6466 resultaten.
Zandloper
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
119 Alleen dat ik zelf
in de woestijn een zandloper ben
met korrels geluk: familie
enkele vrienden en de schoonheid
van de sterrenhemel, een beker
helder water, een veilige nacht
en soms het godsgeschenk
van een kwartel of wat honing…
Ondoorgrondelijk
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
283 De ziel echter
Is de basis van alles
Als zij zich opent
Brengt zij de schoonheid
Van het hart terug.…
Gebeden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
84 Wat je doet
is een gebed
Besef wel
tot wie of wat je bidt
met je daden
en waar je toewijding op gericht is
Op rijkdom misschien
Op roem
Of op de schoonheid van het hout
dat je bewerkt
Op het welzijn van je gezin
het in stand houden van de natuur
die ons voedt
het begrijpen van de natuur
die ons bedreigt
het bewonderen van de natuur…
Het stiltegeluid van de schaduw
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
16 Het botert niet, tussen mij
en de taalbarrières van het geluid
ik moet nogmaals voelen en vergeten
veel droeviger dan voorheen
nu ik zo jong als het gevoel ben
nader ik mijn treurende woordgebaren
er is veel meer lelijke kunst
dan schoonheid op de wereld
ondanks de adembenemende stiltedromen
in het zielenhuis vol met zorgen
het loopt…
Vergelding
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.871 Ik ben gelukkig wijl ik mezelf 'n anders mens heb gevonden
die mij tot nog toe als een onbekende was;
hij heeft geleefd ver weg en komt nu ongeschonden
te voren in de Herfst, die voor mij als de schoonste Lente is.…
5 mei 2020 vijf voor vijf: Nederland zingt Ramses!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Neen het is nog geen twee voor twaalf
het is verre van twee voor twaalf
voor die Corona=Bevrijdingsfeesten
in herfst 2022 om 12.00 uur klokslag
( ZIE HARTENKREET:: CORONA-BEVRIJDINGS-FEESTEN, HERFST 2022)
Maar het wordt wel straks 5 mei 2020
onze nationale Bevrijdingsdag
het wordt dan ook vijf voor vijf
op radio en tv klinkt de korte intro…
Burgerlijk bestaansminimum
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.412 Vandaag is het geen schoonheid die ik zoek.
Schoonheid spreekt vanzelf als ik mijn handen opendoe
In het ivoor van mijn lievelingsakkoord, zeven vingers,
A, kleine terts, uit de nocturnes van Chopin,
Die teringlijder aan zijn Pleyel in Nohant.…
DE MENS
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
605 de ziel is niet mannelijk of vrouwelijk
de ziel verlangt alleen maar vrij te zijn
de ziel wil zoeken en begrijpen
ervaren en groeien
de ziel wil alleen maar oneindige schoonheid zien
het leven wil groeien en bloeien
maar leven kan ook niet zonder de dood
schoonheid kan niet zonder lelijkheid
het is niet meer dan een perspectief
het leven…
HartHout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 Ik kwam voor jou, niet voor het hout
dat je me laat betasten, gladgeschuurd
met hier en daar een scheur goudgevoegd --
de eenvoud-schoonheid
van het lied van de tijd op de luit
van het leven, jouw leven
Je laat me de kiekjes zien
en rekt de avond, je rekt je uit
tot het welterusten in de gang
In het logeerbed streel ik het hout
van jouw…
rijpen als wijn – van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 ouder worden is een prachtig proces
een reis door de tijd vol levenslessen
zoals wijn in vaten stil rijpen moet
zo leer jij wat het leven jou brengt
de jonge jaren, een sprankelende tijd
vol dromen, frisse tonen en kleur
met de tijd komt diepgang en kracht
zoals bij wijn die zachter wordt
de dagen zijn als druiven in de zon
die elke dag…
Slecht blaadje
snelsonnet
3.3 met 35 stemmen
2.513 Al groeien er aan spoorbomen geen bladeren
Toch komen blaadjes op de rails terecht
En dat is voor het treinverkeer heel slecht,
Want soms komt er een blad tussen de raderen
En wanneer één zo’n machtig blaadje wil
Staat heel het raderwerk vervolgens stil.…
weerom de blues...
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 bij een geur van natte lappen
vallen weerom de bladeren
in een landschap van melancholie
is heimwee het steekwoord
ergens tussen mijn oren
blaast iemand weemoedig
op de mondharmonica
en op het prikbord van het gemis
hangt nog een ansicht
van een voorbije vakantie...
als allerlaatste zin van dit zó
zwaarmoedige gedicht
schrijf ik…
bladeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
741 dwarrelen overal
prachtige kleuren kijken
ritselend lopen door bladertapijt
eenmalig!…
Haiku
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
783 Eén fikse storm
en de stoere populier
is afgetuigd
In nevelen
blokjes boven het strand –
Den Haag…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 Een milde herfstdag, vol van vogels
die hier nog niet vertrokken zijn;
het water rimpelt onder zonlicht
en kinderen juichen om het geel
dat wel in duizendvoud wil vallen
rondom hun vele, kleine voeten.
De bladeren worden almaar schaarser
aan takken die getekend staan
als zwarte strepen soms heel dik
maar scherp in 't daglicht nu of schriel…
Herfsthaiku
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 Lage zon werpt van
bomen en vroege vogels
lange schaduwen
Op groene velden
spelen witte wieven hun
koude ochtendspel…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 In duizenden druppels vocht
uiteen gevallen flarden
herfstsluier geworden
beneemt het de zomer
de adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode…
Omhelzing
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
498 Een rood kleurende boom in een traag levend land
groene struiken aan de wortel
een omhelzing…
het december bos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 ze staan in slordige rijen te verstijven
met wortels die zuigen uit volle macht,
om toch maar overeind te blijven
tegen deze meedogenloze kracht.
een gure noordenwind voert veldslag
tegen alle takken van ranke bomen,
die plooien zich ongezien in een zigzag
noch bladeren of twijgjes die ontkomen.
het december bos in diepe rouw
met alle bladeren…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Het is herfst op zijn sterfst
het is nooit meer dan heden
Tijd om je vrienden te redden…
Inspiratie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.426 Wij willen weten waarover
wij gaan schrijven: een put
een dennenboom, parel, slak
hoe zij langzaam kruipt
over de weg en niet weet
wanneer zij verpletterd wordt
vertrapt tot slijmerige plek
of juist net vooruit, niet
versnellend, ontsnapt, maar
dat woord lijkt al te snel
ontkomt, terwijl de fietser
allang op zijn bestemming is
haalt zij…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 liet je mooiste kleuren
blijken toen ik je zomer at
in lente bloeide jij
je eerste bloemen
ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele rust
verleidelijk liet jij je vatten
ik kaal geen bomen
voordat de herfst…
Wisselende stemming
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.169 Zomer in Nederland
Neus tegen de ramen
’t lijkt wel herfst
Het regent tranen
Grijze luchten
Tegenwind
Een zware gedachte
Die energie verslindt
Morgen de zon!…
Houterig
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.092 Ik heb een bundel aan hout opgeslagen
vol met dode takken die elkaar verdringen
goede en slechte jaren leesbaar in de ringen
versplinterd door het amputerend knagen
Herfst vergeten bladeren ritselen hun aderen
mos was de stinkende zwammen weken voor
vliegjes dansen het afgezaagde verleden door
hangen in groepjes spinsels te vergaderen
De…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 zon die schijnen mag
geef je hand
ik lees de lijnen
die je nog te leven hebt
ik voel je trillen
en de pijnen die
je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein
we hebben lente
laten komen, nooit het
prille groen gesnoeid
zomerden tot aan
de herfst…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde mij
met bloemenstof en meeuwgeschreeuw
als was ’t mij voorraad voor de nacht
en wordt dan dit de laatste herfst…
Oktober draagt in vree
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.836 Maar ik, wiens dagen als een vlucht van vooglen vloden,
steeds onvoldaan, naar u die de een'ge Zomer zijt,
mij heeft de rille Herfst zijn wrangste wijn gegoten....
Zult ge thans keren?... Mijn bezweren is te moe
dat het de laatste reize om uwe liefde doe.
- Misschien, misschien?...…
Rembrandt's passie
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
832 in het koninklijke blauw en roodgeel en goud,
toont zich Oktober, stille maand van de herfst,
voorzichtig glurend langs bronsgroene bladeren,
traag en verstild tekent het silhouet van
een ijle vlucht kraanvogels zich af, je hoort
ze hoog en ver roepen, langs het pastelblauw
van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht;
mijn vriend, de Noordenwind…
Twee statige heren
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
883 statige mannen met hun groene hoed
praten doen ze nooit, maar wuiven
en dan is mijn dag alweer goed
Hoe oud ze zijn, ik weet het niet
ook hun lijf is niet meer zo mooi
maar die wuivende takken doen het hem
en natuurlijk hun groene bladertooi
Ja, ik ben gehecht aan deze hoge heren
ook al nemen ze hun hoed niet af voor mij
pas wanneer de herfst…