5363 resultaten.
Vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Wanneer de nevel van ons denken
zich oplost, zien we hoe alles met alles
verbonden is, ik, jij, een vogel, de lucht.…
Bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Had ik maar oog voor de vogels, symbool van vrijheid.
Verderop in de straat zie ik iemand met een blij gemoed.
Mijn God, dat is precies wat ik mis.
Hij steekt zijn hand op,
groet mij als een vriend.
Er gaat een aanstekelijke energie van hem uit.
Wat hij heeft is bezieling.
Hij lééft het leven.
Leven dat bedoeld is om van te houden.…
Lenteraadselen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 Waarover zingen de vogels in groene kruinen
zodra dagen lengen en de zon warmer wordt
en mensen heerlijk in het gras liggen bruinen
niemand nog over kou of ongemak mort.
Ach, ik wil het allemaal niet zo precies weten
alles en ieder heeft zijn eigen keus
alleen van het goede genieten blijven weten
en gewoon gelukkig zijn is mijn leus.…
Niet-fragiel fragmentje uit een leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 Bij de vogels is de voertaal Frans
en af en toe een fraai gedicht, dat geeft het leven glans.
En de afwas, die ramp-slomp, moet ook nog schoon.
In het bonte magazijn ontvlamt mijn liefde voor Monet.
Bij ieder kind wel is bekend mijn passie voor ballet.…
Het vogelke
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.135 Hoe is het mooglijk dan
Dat men u vangen kan
Vogel, gij licht van pluim.
Vliegend door het ruim;
Die langs de loverhang,
Nachten en dagen lang,
Ons stemt tot goede luim
Door klank en zang.…
Voor Augustijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
646 een koekoek zingt een liedje van verlangen
zijn trillers klinken vrolijk op het dak
een vrije vogel heeft aan regels lak
hij schenkt zijn noten blij aan alle rangen
die tonen brengen gras onder je voeten
je voelt de halmen strelen langs je huid
en bijna maak je zelf zo'n blij geluid
vergeet dat alle mensen sterven moeten
je staat en luistert…
MYCENE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 overtreft nu Klytaimnestra
zo als gij leest Mycene keert
uw proëtisch masker toch weerom
als Vlaamsinistra de godin
die haar zware Bruxellesdeuren
openstelde voor Christus intocht
achter grijnzende mommen
mombakessen zijn Grieken
ook niet wereldvreemd vraag het
Epidavros met aanwijsgebrek
Aristophanes weet er alles van
zijn vreemde vogels…
De dijk, de duinen en de zee.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
736 De dijk, de duinen en de zee,
aan de lucht een vogel,
schaduw, vliedend avondlicht
van ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.
De dijk de duinen en de zee,
een gevoel van oneindigheid,
goud en klaterend gerucht
in ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.…
Op school
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.769 - ‘Die blijde vogels! hen kwelt boek noch les!’
Daar klinkt haar naam: ‘Aan 't cijferbord!’ Zij richt
zich op en wankelt, blozend en verward.
Heen is de droom! haar wekt verzuimde plicht.
Hoe, duizlig van getallen, wit op zwart,
zij onder 't wicht van al die blikken zwicht,
door 't giechlend koor der meisjes moegesard.…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de vogels,
de bloemen, het wuivende riet,
rechte rijen van populieren.
Ik denk aan de tuinen,
de bootjes, de vrijheid,
het uitzicht tot aan De Rijp.
Ik denk aan de ringvaart,
de molens, de sluizen,
aan de krommingen in de dijk.
Ik denk aan de nevels,
de mist, de sluiers,
de prachtige luchten boven het land.…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.708 Ze geeft zoals de vogel krijgt,
zoals de boom zomaar z’n blaad'ren.
Ze geeft me rust, en maakt me blij,
‘k zie haar mij omgeven,
mij doordringen,
ze is mijn wezen.
Hoe mijn leven reilt en zeilt,
wat zou ik hoeven vrezen.…
Opgesloten wens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 gewerkt
nu hij hier zit heeft hij tijd om te denken
zijn hoofd is helder en vrij van lasten
tijd om weer naar de toekomst te wenken
zonder in het duister te hoeven tasten
hij komt hier uit als een beter mens
als iemand die de onderlaag zag
alleen maar naar boven is wat hij wenst
om weer te beginnen aan een nieuwe dag
weer in het zonlicht, de vogels…
Lenteboomgaard.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.482 Ritsling van vlucht
Van kleine vogel even.... Dan bewegen
Noch ritslen meer.... Àl stilte, àl teerheid: zacht
Om ons van 't leven mysterieuze macht.…
Waarover zal ik spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Of zal ik zwijgen
omdat de zon
op - en ondergaat,
regen het land bevloeit,
en de vogels hun lied
toch wel blijven zingen
als wij, roezemoezend
tastend in ons duister,
tot stilte zijn bedwongen,
en op aarde, tot
voorwereldlijk lusthof herschapen,
geen woord meer wordt gehoord.…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude storm zich ver weg glimlachend op
vogels…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 Aan het raam slaapt het water,
Het lover, de vogels van het voorjaar.
In het ijs van de spiegel is haar gelaat
De laaiende tatouage van vers verdriet,
Veelzijdige extase en vervaagd verval.
In het ovale kader herkent de herinnering
Het heimwee, heeft elke zonde zijn trots
Nog: triest als een orakel of tango.…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Het zat al in de lucht
daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste vogel…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
de kinderen spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig;
hoe kon het ooit zo ànders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar léven is te klein!…
Vertwijfeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 De vogels in het bos.
De dauwdruppels in het
mos. De bomen zijn als
kegels in een spel. De
eekhoorn wiens sprongen
ik tel, draagt bij aan
mijn tijdelijk herstel.
Wit rijpend aan de top.…
Roodborstje in wintertijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
599 De natuurvorst zijn wit
rijpende koude dagen; vol
van winterleed, waarop de
vogels onze aandacht vragen.
Een roodborstje nerveus hippend
op de bevroren paden van het bos
vindt minder van zijn gading
tussen het koud versteende leven
in het wit uitgeslagen mos.…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ze zullen komen:
de sterrenmensen
in hun zilveren vogels.
Ze zullen komen:
tijdruiters
van verre, blinkende werelden -
engelen zonder vleugels
maar met de glans van wijsheid
in hun donkere ogen.
Ze zullen komen:
onze broeders en zusters
met wie we speelden
in een peilloos ver verleden
vòòr de val.…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Alleen daar, in de kou
Dat het maar een vaag begrip blijft
Dat ik van je hou
Uitgevlogen als een vogel
Die de vrijheid heeft gezien
Een heel klein beetje mededogen
Doorschijnend in je vage gelaten
Want is dit nou echt wat ik verdien
Om je, alleen en verlaten
Zo ontzettend gelukkig te zien…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 wat eerder langer
in mijn dromen, niet ver weg
onzichtbaar zonnig zomers oord
danst jouw mooie schaduw
blijft jouw wijsheid in mijn hart
dan komt het door jouw humor
iedere zomer aan de zachte kant
in augustus altijd milder
en een beetje van stro
in die kleine gebaren
blijft jouw geestigheid verwant
voordat zon de avond schaduwt
vogelen…
Kustdorp
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
635 Droomde een zonnig leven:
langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht
golvende duinen, geurende bossen
zag het schuimen van de golven
zand dat waaide, spelende kinderen
vliegers op drift, zwevende meeuwen
schreeuwende vogels, springende vissen
droomde over de duinen, de zon en boten
vol adem in leven, verlangde vakantie
nooit meer voorbij…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat winterslaap heet
De dagen verkorten, het licht bergt zijn stralen
De sterren gaan slapen, het land rekt zich uit
De vogels…
actie in de herfst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
725 of bleekwater
het groen van de muren
geen zorgen voor later
iedereen is druk in de weer
vele handen maken licht werk
dat wordt toch althans beweerd
want samen staan we sterk
ook vogeltjes worden niet vergeten
nestkastjes hangen in de bomen
zaadbollen en korstjes voor hun eten
gelukkig en voldaan kunnen dromen
zowel de vogels…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 donkere wolken turen naar het woeste water
en als het dan dagen moet duren
dat stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt…
Innerlijk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.310 Het was al lente in je ogen
de eerste kusjes bloeiden, na een lach
je zachte hand die mij als eerste raakte
het kleine compliment dat vleugels gaf
gevleugeld gingen onze harten mee
en leerden hoe geluk door tweeën was te delen
beiden genietend van het grootste deel
dat is, waarover vogels in de zomer zingen
woorden heb je nooit verkwist…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 sterk betonnen palen
schitterend belicht door de stralen van de zon
het constant zware zoemen in de verte
boven een oneindig lange zwarte baan
door geel en groen gekleurde velden
onder veranderende hemelvormen
dit schouwspel zie ik vaak vanaf de dijk
peinzend over de toekomst stap voor stap
omgeven door gekrijs van hoge vogels…
Rode hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
649 partijen waren paraat
De arbeider stond altijd centraal
De arbeid
Het heilige kapitaal
Het rode hart
Dat klopte decenialang
En vond naar de regering zijn gang
Meegaand in verantwoordelijkheid
Hopend dat nederland zich op de toekomst zou hebben voorbereid
Het rode bloed
Had invloed
Maar schudde haar ideologische veren van zich af
De mooie vogel…