8772 resultaten.
ik weet het niet
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
3.167 Wacht maar even,
Geef me de tijd,
Ik kom wel met een antwoord,
Maar geef me nu nog even tijd.
Laat me even met rust,
Ik wil weer scherp kunnen zien,
Ik wil weten wie ik ben,
Dan kan ik pas kiezen,
En jullie een antwoord geven,
Maar voor nu....…
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 En waart gij nimmer zelf gekomen,
En had geluk slechts kunnen zijn
Van teerst gemis de waterklare pijn
En tegen d' achtergrond der bonte dromen
Lichtschaduw van uw verre schijn,
Uw zon die nimmer boven kimmelijn
Rees uit oneindigheids verstilde stromen, -
Ik zie geen ander doel voor 't eenzaam wachten
Der gouden dagen, der juwelen nachten…
De Morgenstond
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.330 Gij wacht niet als ik open doe,
Maar dringt ten eerste mild'lijk toe;
Ja, eer ik kom t'ontsluiten,
En nog in 't nare duister zij,
Zo staat en wacht gij al na mij,
Voor toegeloken ruiten.…
De toekomst in warm bevrijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.439 van de rij
doet mij gevoelen
een oud leed
dat moeder elke avond
kienen ging
en vader in de kerk
weer uren bidden deed
broers en zussen
speelden dan als muizen
op een kale tafel
en dan was het even
of het leven even weer
wat mooier leek
maar koud en ongezellig
waren de nachten
waarin het vuur van harte
op zich liet wachten…
Eindejaar aan 't eind van de wereld
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
3.342 Of languit in het gras liggen,
lijk de luipaard, en wachten op verkoeling.
Achter de waterval in uitgesneden rotsen,
verwacht je geen romantisch utopia, maar
heeft er al ooit iemand gekeken, dan? Ach,
laat ook maar.…
Een dagje vissen.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 De hele dag maar wachten...
Steeds weer de weg afturen.
Het wachten duurde lang,
Tot in de avonduren.
En eindelijk daar kom je,
Ik slaak een diepe zucht.
Maar voor ik na kan denken,
Komt nu pas goed de klucht.
Je fietst en fietst,
Komt dichterbij.
Je ziet me staan; je lacht en groet...
En fietst me straal voorbij.…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Toen het duister opgetrokken was
scheen slechts een koude kille zon
Door het vuil beslagen vensterglas
waarachter een spin zijn web spon
Toen licht ’t donker gebroken had
scheen het een dag als vele te zijn
Buiten wachtte weer ‘t rechte pad
met erop van gisteren nog de pijn
Toen de stilte lang verdreven was
scheen het eenzaam, schrille…
een visum naar Eldorado
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 van de kanarie
de school in de bokaal van de goudvis
het eerste slachtoffer is een kreupele man
zijn kruk kraakt even later kraken ook zijn botten
als de menigte de man tot moes vertrappelt
want niemand staat hier stil
men kruipt mouwsleurend kraagklauwend over en door en langs elkaar
alleen de man achter het loket - een suffe engel - wacht…
Wat je ziet, achter de orchideeën
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Hij moet namelijk
elke keer wachten op haar
ze heeft zoveel werk te verzetten
en is nooit op tijd klaar.…
Het weerbericht en politiek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 Het weer morgen; sociaal gezien een prima dag,
gerekend dat het vandaag dierendag was,
er schapen werden geslacht, maar ach,
wie daar op wacht, zit net als de mensen
die zijn gepensioneerd,
het wachten op een schapenbout allang verleerd!…
IN HOLLAND.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.360 Waar is de deur die openslaat
en welkom wacht in stemgeruis? -
waar is het hart dat opengaat?
het was zo vroeg, het is zo laat!
....een eigen haard, een eigen huis....
In Holland staat een huis.
In Holland staat een huis!…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 De hemel begon uit te doven -
Met open lippen wachtten wij,
En zagen weifelend naar boven,
En bleve', en wilden nog geloven -
Zij kwamen langzaam naderbij.
Er lag al zilver op de baren -
Verlangend hielden wij de wacht,
En bleven in de hemel staren - -
Tot er alleen maar sterren waren,
En om ons heen de stille nacht.…
Odysseus bij de Phaiaken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
470 Zij wacht op u, weeft een tapijt
Maar maakt het 's nachts weer los,
Uw moeder leeft niet meer,
Uw zoon wacht u: Telémachos…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
700 Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorre bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorste bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der…
WIKKE EN KLAPROOS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 In mijn tuin zijn het wikke en klaproos die regeerden
over klaver en dotterbloem en prominent
naar de zon en al wat bloeien wil, zich keerden
Zoals een bruid die, door haar bruidegom gekend,
in zijn oor fluistert, gelukkig na de strijd
Man, wacht nog tot morgen, pas dan is het je tijd
Dat een vrouw bij een man hoort, alleen dat en anders niet…
Vis voor Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
896 Vroeg in de ochtend ging Piet vissen vangen
aan het haakje liet hij pepernoten hangen
in zijn bootje zat hij te wachten, stil en kalm
wat zou er bijten: een voorntje of een zalm?…
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Het wachten was op een creatio
ex nihilo. Een of de creatio. Ooit. Aeonen her.
Maar wachten? Door wie?
Op wat?...het licht. Allicht...
Al-licht!
In zeven dagen, zoals de oude schrijvers getuigden...
en nachten...zeg ik er bij...…
tussen dozen en dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.290 een gezin zijn leven in
in karton voor transport
achterlaten wat lief is
de lach van buren, het ritselen bomen
de geur van natte straten na regen
mensen die vrienden geworden zijn
straten die de weg naar huis werden
nu lonkt het noorden
waar de lucht ruimer ademt
waar tijd vertraagt en gras groener lijkt
nieuwe kamers op voetstappen wachten…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 En ergens, diep tussen de rekken,
wacht al een nieuw begin: klaar om ontdekt te worden wanneer de tijd er rijp voor is.…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 En terwijl ik wachtte, merkte ik
hoe woorden veranderden,
hoe rouw een nieuwe stem werd
die ik moest leren verstaan.
Jij zat daar ooit,
nerveus, met ogen die alles zagen.
Nu ben ik degene die blijft kijken,
proberend niet weg te kijken
van wat er overblijft.…
Ballade
poëzie
3.6 met 31 stemmen
12.225 En iedere morgen wacht zij hem.
Dan gaat zij naar de ree
En doolt de schepen langs en tuurt
Naar de eindeloze zee.
En iedere middag wacht zij hem.
En zet zijn stoel gereed,
En toeft, een glimlach op ’t gelaat,
In feestelijk zondagskleed.
En iedere avond wacht zij hem.…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 je zit voorover in je stoel op wielen
hangt zwaar naar voren in je slaap
de nek valknakt haast los van boven
de rug daaronder als van een bultenaar
het grijze haar nog deftig in de krul
de handen rustend de polsen zwaar
zo zit je lijdzaam al de uren vol
en telt heel stil de grijze dagen rond
wacht dapper met geduld op ons
en rijgen zich de…
In the air tonight
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
994 Ik voel dat er vannacht iets gaat gebeuren
waar ik de hele tijd op heb gewacht
voel jij dan niet wat ons boven het hoofd hangt
voel jij wat ons te wachten staat vannacht
O God, Maria, Jezus, sta ons bij
Als jij me zei, ik kan het niet meer aan
als jij me zei, ik zie het niet meer zitten
als alles jou te zwaar geworden is
en bang bent om…
HET MEEST VERVELENDE, HET ALLERMEEST VERACHTELIJKE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
481 "
en zelfs in mijn vaste relatie (vrienden vanaf 1984)
volgt er een stevige diepe dialoog, welke niet liegt
maar de persoonlijke pijn over en weer bloot legt
maar dan toch het verachtelijke, het meest pijnlijke:
laat mij Jan Jacob niet wachten
zet mij man en mens niet in de wacht met:
"Ik wil je even niet horen, niet zien"
als er iets…
in het blauwgroen van je ogen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.134 je brengt structuur
in muren tot gezichten
je ademt liefde in
het ruisen van de wind
in het blauwgroen van je ogen
lees ik dat je mij bemint
ik ga je zien als morgen
woensdag wordt, de nachten
zijn geweest en dagen
zijn gesmoord in wachten
ogen zullen even blikken
schrikken en elkaar verbazen
ik zal je stem herkennen
in de woorden…
Handen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.137 steek af en toe een hand toe
laat niemand in de steek
die met de handen in het haar
handen tekort komt
dat kan best voor een keer
maar houd daar graag de hand aan
doen is goed
dan heb ik iets om handen
maar werken hoeft niet meer
dat geef ik graag uit handen
leg dan als nu
de mijne in mijn schoot
naast potlood en papier
en wacht…
Witte rook
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
849 een progressieve paus
die strijdend voor de vrede
gruwelen niet langer weerstaat
omwille van het voortbestaan
in spanning wacht de wereld
op een witte pluim rook
waaiend over het Vaticaan
in de schaduw van de wind…
De man uit mijn dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.813 Stille klanken
Zachte tonen
Alsof ik wist
Alsof ik altijd
Heb geweten
Dat jij bent
Dat jij bestaat
Mijn liefste
Niet nu maar eeuwig
Jij die niet opgeeft
Jij die nooit gaat
Ik wil je kennen
Jouw warme fluister
Jouw zachte lichaam
Mijn mooiste nacht
Het lot geduldig
Het neemt de tijd
En ik, in stilte
Ik droom en wacht…
Immor(t)aliteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 En daar brandt hij zelf,
geen maagd die op hem wacht.
Hellevuur bestaat dus echt,
als een bom van eigen deeg,
een die blijft ontploffen:
zijn lichaam rijt uiteen
en dat keer op keer;
geen sterveling die helpt.…