Alle inzendingen over baren

951 resultaten.

Sorteren op:

Het zelf

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 876
zinnen buigen verlaten zwijgende mijn hart een stukje van mijn ware zelf onthult mijn echte ware zijn zo ergens tussen grijze cellen worstel ik met mijn en dijn mondig mensje tussen goed en ook een beetje kwaad ik en de ander wroeten mij in een slapeloze slaap mijn ziel weegt goede morgen met welterusten door elkaar gevoel en onrust baren…
Rikus Kiers19 februari 2008Lees meer >

Zee

hartenkreet
4.5 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Geboeid zit ik te staren naar je opeenvolgende baren, die in hun tocht komend uit de horizon, gedreven door de wind, de maan en de zon, de branding boetseren en het strand penetreren.…
Tim Sinaeve21 augustus 2008Lees meer >

tragiek van een dichterskind

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
rand op het boek wil ze vloeien gelezen worden om nog eens een vermoeden van een leven te voelen zij is het kind van een dode dichter reeds lang vergeten sinds de schimmel aan het papier begon te knabbelen maar ze is daar wachtend op tijden dat het de mens niet voor de wind zal gaan, tot het keert en het koesteren zich opnieuw laat baren…

De Wilgenlaan

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 676
Getrokken door haar geliefde paarden reed hier de rouwkoets met de lege baar. Onze wegen scheidden op weg naar ‘t einde van haar lijden. De wilgen zijn geknot en uitgelopen, voor haar gaat ver van hier een nieuwe toekomst open waarop ik hier op aarde nog mag blijven hopen, verbonden door de wortels van ons geloof in God.…

Ideaal

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
Maar we begrijpen er maar bar weinig van. Reden voor de Amsterdamse wetenschapsjournalist Mark Mieras (47) om alle onderzoeken op liefdesgebied eens op een rijtje te zetten. Conclusie: „Liefde is strijd. Zowel met je partner als in jezelf.”…

Voor de zwijnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Stil in het prille licht van een spoedig afmerende herfst lig ik verankerd aan een bonkige kade alleen de nachten passeren hier als dolende regendruppels ze baren een vage grens tussen waken en slapen verwarmd door een zwarte mantel wentel ik me in het vederlichte van de eenzaamheid omheind door een vaag blikveld kleuren kruipen kort…
Kees Keizer30 augustus 2011Lees meer >

vers 2012

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 746
(voor Johnny van Doorn alias Johnny the Selfkicker) een jonge jongen met lef die de taal durft te shaken zoals de barman die een wel zeer verrassende cocktail bereid om vandaag de dag met een gedicht te scoren moet je flink opzien baren de boel als het even kan shockeren en het liefst met grof geweld dus wie naam wil maken in de hedendaagse…

Geen vergeten reis

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 617
zou ik willen… hoe je adem klonk in het ochtendgloren naast de bimbam van de klokkentoren je woont in mij, levenslang in de beweging van mijn hand het schrijven, mijn gedicht al ben je ver, uit mijn zicht de stroming van de wind echoot in mijn brein ik zou willen reizen, uitvaren mezelf verliezen, kiezen voor het ruime sop, de baren…

Kamp Westerbork

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 712
zoals het bij talenten is in netten schrijf ik ze en vang ze in hun vlucht vogelvrij gevochten blijkt mijn blik met arctische koelte oog te hebben voor afwijkingen de davidsterren die verwijderd zijn de joden zijn vermist interpretaties die slechts gedachten zijn kunnen stralend in een hemelsbrede blauwe lucht rillingen van walging baren…

Ongebroken wit.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 824
Zij kleurde alles wit onaantastbaar, de strijd tegen het kleurloze bederf op de tijdladders, meestal in het voorste gelid, bleekte zij de barrières weg in een kaarsrecht onderkomen in de smetteloze uren aarzelend schuifelt ze weg langs pas ontdekte dromen, voorgeschreven tocht langs de baar van roerloos licht, laat zich niet uit…
Pama8 oktober 2014Lees meer >

Voorgoed

gedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 17.372
Wij tastten in het duister naar elkaar, een oogwenk dat wij ons onsterflijk waanden, en zijn niet dan elkanders nabestaanden; het bed is ons niet nader dan de baar. Geen troost valt aan het najaar te ontlenen, de bladeren verworden in de goot en de gelieven zijn voorgoed verdwenen.…

NOURRICES (1)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Nu in Parijs haast niets meer valt te stoken De huizen er van steen worden gebouwd We zijn en blijven weliswaar getrouwd Maar er zijn donkere tijden aangebroken We blijven regelmatig kinderen baren We hebben dan voldoende moedermelk We kunnen ons naar rijke dames spoeden Een min worden voor de Parijzenaren Zo sterk als stelen van de Aronskelk…

's Herenweg

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
zoals ik nu zeg achter verloren dromen neen, niet een zichtbare doodlopende weg maar toch, het zijn verleden gedachten die aan hun ogen voorbij komen en de aanstaande morgen in het ochtendgloren gewis niet zullen verzachten de kruisingen op hun gelaat verhalen van verwarde snaren is het levensverraad of gewoon de laatste jaren baren…

Nieuw leven

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 752
wilde zijn Die zich verzetten zou om te leven en geboren te worden Die haar weg niet zou weten te vinden in een wereld die de hare niet was Opeens bleek ze toch niet zwanger te zijn De Godin zij dank En toch was ze graag moeder geweest Misschien had dat haar leven meer zin gegeven Maar misschien kon ze geen kinderen baren…

Het schepnet.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 947
'k Vang ook blijën, En, bij tijën, Zelfs een baars. Vorens mede Hier ter stede, Zijn niet schaars. Zie hen woelen En krioelen In de plas. Maar hun dartlen En hun spartlen Stoor ik ras. Blijf maar kijken! 't Zal u blijken, Wat ik doe. Klaar is 't netje; Kom nu, Jetje! En zie toe.…

Plaatsbepaling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
Zijn plaats is altijd warmend betrouw- baar; nimmer gebonden aan de nattigheid van een waterige schijn.…

winter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
We zullen de aarde misschien kunnen laten afkoelen met bar koude winterdagen. Ik ben er klaar voor en u ook?…

terugblik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
terugkijken schoudert mijn zeer in het herbeleven van de scheuten die me baarden, was de tijd maar nooit gekomen en mijn vrucht afgedreven met het getij van een zware zee dezelfde zee drijft nog wild op de baren van mijn bestaan, eens was ik Neptunus die in droom mezelf verslond waar woord en daad het zilte nat bestreden met de zoetigheden…
elze14 november 2019Lees meer >

Het doet er altijd weer toe.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 371
Het maakt verschil, als je aandachtig luistert, omlijsting in een intiem gedicht, vaak onvoltooid hoor hoe de donderwolken breken op het aanbeeld van de zon, haar gouden haren om een bevestiging smeken de oorsprong dwingt je de details niet te vergeten om die steeds opnieuw te baren maar dan wel zonder pijn.…
Pama21 juli 2019Lees meer >

Liefde als water en vuur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Liefdesenergie die mensen delen, is het wonderbaarlijke leven, dat moeders altijd baren. Is liefde die ons, iedere dag, weer geboren laat worden. Wanneer we beminnen, met hart en ziel. Wanneer we voor grote liefde, helemaal open durven staan. Wanneer we sterven begrijpen. Met Liefde durven verslaan.…

verbeter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
hoe kan ik anders dan de zetel die me lief is de wereld laat dirigeren met de bewegingen van mijn onbewuste ik moeder aarde heeft vele vruchten laten zogen tot een hemelse genoegen die haar baarmoeder telkens de vreugde liet baren dewelke ik nu zo mis het verbeteren van de kennis schudt twijfel en vergankelijkheid tot een ware taart…
elze10 juli 2022Lees meer >

ik distel je met handen

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 876
ik heb altijd de kant gezocht om de mooiste bloemen te ontlopen groeide met hun bloeien op al heb ik ze nooit willen kopen ik zocht prikkers vreemde vogels aan de rand hun onkruid tierde welig, ze staken me hun stekels in de hand ik heb de steen geraapt die jouw eeuwen lag te baren generaties zijn voorbij gegaan omdat ze je niet konden…

WOELIG MAAR KORT

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 217
't Onzichtbare zal zekerheid baren, geduldig onwankelbaar beloven, wat het leven hierna eens wil verklaren.…

fenomeen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 99
in deze alsmaar voort schrijnende tijd er is geen klok, stuk of lopend die mij thuis laat keren naar daar waar ik in node mijn zelfspot heb weten te waarderen maar zij, in haar violette verschijning die ik lees in telkens een ander verhaal wijl haar aura de biografie overtreft dan welke zakelijke colofon dan ook laat me nogmaals baren…
elze23 juli 2026Lees meer >

Wij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 133
Ik ben zo groot dat ik Mijzelf kon scheiden, in Wij klein, als zandkorrels in de zee Wij kunnen niet aarden, niet aarden Wij woelen door de baren Wie we zijn of ooit waren Wilden in een wereld die zichzelf niet weet Maar Ik ben Als Ik in de mensen Met wat tijd, met wat ruimte Soms iets vind en soms vergeet Maar altijd weer verder ga…

Offerande

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 996
Je neemt me op in een warm wellen van troostrijke baren en resonerende zuchten golven in ons refrein. Devoot stil je mijn gebed, mijn litanie van lijdzaam deren bezweer je met een trillende glimlach. Vanaf nu hou ik van jou.…

De meiskes uit de taveernen

poëzie
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.947
Zij baren haar kindren dood. Zij dragen van vurige zijde een keurske dat spant en splijt. We ontwaken aan hare zijde met de houten mond van de spijt.…

LAAT UW LICHT SCHIJNEN ONDER DE MENSEN.

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.269
Want als iemand komt gevaren Midden uit de woeste zee Midden uit de stoute baren, ’t Wijst het schip een goede ree. Dit is recht het eigen wezen Van een vroom en achtbaar man Die ten Hemel-waarts gerezen, Voor een baken strekken kan.…
Jacob Cats4 oktober 2022Lees meer >

Dichtgespijkerd

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
Toen ik me abusievelijk interesseerde Voor wat boeken en een geleerde Werd het een levenslange dwaling Aristoteles gaf me de lach terug En maling aan de daling Die zich vanaf de Grieken in de mens manifesteerde Teruggevallen in onzekerheid Is de massa nu bereid Zichzelf de oorlog te verklaren Niets kan mij meer zorgen baren Dan dat we…
Am-ai Creatin14 februari 2003Lees meer >

KORT EN KRACHTIG

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Brein en gevoel mogen elkaar treffen, baren iets, dat onbeduidend lijkt en klein, maar een sterk onfeilbaar wapen kan zijn. Drie vrijuit klinkende woorden verheffen dikwijls biddend peinzen en zielenpijn, doen ruimheid van Gods bestuur beseffen.…