16728 resultaten.
Stalleke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 Het was 'n stalleke
met wat losse stro
'n os en ezel
Sjofel onderkomen
van 'n echtpaar
hun pasgeboren Kind
Nieuwsgierig
de herders,hun schapen
waren 't hun dromen?…
Ijdele hoop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 wie zijn wij
dat we lopen
huis en haard
verlaten om in
elders een nieuwe
start te maken
eigen licht en
lucht pardoes
vaarwel te zeggen
sleutels weg te leggen
dat wat je bindt
zomaar los te laten
hopen dat de stenen
die je vindt passend
zijn om thuis te komen
in het nieuwe te
gaan wonen op
onbekend terrein
ogen neergeslagen…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…
scheidingslijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 grens doet
weinig stof
opwaaien
als je de
wolkenloze
woestijn verdroeg
waar je
vooral zag wat
er niet is
wat is een grens
in een donkere
maanloze nacht
als je een
kolkende rivier
behouden overstak
Welcome to
America
zou je denken
toen je het las
en wachtte aan
deze zijde
van de grens
je liet het
kind los…
Religieuze bloemen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 voorzichtig
tussen religieuze bloemen
lachte naar hen
zonder ze echt te raken
zomaar contact maken
was niet altijd gepast
de regels in een orthodoxe
wei voelden niet altijd vrij
zoals vaak in de natuur
hebben zij graag een goede
buur van hetzelfde soort in
elkaar verstaan zonder woord
veel anderen aan
de overkant genereren
een los…
Soms verslindt het ons ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
418 toe in elk vuur,
het verslindt
zich in een explosie
gevoel soms
tijdelijkheid,
blijkt de eruptie
slechts een
krater, om daarin
te verdrinken, lijkt
de weg van eindigheid
maar smeekt weer voor
de beleefde associatie
in een nieuwe stap
de brede delta van
gestreden ideeën,
waarin alleen de keuze
van vrijheid voorop staat
los…
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Mijn liefste haalt haar schouders op,
zo schamper en beschonken,
houdt ze van losse eindjes en
haar werk dat steeds blijft lonken.
Ik breek in bij mijn moeder
en neem laudanum mee,
zo drijf ik af in euforie
en waan me diep in zee.
Mijn vader,oude grijze wolf,
Kijkt mij meewarig aan.…
JUNKIEVERDRIET
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
467 ik zie het weer voor me
een greep naar een kindje
een snelle gestolen knuffel
vanuit haar diep verschrompeld
resterende moederwarmte
een moeder schreeuwt angstig
laat los – wat met pijn, jaloezie
en kwaad gebeurt
ze beseft wat een kansen
de dope haar heeft ontnomen
ze blijft alleen
scheldend staan
ziet ze weglopen haar dromen
iedereen…
Topotijdreis.nl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 website want
een precieze kaart
van Nederland
zoom in op je stad
en zie wat
er anders wordt
jaar na jaar
van 1815 tot nu
beetje bij beetje
komt het veen afgraven
voor elkaar
cartografen
tekenen elke meter
nieuw ontgonnen
akker in
losse kanalen
zwellen uit tot
bloedvatenstelsel
natuur overwonnen
op de kaart
in 1850 kwam
bij Sellingen…
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Van het stalen ros laat ik het gas los voor het fatsoen,
en denk bij mezelf,; "wat ben ik ook een OEN"
Was ik maar weer als toen....…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 Door nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen
handen voeten
de rest onzichtbaar
ze klemt zich vast
wil heel zijn
maar kan niet bestaan
baren gaan over ons
ze weekt los…
HERFSTDAG
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
862 Leg uw schaduw op de zonnewijzers,
en laat over akkers de najaarsstormen los.
Beveel de laatste vruchten, zich te volmaken;
geef ze nog twee zuidelijke dagen,
maan ze aan tot rijpheid, en schiet
de laatste zoetheid in de volle wijn.
Wie nu geen huis nog heeft, zal zich er ook geen meer bouwen.…
Reddende vesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 en profile
in je gefocuste
blik de schrik
van het moment
voelde spanning
in je hand zag
voeten bewegen
in hun diepe indruk
op het strand bij
de afzet van leven
in rood
keerde het tij
de noodhulp
was al dichtbij
flarden van stemmen
in zwaaien uit
reddende vesten
nog bleven
woorden stil
in onrustige ogen
weer lieten wij
los…
Die versnellend krulden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 langzaam
liet ik de
emoties los
die versnellend
krulden naar het
einde van het
leren stuk
van de zweep
zij knalde
gaten in de lucht
door een vlucht
die te snel was
voor het blote oog
het foeteren
veranderde
in snelle drift
met de vloek
als lokaal
taalgebruik
waarbij het tempo
van de slagen stevig
werd opgevoerd
in een exercitie…
Stille wensen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 wist het spel
zo te delen dat
ieder daar een
goed gevoel bij had
ze speelden
met een lach
van binnen uit
wat door kenners
werd getypeerd
als winst voor de
schavuit hun ogen
spiegelden plezier
zeker als de winst
al op voorhand al
bijna te incasseren
was omdat zij het
geluk al bij de staart
te pakken hadden
maar die liet los…
IN JE BLOOTJE 'T AFZWEMMEN, 'T WERKT!!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
436 Langzaam stap ik in het zwembad
tree voor tree, stap voor stap
Om stuk voor stuk los te laten
Het vroegste en recenste lijden
Dan laat ik mij voorover glijden
Om ‘t lijden in 1 keer af te laten glijden
En dat allemaal in m’n blote gat
’t is me wat, ik ga bloot nat
Met ook mijn lijdende billen
Die het wel uit kunnen gillen
Maar bij het afdrogen…
Ga nog niet weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 ga nog niet weg
als je zegt
dat je moet gaan
ga nog niet weg
blijf nog even
bij me staan
ik weet het
samen gaat niet meer
al probeerden we het
telkens telkens weer
zeg me
dat het goed is
dat we ieder onze
eigen weg weer gaan
zeg me
dat door het los te laten
er iets van onze liefde
blijft bestaan
maar ga nog niet weg
als je…
LEERPROCES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.097 in kaalgeslagen stompen bos
met nacht en onmacht in donkere darmen
gorgelend grommend en fluitend
duister drab van eigen brein komt los
schuifelt over de vuile verbodsgrond
knarsend het legergroen roestig kolos
primitiever dan toen we onwetend waren
het stamhoofd bevroegen op zijn wens
en bovenop de zere blaren zaten
naast de karkassen…
Einde van de weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik wist
dat als ik
jou zou raken
jij bij mij
alle knoppen
los zou maken
ik ongeremd
mezelf zou
kunnen zijn
ook al blijft
de schaduw
dicht bij mij
de ontbrekende
stukjes pasten
naadloos nadat
ze al een tijdje
gemist werden in
de volwassenspurt
jij en ik
eindelijk in
gesprek zonder
woorden verliefd
zonder rem en
terughoudendheid…
Kleine angsten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 kleine angsten
een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer…
Tumult
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Naar gelang wie er over vertellen
Was het niets minder dan een kristalnacht
Anderen onder het mom van rellen
Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht
Decadent roffelend op de grote trom
Leeft men in een wankelstaat van Sodom
En Gomorra tweedrachtig van God los
Als Dante verdwaalt in een donker bos
Getuigenissen die niet echt deugen…
METTERDAAD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Als je weet wat lijden is
omdat je lijdt of 'gelijdt' wordt
als je weet hoe lijden werkt
langdurig lijden, denkt te weten
doch je wordt plotseling geconfronteerd
met bitter ernstig lijden van een derde
dan laat ik even of langer
mijn eigen levenslijden los
om metterdaad, daadwerkelijk
stil te staan bij het lijden van die anderen…
Als de beste wijn, brandend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
409 Wij willen niet terug
naar de tijd
toen wij elkaar niet misten,
wij de dagen ongemerkt, los
van onze diepste verlangens,
verkwistten.
Het gisten, zogezegd,
heeft, later wellicht
beslissend geborrel gebleken,
een substraat opgeleverd,
wedervloeiende massa,
tastbaar stollend gevoel
in de adembenemende ruimte
van ons samen.…
Liefde en rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
655 Als dan de dood 't lijkt te einden,
Blijkt de rouw,
De liefde niet te ondermijnen,
Rouw en liefde nauw verbonden,
Laten elkaar niet los,
Verzachten de diepste wonden.…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Ik liet los.
Lucht stroomde in
en voeten vonden hun weg.
Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door oude ramen.
De vreugde raakte zacht
elke stap,
en ik liep,
ik leefde,
ik was thuis…
De ganse dag ...
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.945 Niets blijft er over van Vrijheid op de wereld,
Niets blijft er over van Natuur op de wereld,
Niets blijft er over van Mensheid op de wereld.
Allen worden ding, Alles wordt bezit
Van 't Kapitaal. Er is nog maar één macht,
Zijne alleen. Één God. Hij, Hij.…
City of lights 1998
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Met internet surf je de hele wereld over
"Surf" is de associatie met "Good Vibrations"
Het onbezorgde geluid van Brian Wilson
Oppervlakkig, schiet mij nu te binnen
Obligaat, je ziet de hele wereld, maar ruikt hem niet.…
Levend lichtspel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.306 kleinkind
en alle kinderen in de wereld.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…