8449 resultaten.
Door je hart...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Woorden die je had vergeten.
Je hart vertelt je dan: ‘ Ze nog te weten.’
Woorden: gefluisterd,
in het donker van de nacht.
Van gelach en vrolijkheid.
Met iedere hartenklop,
voel je, hoe de tijd verglijdt.
Soms moet je door je hart heen,
om verder te kunnen met je leven.…
Zorgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
760 Ik heb
me in
mijn leven
veel zorgen
gemaakt
Over alles
en iedereen
en al maar
opletten
wat de
ander nodig
heeft en waar
ik moet zijn
Als kind al
Zorgen is oke
maar ik ben
Mezelf
hierin
vergeten
Kwijt geraakt
Ik ben nu 63 jaar
en al een poosje
op weg om
eindelijk
voor mezelf
te zorgen
Mijn eigen
pad te lopen…
Samenval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Het uur heeft geslagen
Meteen vergeten we de tijd
en wensen we elkaar alle goeds
en verveling toe
dat zalige alles kunnen
bij het rustgevende tikken
van oma's klok zonder de wijzers
van een agenda die Actie!…
De dag...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Niet alles meer,
vergeet soms weer.
En dat is goed.
Stel dat ik alles zou onthouden...
Ik zou geen ruimte overhouden.
Toch heb ik dingen opgeslagen.
Gevoelens over iets wat me nog spijt,
ik wil ze ook niet kwijt.
Ik leer ervan, nog steeds.
Van hoe het beter kan misschien.
De dagen zullen het laten zien.…
Fundament
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.633 Om het verdriet dat er niet is,
om de liefde die we niet missen,
om de vergeten tijden,
om het verraden bloed,
om herkenning,
om verwijdering,
om sluitende redenen,
om orerende oraties,
om vallende bloesems,
om voor vanaf nu,
om voor vanaf toen,
om het geletterde,
om het gefluisterde,
om de cimbalen,
om de letter,
om de…
Je lege maag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 stormwind
en hagelregen
hield hen tegen
alleen om twaalf
uur werd er gegeten
vaste prik voor wie
er te laat zou komen
kon alleen maar
van de resten dromen
dat broodjes
overgeslagen werden
kwam zelden voor ja
tijdens het ongeluk
door alle drukte op
het onbewaakte spoor
onder normale
omstandigheden
konden wij dat
vrijwel nooit vergeten…
Vogelzang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Er boort zich een echo in zijn gehoor
een déjà vu uit lang vervlogen tijden
het is vogelzang achter het behang
voorjaar ontwaakt met nieuwe spruiten
iedere noot gerepeteerd is jong geleerd
en nooit vergeten, dit is alles wat we weten
er knaagt zich een echo van een kanarie
in de binnenstad tijdens een safari
het is alsof hij zijn jeugd weer…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat het maar los,
want hoewel zelf onvergetelijk,
ben je bijna alles vergeten,
je bent er nog omdat je in ons woont,
ook dat zul je niet bewust meer weten.
Laat alles varen,
en meen je soms dat iemand je riep,
je aanspoorde toch vooral door te gaan,
de laatste grens is in zicht,
elke berg is te hoog, elk water te diep.…
Für Elise
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 hoorde ze vanuit
een open raam een melodie
die ze nog niet kende
maar haar nooit meer verliet
het troostte haar bij
zorgen en verdriet
later kwam ze haar
weer tegen en herkende
vroeg de pianist hoe het heette
die zei als je ‘Für Elise’
eenmaal hebt gehoord
en ze heeft je bekoord
zul je haar in je hart sluiten
en nooit meer vergeten…
Sfeer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 grappig toch
doch
de ander
van de
hoop op
lotto's hoofdprijs
misschien verloren
tijd is
dit wijs
weer een
ander krijgt
een warm
hart gedurende
het daten
hoop op
einde eenzaamheid
weer iemand
rustig van
binnen fouten
zijn vergeven
na betoonde
oprechte spijt
voorts sfeermakende
feestdagenlichtjes gezegende
dagen
vergeet…
Oog om oog
netgedicht
1.0 met 209 stemmen
440 ik wist
tijdslagen te maken
emoties te raken
die zweefden
in vergeten tijd
waarvan het
kruit niet
verschoten was
de damp nog hing
in het gevang
bloed geen
dna kende en
een dader die
niemand ooit
zou herkennen
in een
maatschappij die
wist hoe dader
met tegenstander
quitte speelde
er was geen
oud zeer en
agressie meer…
FIJNZINNIG ERVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 In het oude Ierland
waaien vertellingen
van het volk rondom
hutten en weiden
steeds onthouden of vergeten
zweeft deze verhalengeest
naar Europa 's vasteland
verbergt zich bescheiden
in geschiedenis en sprookjes
bemint vooral
twee vrienden vol avontuur
Tom Poes en heer Bommel
dragen bij hun bezonnen
dan wel dol beleven
de…
WATER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
574 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we ons beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is…
Die erbarmen krijt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 wist dat
als ik zou
loslaten
mijn vlucht
de aarde zou
verbazen
geen
geschreven
of angstig
open gesprek
maar meer
verlamming
aan de grond
genageld in het
zien gebeuren
het besef
dat je niets
kunt doen
dat is het
volle leven
in actie waar
iedereen
zijn focus
op heeft
zo gefixeerd
dat men het
echte leven
totaal vergeet…
WATER
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
583 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is als…
Commercieel gesjoemel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 Het sterrenlicht vergeten
zie ik haar hoerennaam
in felrood neonlicht
nu ze haar bustehouder afdoet
haar blote tieten glorieus laat gelden
om een snelle auto aan de man te brengen
en ze toetert wat af
met haar wijdbeens verlangen
ze foetert dwaze mannen uit
neemt een loopje met een Jaguar
rijdt het liefst in een Mercedes
haar haren…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 Slechts een vale bleke zon komt op
het mag nog geen dag heten
gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.
Schaduwen glippen geleidelijk geniepig weg
langzaam verdwijnt de kilte
er komt beweging in de straten
en haar geluid verdringt de stilte.…
Naam van de steen
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.465 Hoe herken je in de stilte
het zwijgen van de steen
nu landelijke tongen dwalen
over alle vergeten namen
in de oerwouden van steden
betonnen huizen, geasfalteerde wegen?…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 De stad ademt traag onder lantaarnlicht,
iemand vergeet zijn naam in het blauw van de ochtend.
Er is een hand die zwaait, een mond die zwijgt,
het raam staat op een kier voor wat niet gezegd wordt.
In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.…
zonder reisgids
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
513 als je groot en klein vergeet
grijp je zo maar naar de zon
of sta je op ’t puntje
waar alles echt begon
dan kun je
op je eigen verwekking
neerkijken
als was ‘t de oerbron
voel de kille streling weer
van die ene hand
door jouw lichtjaren heen
of knikker de sterren
in ’t zwarte gat van ijdel heden
waarschijnlijk
ga jij je dan wel…
De zielen weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Diep verborgen leed
laat geen tijd verstrijken
Laat een getal nietszeggend zijn
heelt wonden, niet de pijn
voor zij die weten
en proberen te vergeten
of in vergetelheid geraken
En dan wij, in tijd die wel verstrijkt
De onvoorstelbaarheid ons niet bereikt
in Godsnaam nooit
in Godsnaam nooit
Als we niets meer kunnen dan
eventjes vredig…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 De witte vredesduiven
hebben de hoop opgegeven
ze vliegen niet langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in…
Portretten van Nancy van Overveldt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Gezichten die in mijn kamer hangen
van mij, van hem, van haar,
ze geven weer
wat er genoten en geleden is,
wat er gedacht, vergeten is,
verborgen angsten, boosheid,
wijsheid, mededogen,
familiebanden, houdingen,
ze leven en met hun ogen
vertellen ze me dagelijks hun verhaal
van onuitgesproken dingen
dat zonder hen niet wezen zou.…
scheppers hemels paradijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
258 scheppers hemels bloemenparadijs
ze strekken
de stelen in het
verbloemen
van groen
ooit was de knol
getransformeerd
tot dure bol na het
samengaan van
aparte genen
geen opzet maar
gewoon onder
gods oog
werd even nog
een nieuwe trits
erbij gelegd
de kweker was blij
maar vergeet nooit
hoe haar handen de
knol gekoesterd…
Waanwereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Aan een vraatzuchtige rups
die geen vlinder wil worden
maak ik geen mooie woorden vuil
ik fladder opgewonden
zoek zonneschijn in jouw hart
en slaap wanneer het donker wordt
vol mooie droomavonturen
op de doorzichtige bladzijdes
van vergeten boekpapieren
dus je zegt nu duidelijk opnieuw
dat jij jouw lieflijke buik vol
van al die dronken…
Heel veel dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
307 Wat zijn er veel dagen
die wij vergeten.…
Totale onzichtbaarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Ik ben vervaagd,
uitgegumd,
vergeten voor ik kon schreeuwen.
Je liep weg
alsof ik nooit iets betekende.
Alsof mijn handen
nooit de jouwe vasthielden.
Totale onzichtbaarheid.
Voor jou.
Voor iedereen.
Zelfs voor mezelf.…
Zywa
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
310 Ik schrijf mijn levens-
boek niet op papier
In vele hoofden
leg ik vast wie ik ben
en wat ik ervaar, net als jij
vergeet ik de toekomst
Er is geen dood in mij
Hormonen rennen af en aan
Celgroeiers vernieuwen me
Ik ruik niet naar verval
Alleen naar vrolijkheid
en mijn verlangen
onbekommerd te leven
in een huis zonder zorgen
met…
We noemen hem Kees XX; vers 173-II
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
312 aarde draaide
leidt tot kansloze confusie
over de rol
‘t perspectief waarin ik mij
dan bevind wanneer
woorden gelezen
over leven
worden
‘t zijn wacht niet
op mij maar
de poging om
te achterhalen of
ik
op ‘t zijn wachten zou
heeft onnozele verhalen
opgeleverd uit ‘t jaar
dat viroönlogica mij
alles op korte termijn
vergeten…