7715 resultaten.
een hemel vol verlaten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
977 ik weet je zon
niet meer te schijnen
voel je zo verdwijnen
waar jij straalde
is het stil alsof de
tijd me niet meer wil
de weg is leeg, waar jij
ooit bent geweest spant
een hemel vol verlaten
die laatste kus was
stout, de bank werd
koud waar wij op zaten
je nam mijn liefde
maar vergat de stem
die zei van je te houden
je zag…
Het monster ...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.180 weg van binnen
naar waar het leven begon
Raakt alle vitale delen
gaat grijnzend zijn gang
ontziet geen lijf nog leeftijd
denkt alleen aan eigen belang
Sluipt langzaam naderbij
als een dief in de nacht
ik ken geen ander monster
dat een leven zo verkracht
Het monster dat heet "kanker"
het klinkt koud, hard en gemeen
Hij doet zijn naam…
Een verloren traan
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.222 Slenterend over het kerkhof,
kijkend naar de namen op al die stenen,
te bedenken wat zij allemaal hebben betekend,
en hoe ze allemaal weer zijn verwenen..
Stilletjes stoppen bij juist die ene steen,
waarbij het 't moeilijkst te verkroppen is
dat juist ook hij verdween..…
Iets
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
3.209 Er is Iets in het leven
dat een speciale naam verdiend.
Iets in het leven.
Noem het een vriend.
Een vriend, in je hart,
altijd dichtbij.
Een vriend …
Als jij voor mij.…
Roodborstje
gedicht
4.5 met 308 stemmen
9.798 Soms tikt een gedicht op het raam
Ik sta op en laat hem erin
Een enkele keer heeft dat geen zin
Ik voed hem en geef hem een naam
Maar soms denk ik: ach laat maar staan
Al regent het nog zo hard
Vandaag ben ik boe en geen bard
Hij mag naar een ander toe gaan.…
zoeken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.080 Haar leven was een zoektocht
De zoektocht naar geluk
Maar alles wat zij in haar zoeken vond
Liep elke keer weer stuk
Haar leven ging niet over rozen
En toch geloofde ze er nog in
Op een dag zou ook zij het vinden
En had haar zoektocht zin
De liefde van haar leven
De prins voor haar bewaard
Iemand die nam, maar ook zou geven
Dat was het…
Wij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.462 het is weer zoals vroeger, zie je
alles valt weer terug
zolang deze twee personen bestaan
die op een dag elkaars gezicht zagen
en zich toen niet realiseerden dat zij,
toen nog zo verschillend, eens
zich zo erg zouden geven aan elkaar
niet eens, maar zoveel keer
zolang deze wereld voor ons bestaat
zullen wij zo af en toe elkaars naam
nog…
we lachten samen branding
netgedicht
3.2 met 34 stemmen
1.726 het strand
waar we op golven
joegen, waar ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding, je kuste
me heel licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen
je voelde kreunend
mijn verlangen
ik dronk passie
van je lippen
en het ruisen
van de zee nam…
nachtlicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.105 nog zijn liefdeloze woorden
die als donder van de kansel daalden
ach… de blinde stakkers die verdwaalden
wee… de doven die zijn stem niet hoorden
wie tot de kudde van zijn kerk behoorden
en zich tegen goddeloosheid staalden
de lokroep en de antichrist vermaalden
waren schapen die de heer bekoorden
ik heb mij van het hemels juk bevrijd
nam…
Het beloofde land
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.496 De zon
langzaam
door nevel omsluierd
zich verdichtend
tot een donk’re mist
jij wist de weg
naar een land, waar
met warme zonnestralen
mist verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk…
Zwervend in Paranoia
netgedicht
3.5 met 11 stemmen
1.230 Zijn ogen spieden waakzaam rond
in holle, grauwe kassen
sliertige haren, verwarde baard
geen weken zich gewassen
Nergens rust noch veiligheid
hij weet: ze spannen samen
hoe hij zich noemt, dat maakt niet uit
ze kennen al zijn namen
Steeds weer verschijnt een ander gezicht
hij kent hun syndicaten
vernietiging van heel zijn brein
is 't…
Omnia Vanitas
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.845 Hij liet de mensheid voor wat het was,
angstig of domweg in arrogantie,
heel stilletjes nam hij de benen.
En God ging lekker op vakantie,
maar daarmee was ook 't hiernamaals verdwenen,
de mens bleef met niets, omnia vanitas.…
Stroming van tijd .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
930 Ik schrijf namen
in de zandkorrels
aan mijn voeten
eerder schreef ons bos
het verleden met
een grote dikke tak
die paar woorden,
verregend voor
de zon verscheen
Ik zit met beide
armen rond mijn
kniëen geslagen
en wacht rustig
op wat komen
gaat, golf na golf
verdwijn je in zout
de stilte in mijn ogen
ziet jouw silhouet gaan
vastgenageld…
Vlinders in rouw
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
2.475 Ik heb je naam met mijn tranen gewist
Jouw beeld met zorg diep verborgen
Mijn gedachten aan jou even stopgezet
De nacht is stil maar heb angst voor morgen
Ik weet dat jij dan weer bij me terugkomt
Op mijn netvlies verschijn jij telkens weer
Mijn hart is nog steeds voor jou gereserveerd
Een plek zo zeldzaam en onbeschrijfelijk teer
Mijn dagen…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ontwaken met het drukkende gevoel
dat het vandaag dan werkelijk gaat gebeuren
De kleren hangen klaar over de stoel
Straks zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.140 Zacht klinkt een stem door de wolken
Lieflijk en haast ongehoord
Licht wijst de weg aan de volken
Ook wordt Zijn naam al verwoord
Even tot het licht is verschenen
Stil tot de nacht is gedaan
Wacht op de zon in de morgen
Om naar het Kind toe te gaan
Ook als de weg van ons leven
Moeilijk en zwaar is te gaan
Schemer is spoedig verdwenen
’t Licht…
Wiskundige vrouw
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.467 Ik ken je nog maar pas
moest hard voor je blokken
dus, ik nam pythagoras
en heb jouw wortel getrokken
Ik kan jou veelvuldig delen
doe het ook overal
wiskundig met je spelen
als was je het kleinste getal
Ik wil jouw hoek vergroten
mijn passer paraat
als een cirkel omsloten
jouw sinus in het kwadraat
Ik wil jouw snelheid verhogen
weten…
Kerstgedicht*
netgedicht
2.3 met 24 stemmen
8.065 .
----------------------------------------------
* Dit gedicht staat ook bij de rubriek religie
onder de naam 'Kerstgedicht: het geloof'.
Het vers werd opgenomen in 'Open grenzen'
over 50 jaar vrijzinnig hervormde gemeente te
Rotterdam (Rotterdam 2005)…
Het bestaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 De perkamenten van mijn ziel
kerfde ik in het goud
zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd
in een stuk vernield schroot.
Ik wou hem doen vliegen,
die vlieger,
op de dag van onze dood,
maar hij woog gewoon te zwaar
en viel als de maan weer omlaag.…
een rode roos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.203 graf
ik ben al vroeg
gestorven
het geloof in mijzelf
is mij niet geschonken
heb mijn ziel ook
nooit gevonden :
is in mijn ontluikende
dageraad verdronken
er groeit
een rode roos
op mijn graf
zonder dat ik
hem ooit water gaf
ik zie de zon
door het zwarte raam
voel de kou
door hete vuren heen
maar niemand kan
mijn naam…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 En lijkt het, ondertekend met mijn naam,
en voortgekomen uit mijn eigen brein,
een wonderlijk, nostalgisch schilderstuk.…
schrijver
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.386 Met zwierige halen vult
hij zijn blad met zijn
naam en plots
stopt hij.
En bij het naar achter duwen
van zijn bril worden
zijn rimpels
dieper.
Hij houdt zich klaar en
net als hij zijn eerste
woord wil zetten
laat iets hem
nodeloos
stoppen.…
Om de tuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
798 Het was in de achtertuin dat ik het zag
Een van de katten nam de tijd
Keek even en een insect verloor de strijd
Nutteloos achtergelaten op zijn laatste dag
Het beestje even ter hand genomen
Tot in detail perfect
Dat het dit prachtige schepsel moest overkomen
Er is toevallig veel schoonheid die de schepping dekt
Zijn wetenschappers dan toch…
va
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.362 kortere naam ken ik niet
nooit vader ooit eens papa
tederheid was verborgen
langzaam verzachtende vader
wel eens tranen in je ogen
druppels van tederheid
zorgzame grijze oude man
meer dan zestig jaar met
de liefste vrouw moeder
lieve man achter een schild
na je eenzame dood kun je
nog zo vertederen
wordt je late humor en liefde…
bedankt B
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.038 blaf
als heerlijk welkom voor zijn
speelkameraad, de dame
niet van haar stuk te brengen
door zijn imposante verschijning
ging lustig door zijn brokken
op te eisen en hij zag
en onderging met graagte
haar dominantie met een
ongekende gastvrijheid
deze leegte vullen we niet op
we laten het plaatsje bezet in
ons hart en daar staat zijn naam…
Een schuilplaats
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.442 Niemand nam er notie van.
Zwijgend hield ik mij op in een portiek.
Heel waardevol dat alles overgaat.
Trams dreunden langs. Ergens schreeuwde een man.
Uit een luidspreker schalde dansmuziek.
Waarvan ontdaan en zorgen om welk lot?
Conclusie noch ontraadseling. En hopen
doen we toch zeer vergeefs. Laat ons dan huilen.…
labidura riparia
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
593 gij zijt mijn toeverlaat
in het eerste en zeker laatste
uur
fluister stilte in mijn beide oren
gij, mijn alter ego, vriend en
innerlijke buur
kijk over de dag
van morgen heen zolang gij
mij dient, uw naaste in mijzelf,
en ik de voortschrijdende
schoonheid zal bekoren
labidura riparia
labidura riparia
ik herhale uw naam…
Gewogen pepermuntgebruik
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
928 Op de harde eikenhouten banken,
waar ik onze Lieve Heer mocht danken
voor het boze woord van de dominee,
kreeg ik net genoeg pepermuntjes mee
om een frisse smaak in dit bang geloof
te behouden voor mijn laatste bede,
toen ik de griezelig diepe kloof
tussen leven en dood had overschreden
en mij meldde aan de gouden hemelpoort
met mijn naam…
Ik hou zo van je...
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
2.325 Mijn zielemaatje, mijn dierbare vriend
Onze zielen waren als een
Onze vriendschap is voor altijd verdwenen
Nu sta ik in onze liefde moederziel alleen
Ik wil je troosten met mijn woorden
Je omhelzen met mijn armen
Je tranen doen verdwijnen
Je aan mijn hart verwarmen
Je naam staat in mijn hart gegrift
Je gezicht op mijn netvlies gebrand…
kaviaar of kampersteur op haaienmaag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
779 willen we kunnen we het aan
van ons broodje paling
naar broodjes witvis
aan stalletjes overgaan
aalscholvers zagen er geen brood in
dus restte bij uitdunning van paling
steeds giftiger ook in hun gonaden
vertrekken of van de honger verrekken
senioren stelden keihard onder jeremiade
dat hun naam doorging voor bestaansbewijs
eenmaal overtuigd…