep op de werkelijkheid verwaarloost zijn lijf dat fossiliseert tot karretje van de geest, z’n tanden roesten grondlucht hecht zich…
Custor12 april 2009Lees meer >